မဟာဗောဓီမြိုင်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏တရားတော်များ

လူ့ဘဝနှင့်သာသနာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကဿပဘုရားရှင် လက်ထက်က ရဟန်းတော် ခုနစ်ပါး ဘယ်ပုံကြိုးစား အားထုတ်သွားတယ်ဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်။ သာသနာ့ နှောင်းကာလဆိုတော့ သံဃာတွေဘက်ကလည်း သံဃာအကျင့်မရှိတော့ဘူး။ ဒကာတွေဘက်ကလည်း သဒ္ဓါက ပါးပြီး တဏှာပွားနေတော့ ပညာကပါးရှားနေပြီ။ သံဃာကို မြင်ရမယ့်အစား ပုဂ္ဂိုလ်ခင် ဖြစ်ကုန်ကြပြီ။ တံငါ ငါးမျှားသလို၊ မုဆိုး ပိုက်ထောင်သလို ဟိုဖြင့် ရနိုးနိုး၊ ဒီဖြင့် ရနိုးနိုးနဲ့ တဏှာနဲ့ လိုက်နေကြတာ။ အကန်းယုံတွေသာ ပုံနေပြီး အကောင်းယုံ မရှိတော့ဘူး။ ဒီတိုင်းနေလို့ကတော့ ရေစုန်မျောကြမယ်။ သာသနာရဲ့ နှောင်းပိုင်းကာလ ရောက်လာပြီ။ နေဝင်ခါနီး စပါးလှမ်းရတဲ့ အဖြစ်မျိုး တို့ကြုံနေရပြီ။ ဒါကြောင့် လက်မတင် အချိန်ကလေးကို အားထုတ်ကြစို့။ ဘီလူးစီး၊ သရဲစီးသလို လောဘကြီး၊ ဒေါသကြီး စီးပွားရှာ အာရုံခံစားနေတဲ့ လူတွေ အနားမှာ အားထုတ်ရင်တော့တို့ အားထုတ်လေလေ ဓမ္မဓာတ်အားကို မခံနိုင်တဲ့အတွက် ကိလေသာတွေ ထကြွလေလေ တို့ဆီလာပြီး ချစ်ညှဉ်း ညှဉ်းလေ ဖြစ်တော့မယ်။ ပြီးတော့ တို့ရဟန်းလောကမှာလည်း အကျင့်မတူ၊ အမြင်ချင်းမတူလို့ရှိရင် တို့ကိုတစ်မျိုး မြင်နိုင်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဝေးရာ၊ ကွယ်ရာ သွားပြီး အားထုတ်ကြစို့ရဲ့။ အဲဒီလို ရဟန်းတော် ခုနစ်ပါးတိုင်ပင်ညီညွတ်ပြီး မထေရ်ကြီးက ရှေ့ဆုံးက ...၊ မထေရ်အငယ် ဆုံးလေးက နောက်ဆုံးက ကြွသွားကြတယ်။ လူသူအပူ ကင်းဝေးရာ တောခေါင်ခေါင် တောင်မြင့်မြင့် တစ်နေရာကို ရောက်လာကြတော့ ဒီတောင်ကြီး ဘယ်လောက်မြင့် မတ်သလဲဆိုရင် ကြိုးနဲ့တွယ်ပြီး တက်ရတဲ့အထိ မြင့်မတ်တယ်။ ဘယ်သူဘယ်ဝါမှ ရောက်မလာနိုင်တဲ့ တောင်ထိပ်ပိုင်းနေရာကို ရွေးချယ်လိုက်ကြတယ်။ တောင်ထိပ် ရောက်တော့ နွယ်ကြိုးကြီးတွေကို ဖြတ်ချပြီး နောက်ကြောင်း ရှင်းလိုက်ကြတယ်။ တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ ရဟန်းခုနစ်ပါး ကြိုးစားအားထုတ်လိုက်ကြရာ အကြီးဆုံးရဟန်း တော်ကြီးဟာ ရောက်ခါစ ပထမညမှာပဲ အဘိညာဉ်ခြောက်ပါးနှင့်တကွ ရဟန္တာအရှင်မြတ်ကြီး ဖြစ်သွား ပါတယ်။ အဲဒီမှာ ရဟန္တာအရှင်မြတ်ကြီးက ကျန်တဲ့မထေရ် ခြောက်ပါး ကျင့်နိုင်အောင် ငါဆွမ်းခံပြီး ကျွေးမယ် သဲသဲမဲမဲ အားထုတ်နေတဲ့ ရဟန်းတွေကို 'ငါ့ရှင်တို့' အစာမစားဘဲ အားထုတ်နေရင် သင်တို့လိုချင်တဲ့ တရားမရ နိုင်၊ သင်တို့သွားချင်တဲ့ ခရီးမဆုံးဘဲ ရှိလိမ့်မယ်'လို့ ညွှန်ပြတော့ ကျန်တဲ့ ရဟန်းတွေက ... အရှင်ဘုရားရဲ့ ဘုန်းကံကြောင့် ရတဲ့ဆွမ်းကို တပည့်တော်တို့ မစားပါရစေနဲ့၊ တပည့်တော်တို့ ဘုန်းကံနဲ့ရတဲ့ ဆွမ်းကိုပဲ စားပါရစေလို့ လျှောက်ထားပြီး ဆက်အားထုတ်ကြတယ်။ အဲဒီမှာ ဒုတိယသံဃာ အနာဂါမ် ဖြစ်တော်မူတယ်။ ကျန်သံဃာများ အစာမစားဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အားထုတ်ကြလေတော့ ပျံလွန်တော် မူကုန်တယ်။ အနာဂါမ်ရဟန်းကြီး ဗြဟ္မာ့ဘုံရောက်ပေမယ့် ပျံလွန်သွားတဲ့ ငါးပါးကတော့ နတ်ပြည်၊ လူ့ပြည် ခုန်ဆင်းရင်း ဂေါတမဗုဒ္ဓဘုရား ပွင့်တော်မူလာချိန်မှာ အဲဒီ ငါးပါးသည် ပဉ္စဝဂ္ဂီငါးပါး ဖြစ်လာတယ်။ ကဿပဘုရားရှင်ရဲ့ သာသနာနှောင်းပိုင်းမှာ အသေခံပြီး ကျင့်ခဲ့လို့ ဂေါတမဘုရားလက်ထက်မှာ ဧတဒဂ်ရ ရဟန္တာများ ဖြစ်လာကြတယ်။ ဒီနေရာမှာ ပြောလိုတာက အဲဒီအရှင် မြတ်ကြီးများသည် ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ဒုလ္လဘတွေရပြီး အပ္ပမာဒသုံးပါး အကုန်သုံးစားပြီး နိဗ္ဗာန်စံဝင်သွားကြပြီ ဆိုတာပါပဲ။ သူတို့ ကြိုးစားသလို ကြိုးစားကြပါ။ ငါတို့ နောက်လိုက်ပြီး ငါတို့ကျင့်သလို မကျင့်ရင် ငါတို့ရဲ့ သာဝကအစစ်မဖြစ်၊ ဒကာအစစ်မဖြစ်၊ အတွင်းနေပုဂ္ဂိုလ်မဖြစ်၊ တို့နဲ့တွေ့ရကျိုးလည်းမနပ်ဘဲ အလကား ငွေကုန်သံပြာဖြစ်ကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို မဖြစ်ကြရအောင် ကဿပဘုရားရှင်လက် ထက်တော်က ရဟန်းခုနစ်ပါးကဲ့သို့ စွန့်လွှတ်စွန့်စား ကြိုးစားကျင့်ကြံကြဖို့ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ သတိပေးခဲ့ချင်ပါတယ်။ တစ်ခုခု ရနိုးနိုးနဲ့ တို့နောက်လိုက်နေလို့ သတိပေးတာလည်းပါတယ်။ တို့အကျင့်ကို မခင်ဘဲနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ရေးခင်ပြီး လိုက်နေတဲ့အတွက် သတိပေး တာလည်းပါတယ်။ တို့သတိပေးနေတာ နားမှာ သံမှို နှက်သကဲ့သို့ တလေးတစား နာကြားပြီး တို့ကိုမျှော်နေမယ့်အစား၊ ကပ်နေမယ့်အစား၊ လိုက်နေမယ့်အစား တို့ဟောထားတဲ့၊ တို့ရေးထားတဲ့၊ လမ်းညွှန်ထားတဲ့ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်များကို ရိုရိုသေသေနဲ့ လိုက်နာ ကြိုးစားကြဖို့ ဒီကနေ သတိပေးခဲ့ပါတယ်။ #မောင်သွေးချွန် (TREND News ဂျာနယ်အတွဲ(၄)၊ အမှတ်( ၆ ) တွင်ပါရှိသော ဆောင်းပါးအား တဆင့်ပြန်လည်မျှဝေခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ) See less Credit 🪷 Original Uploader 🙏🙏🙏♥️