fa
Feedback
جهان چگونه کار می کند؟

جهان چگونه کار می کند؟

رفتن به کانال در Telegram

کانال های علمی دیگر ما در زمینه علوم اعصاب و مستند : @world_function_LIB🎥 📷Instagram.com/world.function گروه علمی ما : @world_function ارتباط با مدیریت : @SHAHAB_FS

نمایش بیشتر
4 361
مشترکین
+524 ساعت
+37 روز
-1130 روز
آرشیو پست ها
« یک انیمیشن بینظیر ببینیم از اعتیاد » شاید با دیدنش بتونید کمی فرد معتاد رو درک‌ کنید یا حتی باهاش همدلی داشته باشید. هرکسی با هر ظرفیت ذهنی امکان درگیر شدن با اعتیاد رو‌ داره. رهایی ازش هم خیلی سخته. در واقع اینکه ما الان معتاد نیستیم ده درصدش بخاطر عرضه و تواناییمونه و نود درصدش بخاطر شانس یا محیطه که ما رو درگیر «مادهٔ اعتیادآور» نکرده. توی انیمیشن به زیبایی تمام مراحل رو خیلی ساده و مینیمال توضیح داده. معتاد شدن خیلی راحته، اولش از سر کنجکاوی مصرف میکنی. با مصرف «مادهٔ ادیکتیو»‌ دنیا برای مدتی رنگی ‌میشه و‌ دوپامین آزاد میکنی. بعد برای همون مقدار دوپامین مجبوری دوز بالاتری مصرف کنی. با بالا رفتن دوز، بدنت کم‌ میاره و فرسوده میشه، و در نهایت با نگرفتن اون ماده همیشه وارد رنج میشی. نکتهٔ مهم اینه که این فرمول فقط برای هرویین، شیشه یا کراک نیست. اعتیاد به نیکوتین، الکل ‌‌و‌ حتی پرخوری هم عینا همین پراسیجر و فرایند رو در مغز ایجاد میکنه. «Channel of Science is for all»

آنچه می بینید، نمایی از بالا به پایین از یک رودخانه گدازه ای است که از تپه ای در ایسلند سرازیر می شود. و بله، این سرعت واقعی جریان این رودخانه گدازه است. سنگ مایع واقعی در دمای ~1250 درجه سانتیگراد! «Channel of Science is for all»

ساخت ربات برای انجام کارهای خانه توسط ‌محققان گوگل و استنفورد دانشمندان دانشگاه استنفورد و Google DeepMind یک ربات انسان‌نما برای کارهای خانه‌داری به نام Mobile ALOHA ساختن. این ربات می‌تواند فعالیت‌های مختلفی مثل پختن غذا و مرتب کردن وسایل خانه را انجام دهد با وجود بعضی خطاها، این ربات نشان دهنده پیشرفت مهمی در زمینه یادگیری ربات‌هاست و امکان استفاده این ربات در صنایع مختلف وجود داره. سحر موحد Source «Channel of Science is for all»

فیلمی مسحورکننده، قدرت باورنکردنی یک ماهی مرکب مادر چشم سیاه را به تصویر می‌کشد که هزاران تخم را برای ماه‌ها در اقیانوس جابجا می‌کند و حتی یک بار هم برای تغذیه به شکار نمی‌رود. «Channel of Science is for all

ویدئوی حیرت‌انگیز، تصویری نادر از فداکاری نهایی یک ماهی مرکب مادر مؤسسه اقیانوس اشمیت که این فیلم نادر را در سواحل کاستاریکا در جریان غواصی اخیر خود در OctoOdyssey ضبط کرده است، توضیح می دهد: ماهی مرکب مولد نمی تواند خیلی سریع شنا کند و ممکن است طعمه آسانی برای پستانداران دریایی غواصی عمیق باشد. بر خلاف بسیاری از ماهی مرکب، اونیکس Gonatus، با چشمان سیاه و سفید رنگ متمایز خود، یکی از دو گونه شناخته شده ای است که از تخم های خود پس از تخم ریزی مراقبت می کند. مادر به حدود ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ تخم می‌چسبد که در یک غشای لوله‌ای شکل که در دو انتها باز می‌شود، می‌چسبد و به آرامی دست‌هایش را دراز می‌کند و جمع می‌کند تا آب کم اکسیژن را از داخل توده تخم‌های لوله‌ای خارج کند. دوره رشد تخم‌ها ۶ تا ۹ ماه تخمین زده می‌شود - زمان بسیار طولانی برای مادر بدون غذا. در اوایل، زمانی که ماهی مرکب با تهدید مواجه می شود، می تواند تخم های خود را به سرعت به محل امنی منتقل کند، اما با بالغ شدن تخم ها، ضعیف می شود، بنابراین توانایی او برای فرار از خطر با تمام بچه هایش به طور فزاینده ای به خطر می افتد. ماهی مرکب معمولاً فقط یک بار تولید مثل می کند، معمولاً به زودی پس از تخم گذاری می میرند، بنابراین زنده ماندن به اندازه کافی برای دیدن بچه های جوان، آخرین اقدام این مادر خواهد بود، اگر او ابتدا تلاش کند از آنها محافظت نکند. ماهی مرکب چشم سیاه یکی از رایج ترین سفالوپودهایی است که در سواحل اقیانوس آرام از ژاپن تا کالیفرنیا و تا شمال دریای برینگ زندگی می کند. در حالی که جوانان آنها به صورت دسته جمعی به شکار آب های کم عمق ساحلی می پردازند، بالغین بالغ تا ۱۸ سانتی متر آب های عمیق تر را ترجیح می دهند و در حالی که تخم های خود را پرورش می دهند به تاریکی آب های عمیق تر می روند. مهاجرت آنها به حرکت مواد آلی از آب های کم عمق به زیست بوم های عمیق تر اقیانوس کمک می کند. ترجمه:یاس https://www.sciencealert.com/astonishing-video-gives-rare-glimpse-of-a-mother-squids-ultimate-sacrifice «Channel of Science is for all»

باورهای مرتبط با نیکوتین باعث ایجاد پاسخ های وابسته به دوز در مغز انسان می شود. محققان برای اولین بار نشان دادند که باورهای فرد در مورد نیکوتین بر فعالیت مغز تأثیر می‌گذارد و اثری وابسته به دوز ایجاد می‌کند که تصور می‌شد فقط با عوامل دارویی رخ می‌دهد.  این یافته‌ها علاوه بر ارائه توضیحی برای اینکه چرا افراد به یک دارو پاسخ متفاوت می‌دهند، نشان می‌دهد که درمان‌های دارویی و غیردارویی را می‌توان صرفاً با استفاده از قدرت باورهای انسانی بهینه کرد. اعتقادات ، چیزهایی که ما در مورد خودمان ، افراد دیگر و دنیایی که در آن زندگی می کنیم ، می تواند به طور قابل توجهی بر رفتار و تصمیم گیری ما تأثیر بگذارد. با این حال، مکانیسم‌های عصبی که چگونه باورها بر رفتار تأثیر می‌گذارند، به خوبی درک نشده‌اند. در یک مطالعه جدید جالب ، محققان بیمارستان Mount Sinai برای اولین بار نشان داده اند که اعتقادات مربوط به مواد مخدر شخص، می تواند بر فعالیت مغز و پاسخ های رفتاری مشابه با اثرات وابسته به دوزی که با داروها دیده می شود ، تأثیر بگذارد. شیائوسی گو، نویسنده مسئول این مطالعه گفت: «باورها می‌توانند تأثیر قدرتمندی بر رفتار ما داشته باشند، اما تأثیرات آن‌ها نادقیق تلقی می‌شوند و به ندرت با روش‌های کمی علوم اعصاب بررسی می‌شوند.» وی گفت: "ما بررسی كردیم كه آیا اعتقادات انسانی می تواند فعالیتهای مغزی را به شیوه ای وابسته به دوز مشابه آنچه داروها انجام می دهند تعدیل كنند ، و در مورد چگونگی تأثیر اعتقادات بر مغز انسان ، از دقت بالایی برخوردار بودند. این یافته می تواند برای ارتقای دانش ما در مورد نقش باورها در اعتیاد و همچنین طیف گسترده ای از اختلالات و درمان آنها بسیار مهم باشد. باورها تأثیر قدرتمندی بر رفتار ما دارند، اما مکانیسم‌های عصبی آن‌ها همچنان مبهم است. در اینجا ما بررسی می‌کنیم که آیا باورها می‌توانند بر فعالیت‌های مغزی به روشی مشابه اثرات دارویی وابسته به دوز تأثیر بگذارند یا خیر. به انسان‌های وابسته به نیکوتین گفته شد که قدرت نیکوتین در سیگار الکترونیکی یا «کم»، «متوسط» یا «بالا» است، در حالی که محتوای نیکوتین ثابت نگه داشته می‌شود.  پس از ویپینگ، شرکت‌کنندگان تحت تصویربرداری عصبی عملکردی قرار گرفتند و یک وظیفه تصمیم‌گیری را انجام دادند که درگیر مدارهای عصبی تحت تأثیر نیکوتین بود. باورها در مورد قدرت نیکوتین پاسخ‌های وابسته به دوز را در تالاموس، یک محل اتصال کلیدی برای نیکوتین، القا می‌کند، اما نه در سایر مناطق مغز مانند جسم مخطط.  باورهای مرتبط با نیکوتین همچنین به صورت پارامتری اتصال بین تالاموس و قشر پیش پیشانی شکمی میانی، منطقه ای مهم برای تصمیم گیری را تعدیل می کند. این یافته‌ها سطح بالایی از دقت را در نحوه تأثیرگذاری باورها بر مغز نشان می‌دهد، و بینش‌های مکانیکی را در مورد پاسخ‌های ناهمگون انسان‌ها به مواد مخدر و نقش محوری باورها در اعتیاد ارائه می‌دهد. سحر موحد Source «Channel of Science is for all»

دانشمندان پروتئینی را کشف کردند که می‌تواند با روند پیری مبارزه کند. دانشمندان دانشگاه اوزاکا در ژاپن پروتئینی را شناسایی کردند که می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری از پیری و بیمای‌های مرتبط با کهولت سن ایفا کند. براساس این تحقیقات گفته می‌شود که پروتئینی به نام «HKDC1» به مراقبت از اندامک‌های میتوکندری و لیزوزوم کمک می‌کند. این اندامک‌‌ها مسئول تولید انرژی در سلول‌ها و حفظ سلامت آن هستند. بدن ما از میلیاردها سلول تشکیل شده است. داخل هر یک از این سلول‌ها بخش‌های کوچک‌تری به نام اندامک وجود دارد که نقش مهمی در تضمین عملکرد مؤثر سلول‌ها دارند. با افزایش سن یا قرار گرفتن تحت بیماری‌های مختلف این اندامک‌ها آسیب می‌بینند و مشکلاتی مانند پیری را ایجاد می‌کنند. نویسنده ارشد این مطالعه گفت: «عملکرد درست پروتئین HKDC1 می‌تواند از پیری سلول‌هایی که مربوط به پیری و بیماری‌های مرتبط با افزایش سن است، جلوگیری کند.» «پیری سلولی می‌تواند سبب بسیاری از بیماری‌های مرتبط با افزایش سن از جمله بیماری‌های سیستم عصبی و بیماری‌های قلبی عروقی باشد.» بنابراین، عملکرد مناسب این پروتئین به طور بالقوه با جلوگیری از پیری سلولی بر این بیماری‌ها تاثیر می‌گذارد. این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که پروتئین HKDC1 می‌تواند بر سرطان ریه و کبد تاثیر داشته باشد. چگونه این پروتئین از اندامک‌ها محافظت می‌کند؟ وظیفه میتوکندری تولید انرژی برای سلول است و هنگامی که آسیب می‌بینند، باید حذف شوند تا سلول زنده بماند. به گفته محققان دانشگاه هاروارد، زمانی که تجمع میتوکندری‌های آسیب دیده افزایش می‌یابد می‌تواند منجر به ایجاد بیماری‌‌های سیستم عصبی شوند اکنون دانشمندان دریافته‌اند که پروتئین HKDC1 و برهم‌کنش آن با پروتئین دیگری به نام TFEB برای حذف میتوکندری‌های آسیب‌دیده حیاتی است. سحر موحد Source «Channel of Science is for all»

+3
#فضا #نجوم - تصویر اول؛ دنباله‌دار هالی در برابر نيويورک دنباله‌دارها اجرامی‌ هستند که از گاز، گرد و غبار و یخ تشکيل شده‌اند. گرد و غبار و گازهای موجود در آنها، دم دنباله‌دارها را می‌سازند که در آسمان شب منظره‌ای فوق‌العاده برای ما به ارمغان می‌آورند. احتمالاً میلیاردها دنباله دار در کمربند کویپر و ابر اورت وجود دارد. - تصویر دوم؛ مقایسه‌ی اندازه سیارک اروس در برابر نيويورک و تصویر سوم؛ مقایسه‌ی اندازه‌ برخی از سیارک‌ها سیارک اروس، از اجرام نزدیک زمین‌ است که در سال ۱۸۹۸ در برلین کشف شد. سیارک‌ها اجرامی کوچک و سنگی هستند که مانند سیارات به دور خورشید گردش می‌کنند. تصویر چهارم؛ فوبوس قمر مریخ فوبوس و دیموس دوقمر مریخ هستند که نام‌ خود را از اساطیر بونانی گرفته‌اند. فوبوس قمر بزرگ‌تر است که در فاصله‌ی نزدیکی از این سیاره قرار دارد. هر ۱۰۰ سال، فوبوس ۱.۸ متر به مریخ‌ نزدیک‌‌تر میشود و ممکن‌ است‌ ۵۰ میلیون‌ سال بعد با سیاره برخورد کند‌. «Channel of Science is for all»

ابداع یک ابزار هوش مصنوعی که می‌تواند زمان مرگ افراد را پیش‌بینی کند. مرگ و مالیات شاید تنها چیزهای قطعی در زندگی باشند. حالا اما پیشرفت‌های حوزه هوش مصنوعی ممکن است ما را یک قدم به پیش‌بینی اولی نزدیک‌تر کرده باشد. این مطالعه جدید نشان داده است که می‌توان با استفاده از زبان یادگیری ماشین، پیش‌بینی دقیقی درباره زمان مرگ یک فرد انجام داد. محققان در دانشگاه‌های کپنهاگ دانمارک و نورث ایسترن آمریکا برای این مطالعه داده‌های روزانه یک دهه از زندگی بیش از ۶ میلیون نفر از ساکنان دانمارک را در حد فاصل سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۰ جمع‌آوری کردند. این مجموعه شامل تاریخچه سلامت فرد، حقوق، ساعات کار، محل سکونت و موارد دیگر زندگی آنها بود. سپس این داده‌ها به یک مدل یادگیری عمیق زبان ماشین با نام «لایف‌تو‌وک» (Life2vec) داده شد تا توالی دقیق رویدادهای زندگی یک فرد بر اساس آن داده‌‌ها ایجاد شود. برای آزمایش این مدل، محققان با توجه به داده‌های موجود از خود پرسیدند که آیا می‌توانند پیش‌بینی کنند که فردی در چهار سال پس از سال ۲۰۱۶ زنده می‌ماند یا نه. محققان پاسخ را می‌دانستند، اما الگوریتم نمی‌دانست. سون لمان، استاد دانشگاه فنی دانمارک و سرپرست این مطالعه، در این باره می‌گوید: «برای درستی این مدل ماشینی آزمایشی انجام دادنیم ، گروهی متشکل از ۱۰۰ هزار نفر را انتخاب کردیم که نیمی از آنها زنده می‌ماندند و نیمی دیگر می‌مردند». آنها افرادی را انتخاب کردند که بین ۳۰ تا ۵۵ سال عمر داشتند؛ مقطعی که پیش‌بینی مرگ و میر دشوارتر است. نتایج نشان داد که «لایف‌تو‌وک» در حدود ۷۸ درصد مواقع درست حدس زده بود. جزیه و تحلیل داده‌ها همچنین این نکته را تایید کرد که افراد با درآمد بالا یا کسانی که سمت‌های مدیریتی داشتند، با احتمال بیشتری زنده می‌مانند. همچنین مردان، کارگران ماهر و یا افرادی که مبتلا به اختلال سلامت روان تشخیص داده شده بودند بیشتر در معرض مرگ قرار دارند. این مدل حدود ۱۱ درصد از «بهترین فناوری‌های روز» بهتر عمل کرده است. محققان همچنین از این مدل برای پیش‌بینی جزئیات ذهنی‌تر انسان، مانند ویژگی‌های شخصیتی که معمولاً از طریق پرسشنامه جمع‌آوری می‌شوند، استفاده کردند و مدل ابداعی نشان داد که قادر است تعدادی از ویژگی‌های شخصیتی انسان (از عزت نفس تا اجتماعی بودن) را پیش‌بینی کند. دکتر لمان می‌گوید که این مدل در وضعیت فعلی خود آماده انجام هیچ «وظیفه‌ای در دنیای واقعی» نیست، اما به لحاظ تئوری «ما می‌توانیم هر نوع پیش‌بینی را انجام دهیم.» او اضافه کرد این مدل هوش مصنوعی ممکن است «شوم و دیوانه‌کننده» به نظر برسد، اما در واقع چیزی است که روی آن کار زیادی شده است به‌ویژه توسط شرکت‌های بیمه. دکتر آرتور کاپلان، رئیس بخش اخلاق پزشکی در دانشگاه نیویورک، می‌گوید موافق است که شرکت‌های بیمه مشتاق خواهند بود تا بتوانند زمانی مدل‌های تجاری‌تر چنین ابزارهایی را به خدمت بگیرند و از مشتریان جلو بزنند. او در توضیح این مطلب گفت: «وجود چنین مدل‌هایی فروش بیمه به افراد را سخت‌تر می‌کند. نتایج تحقیق پژوهشگران در حالی منتشر شده است که گوگل نیز وارد این عرصه شده و روی یک فناوری هوش مصنوعی کار می‌کند که می‌تواند مرگ فرد را با تجزیه و تحلیل سوابق سلامت او پیش‌بینی کند. سحر موحد Source «Channel of Science is for all»

کمک هوش مصنوعی به ارتباط بین ذهن و ماشین. هوش مصنوعی جدید «ذهن‌خوانی» افکار را مستقیماً از امواج مغزی – بدون ایمپلنت ترجمه می‌کند. دانشمندان استرالیایی در دانشگاه فناوری سیدنی، فناوری DeWave رو توسعه دادن که می‌تواند امواج مغزی را به متن (ذهن خوانی)، بدون استفاده از ایمپلنت‌های پزشکی تبدیل کند. در گذشته این کار با کاشت ایمپلنت در مغز  انجام میشد. این تکنولوژی غیرتهاجمی، از یه کلاه برای ثبت فعالیت‌های الکتریکی مغز استفاده می‌کند و می‌تواند به افرادی که به دلیل شرایطی مثل سکته یا فلج قادر به صحبت کردن نیستن، کمک کند. محققان برای بهبود دقت این فناوری به حدود ۹۰ درصد و حل چالش‌هایی مثل تشخیص دقیق کلمات و فاصله بین آنها در تلاش می باشند . این تحقیق به عنوان یکی از نکات برجسته کنفرانس NeurIPS مطرح شده. سحر موحد Source Source «Channel of Science is for all»

مواد شیمیایی اشک زنان، پرخاشگری مردان را کاهش می دهد تحقیقات جدید که در مجله دسترسی آزاد در PLOS Biology منتشر شده است ،  نشان  می دهد که اشک زنان حاوی مواد شیمیایی است که مانع پرخاشگری در مردان می شود.  مطالعه ای که توسط شانی آگرون در مؤسسه علوم ویزمن، اسرائیل انجام شد، نشان داد که استشمام اشک منجر به کاهش فعالیت مغز مرتبط با پرخاشگری می شود که نتیجه آن رفتار تهاجمی کمتر است. یک مطالعه جدید نشان می دهد که اشک زنان حاوی مواد شیمیایی است که به طور قابل توجهی پرخاشگری را در مردان کاهش می دهد. این مطالعه که بر روی تأثیرات شناخته شده در جوندگان استوار است، از یک بازی دو نفره استفاده کرد که برای برانگیختن رفتار پرخاشگرانه در مردان طراحی شده بود، مردانی که ناخودآگاه اشک را بوییدند. نتایج حاکی از کاهش چشمگیر 40 درصدی رفتار پرخاشگرانه و کاهش متناظر در فعالیت مغز در مناطق مرتبط با پرخاشگری پس از قرار گرفتن در معرض اشک بود. این تحقیق نه تنها وجود سیگنال‌های شیمیایی اجتماعی را در انسان تأیید می‌کند، بلکه این تصور را نیز به چالش می‌کشد که اشک‌های احساسی یک ویژگی منحصر به فرد انسانی است. حقایق کلیدی: مردانی که در معرض اشک زنان قرار گرفتند، 40 درصد کاهش رفتار پرخاشگرانه را نشان دادند. تصویربرداری از مغز کاهش فعالیت در مناطق مرتبط با پرخاشگری را هنگامی که مردان اشک زنان را بو می‌کشند نشان داد. این مطالعه شواهدی از شیمی درمانی اجتماعی که بر پرخاشگری انسان تأثیر می گذارد، ارائه می دهد، مشابه یافته های موجود در حیوانات. نویسندگان می‌افزایند: «ما متوجه شدیم که دقیقاً مانند موش‌ها، اشک‌های انسان حاوی یک سیگنال شیمیایی است که پرخاشگری مردانه را مسدود می‌کند. این در تضاد با این تصور است که اشک های عاطفی منحصر به فرد هستند. سحر موحد Source «Channel of Science is for all»

دریاچه نمک یوتا، در دو رنگ متفاوت. ویدئوی خیره‌کننده نشان می دهد که دریاچه توسط یک راه‌آهن به دو قسمت تقسیم می‌شود - یک طرف صورتی روشن و طرف دیگر آبی است. این پدیده به دلیل سطوح مختلف نمک در هر طرف ایجاد می شود. این تفاوت زمانی شروع شد که دریاچه در اواخر دهه ۱۹۵۰ توسط یک راه از هم جدا شد و به نوعی دریاچه را به دو قسمت تقسیم کرد. تقسیم آن به دو قسمت به این معنی بود که آب از رودخانه bear و رود اردن در جنوب جاری بود، اما نه در سمت شمال." کمبود آب شیرین باعث شد که شوری بخش شمالی به حدود ۳۰٪ افزایش یابد - تقریباً دو برابر شوری بخش جنوبی که بین۱۵-۷٪ شوری متغیر است. شوری بازوی شمالی بسیار شورتر از آن است که زندگی عادی آن را تحمل کند، اما در زیر سطح آن موجوداتی وجود دارند که می توانند در این محیط بسیار شور زنده بمانند و ظاهر صورتی به بخش شمالی ببخشند. «Channel of Science is for all»

نتیجه بررسی «دی‌ان‌ای» اختاپوس‌ها: صفحه‌های یخ در قطب جنوب احتمالا زودتر از انتظار فرو می‌ریزند. دانشمندان موفق شده‌اند با مطالعه «دی‌ان‌ای» گونۀ ویژه‌ای از اختاپوس‌ها، اطلاعات مهمی درباره آینده محیط زیست در قاره جنوبگان به دست آورند. آنها ژن‌های یکی از گونه‌های این سرپایان به نام «Turquet’s octopus» را که در آب‌های اقیانوس منجمد جنوبی زندگی می‌کنند، بررسی کردند و به نتایج نگران کننده‌ای دست یافتند. تحقیقات آنها نشان داد جمعیتی از این اختاپوس‌ها که در حال حاضر از نظر جغرافیایی در منطقه‌ای «ایزوله» قرار دارند، حدود ۱۲۵ هزار سال پیش توانسته‌اند آزادانه با دیگر گونه‌های اختاپوس‌ها که متعلق به آن منطقه نیستند، جفت‌گیری کنند و این کار نیز دقیقا زمانی ممکن شده است که سه دریای اطراف قاره جنوبگان (آموندسن، ودل و راس) توسط باریکه‌ای به هم متصل بودند.  در آن زمان، دمای زمین مشابه دمای امروز بود و دانشمندان می‌گویند با کشف این اطلاعات، می‌توانند پیش‌بینی کنند که «صفحه یخی غرب قطب جنوب» یا همان WAIS احتمالا بیشتر از آنچه قبلا تصور می‌شد به فروپاشی نزدیک است.  اگر این صفحه یخی عظیم فرو بریزد، سطح آب دریاهای جهان به میزان ۳.۳ تا ۵ متر افزایش خواهد یافت و به این ترتیب نقشه جهان کنونی نیز به شدت تغییر خواهد کرد. پژوهشگران این تحقیق تاکید دارند که اگر جهان نتواند گرمایش زمین ناشی از فعالیت‌های صنعتی انسان را تا حد ۱.۵ درجه سانتی‌گراد که در توافق پاریس تعهد شده بود حفظ کند، آنگاه وقوع این نتیجه بسیار محتمل است. سالی لا، متخصص زیست‌شناسی تکاملی و پژوهشگر اصلی این تیم تحقیق از دانشگاه جیمزکوک استرالیا، در این باره به خبرگزاری فرانسه می‌گوید: «ما در این تحقیق از دی‌ان‌ای و تغییرات زیست‌شناسی، به عنوان نمایندۀ تغییرات قطب جنوب در گذشته استفاده کردیم. برای انجام این تحقیق، استفاده از این نوع از اختاپوس یک نمونه ایده‌آل محسوب می‌شد زیرا هم این گونه از اختاپوس‌ها در آب‌های اطراف قاره جنوبگان یافت می‌شود و هم اینکه ما اطلاعات زیادی درباره آن داریم. از جمله می‌دانیم که متوسط طول عمر آن ۱۲ سال است و از حدود ۴ میلیون سال پیش به عنوان یک گونه جدید ظاهر شده‌اند.» دانشمندان دریافتند که فروریختن صفحات یخ جنوبگان، باعث شده که این گونه از اختاپوس‌ ایزوله بتواند با دیگر گونه‌های اختاپوس‌ها ارتباط برقرار کند و برای هزاران سال با آنها آمیزش داشته باشد و به این شکل به حیات خود ادامه دهد.  پس از آن، صفحات یخ دوباره به هم پیوستند و به این ترتیب این گونه‌ها دوباره از دیگران جدا شدند. این داستان پیوند و جدایی، در ژن‌های منحصر به فرد این اختاپوس‌ها ثبت شده است. سالی لا و همکارانش «دی ان ای» ژنوم ۹۶ این گونه ویژه از اختاپوس را جمع‌آوری و توالی‌یابی کردند؛ آنها هم از اختاپوس‌هایی استفاده کردند که بطور تصادفی توسط کشتی‌های ماهیگیری صید شده بودند و هم نمونه‌های مشابه آنها که به مدت ۳۳ سال در موزه‌ها نگهداری می‌شدند. آنها در جریان این توالی‌یابی، به شواهدی از راه‌های دریایی «بخش غربی» آب‌های اقیانوس منجمد جنوبی برخوردند؛ راههایی که سه دریای آموندسن، ودل و راس را به هم متصل می‌کردند. این توالی‌یابی همچنین نشان داد که «صفحه یخی غرب قطب جنوب» موسوم به WAIS تا کنون در دو نوبت جداگانه فرو ریخته است: اولین بار در اواسط دوران زمین‌شناسی پلیوسن (حدود ۳ تا ۳.۵ میلیون سال پیش) و بار دوم در جریان آخرین دورۀ «میان‌یخچالی» (فاصله زمین‌شناختی با دمایی گرمتر بین ۱۲۹ هزار تا ۱۱۶ هزار سال پیش) بوده است. پژوهشگران این تحقیق می‌گویند: «این مطالعه، شواهد تجربی را ارائه داد که نشان می‌دهد "صفحه یخی غرب قطب جنوب" زمانی که میانگین دمای جهانی مشابه دمای امروزی بوده، فرو ریخته است. همچنین نشان می‌دهد که نقطه اوج فروپاشی دوبارۀ این صفحه، در آینده نزدیک است.» سوالات بی‌پاسخ این تحقیق هنوز چند سوال را بی‌پاسخ می‌گذارد: اولاً اینکه مشخص نیست آیا تغییرات دما به‌تنهایی منجر به فروپاشی صفحات یخی باستانی شده است یا خیر. دوم، آیا تغییرات در جریان‌های اقیانوسی و تعامل پیچیده بین یخ و زمین جامد می‌تواند نقشی در این پدیده داشته باشد یا خیر؟ و درنهایت اینکه، مشخص نیست آیا افزایش سطح دریا به یکباره اتفاق می‌افتد یا در یک دوره بسیار طولانی‌تر روی می‌دهد. با این وجود دانشمندان بر این باورند که نتایجی که در این مطالعه به دست آمده،  قابل تامل است.  از نظر آندریا داتون، زمین‌شناس دانشگاه ویسکانسین-مدیسون و رابرت دکنتو از دانشگاه ماساچوست، این تحقیق، سند دیگری روی همه اسناد علمی به دست آمده دربارۀ آثار تغییرات آب و هوایی است. آنها این مطالعه را یک تحقیق «پیشگام» توصیف کرده‌اند که بیش از همه یک سوال را مطرح می‌کند؛ اینکه آیا تاریخ باستان تکرار خواهد شد؟ سحر موحد Source «Channel of Science is for all»

اولین آزمایش در انسان برای قرص ضد بارداری مردانه بدون هورمون آغاز شد انتظار می رود آزمایش YCT-529 تا اواسط سال 2024 ادامه یابد. پس از انجام مطالعات پیش بالینی موفقیت آمیز بر روی موش ها، محققان این هفته اولین آزمایش انسانی یک قرص ضد بارداری مردانه بدون هورمون را آغاز کردند. داروی YCT-529، که در حال آزمایش است، اولین دارویی از نوع خود، میباشد که به فاز آزمایش بالینی رسیده است . در حالی که دانشمندان دهه‌ها  سال است که در تلاش برای ایجاد گزینه‌های پیشگیری از بارداری برای مردان فعال جنسی فراتر از کاندوم و وازکتومی بوده‌اند ، مواردی که به مراحل بعدی آزمایش بالینی رسیده‌اند، هورمونی بوده‌است . اختلال در هورمون ها می تواند با انواع عوارض جانبی ناخوشایند مانند تغییرات خلق و خو و آکنه همراه باشد، که YCT-529 را به گزینه ای بالقوه بسیار جذاب تر تبدیل می کند.  محققان می گویند : «جهان برای یک ماده ضدبارداری مردانه آماده است و با توجه به آنچه که ما در مورد عوارض جانبی که زنان برای دهه‌ها از قرص متحمل شده‌اند، می‌دانیم، تحویل داروی بدون هورمون کار درستی است. این قرص جدید با مهار گیرنده آلفا رتینوئیک اسید (RAR-alpha) عمل می کند. این یک پروتئین در خانواده ای از گیرنده های هسته ای است که به رتینوئیک اسید، مشتقی از ویتامین A که در تشکیل اسپرم نقش دارد، متصل می شود. با مسدود کردن این مسیر، YCT-529 در نتیجه از تولید اسپرم جلوگیری می کند. در مطالعات پیش بالینی که بر روی موش ها انجام شد، ثابت شد که این رویکرد تعداد اسپرم ها را به شدت کاهش می دهد و 99 درصد در جلوگیری از بارداری موثر است. به طور قابل توجهی، بی خطر بودن آن نیز ثابت شد و اثر آن بر باروری قابل برگشت است. محققان امیدوارند به همان سطح از موفقیت در مطالعات انسانی دست یابند. کارآزمایی فاز اول با هدف بررسی اثربخشی قرص و همچنین ایمنی و تحمل آن در دو گروه از هشت داوطلب مرد انجام می‌شود.  تخمین زده می شود که در اواسط سال 2024 به پایان برسد و حتی اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، لزوماً به این زودی ها YCT-529 را از پزشک خود دریافت نخواهید کرد. آزمایشات بیشتر و تایید بالینی ممکن است سالها طول بکشد . با این وجود، اگراین قرص تولید شود، احتمالاً طرفدار زیادی داشته باشد .طبق نظرسنجی YouGov ، یک سوم مردان فعال جنسی در بریتانیا مایل به خوردن یک قرص مردانه هستند و برآوردهای دیگر این رقم را تا 82.3 درصد نشان می‌دهد .  تخمین زده میشود که ارزش، روش جدید پیشگیری از بارداری مردانه بین 40 تا 200 میلیارد دلار می باشد . هدر وحدت، مدیر اجرایی این موسسه گفت: «در حالی که کار قابل توجهی در پیش است، ما معتقدیم که اولین مطالعه انسانی YCT-529 گام مهمی به سوی آینده ای است که در آن مردان و زنان قدرت تصمیم گیری و کنترل استفاده از روش های پیشگیری از بارداری، بارداری و فرزندآوری را دارند. طرح پیشگیری از بارداری مردانه، نوعی عدالت در سلامتی است. سحر موحد Source «Channel of Science is for all»

کشف یک فیزیک‌دان؛ سفر در زمان «بدون تناقض» ممکن است از نظر تئوری امکان‌پذیر باشد. سفر در زمان یکی از جذاب‌ترین مفاهیم علمی‌تخیلی است. اما یکی از مشکلات اساسی سفر در زمان، ایجاد تناقض‌ها است. یک تناقض زمانی زمانی ایجاد می‌شود که یک رویداد باعث ایجاد خود شود. برای مثال، اگر یک مسافر زمان به گذشته سفر کند تا مانع شیوع یک بیماری شود، ممکن است در واقع باعث شیوع آن بیماری شود. یک تحقیق جدید توسط دانشمندان استرالیایی نشان داد که سفر در زمان با اراده‌ی آزاد در جهان ما بدون ایجاد تناقض منطقی امکان‌پذیر است. این تحقیق نشان می‌دهد که فضا-زمان به‌طور بالقوه می‌تواند خود را برای اجتناب از تناقض‌ها تنظیم کند. برای مثال، اگر یک مسافر زمان به گذشته سفر کند تا مانع شیوع یک بیماری شود، بیماری به نوعی دیگر فرار خواهد کرد و پارادوکس را از بین خواهد برد. به‌طور مثال، ممکن است بیماری به شکل دیگری پدید آید یا ممکن است مسافر زمان در واقع باعث شیوع یک بیماری دیگر شود. این تحقیق می‌تواند به ما کمک کند تا مفاهیم پیچیده‌ی سفر در زمان را بهتر درک کنیم. همچنین، می‌تواند به ما کمک کند تا احتمالات و خطرات سفر در زمان را ارزیابی کنیم. این تحقیق در مجله‌ی Classical and Quantum Gravity منتشر شده است. نسخه‌ی اولیه‌ی این مقاله در سپتامبر ۲۰۲۰ منتشر شد. منبع:sciencealert «Channel of Science is for all»

فوران کوه سینابونگ خاکسترهای این فوران شدید تا ارتفاع ۷۵۰۰ متری به هوا پرتاب شد. روستاها غرق در خاکستر شدند و به ساکنان از سوی دولت ماسک صورت داده شد و به آنها توصیه شد برای جلوگیری از تنفس ذرات خطرناک در خانه بمانند. خوشبختانه این فوران جراحت یا تلفات جانی نداشت. کوه سینابونگ در فلات کارو در منطقه کارو ریجنسی، شمال سوماترا، اندونزی، در ۴۰ کیلومتری ابرآتشفشان دریاچه توبا است. این رویداد در فوریه ۲۰۱۸ رخ داد. «Channel of Science is for all»

یادگاری مفید نئاندرتال‌ها برای انسان امروزی. دی‌ان‌ای نئاندرتال باستانی می‌تواند دلیلی برای سحرخیزی انسان باشد. دانشمندان می‌گویند افرادی که زود به رختخواب می‌روند و صبح‌ها زود بیدار می‌شوند، احتمالا برای این عادت باید از اجداد باستانی خود سپاسگزار باشند. محققان دریافته‌اند که دی‌ان‌ای به ارث رسیده از عموزاده‌های ابرو کلفت ما به احتمال زیاد در این خصیصه نقش مهمی ایفا کرده است. بیشتر ژن‌هایی که انسان‌های امروزی از طریق آمیزش‌ با نئاندرتال‌ها در دوران ماقبل تاریخ به دست آورده‌اند در جریان تکامل از بین رفته‌اند، با این حال بخش کوچکی از آن‌ها باقی مانده و در بدن شماری از انسان‌ها قابل ردیابی است. دانشمندان تصور می‌کنند این بقای ژنی احتمالاً به این دلیل است که به انسان‌های مدرن اولیه کمک کرده تا زمانی که آفریقا را به مقصد اوراسیا ترک کردند، با محیط جدید و روزهای کوتاه زمستان سازگار شوند. جان کاپرا، اپیدمیولوژیست در دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو، در این باره می‌گوید: «با تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای نئاندرتال‌ها که در ژنوم انسان مدرن باقی مانده‌اند، روند قابل توجهی کشف کردیم.» او اضافه کرد بسیاری قطعات این دی‌ان‌ای‌ها بر ژن‌هایی تأثیر می‌گذارند که ساعت بدن انسان‌های امروزی را کنترل می‌کنند و در بیشتر موارد «میل به سحرخیزی را افزایش می‌دهند.» دسته‌های بزرگی از انسان‌های خردمند (هومو ساپینس) حدود ۷۰ هزار سال پیش از آفریقا به اوراسیا مهاجرت کردند. در بدو ورود، آنها با نئاندرتال‌ها مواجه شدند که قبلاً با زندگی در آب و هوای سردتر سازگار شده بودند و صدها هزار سال این قلمرو را در اشغال داشتند. به لطف آمیختگی بین این گروه‌ها، انسان‌های امروزی تا ۴ درصد از دی‌ان‌ای نئاندرتال‌ها، از جمله ژن‌های مرتبط با رنگدانه‌های پوست، مو، چربی و دستگاه ایمنی بدن را حمل می‌کنند. دکتر کاپرا و همکارانش دی‌ان‌ای انسان‌های مدرن و نئاندرتال‌ها را با استفاده از اطلاعات ژنتیکی نیم میلیون نفر که در پایگاه داده اطلاعات زیستی بریتانیا وجود دارد تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند که انواع ژنتیکی متفاوتی در ساعت‌های بدن یا ریتم‌های شبانه‌روزی دو گروه نقش دارند. از آنجایی که اجداد انسان‌های امروزی با نئاندرتال‌ها رابطه جنسی برقرار می‌کردند، این امکان وجود داشت که برخی از انسان‌های امروزی دارای ژن‌هایی از نئاندرتال‌ها باشند. محققان می‌گویند نه تنها بسیاری از مردم این گونه ژن‌ها را دارند، بلکه این ژن‌ها با زود بیدار شدن از خواب در ارتباط بودند. به گفته پژوهشگران، سحرخیز بودن در اصل نیازی به ژن‌های نئاندرتال ندارد چرا که صدها ژن مختلف بر زمان خواب و بیدار شدن افراد تأثیر می‌گذارند و تأثیرات محیطی و فرهنگی زیادی نیز وجود دارد. به طور کلی ژن‌های نئاندرتال هرچند موثر هستند، اما تنها تأثیر کمی دارند. تصور دانشمندان بر این است که این ژن‌ها به اجداد انسان‌ها کمک می‌کرده تا با زندگی در عرض‌های جغرافیایی بالاتر سازگار شوند. دکتر کاپرا در این خصوص می‌گوید: «ما فکر نمی‌کنیم که صبح‌دوست بودن واقعاً در آن زمان مفید بوده باشد. در عرض‌های جغرافیایی بالاتر، داشتن ساعتی که انعطاف‌پذیرتر است و بهتر می‌تواند خود را با سطوح نور فصلی متغیر مطابقت دهد مفید است.» پروفسور مارک مازلین، از دانشگاه کالج لندن که در این مطالعه شرکت نداشت، گفت: «اکنون ما شواهد ژنتیکی داریم که نشان می‌دهد برخی از ما واقعاً سحرخیز هستیم.» او اضافه کرد: «زمانی که انسان در مناطق گرمسیری آفریقا تکامل یافت، طول روز به طور متوسط ۱۲ ساعت بود. از آنجا که گردآورندگان شکارچی تنها ۳۰ درصد از زمان بیداری خود را صرف جمع‌آوری غذا می‌کردند، ۱۲ ساعت زمان زیادی است. اما هر چه به سمت شمال زمین پیش می‌روید روزهای زمستانی که غذا کمیاب است، کوتاه‌تر و کوتاه‌تر می‌شود و در نتیجه برای نئاندرتال‌ها و انسان‌ها منطقی است که به محض پدیدار شدن نور، شروع به کار و جمع‌آوری غذا کنند.» سحر موحد Source «Channel of Science is for all»

سلول های مغز انسان روی یک تراشه می توانند گفتار را تشخیص دهند و ریاضی ساده انجام دهند. هیچ کامپیوتری به اندازه مغز انسان قدرتمند و پیچیده نیست . توده‌های بافتی که در جمجمه ما محصور شده‌اند می‌توانند اطلاعات را با مقادیر و سرعت‌هایی پردازش کنند که فناوری محاسباتی به سختی می‌تواند آن را لمس کند. کلید موفقیت مغز، کارآیی نورون ها به عنوان یک پردازنده ودرخدمت دستگاه حافظه می باشد . برخلاف واحدهای جدا شده از نظر فیزیکی در اکثر دستگاه‌های محاسباتی مدرن. امروزه تلاش‌های زیادی برای شبیه‌تر کردن محاسبات به مغز صورت گرفته است، اما تلاش جدید همه چیز را یک قدم جلوتر می‌برد - با ادغام بافت مغز واقعی انسان با الکترونیک. این رویکردکه  Brainoware نام دارد.می تواند  تشخیص گفتار و مسائل ریاضی مانند پیش‌بینی معادلات غیرخطی را انجام دهد. دقت آن کمی کمتر از یک کامپیوتر سخت‌افزاری خالص بود که بر روی هوش مصنوعی کار می‌کرد ، اما این تحقیق اولین قدم مهم در نوع جدیدی از معماری کامپیوتر را نشان می‌دهد. البته با افزایش پیچیدگی این سیستم های  ارگانوئیدی ، بررسی تعداد بی‌شماری از مسائل عصبی اخلاقی که سیستم‌های محاسبات زیستی را احاطه کرده‌اند برای جامعه حیاتی است. درسال‌های اخیر، دانشمندان و مهندسان سعی کرده‌اند با طراحی سخت‌افزار و الگوریتم‌هایی که ساختار و نحوه عملکرد مغز را تقلید می‌کنند، به توانایی‌های مغز نزدیک شوند.  این محاسبات که به عنوان محاسبات نورومورفیک شناخته می شود ،در حال بهبود است ، اما آموزش شبکه های عصبی مصنوعی زمان میبرد . محققیق به دنبال روشی متفاوت با استفاده از بافت مغز واقعی انسان رشد یافته در آزمایشگاه بودند. سلول‌های بنیادی پرتوان انسانی برای تبدیل شدن به انواع مختلف سلول‌های مغزی که به صورت مینی‌مغزهای سه‌بعدی به نام ارگانوئیدها با اتصالات و ساختارها سازماندهی می‌شوند. هدف سخت افزار محاسباتی الهام گرفته از مغز، تقلید ساختار و اصول کار مغز است و می تواند برای محدودیت های فعلی در فناوری های هوش مصنوعی مورد استفاده قرار گیرد.  با این حال، تراشه های سیلیکونی الهام گرفته از مغز هنوز در توانایی خود برای تقلید کامل عملکرد مغز محدود هستند، زیرا بیشتر نمونه ها بر اساس اصول الکترونیک دیجیتال ساخته شده اند. این رویکرد سخت‌افزاری هوش مصنوعی می تواند،از محاسبات مخزن  تطبیقی ​​شبکه‌های عصبی بیولوژیکی در یک ارگانوئید مغز استفاده کند.  در این رویکرد - که Brainoware نامیده می شود - محاسبات با ارسال و دریافت اطلاعات از ارگانوئید مغز با استفاده از یک آرایه چند الکترودی با چگالی بالا انجام می شود. با اعمال تحریک الکتریکی مکانی-زمانی، دینامیک غیرخطی و ویژگی‌های حافظه محو شده و همچنین یادگیری بدون نظارت از داده‌های آموزشی با تغییر شکل اتصال عملکردی ارگانوئید به دست می‌آید.  وپتانسیل عملی این تکنیک را با استفاده از آن برای تشخیص گفتار و پیش‌بینی معادلات غیرخطی در یک چارچوب محاسباتی مخزن نشان می‌دهد. ممکن است چندین دهه طول بکشد تا سیستم های محاسبات زیستی عمومی ایجاد شوند، اما این تحقیق احتمالاً بینش های اساسی در مورد مکانیسم های یادگیری، رشد عصبی و پیامدهای شناختی بیماری های عصبی ایجاد می کند . همچنین می تواند به توسعه مدل های پیش بالینی اختلال شناختی برای آزمایش درمان های جدید کمک کند. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

سلول های مغز انسان روی یک تراشه می توانند گفتار را تشخیص دهند و ریاضی ساده انجام دهند. هیچ کامپیوتری به اندازه مغز انسان قدرتمند و پیچیده نیست . توده‌های بافتی که در جمجمه ما محصور شده‌اند می‌توانند اطلاعات را با مقادیر و سرعت‌هایی پردازش کنند که فناوری محاسباتی به سختی می‌تواند آن را لمس کند. کلید موفقیت مغز، کارآیی نورون ها به عنوان یک پردازنده ودرخدمت دستگاه حافظه می باشد . برخلاف واحدهای جدا شده از نظر فیزیکی در اکثر دستگاه‌های محاسباتی مدرن. امروزه تلاش‌های زیادی برای شبیه‌تر کردن محاسبات به مغز صورت گرفته است، اما تلاش جدید همه چیز را یک قدم جلوتر می‌برد - با ادغام بافت مغز واقعی انسان با الکترونیک. این رویکردکه  Brainoware نام دارد.می تواند  تشخیص گفتار و مسائل ریاضی مانند پیش‌بینی معادلات غیرخطی را انجام دهد. دقت آن کمی کمتر از یک کامپیوتر سخت‌افزاری خالص بود که بر روی هوش مصنوعی کار می‌کرد ، اما این تحقیق اولین قدم مهم در نوع جدیدی از معماری کامپیوتر را نشان می‌دهد. البته با افزایش پیچیدگی این سیستم های  ارگانوئیدی ، بررسی تعداد بی‌شماری از مسائل عصبی اخلاقی که سیستم‌های محاسبات زیستی را احاطه کرده‌اند برای جامعه حیاتی است. درسال‌های اخیر، دانشمندان و مهندسان سعی کرده‌اند با طراحی سخت‌افزار و الگوریتم‌هایی که ساختار و نحوه عملکرد مغز را تقلید می‌کنند، به توانایی‌های مغز نزدیک شوند.  این محاسبات که به عنوان محاسبات نورومورفیک شناخته می شود ،در حال بهبود است ، اما آموزش شبکه های عصبی مصنوعی زمان میبرد . محققیق به دنبال روشی متفاوت با استفاده از بافت مغز واقعی انسان رشد یافته در آزمایشگاه بودند. سلول‌های بنیادی پرتوان انسانی برای تبدیل شدن به انواع مختلف سلول‌های مغزی که به صورت مینی‌مغزهای سه‌بعدی به نام ارگانوئیدها با اتصالات و ساختارها سازماندهی می‌شوند. هدف سخت افزار محاسباتی الهام گرفته از مغز، تقلید ساختار و اصول کار مغز است و می تواند برای محدودیت های فعلی در فناوری های هوش مصنوعی مورد استفاده قرار گیرد.  با این حال، تراشه های سیلیکونی الهام گرفته از مغز هنوز در توانایی خود برای تقلید کامل عملکرد مغز محدود هستند، زیرا بیشتر نمونه ها بر اساس اصول الکترونیک دیجیتال ساخته شده اند. این رویکرد سخت‌افزاری هوش مصنوعی می تواند،از محاسبات مخزن  تطبیقی ​​شبکه‌های عصبی بیولوژیکی در یک ارگانوئید مغز استفاده کند.  در این رویکرد - که Brainoware نامیده می شود - محاسبات با ارسال و دریافت اطلاعات از ارگانوئید مغز با استفاده از یک آرایه چند الکترودی با چگالی بالا انجام می شود. با اعمال تحریک الکتریکی مکانی-زمانی، دینامیک غیرخطی و ویژگی‌های حافظه محو شده و همچنین یادگیری بدون نظارت از داده‌های آموزشی با تغییر شکل اتصال عملکردی ارگانوئید به دست می‌آید.  وپتانسیل عملی این تکنیک را با استفاده از آن برای تشخیص گفتار و پیش‌بینی معادلات غیرخطی در یک چارچوب محاسباتی مخزن نشان می‌دهد. ممکن است چندین دهه طول بکشد تا سیستم های محاسبات زیستی عمومی ایجاد شوند، اما این تحقیق احتمالاً بینش های اساسی در مورد مکانیسم های یادگیری، رشد عصبی و پیامدهای شناختی بیماری های عصبی ایجاد می کند . همچنین می تواند به توسعه مدل های پیش بالینی اختلال شناختی برای آزمایش درمان های جدید کمک کند. سحر موحد Source

اتحادیه اروپا اولین قوانین جهانی هوش مصنوعی رو تصویب کردند. کشورهای عضو اتحادیه اروپا و نمایندگان پارلمان اروپا به توافق اولی
اتحادیه اروپا اولین قوانین جهانی هوش مصنوعی رو تصویب کردند. کشورهای عضو اتحادیه اروپا و نمایندگان پارلمان اروپا به توافق اولیه‌ای در مورد قانون هوش مصنوعی (AI Act) رسیدن. این قانون، اولین تلاش برای کنترل فناوری هوش مصنوعی در سطح جهان می باشد و بر اساس اصول اخلاقی نوشته شده است. مذاکرات برای رسیدن به یک توافق طولانی و پرفشار بود و بیشتر از ۳۵ ساعت طول کشید. هدف از این قانون، راهنمایی و حمایت از شرکت‌های فناوری و محققان اروپایی برای پیشرفت در زمینه هوش مصنوعی می باشد . مذاکرات در مورد این قانون شامل بحث‌های فنی و پیچیده و یکی از موضوعات مهم، استفاده از سیستم‌های بیومتریک مبتنی بر هوش مصنوعی برای شناسایی افراد می باشد. در این توافق، مقامات اجازه دارند تحت شرایط سختگیرانه‌ای از بیومتریک‌ها برای پیدا کردن افراد دزدیده شده و مظنونین جرائم مهم و مقابله با تروریسم استفاده کنند. اما استفاده از بیومتریک برای شناسایی ویژگی‌های حساس مثل نژاد، جنسیت، مذهب و وابستگی‌های سیاسی ممنوع شده است . Source - «Channel of Science is for all»