࣪˖ 𓂃𝑭𝒆𝒆𝒍𝒊𝒏𝒈𝒔 ⊰

+ گفته بودی عشق می کارم به صحرای دلت ، بید مجنون کاشتی مارا چنین دیوانه کرد؟

حالِ آنکس را دارم که چیزی را به رؤیا دیده و چون بیدار شود، لذتِ آن هنوز باقیست، اما رؤیا را به یاد نتواند آورد... زیرا که مکاشفه‌ی من از خاطرم رفته است، اما لذتی که از این بابت بردم هنوز در دلم باقی است.!🚶‍♀ ⁩

اما عزیزترینم .... اگر روزی من نبودم و دلت برایم تنگ شد ، کافی‌ست به آینه نگاه کنی… بخشی از وجودِ من ، تا ابد در چشم‌هایِ تو باقی می‌ماند.!

زیباترین عشق!✨

میگن زندگی همیشه سخت ‌ترین جنگ هاش رو تقدیم قوی ‌ترین سربازهاش می‌کنه.... ولی من دلم نمی‌خواست یک سربازِ قوی باشم... دلم می‌‌خواست یک گل ‌فروشِ عاشق باشم سر کوچه‌ای که تو توش زندگی می‌‌کنی :) 🪴

- من تو را می‌نوشتم ؛ وقتی كه همه فکر می‌کردند شعر می‌نویسم!

- قرارمون این نبود که : ‹ دلتنگیت بیشتر از خودت کنارم باشه :)! ›

خیلی طول کشید تا به این جمله برسم، «افرادی رو انتخاب کن، که انتخابشون تویی» چقدر دوستی‌های یه طرفه، روابط کاری یه طرفه، پیگیری‌های یه طرفه با همین قانون ساده از زندگیم کنار رفت.

یه موقع هایی تو رابطه با انسان ها به یه چرا بر میخوری! همونجا استارت خراب شدن رابطه خورده میشه .

کاش یکی به من توضیح بده چرا زندگی اینطوریه که یه تایمی هیچکس رو نداری، بعدش یهو همه با هم سر و کله‌شون پیدا میشه.

تو نبودی و من همه چیز هایی که دیدم را برایت ثبت کردم.

ولی قطعاً تنها کسی که تو عالم عصبانیتم واسش می میرم تویی. قطعاً تنها کسی که توی همه ی بی حوصلگیام وقتی حتی حوصله ی خودمم ندارم، منتظر پیامشم تویی. قطعاً تنها کسی که وقتی از همه دور شدم و می خوام تنها باشمم هنوز نیاز دارم کنارش باشم تویی. قطعاً تنها کسی که هرچقدرم سرم شلوغ باشه همه چیو فراموش می کنم و کل تایممو اختصاص می دم بهش تویی. قطعاً تنها کسی که تو اوج ناراحتیا می تونه با یه ویس آرومم کنه تویی. قطعاً تنها کسی که فکر بهش شده راه فرار من تویی. قطعاً تنها کسی که وقتی از همه حالم بهم می خوره دوس دارم بوسش کنم تویی. قطعاً تنها کسی که واسم با بقیه فرق داره و استثناء و خط قرمز منه، تویی.

اگه ادم مورد علاقم باشی ویسام طولانین.

بعضی داستان‌ها درباره پیدا کردن یک آدم خاص‌اند، اما How I Met Your Mother به من یاد داد که قبل از رسیدن به مقصد، باید از مسیر لذت برد. یاد گرفتم که همه‌چیز در زمان خودش اتفاق می‌افتد؛ بعضی آدم‌ها برای ماندن وارد زندگیمان می‌شوند و بعضی دیگر فقط برای اینکه چیزی به ما یاد بدهند. یاد گرفتم که ساختن خاطره با دوستان، گاهی ارزشمندتر از رسیدن به هر مقصدی است. این ادیت برای سریالی است که میان تمام خنده‌ها و لحظه‌های شیرینش، آرام و بی‌ادعا درباره زندگی، عشق، شکست و ادامه دادن حرف می‌زد. شاید همه‌ چیز آن‌طور که انتظار داریم پیش نرود، اما در نهایت، هرکدام از ما داستانی خواهیم داشت که ارزش تعریف کردن دارد.

در قبرم هستم خوابیده به پهلوی راست! گوش چسبانده ام به خاک منتظر گام هایت... فاتحه بهانه است.... من هنوز بعد از مرگ دوستت دارم !

گاهی بعضی سریال‌ها بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم روی ما تأثیر می‌ذارن. سریال Friends بهم یاد داد که ارزش واقعی زندگی توی موفقیت‌های بزرگ نیست؛ توی آدم‌هاییه که کنارمون می‌مونن. یاد گرفتم دوستی‌های واقعی می‌تونن سال‌ها دوام بیارن، اشتباه کردن بخشی از رشد کردنه و حتی وسط سخت‌ترین روزها هم یه دلیل برای خندیدن پیدا می‌شه. این ادیت، فقط چند تا سکانس کنار هم نیست؛ مرور لحظه‌هاییه که با این سریال خندیدم، ناراحت شدم و چیزهای قشنگی از زندگی یاد گرفتم.

سریال Peaky Blinders برای من فقط یک سریال نبود؛ داستان آدم‌هایی بود که با وجود تمام زخم‌ها، شکست‌ها و سختی‌ها هرگز از حرکت کردن دست نکشیدند. از خانواده شلبی یاد گرفتم که قدرت واقعی فقط در پیروزی نیست، بلکه در ادامه دادن بعد از هر شکست است. یاد گرفتم که موفقیت بدون خانواده و آدم‌های مهم زندگی، معنای چندانی ندارد و گاهی بزرگ‌ترین نبردها در سکوت اتفاق می‌افتند. شاید مهم‌ترین چیزی که از این سریال یاد گرفتم این باشد که گذشته ما را تعریف نمی‌کند؛ این انتخاب‌های ما بعد از زمین خوردن است که شخصیت واقعی‌مان را می‌سازد. By order of the Peaky Blinders🖤

حقیقتا سلول به سلول تنم محتاج اختلاط ها مونه ولی تو دیگه نیستی عزیز من.