جهان چگونه کار می کند؟

- 😭 - استرس٬ افسردگی و اضطراب یکی از اصلی ترین عوامل رشد نکردن عضلات است. 👤:Lisa Gutknecht - Schreibcoach همه‌ی ما در طول روز دچار استرس هستیم٬ در واقع مقادیر اندک استرس٬ عواقب ناچیزی بر بدن دارد اما گاهی اوقات مانند زمانی که در محل کار تحت فشار زیادی هستید یا سخت‌تر از حد معمول تمرین می‌کنید٬ بدن شما غلظت‌های بالاتری از هورمون استرس «کورتیزول» را آزاد می‌کند. انتقال دهنده های عصبی نوراپی نفرین و آدرنالین به مغز سیگنال می‌دهند که زمان آماده سازی بدن برای نبرد است، که باعث افزایش فشار خون و ضربان قلب و همچنین فعال شدن متابولیسم چربی و مهار واکنش های التهابی در بدن می شود. این به عنوان پاسخ استرس غدد درون ریز شناخته می شود زیرا توسط سیستم غدد درون ریز ما کنترل می شود. زمانی که تحت استرس هستید این یک فرآیند کاملا طبیعی و حیاتی است. اما زمانی که هورمون استرس در یک دوره زمانی طولانی ترشح می شود، مقدار کورتیزول ممکن است برای همیشه بالاتر از سطح طبیعی باقی بماند. این می تواند منجر به مشکلات جسمی و روانی شود و همزمان شما را از تناسب اندام باز دارد. اما زمانی که بیش از حد معمول در مدت زمان طولانی دچار استرس هستید، ممکن است اثرات استرس را بر رشد عضلات در زندگی خود مشاهده کنید. از آنجایی که ریکاوری و رشد عضلات توسط کورتیزول مسدود می شود، استرس مزمن حتی می تواند رشد عضلات را مهار کند. کورتیزول این عملکردهای بدن را مسدود می کند زیرا از آزاد شدن تستوسترون، یکی از مهم ترین هورمون های رشد برای رشد عضلات جلوگیری می کند. هورمون استرس همچنین از منابع بدن برای انرژی سریع استفاده می کند و اغلب با تبدیل پروتئین عضلانی به گلوکز در فرآیندی به نام آتروفی عضلانی، ماهیچه ها را تجزیه می کند. اما همچنین ممکن است باعث شود رشد عضلات شما متوقف شود. علاوه بر این، کورتیزول بدن را تشویق می کند تا چربی را در شکم، باسن، ران ها و باسن ذخیره کند. در نهایت، سطوح بالای کورتیزول می‌تواند باعث اختلال در خواب شود و حتی بر سیستم ایمنی بدن ما تأثیر بگذارد. از آنجایی که بخش اعظم ریکاوری ما در حالت استراحت اتفاق می‌افتد، این تغییرات می‌تواند از رشد عضلات جلوگیری کند.

مقابله با اثرات استرس بر رشد عضلات؛ نکاتی برای رشد عضلات:

🍽1: یک رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید. داشتن یک رژیم غذایی متعادل برای داشتن بهترین احساس هم در باشگاه و هم در کل دنیا ضروری است. غذاهایی مانند سبزیجات، میوه ها، غلات و منابع پروتئینی حیوانی و گیاهی به دست می آیند. برای کاهش سطح کورتیزول، میزان قندهای تصفیه شده، الکل و چربی های ترانس را در رژیم غذایی خود کاهش دهید. شیرین کننده های بدون قند مانند استویا و زایلیتول را بیشتر با شکر معمولی عوض کنید. 💪 ‌2: از تمرین بیش از حد خودداری کنید. تمرین بیش از حد می تواند هر چیزی باشد، از ورزش بیش از 60 دقیقه گرفته تا تمرین در هر روز هفته بدون استثنا، که همه آنها نشان داده اند که سطح کورتیزول را سریعتر از حد معمول افزایش می دهند. دوره های ریکاوری برای اطمینان از رشد عضلانی کاملا ضروری است. به همین دلیل باید سعی کنید تمرینات خود را کمتر از یک ساعت نگه دارید و به طور کلی فقط سه تا چهار جلسه در هفته تمرین کنید. 💤 3: به اندازه کافی بخوابید. کیفیت خواب نقش مهمی در رشد عضلات دارد. در حالت استراحت، بدن ما شروع به ترمیم فیبرهای عضلانی آسیب دیده و ساختن فیبرهای جدید می کند، همین‌طور سطح کورتیزول را تنظیم می کند. اگر به اندازه کافی نخوابید، سطح کورتیزول شما بالا می ماند و بدن شما نمی تواند به سرعت بهبود یابد. 🗜 4: بیش از حد فکر نکردن و تمرکز بر اهداف. یکی از بهترین راه‌ها برای کاهش کورتیزول، این است که از احساسی که دارد لذت ببرید. سعی کنید خود را با افرادی مقایسه نکنید که پیشرفت خود را در اینستاگرام یا سایر شبکه های اجتماعی جشن می گیرند. هر بدن متفاوت است و با سرعت خاص خود پیشرفت می کند. ✍️ خلاصه: بدن در شرایط استرس زا مقادیر بیشتری هورمون استرس مانند کورتیزول ترشح می کند. این هورمون استرس برای زندگی ضروری است و برای ارتقای تمرکز و عملکرد در لحظات مهم یا تهدید کننده زندگی در نظر گرفته شده است. اما استرس طولانی مدت باعث افزایش سطح کورتیزول در دراز مدت می شود که می تواند تعدادی از اثرات منفی مانند قند خون بالا، استرس فیزیکی، افزایش وزن و کاهش عملکرد عضلات داشته باشد. سطح استرس مزمن می تواند کیفیت خواب را کاهش دهد، که می تواند از ریکاوری عضلات جلوگیری کند زیرا بسیاری از آن در زمان استراحت اتفاق می افتد. 📌Source - 💎«Channel of science is for all»💎

- 🥊 -علم در مورد جنسیت در رشته ی بوکس به ما چه میگوید؟ با وجود اینکه "ایمانه خلیف" و "لین یو تینگ" سال گذشته از مسابقات جهانی زنان به دلیل واجد شرایط نبودن محروم شده بودند، بحث شدیدی بر سر کنار گذاشتن این دو نفر از سوی کمیته بین‌المللی المپیک برای رقابت در بوکس زنان در پاریس بالا گرفت. در لابلای این تنش، علم نور فزاینده‌ای را بر آرایش‌های کروموزومی مختلف ما و مزایایی که ممکن است برای عملکرد ورزشی به همراه داشته باشد، می‌افکند. اما این تحقیق ادامه دارد و حتی در میان متخصصانی که زندگی حرفه ای خود را صرف کار بر روی آن می کنند، تفسیرهای متفاوتی در مورد آنچه علم به ما می گوید وجود دارد. ما می دانیم که فرآیند تعیین جنسیت زمانی شروع می شود که جنین در حال رشد است. بیشتر زنان دو کروموزوم X دارند (XX)، در حالی که بیشتر مردان یک کروموزوم X و یک کروموزوم Y دارند(XY). کروموزوم ها بر جنسیت افراد تأثیر می گذارند. اما هورمون‌ها هم قبل از تولد - و هم بعداً در دوران بلوغ - مهم هستند. در حالی که کودک هنوز در رحم رشد می کند، هورمون ها به رشد اندام های تولید مثل کمک می کنند. با این حال، در برخی از مراحل بارداری، برخی از اندام های تناسلی نوزادان به روشی که اغلب افراد رشد می کنند، رشد نمی کنند. این می تواند ناشی از شرایطی به نام DSDs باشد: تفاوت در رشد جنسی طیفی از حدود 40 وضعیت مختلف وجود دارد که شامل ژن ها، هورمون ها و اندام های تناسلی است که بطور خاص در رحم رشد می کنند. این بدان معناست که رشد جنسی یک فرد با رشد بیشتر افراد دیگر متفاوت است. این ناهنجاری‌های کروموزومی نادر هستند - اما به دلیل رقابت‌های بوکس در المپیک مورد توجه قرار گرفته‌اند. بنابراین در مورد وضعیت جنسیت این دو بوکسور چه میدانیم ؟ گفته می‌شود که هر دو مبارز در آزمایش‌های انجمن بین‌المللی بوکس در سال گذشته بعنوان زن، صلاحیت لازم را بدست نیاوردند - اما اطلاعات متناقضی وجود دارد که آیا کروموزوم XY یا تستوسترون بالا در آزمایشات آنها یافت شده است یا خیر. در حالی که نمایندگان این مبارزان و کمیته بین‌المللی المپیک اصرار دارند که آنها «زن متولد شده‌اند، به‌عنوان زن بزرگ شده‌اند و همیشه به‌عنوان زن رقابت می‌کنند»، منتقدان، از جمله برخی از مخالفان آن‌ها در پاریس 2024، حدس می‌زنند که شاید این بوکسورها DSD داشته باشند. از آنجایی که این تغییرات ژنتیکی بسیار زیاد و بسیار متنوع هستند، برخی از کارشناسان می گویند غیرممکن است که ثابت کنیم همه افراد دارای کروموزوم Y مذکر هستند و هرکسی که کروموزوم Y را ندارد، زن است. ادامه مطلب 📌 Source - 💎Channel of science is for all💎

نمای زمین از فضا - تصاویر باورنکردنی از سیاره ما از بالا.  نماهای هوایی از سیاره ما می‌تواند شگفتی های پنهان و پدیده‌های طبیعی را آشکار کند که نمی‌توان به درستی از سطح، آن را درک کرد.  تصاویر ماهواره‌ای چشم اندازی منحصر به فرد از سیاره ما ارائه می‌دهد و می‌تواند طیف گسترده‌ای از رشته های علمی مختلف از جمله تغییرات آب و هوا، فوران های آتشفشانی و حتی رفتار حیوانات را در بر بگیرد. هر هفته، در این سایت یک منظره از زمین می‌گیریم و می‌بینیم که چگونه بر مردم ساکن در آن تأثیر می‌گذارد. تصاویر خیره کننده بیشتری از زمین را ببینید 27 عجیب ترین چیز در Google Earth 12 تصویر شگفت انگیز از پروژه لندست سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

- 😀 - پشه ها گرمای بدن انسان را مانند مادون قرمز برای ردیابی استفاده میکنند. نیش پشه اغلب یک آزار موقت نیست، در بسیاری از نقاط جهان می‌تواند ترسناک باشد. یکی از گونه‌های پشه، Aedes aegypti ، ویروس‌هایی را منتشر می‌کند که هر ساله باعث بیش از 100،000،000 مورد تب دنگی، تب زرد، زیکا و سایر بیماری‌ها می‌شود. پشه دیگری به نام ، Anopheles gambiae ، انگلی را که باعث مالاریا می‌شود، پخش می‌کند. سازمان جهانی بهداشت تخمین می‌زند که مالاریا به تنهایی باعث مرگ بیش از 400000 نفر در سال می‌شود. در واقع، ظرفیت آنها برای انتقال بیماری باعث شده پشه‌ها عنوان کشنده‌ترین حیوان را به خود اختصاص‌دهند. پشه‌های نر بی‌ضرر هستند، اما ماده‌ها برای رشد تخم به خون نیاز دارند. جای تعجب نیست که بیش از 100 سال در مورد چگونگی و نحوه یافتن میزبان‌ پشه‌ها، تحقیق دقیق انجام شده است. در طول آن زمان، دانشمندان کشف کردند که هیچ نشانه واحدی وجود ندارد که این حشرات به آن تکیه کنند. در عوض، آنها اطلاعات حواس مختلف را در فواصل مختلف ادغام می‌کنند. تیمی به رهبری محققان دانشگاه UC سانتا باربارا حس دیگری را به مجموعه مستند این پشه اضافه کرده‌اند: تشخیص مادون قرمز. تشعشعات مادون قرمز از منبعی که تقریباً دمای پوست انسان است، با CO 2 و بوی انسان ترکیب می‌شود، پشه‌ها در حالی که به دنبال میزبان بودند، به‌طور قاطع به سمت این منبع مادون قرمز حرکت کردند. محققان همچنین کشف کردند که این آشکارساز مادون قرمز در کجا قرار دارد و چگونه در سطح مورفولوژیکی و بیوشیمیایی کار می‌کند. نتایج به تفصیل در مجله Nature آمده‌است . در آزمایشگاه پروفسور کریگ مونتل به خوبی ثابت شده‌است که پشه‌هایی مانند Aedes aegypti از نشانه‌های متعددی برای ورود به میزبان از راه دور استفاده می کنند.  آویناش چندل، یکی از نویسندگان ارشد، یک فوق دکترای فعلی در UCSB در گروه Montell توضیح داد:

 "اینها شامل CO2 از نفس بازدم، بوها، بینایی، گرمای [همرفتی] از پوست و رطوبت بدن ما هستند." با این حال، هر یک از این نشانه‌ها محدودیت‌هایی دارند.»

حشرات بینایی ضعیفی دارند و باد شدید یا حرکت سریع میزبان انسان می‌تواند ردیابی حواس شیمیایی آنها را از‌بین ببرد. بنابراین نویسندگان تعجب کردند که آیا پشه‌ها می‌توانند نشانه جهتی قابل اعتمادتری مانند تشعشعات فروسرخ را تشخیص‌دهند. در حدود 10 سانتی متر، این حشرات می توانند گرمای خروجی از پوست ما را تشخیص دهند. و آنها می‌توانند مستقیماً دمای پوست‌ما را پس از فرود‌آمدن حس‌کنند. این دو حس با دو نوع از سه نوع انتقال حرارت مطابقت دارند: همرفت، گرما که توسط وسیله‌ای مانند هوا منتقل می‌شود، و هدایت، گرما از طریق تماس‌مستقیم. اما انرژی حاصل از گرما می تواند مسافت‌های طولانی‌تری را نیز طی‌کند که به امواج الکترومغناطیسی تبدیل شود، معمولاً در محدوده مادون قرمزطیف (IR). و IR می‌تواند به هر چیزی که برخورد‌ می‌کند آن را گرم کند. حیواناتی مانند افعی‌های گودال می‌توانند مادون قرمز حرارتی را از طعمه‌های گرم حس کنند، و این تیم نشان دادند که پشه‌هایی مانند Aedes aegypti نیز به همین طریق می‌توانند میزبان را ردیابی‌کنند. نیمی از جمعیت جهان در معرض خطر بیماری های منتقله از طریق پشه هستند و سالانه حدود یک میلیارد نفر به این بیماری مبتلا می شوند علاوه بر این، تغییرات آب و هوا و سفر در سراسر جهان، دامنه Aedes aegypti را فراتر از کشورهای گرمسیری و نیمه گرمسیری گسترش داده‌است. این پشه‌ها اکنون در مکان‌هایی در ایالات متحده وجود دارند که تا چند سال پیش هرگز پیدا نشدند، از جمله کالیفرنیا. کشف این تیم می‌تواند راهی برای بهبود روش های سرکوب جمعیت پشه‌ها فراهم کند. به عنوان مثال، ترکیب IR حرارتی از منابع اطراف دمای پوست می‌تواند تله پشه را موثرتر کند. این یافته‌ها همچنین به توضیح اینکه چرا لباس‌های گشاد به ویژه در پیشگیری از گزش خوب هستند، کمک می‌کند. نه تنها مانع از رسیدن پشه به پوست ما می‌شود، بلکه به مادون قرمز بین‌ پوست و لباس ما نیز اجازه می دهد تا پشه‌ها نتوانند آن را تشخیص دهند. دبیوبین می‌گوید:

«پشه‌ها با وجود اندازه کوچکشان، بیش از هر حیوان دیگری مسئول مرگ و میر انسان هستند. "تحقیق ما درک این موضوع را افزایش می‌دهد که پشه‌ها چگونه انسان ها را هدف قرار می‌دهند و امکانات جدیدی را برای کنترل انتقال بیماری‌های منتقله از طریق پشه ارائه می‌دهد."

سحر موحد 📌Source - 💎«Channel of Science is for all»💎

📆تلخ ترین روزگار پزشکان و کادر درمان٬ در روز بزرگداشت پزشک! ✍️ در پی ادامه‌ی خبرهایی مبنی بر خودکشی و فشار کاری بیش از حد بر روی کادر درمان؛ خبری که چند روزی است در رسانه ها گسترده شده و شبکه های فارسی زبان خارج از ایران به آن به طور مفصل پرداخته‌اند؛ " الهه کاظمی" پرستاری که در بیمارستان لقمان حکیم از تاریخ 28 مرداد 1403، منتقل و همچنان حال جسمی او پایدار نیست. سطح هوشیاری این پرستار به زیر 5 رسید که خبر خوبی نخواهد بود. برادر وی در طی مصاحبه با خبرگزاری ها گفته است:

خواهرم به دلیل فشار کار، در کما است.

✍️این در حالی است که در ایران، اول شهریور ماه، هم‌زمان با زادروز بوعلی سینا، به پاس تألیفات و خدمات وی، به علوم پزشکی و فعالیت وی در این رشته، و تجلیل از پزشکان، "روز پزشک" نام‌گذاری شده‌ است. اما حالا در چند ماهه اخیر٬ اکنون اعتراضات به وضع موجودِ پرستاران در ایران به ۲۱ شهر گسترش پیدا کرده است. 💎«Channel of Science is for all»💎

-🌞- اگر دمای سطح خورشید را دو برابر کنیم برای زمین چه اتفاقی می‌افتد؟! ( توضیحات با لهجه شیرین مشهدی؛ تو این دما فقط چایی میچسبه.😂) 💎«Channel of Science is for all»💎

✍️ هنوز هیچ کس نمی داند که آلودگی پلاستیکی چه تهدیدی برای سلامت انسان به همراه دارد، اما اینکه ما در حال نوشیدن تکه های نامرئی پلاستیک همراه با آب خود هستیم، بسیاری را ناراحت می کند. برای جلوگیری از نفوذ میکروپلاستیک ها و نانوپلاستیک ها به اعماق بدن و مغز، محققان دانشگاه میسوری راهی بالقوه پایدار و ایمن برای پاکسازی آب از آلاینده های میکروسکوپی ارائه کرده اند. این تیم با استفاده از مواد مایع طبیعی که سمیت کمی دارند، نشان داده اند که می توانند حدود ۹۸٪ از دانه های پلی استایرن نانوسکوپی را از آب شیرین و نمک حذف کنند. حلالی که محققان مهندسی کرده اند، روی سطح آب شناور می شود، مانند روغن. با این حال، یک ترکیب سریع و فوق العاده. مایع پلاستیک های میکروسکوپی را در آب می گیرد و آنها را به سطح می برد. محققان دانشگاه میسوری با جمع آوری لایه بالایی مایع با پیپت دریافتند که می توانند تقریباً تمام دانه های نانوپلاستیک را از نمونه های آب آلوده خود حذف کنند. در آب نمک، این روش در استخراج 99.8 درصد از تمام آلاینده های پلی استایرن عمل کرد. محققان از Mizzou استدلال می کنند که اثبات مفهوم یک راه حل مقرون به صرفه و بالقوه "راه حل پایدار برای مشکل نانوپلاستیک ها" را نشان می دهد. با تحقیقات بیشتر، این تکنیک حتی می تواند برای پاکسازی آب از سایر آلاینده ها مانند مواد شیمیایی همیشه مفید باشد. مطالعات قبلی نشان داده اند که آب لوله کشی و آب بطری حاوی قطعات میکروسکوپی متعددی از پلاستیک، به ویژه نانوپلاستیک هایی هستند که اندازه آنها کمتر از یک میکرومتر است. در واقع، بر اساس برخی برآوردها، به طور متوسط در هر لیتر آب بطری، حدود ۲۴۰هزار ذره نانوپلاستیک وجود دارد. این موجودات غیرقابل تخریب گاهی به صورت هدفمند و گاهی از میکروپلاستیک های شکسته تشکیل می شوند. آنها به راحتی می توانند به اکوسیستم های طبیعی، از طریق رودخانه ها یا شبکه های زهکشی، یا از ساییدگی لاستیک ها، رواناب های کشاورزی یا طرح های تصفیه فاضلاب نفوذ کنند. امروزه، نانوپلاستیک‌ها در آب‌های سرتاسر جهان، از جمله مکان‌های دورافتاده‌ای مانند اعماق دریا، قطب شمال و دریاچه‌های کوهستانی یافت می‌شوند. شیمیدان Piyuni Ishtaweera که این تحقیق را در زمان حضور در Mizzou انجام داد، می‌گوید:

نانوپلاستیک‌ها می‌توانند اکوسیستم‌های آبی را مختل کنند و وارد زنجیره غذایی شوند و خطراتی را هم برای حیات وحش و هم برای انسان ایجاد کنند.

علاوه بر این، مواد شیمیایی مضر مانند فلزات سنگین یا خاموش کننده‌های آتش نیز می‌توانند به سطح نانوپلاستیک‌ها بچسبند، جایی که احتمالاً می‌توانند با غشاهای بیولوژیکی تعامل کنند. حذف چنین آلاینده های کوچکی از محیط کار ساده ای نیست. این می تواند یک راه ساده برای حذف آلاینده ها از آب آشامیدنی باشد، اما برای حجم های بزرگتر آبی که ممکن است آلوده باشند مفید نیست. اخیراً، محققان دریافتند که جوشاندن آب لوله کشی می تواند تا ۹۰٪ نانو و میکروپلاستیک ها را از بین ببرد. تکنیک جدید Mizzou می تواند آلودگی نانوپلاستیک را به روشی بسیار مقیاس پذیرتر مقابله کند. گری بیکر شیمیدان توضیح می دهد: «استراتژی ما از مقدار کمی حلال طراح برای جذب ذرات پلاستیکی از حجم زیادی آب استفاده می کند. "در حال حاضر، ظرفیت این حلال ها به خوبی شناخته نشده است. در کارهای آینده، هدف ما تعیین حداکثر ظرفیت حلال است. علاوه بر این، ما روش هایی را برای بازیافت حلال ها بررسی خواهیم کرد و در صورت لزوم امکان استفاده مجدد از آنها را چندین بار ممکن می کنیم." این مطالعه در ACS Applied Engineering Materials منتشر شد. ترجمه:یاس 📌Source - 💎«Channel of Science is for all»💎

  مدل یادگیری ماشینی اوتیسم را در کودکان با دقت 80 درصد شناسایی می کند. یک تیم بین‌المللی از دانشمندان الگوریتم AutMedAI را توسعه داده‌اند که اختلالات طیف اوتیسم را در کودکان در مراحل اولیه با دقت 80 درصد تشخیص می‌دهد. این مدل 28 پارامتر مختلف از جمله سن اولین لبخند کودک، اولین جمله ساده و وجود مشکلات تغذیه را تجزیه و تحلیل می‌کند. در آینده، نویسندگان قصد دارند داده های ژنتیکی را در مدل قرار دهند و آن را در عمل بالینی آزمایش کنند. اختلال طیف اوتیسم (ASD) یا اوتیسم، گروهی از بیماری های روانی است که با مشکلاتی در برقراری ارتباط و انتقال اطلاعات به دیگران مشخص می‌شود. تشخیص اوتیسم در کودکان در سنین پایین دشوار است: علائم بیماری اغلب با ویژگی های رفتاری نوزادان اشتباه گرفته می شود و برخی از علائم اوتیسم به صورت غیر مستقیم ایجاد می شوند. ASD می تواند با تاخیر رشد، اختلال بیش فعالی کمبود توجه همراه باشد که تشخیص آنها را پیچیده تر می کند. یک تیم بین المللی از دانشمندان روش جدیدی را برای پیش بینی ASD پیشنهاد کرده‌اند. نویسندگان پایگاه داده آمریکایی SPARK را که حاوی اطلاعات 30 هزار نفر با اختلال اوتیسم و بدون اختلالات طیف اوتیسم ، تجزیه و تحلیل کردند. بر اساس این داده‌ها، محققان 28 پارامتر مختلف را استخراج کردند و 4 مدل یادگیری ماشینی را توسعه دادند که الگوهای ایجاد اختلالات طیف اوتیسم را شناسایی می‌کند. موثرترین مدل AutMedAI نام داشت. او از یک نمونه 12 هزار نفری، کودکان مبتلا به اوتیسم را با دقت 80 درصد شناسایی کرد. از جمله شاخص‌های دیگر، مدل سن اولین لبخند کودک، اولین جمله ساده و وجود مشکلات تغذیه را تجزیه و تحلیل کرد. به گفته نویسندگان، این مدل تشخیص ASD را در سنین بسیار پایین با تکیه بر اطلاعات نسبتاً آسان ممکن می‌سازد. در آینده، دانشمندان قصد دارند AutMedAI را با داده های ژنتیکی تکمیل کرده و مدل را در محیط های بالینی آزمایش کنند. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

- 👽 - تمدن‌های بیگانه ممکن است بسیار پیشرفته‌تر از آن باشند که ما تصور کنیم. با توجه به سن و اندازه کهکشان راه شیری، باید تمدن‌های هوشمند زیادی در همه جا وجود داشته باشد. اما همه کجا هستند؟ دانشمندان به دنبال یافتن نشانه‌هایی از حیات فرازمینی هستند. یکی از این نشانه‌ها، استفاده از پنل‌های خورشیدی توسط تمدن‌های پیشرفته است. اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد که تمدن‌های بسیار پیشرفته ممکن است نیازی به پوشش کامل سیاره خود با پنل‌های خورشیدی نداشته باشند. آن‌ها می‌توانند از فناوری‌های پیشرفته‌تری برای تولید انرژی استفاده کنند. این یعنی ممکن است تمدن‌های بیگانه وجود داشته باشند، اما به دلیل پیشرفت‌های تکنولوژیکی آن‌ها، ما قادر به تشخیص آن‌ها نباشیم. این کشف به این معنی است که جستجوی ما برای حیات فرازمینی باید فراتر از دنبال کردن نشانه‌های ساده‌ای مانند پنل‌های خورشیدی باشد. ممکن است تمدن‌های بیگانه به جای ساختن سازه‌های عظیم و قابل رویت، از فناوری‌های نامرئی‌تری برای تولید انرژی و ارتباطات استفاده کنند. این یافته، پارادوکس فرمی را که به نبود شواهد از وجود تمدن‌های فرازمینی اشاره دارد، پیچیده‌تر می‌کند. به عبارت دیگر، ممکن است کهکشان ما پر از تمدن‌های پیشرفته باشد، اما ما به دلیل عدم توانایی در تشخیص آن‌ها، از وجودشان بی‌خبر باشیم. این یافته همچنین نشان می‌دهد که جستجو برای حیات فرازمینی نیازمند رویکردهای جدید و خلاقانه‌ای است. دانشمندان باید به دنبال نشانه‌های پیچیده‌تر و غیرمنتظره‌ای از حیات فرازمینی باشند. در نهایت، این مقاله به ما یادآوری می‌کند که کیهان بسیار بزرگتر و پیچیده‌تر از آن است که ما تصور می‌کنیم و هنوز چیزهای بسیار زیادی برای کشف کردن وجود دارد. ترجمه: یاس 📌Source - 💎«Channel of Science is for all»💎

-💪 - ورزشکاران حرفه ای و نخبه باهوش تر از افراد معمولی هستند. سال ۱۹۲۰ بود. این اولین فصل George "Babe" Ruth بود که برای نیویورک یانکیز بازی می کرد. در آن فصل، او به تنهایی بیش از هر تیمی گلزنی کرد. او به دور از یک الگوی ورزشی بود. او چاق بود، دوست نداشت تمرین کند و مدام در مهمانی ها در حال نوشیدن مشروب و قمار دیده می شد. -⁉️- پس چگونه توانست در زمین بیسبال به چنین عظمتی دست یابد؟ برای پاسخ به این سوال، هیو فولرتون، یک ورزش نویس برجسته از نیویورک تایمز، درب آزمایشگاه روانشناسی دانشگاه کلمبیا را زد. پرسش ساده بود: اگر دستاوردهای Ruth را نمی‌توان با توانایی‌های فیزیکی توضیح داد، پس چه عامل دیگری ممکن است دخیل باشد؟ وقتی محققان دریافتند که Ruth در هر تست روانشناسی نمره بالاتری از میانگین جمعیت کسب کرده است، تعجب نکردند. در یک متاآنالیز اکتشافی منتشر شده در سال ۲۰۱۸، با تمرکز بر ورزشکاران، محققان متوجه شدند که ورزشکاران هنگام تصمیم گیری های مرتبط با ورزش، نواحی مغزی مرتبط با توجه، حافظه و کنترل حرکتی را به خدمت گرفته ایم. سپس، در سال ۲۰۲۲، یک بررسی توسط نیکول لوگان و همکارانش از دانشگاه نورث ایسترن در ایالات متحده، ۴۱ مطالعه را جمع آوری کرد که ورزشکاران حرفه ای و افراد عادی (افراد مانند ما) را با هم مقایسه کردند. داده های ۵۳۳۹ شرکت کننده (شامل ۲۲۶۷ ورزشکار) متاآنالیز شد. نتایج به‌طور معنی‌داری نمرات بالاتری را در توجه و تصمیم‌گیری در بین ورزشکاران حرفه‌ای در مقایسه با افراد عادی نشان داد. - 🧠 - ورزشکاران معمولاً در کارهای شناختی از ما بهتر عمل می کنند - اما چرا؟ ظهور علم اعصاب شناختی بود که به دانشمندان اجازه داد تا شبکه های عصبی درگیر در تصاویر ورزشی (مانند توانایی ورزشکاران برای بازتولید موقعیت های مرتبط با ورزش در ذهنشان) و تصمیم گیری ورزشکاران در مورد موقعیت های درون بازی را نقشه برداری کنند. ورزشکاران به یک دلیل از ما پیشی می گیرند:

« تمرین » ورزشکاران حرفه ای و نخبه تصمیم گیرندگان بسیار خوبی هستند زیرا هر روز آن را تمرین می کنند.

آنها در انعطاف پذیری شناختی و بازداری از افراد عادی بهتر عمل می کنند، که ممکن است منجر به تصمیمات هوشمندانه تری شود. خلاق بودن و یافتن راه‌حل‌های بهتر برای غلبه بر حریف، چیزی است که ورزش به آن مربوط می‌شود، در حالی که بسیاری از افراد عادی مانند ما هنگام مواجهه با حجم زیادی از اطلاعات به طور همزمان با مشکل مواجه می‌شوند. تمرین، و کمی تمایل بیولوژیکی، اکثر ورزشکاران حرفه ای را باهوش تر از ما می کند. این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. ترجمه:یاس 📌Source - 💎«Channel of Science is for all»💎

پدر شدن در ۵۰ سالگی، یک روند رو به رشد است که می تواند بر سلامت کودک تأثیر گذارد. پدر شدن در سنین بالا خطرات خاص خود را دارد. یک مطالعه جدید نشان می دهد که نسبت پدران آمریکایی ۵۰ ساله یا بالاتر در زمان تولد فرزندشان رو به افزایش است، این یعنی که احتمال دارد فرزندان بیشتری تحت تأثیر قرار بگیرند. در دنیایی که معمولاً تمرکز بر روی مادر است، محققان نگران این هستند که آگاهی مردم از این خطرات "متوسط ​​اما قابل توجه" مرتبط با سن بالای پدری (APA) وجود نداشته باشد. یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ بسیاری از خطرات پدر شدن در سنّ بالا را با استفاده از داده های سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶ برای بیش از ۴۰ میلیون تولد زنده در ایالات متحده شناسایی کرد. تحقیقات نشان داده که نوزادانی که از پدران بالای ۳۵ سال به دنیا می آیند در معرض خطر بیشتری برای پیامدهای نامطلوب مانند وزن کم هنگام تولد، تشنج و مشکلات تنفسی بلافاصله پس از تولد قرار دارند. و هر چه سنّ پدر بیشتر باشد، این خطر بیشتر است - برای یک مرد ۴۵ ساله یا بالاتر، احتمال تولد نوزاد نارس ۱۴٪ بیشتر است و برای یک مرد ۵۰ ساله یا بالاتر، فرزندش ۲۸٪ بیشتر در معرض خطر بستری شدن در مراقبت های ویژه نوزادان است. محققان بیش از ۴۶ میلیون تولد زنده گزارش شده در ایالات متحده را از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲ مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. مطالعه مقطعی آنها نشان می دهد که نسبت خانواده های آمریکایی که تحت تأثیر این خطرات قرار می گیرند در حال افزایش است زیرا مردان بیشتری در سنین بلوغ والدین را انتخاب می کنند. محققان می گویند:

سن پدر همچنین بر باروری، مسیر بارداری و سلامت کودک نیز تأثیر گذاشته است.

شرایط مرتبط با سن، مانند اختلال نعوظ و هیپوگنادیسم، باروری پدر را مختل می کند، در حالی که سن بالاتر با کاهش حجم منی ، کاهش تحرک اسپرم ها و مورفولوژی همراه است. ترجمه:یاس 📌Fatherhood at Fifty Is a Growing Trend, With Impacts on Child Health : ScienceAlert - 💎«Channel of Science is for all»💎

ژن‌های دوستان‌شما می‌تواند بر آینده شما تأثیر بگذارد. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که اثرات ژنتیکی اجتماعی همسالان - تأثیر ژنوتیپ شریک اجتماعی بر ویژگی‌های قابل مشاهده دیگران - می‌تواند بر خطر ابتلا به اعتیاد و اختلالات روانپزشکی، در زندگی آینده تأثیر بگذارد. مطالعه‌ای که توسط Rutgers انجام شده‌ است نشان می‌دهد که اگر دوستی به چیزی علاقه داشته است: ویژگی‌های آن‌ها می‌تواند روی شما تأثیر بگذارد - به‌ویژه ویژگی‌هایی که در ژن‌های آن‌ها هستند. ترکیب ژنتیکی همسالان نوجوان ممکن است عواقب طولانی مدتی برای خطرات فردی اختلالات مصرف مواد مخدر و الکل، افسردگی و اضطراب داشته باشد. استعدادهای ژنتیکی همسالان برای اختلالات روانپزشکی و مصرف مواد با خطر ابتلا به همان اختلالات در سنین جوانی مرتبط است. «آنچه که داده‌های ما نشان می‌دهد، دامنه طولانی تأثیرات ژنتیکی اجتماعی است.» ژنومیکس اجتماعی – تأثیر ژنوتیپ یک فرد بر صفات قابل مشاهده فرد دیگر – یک رشته نوظهور از ژنومیک است. تحقیقات نشان می دهد که ترکیب ژنتیکی همسالان ممکن است بر نتایج سلامتی دوستان آنها تأثیر بگذارد. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

به گفته مورخان، انبارهای ایگودار Igudar granaries ،در مراکش قدیمی ترین بانک جهان است که به قرن سیزدهم باز می گردد. برخی از مورخان بر این باورند که حتی ممکن است قدیمی تر از این هم باشند. این انبارهای غله به اندازه کوه هایی هستند که در آنها ساخته شده اند. این انبارها متعلق به قوم آمازیغ است که بیش از ۴۰۰۰ سال پیش در مراکش ساکن شدند. قبایل آمازیغ عمدتاً در جنوب مراکش که منطقه ای کوهستانی است زندگی می کردند. شروع به ساختن انبار غلات در غارها و صخره های کوه کردند. هر خانواده آمازیغ یک انبار غله داشتند که اشیای قیمتی خود را در آن نگهداری می کردند. این اشیاء قیمتی از اسناد و اسلحه گرفته تا غذا و جواهرات را شامل می شد. برخی از انبارهای غله به اندازه کافی بزرگ بودند تا در زمان جنگ به عنوان پناهگاه عمل کنند. برخی از آنها فضای کافی برای گربه ها داشتند تا از آذوقه های غذایی در برابر موش ها محافظت کنند. قوم آمازیغ راه های مختلفی برای اداره انبارها داشتند. اولاً آنها تبلت (تخته) داشتند تا مالکین اشیاء با ارزش و متعلق را ردیابی کنند. مدیریت بر عهده منشی به نام «لامین» بود. ثانیاً، هر قبیله نمایندگانی را انتخاب کرد که بدنه مدیریت دیگری را تشکیل دادند: «اینفلاس» ۱۰ نفر بود و هر انبار غله یک جا کلیدی به نام «امیر» داشت. یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین آنها، آگادیر ایمچگویلن است که بیش از ۷۰۰ سال قدمت دارد. بازسازی های اخیر نشان می دهد که دارای ۱۳۰ انبار غله، یک میدان مرکزی، یک مسجد و حتی یک سلول زندان است. گذشته از ارزش فیزیکی، قدیمی ترین بانک جهان، انبارهای انبار ایگودار نشان دهنده اعتماد جمعی در داخل جامعه و بین گروه های مختلف مردم است. در سال‌های اخیر، دولت مراکش تلاش کرده است تا یونسکو انبارهای غلات را به‌عنوان یک میراث بین‌المللی با اهمیت به رسمیت بشناسد. ترجمه:یاس https://www.thearchaeologist.org/blog/the-worlds-oldest-banking-system-moroccos-ancient-granaries?format=amp «Channel of Science is for all»

🔴چرا بین چاقی و برخی سرطان‌ها ارتباط وجود دارد؟ احتمالا یک دلیل مربوط به باکتری‌های روده باشد. بر اساس یک مطالعه در موش، نشان داده شده است که رژیم غذایی پرچرب باعث افزایش تعداد باکتری های Desulfovibrio در روده می‌شود. این باکتری‌ها هم می‌توانند لوسین را آزاد ‌کنند. لوسین٬ اسید آمینه‌ای می‌باشد که می‌تواند منجر به تکثیر نوعی سلول (myeloid-derived suppressor cells یا MDSCs) شود که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند. در ادامه دیده شده که با یک سیستم ایمنی سرکوب شده حالا رشد سلول‌های سرطانی پستان هم افزایش داشته است. در مطالعه انسانی هم در زنان مبتلا به سرطان پستان دیده شده که در مقایسه با افراد با BMI کمتر از ۲۴، تعداد بیشتری از باکتری‌های Desulfovibrio در مدفوع افراد با شاخص توده بدنی بالای ۲۴، وجود دارد. جالب این که در مطالعه روی موش، با استفاده از آنتی بیوتیک و از بین بردن باکتری Desulfovibrio، هم سطح لوسین و هم سطح سلولهای MDSCs به مقدار نرمال برگشته است. همین طور در‌مطالعه‌ی انسانی، سطح لوسین و سلولهای سرکوب کننده سیستم ایمنی یا MDSCs در افراد مبتلا به سرطان پستان و با شاخص توده بدنی بالای ۲۴ بیشتر بوده است. میزان بقا بعد از درمان نیز در این افراد کمتر بوده‌است. این یافته‌ای است که حالا احتمالا می‌تواند راههای جدیدی را برای درمان سرطان پستان، در اختیار محققین برای بررسی بیشتر قرار دهد. Source - Source - 💎«Channel of Science is for all»💎

چرا بین چاقی و برخی سرطان‌ها ارتباط وجود دارد؟ احتمالا یک دلیل مربوط به باکتری‌های روده باشد. بر اساس یک مطالعه در موش، نشان داده شده است که رژیم غذایی پرچرب باعث افزایش تعداد باکتری های Desulfovibrio در روده می‌شود. این باکتری‌ها هم می‌توانند لوسین را آزاد ‌کنند. لوسین اسید آمینه‌ای می‌باشد که می‌تواند منجر به تکثیر نوعی سلول (myeloid-derived suppressor cells یا MDSCs) شود که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند. در ادامه دیده شده که با یک سیستم ایمنی سرکوب شده حالا رشد سلول‌های سرطانی پستان هم افزایش داشته است. در مطالعه انسانی هم در زنان مبتلا به سرطان پستان دیده شده که در مقایسه با افراد با BMI کمتر از ۲۴، تعداد بیشتری از باکتری‌های Desulfovibrio در مدفوع افراد با شاخص توده بدنی بالای ۲۴، وجود دارد. جالب این که در مطالعه موش، با استفاده از آنتی بیوتیک و از بین بردن باکتری Desulfovibrio، هم سطح لوسین و هم سطح سلولهای MDSCs به مقدار نرمال برگشته است. همین طور در‌مطالعه انسانی، سطح لوسین و سلولهای سرکوب کننده سیستم ایمنی یا MDSCs در افراد مبتلا به سرطان پستان و با شاخص توده بدنی بالای ۲۴ بیشتر بوده است. میزان بقا بعد از درمان نیز در این افراد کمتر بوده‌است. این یافته‌ای است که حالا احتمالا می‌تواند راههای جدیدی را برای درمان سرطان پستان، در اختیار محققین برای بررسی بیشتر قرار دهد. Source - Source - «Channel of Science is for all»

استخوان بازوی بسیار کوچک که به کوچکترین انسان باستانی که تاکنون کشف شده، متعلق‌است. فسیل هومروس سرنخ‌هایی در مورد تکامل سریع گونه «هابیت» Homo floresiensis ارائه می‌دهد. یک استخوان بازوی 700000 ساله که در جزیره‌ای در اندونزی یافت شد، نشان می‌دهد که‌ تکامل هومو فلورسینسیس 1 - یکی از خویشاوندان باستانی انسان امروزی است که به دلیل جثه کوچکش هابیت نامیده‌می‌شود تنها 88 میلی متر طولِ قطعه استخوان بازو متعلق به کوچکترین هومینین بالغی است که تا به حال پیدا شده است. این کشف که در 6 آگوست در Nature  منتشر شد، از این ایده پشتیبانی می‌کند که اجدادH. floresiensis تنها چند هزار سال پس از رسیدن به جزیره دورافتاده فلورس در اندونزی کنونی به گونه‌ای بسیار کوچکتر تکامل یافته‌اند. کوتولگی جزیره‌های (فرآیندی که طی آن حیوانات در نتیجه ایزوله شدن در یک جزیره، اندازه بدن کوچکتری پیدا می‌کنند.) در طول دوران تکامل کوتولگی جزیره‌ای مکررا اتفاق افتاده است.  کشف H. floresiensis در سال 2004 گزارش شد، یوسوکه کایفو، انسان شناس دانشگاه توکیو، می‌گوید: « تا پیش از این کشف هیچ کس فکر نمی‌کرد این اتفاق برای انسان‌ها هم بیفتد او می‌افزاید ، این پیشنهاد که اجداد H. floresiensis پس از رسیدن به جزیره به سرعت کوتولگی را توسعه دادند، "غافلگیرکننده، و همچنین هیجان انگیز" است.» اثر جزیره گونه‌هایی که خود را در یک جزیره به دام افتاده‌می‌بینند اغلب برای انطباق با محیط جدیدِ‌‌ خود دستخوش تغییرات عظیمی می شوند. کایفو می‌گوید: «ماموت‌ها، گوزن‌ها و سایر حیواناتی که به جزایر ختم شده‌اند، همگی کوچک شده‌اند. » احتمالاً به این دلیل که غذای کمتری در دسترس است یا تهدیدات کمتری از جانب شکارچیان وجود دارد. ممکن است چنین اتفاق مشابهی برای اجداد هومو فلورسینسیس، رخ داده باشد. یکی از تئوری‌های فعال در مورد چگونگی پیدایش این‌ گونه، این‌است که گروهی از انسان‌های باستانی - احتمالاً هومو ارکتوس بزرگ‌تر - پس از یک سونامی یا طوفان بزرگ به جزیره فلورس سرازیر شدند. اولین سایتH. floresiensis که یافته‌شد حاوی فسیل‌‌ هایی‌بود که مربوط به حدود 60000 سال پیش بود، تنها چند هزار سال قبل از انقراض این‌گونه. اما ابزارهای یافت شده در این جزیره نشان می‌دهد که انسان‌ها خیلی زودتر یعنی حدود یک میلیون سال پیش به آنجا رسیده‌اند. ظاهر این مهاجران اولیه - از جمله قد آنها - برای سالها، مرموز باقی ماند. اولین سرنخ‌ها مبنی بر اینکه نسخه‌های اولیه H. floresiensis نیز ممکن است کوچک بوده باشند، در اواسط دهه 2010 پدیدار شد. زمانی که حفاری در یک مکان دیگر انجام شد، استخوان‌های فک و دندان‌‌های غیرمعمول کوچکی را کشف کردند که مربوط به حدود 700000 سال پیش بود . کارن باب، دیرینانتروپولوژیست می‌گوید:« استنباط اندازه بدن از روی دندان‌ها یا استخوان‌های صورت ناقص است.» برای به دست آوردن اندازه گیری قابل اعتمادتر، محققان به استخوان‌هایی از اندام‌ها یا سایر قسمت‌های اسکلت نیاز داشتند. یک پیشرفت در سال 2015 اتفاق افتاد، زمانی که تیم در حال بازسازی استخوان‌های تکه تکه شده در آزمایشگاه بودند متوجه شدند که برخی از قطعات شکسته متعلق به استخوان بازو است - استخوانی که شانه را به آرنج متصل می‌کند. این فسیل هر دو قطعه انتهایی را نداشت، اما همچنان می‌توانست سرنخ‌هایی از اندازه انسان باستانی که به آن تعلق دارد را ارائه دهد. استخوان انسان‌بالغ اندازه استخوان بازو نشان می‌داد که صاحب آن کوچک است - اما می‌توانست به یک کودک تعلق داشته باشد تا یک بزرگسال. در جدیدترین مطالعه، کایفو و تیمش، استخوان را زیر میکروسکوپ بررسی کردند؛ ساختار استخوان نشان داد که متعلق به یک فرد بالغ کاملاً رشد یافته‌است. بامی‌گوید که استخوان بازو 9 تا 16 درصد کوچک‌تر و نازک‌تر از استخوان‌های متعلق به نمونه 60000 ساله H. floresiensis است که تأیید می‌کند که صاحب آن «حداقل به کوچکی» اعضای بعدی این گونه بوده است. محققان تخمین می زنند که این فرد بیش از 108 سانتی متر قد نداشته است. یافته ها نشان می دهد که H. floresiensis طی 300000 سال پس از ورود اجداد گونه به جزیره، کوتاه تر شده است. فسیل های جمجمه H. floresiensis نشان می‌دهد که مغز آنها نیز در این مدت کوچک شده است. کایفو می‌گوید ظهور سریع یک نوع بدن جدید مسیرهای بسیاری را که تکامل انسان می‌تواند طی کند، نشان می‌دهد. او می‌گوید: «ما فکر می‌کنیم که تقدیر [برای انسان‌ها] این بود که باهوش شوند. فلورس به ما می‌گوید که راه‌های دیگری برای بودن انسان‌ها وجود دارد. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

- 🦠 - بیماری های عفونی مقاربتی در افراد مسن در حال افزایش است، دلیل آن چیست؟ عفونت های مقاربتی یا STI در افراد مسن در حال افزایش است. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری گزارش می دهد که تعداد افراد بالای ۶۵ سال مبتلا به کلامیدیا، سوزاک یا سیفلیس در ایالات متحده از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ به ترتیب حدود سه، پنج و هفت برابر افزایش یافته است. داده ها همچنین نشان می دهد که زنان بالای ۵۰ سال بیشتر از زنان جوان در معرض خطر ابتلا به HIV هستند. توضیح اینکه چرا این عفونت‌ها در افراد مسن بسیار شایع هستند شامل:

1- درک محدود بیماری‌های مقاربتی در این گروه سنی. 2- استفاده نادر از کاندوم. 3- افزایش مصرف داروها برای شرایطی که معمولاً فعالیت جنسی را در افراد مسن محدود می‌کند، مانند ویاگرا و سیالیس برای اختلال نعوظ. 4- کرم ها و قرص های استروژن برای خشکی واژن.

بسیاری از افراد مسن تر تمایلی به بحث در مورد سابقه جنسی خود با شرکای خود به پرسنل مراقبت های بهداشتی ندارند، که این باعث ایجاد تصورات نادرست مبنی بر تک همسری یا نداشتن فعالیت جنسیِ آنها می شود. - ❓ - چرا زنان یائسه حساسیت بیشتری به بیماری‌های مقاربتی دارند؟! تحقیقات اخیر نشان می دهد که یائسگی با از بین رفتن سد محافظ دستگاه تناسلی، که یک دفاع ضروری در برابر پاتوژن های میکروبی که سبب بیماری های مقاربتی می شوند، مرتبط است. ❗️یائسگی: بخشی طبیعی از پیری است؛ یائسگی مرحله ای از زندگی یک زن است که به مدت ۱۲ ماه متوالی قاعدگی ندارد. در ایالات متحده، یائسگی به طور متوسط ​​بین ۴۵ تا ۵۵ سالگی شروع می شود. تخمین زده می شود که تا سال ۲۰۳۰، حدود 1.2 میلیارد زن در سراسر جهان یائسه خواهند شد. یائسگی ناشی از از دست دادن تولید استروژن از تخمدان ها است که می تواند کشش بافت واژن را کاهش دهد. این می تواند سبب ایجاد بیماری سندرم ادراری تناسلی یائسگی یا GSM شود که شامل علائمی مانند خشکی و سوزش واژن، رابطه جنسی دردناک و عفونت های مکرر دستگاه ادراری است. تقریبا نیمی از زنان یائسه GSM را تجربه می کنند. علاوه بر این اثرات منفی بر سلامت واژن، تحقیقات نشان داده است که یائسگی همچنین یکپارچگی ساختاری بافت پوشاننده واژن را مختل می کند. سطح واژن از لایه‌های متعدد سلول‌های اپیتلیال تشکیل شده است که توسط مولکول‌های چسبنده متعددی از جمله پروتئین‌های desmoglein-1 یا DSG1 و desmocollin-1 یا DSC1 به هم متصل شده‌اند. این پروتئین ها پوشش واژن را تقویت می کنند و دسترسی پاتوژن را به بافت های عمیق تر محدود می کنند و خطر عفونت را کاهش می دهند. برای بررسی اینکه چگونه یائسگی بر پوشش واژن تأثیر می گذارد، ما سطوح DSG1 و DSC1 را در بافت واژن از زنان یائسه و قبل از یائسگی مقایسه کردیم و سطوح DSG1 و DSC1 را در زنان یائسه به طور قابل توجهی پایین تر یافتیم. سپس تخمدان‌های موش‌ها را با جراحی برداشتیم تا از دست دادن تولید استروژن تخمدانی در زنان یائسه را مدل‌سازی کنیم. پروتئین‌های DSG1 و DSC1 کمتری را در بافت واژن از موش‌های بدون تخمدان در مقایسه با موش‌هایی با تخمدان سالم شناسایی کردیم. موش های بدون تخمدان نیز حساسیت بیشتری به عفونت با ویروس هرپس سیمپلکس نوع 2 یا HSV-2 داشتند و کمتر قادر به پاکسازی عفونت کلامیدیا از دستگاه تناسلی تحتانی خود بودند. از سوی دیگر، استفاده از کرم استروژن بر روی موش‌های بدون تخمدان، یکپارچگی پوشش واژن را بازیابی کرد و این موش‌ها را به طور کامل از عفونت HSV-2 محافظت کرد. یافته‌های آزمایشگاه ما نشان می‌دهد که ترکیبات حاوی استروژن که برای تسکین سوزش واژن و سایر علائم سندرم تناسلی ادراری یائسگی استفاده می‌شوند، می‌توانند حساسیت به بیماری‌های مقاربتی را در افراد مسن کاهش دهند. در عین حال، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می توانند با مشاوره مداوم در مورد اقدامات جنسی ایمن و ارائه غربالگری معمول STI به کاهش خطر ابتلا به بیماری های مقاربتی در میان سالمندان کمک کنند. این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید. ترجمه:یاس 📌Sexually Transmitted Infections Are Rising in Older People, And This May Be Why : ScienceAlert - 💎«Channel of Science is for all»💎

یک تیم بین‌المللی از محققان دریافته‌اند که حداقل سه شامپانزه قادر به تلفظ کلمات انسانی هستند. این می‌تواند به این معنی باشد که در شرایط مناسب، حیوانات قادر به یادگیری توانایی‌هایی هستند که قبلاً تصور می شد منحصر به انسان است. ادعا شده‌است که میمون‌های بزرگ غیرانسانی به دلیل فقدان مدارهای عصبی لازم قادر به یادگیری کلمات انسانی نیستند. ما فیلم اصلی شامپانزه‌‌ی پرورش یافته را که کلمه "ماما" را به زبان می‌آوردند و ضبط شده را تحت تجزیه و تحلیل آوایی قرار‌دادیم. تحلیل‌های ما نشان می‌دهد که شامپانزه‌ها قادر به تولید هجا هستند و از طریق استخدام و جفت‌کردن همزمان صدا، فک و لب‌ها، به تضادهای آوایی صامت به مصوت دست‌می‌یابند. یافته‌های ما نشان می‌دهد که در غیاب بررسی مستقیم داده‌محور، ظرفیت‌های تولید صدای میمون بزرگ تا به‌حال دست‌کم گرفته شده است. شامپانزه‌ها دارای بلوکهای ساختمان عصبی لازم برای گفتار هستند. سحر موحد Source - «Channel of Science is for all»

- 🧠 - نوع جدید از دست دادن حافظه که اغلب با آلزایمر اشتباه می گیرند. یک نوع کمتر شناخته شده زوال عقل که به راحتی با بیماری آلزایمر اشتباه گرفته می شود، اکنون نام کاملاً جدید و معیارهای تشخیصی خاصی دارد. محققان آن را "سندرم عصبی فراموشی غالب لیمبیک (LANS) " می نامند و امیدوارند که کار مشاوره و مراقبت از بیماران مبتلا به اشکال مختلف از دست دادن حافظه را برای متخصصان پزشکی آسان تر کند. بیماری LANS مجموعه متفاوتی از تغییرات مغزی نسبت به آلزایمر می باشد، و پیشرفت کندتر و با علائم خفیف‌تری دارد که بیشتر افراد بالای ۸۰ سال مبتلا می شوند. مشابه آلزایمر، تشخیص قطعی تنها پس از کالبد شکافی در دسترس است. برای کمک به کسانی که با از دست دادن حافظه زندگی می کنند، متخصص مغز و اعصاب نیک کوریو-لکاوالیه و همکارانش در کلینیک مایو، همراه با سایر موسسات در ایالات متحده و اسپانیا، چارچوبی رسمی برای تشخیص LANS از آلزایمر ارائه کرده اند. دیوید جونز، نویسنده ارشد و متخصص مغز و اعصاب مایو، می‌گوید:

«در کار بالینی‌مان، ما بیمارانی را می‌بینیم که علائم حافظه‌شان شبیه بیماری آلزایمر است، اما وقتی به تصویربرداری مغز یا نشانگرهای زیستی آنها نگاه می‌کنیم، مشخص می‌شود که آنها آلزایمر ندارند.»

تا به حال، تشخیص پزشکی خاصی وجود نداشته است که بتوان به آن اشاره کرد، اما اکنون می‌توانیم پاسخ‌هایی به آن‌ها ارائه دهیم.» در تشخیص دقیق تر عواملی مانند سن، شدت از دست دادن حافظه، اسکن مغز و نشانگرهای زیستی نیز در نظر گرفته می شود. در یک کارآزمایی، معیارهای تشخیصی جدید با موفقیت ده‌ها بیمار را که بر اثر بیماری آلزایمر یا LANS فوت کرده بودند، بر اساس داده‌های سلامتی از زمانی که زنده بودند، با دقت بیش از ۷۰٪ طبقه‌بندی کرد. همانطور که مشخص شد، مجموعه معیارهای بالینی برای LANS احتمال زیادی دارد که با تغییرات مغزی ناشی از انسفالوپاتی TDP-43 مرتبط با سن غالب مرتبط با لیمبیک مرتبط باشد - معروف به LATE. در این مطالعه، اکثر بیماران مبتلا به تغییرات مغزی LATE بالاترین امتیاز را برای تشخیص LANS کسب کردند، اما نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که در حالی که این دو اصطلاح "به شدت مرتبط هستند"، LANS از نظر فنی می‌تواند هر شکلی از زوال عقل را که منجر به انحطاط سیستم لیمبیک شود پوشش دهد. تغییرات مغزی در LATE در افراد مسن بسیار شایع است و در حدود ۴۰٪ از مغزهای کالبدشکافی شده بعد از ۸۵ سالگی رخ می دهد. این تغییرات با تجمع پروتئین به نام TP-43 در سیستم لیمبیک (شبکه مغزی درگیر در تنظیم حافظه، احساسات و رفتار) مشخص می شوند. این تغییرات مغزی به طور مشخص با درهم‌تنیدگی‌های پروتئین تاو که در بیماری آلزایمر اتفاق می‌افتد، متفاوت است و تمایل دارد در بخش‌هایی از مغز که در آگاهی و استدلال فضایی دخیل هستند تجمع کنند. در سال ۲۰۱۹، یک گزارش اجماع بین‌المللی توصیه کرد که تغییرات دیررس مغز باید بخشی از سیستم طبقه‌بندی زوال عقل باشد. آلزایمر و LANS دارای همپوشانی قابل توجهی در علائم هستند، به این معنی که آنها اغلب با هم ترکیب می شوند. گاهی اوقات LANS حتی می تواند در کنار آلزایمر ایجاد شود و مسائل را بیش از پیش پیچیده کند. با غربال کردن مطالعات موجود در مورد هر دو شکل زوال عقل، محققان برخی از تفاوت‌های بالینی کلیدی را در نحوه وجود LANS و آلزایمر در بیماران شناسایی کرده‌اند. بیماران مبتلا به LANS معمولاً ابتدا بابت از دست دادن حافظه اپیزودیک رنج می برند، که توانایی آنها را برای به خاطر آوردن جزئیات متنی یا نام اشیاء و افراد کاهش می دهد و تسلط کلامی را کاهش می دهد. اما پردازش بصری فضایی آنها در مقایسه با افراد مبتلا به آلزایمر حفظ شده است. علاوه بر این، مطالعات MRI نشان می دهد که از دست دادن حجم در هیپوکامپ با LANS بیشتر از آلزایمر مرتبط است، جایی که کاهش حجم تمایل به تمرکز در نئوکورتکس دارد. همچنین به نظر می‌رسد که LANS پیشرفت کندتر و اثرات خفیف‌تری نسبت به بیماری آلزایمر دارد، و این حتی در افرادی که هم LANS و هم آلزایمر دارند، صدق می کند. محققان می گویند: «یک مثال که می‌تواند منبع بالقوه معماهای بالینی باشد، نوع لیمبیک بیماری آلزایمر است، که در آن تاو عمدتاً در سیستم لیمبیک جمع می‌شود و بنابراین واجد شرایط LANS است. تفکیک اشکال و مکانیسم های مختلف زوال عقل کار دشواری است، اما تیم مایو قصد دارد به اصلاح طبقه بندی LANS خود ادامه دهد. این مطالعه در Brain Communications منتشر شد. ترجمه:یاس Source - 💎«Channel of Science is for all» 💎

- 🧠 - نوع جدید از دست دادن حافظه که اغلب با آلزایمر اشتباه می گیرند. یک نوع کمتر شناخته شده زوال عقل که به راحتی با بیماری آلزایمر اشتباه گرفته می شود، اکنون نام کاملاً جدید و معیارهای تشخیصی خاصی دارد. محققان آن را "سندرم عصبی فراموشی غالب لیمبیک (LANS) " می نامند و امیدوارند که کار مشاوره و مراقبت از بیماران مبتلا به اشکال مختلف از دست دادن حافظه را برای متخصصان پزشکی آسان تر کند. بیماری LANS مجموعه متفاوتی از تغییرات مغزی نسبت به آلزایمر می باشد، و پیشرفت کندتر و با علائم خفیف‌تری دارد که بیشتر افراد بالای ۸۰ سال مبتلا می شوند. مشابه آلزایمر، تشخیص قطعی تنها پس از کالبد شکافی در دسترس است. برای کمک به کسانی که با از دست دادن حافظه زندگی می کنند، متخصص مغز و اعصاب نیک کوریو-لکاوالیه و همکارانش در کلینیک مایو، همراه با سایر موسسات در ایالات متحده و اسپانیا، چارچوبی رسمی برای تشخیص LANS از آلزایمر ارائه کرده اند. دیوید جونز، نویسنده ارشد و متخصص مغز و اعصاب مایو، می‌گوید:

«در کار بالینی‌مان، ما بیمارانی را می‌بینیم که علائم حافظه‌شان شبیه بیماری آلزایمر است، اما وقتی به تصویربرداری مغز یا نشانگرهای زیستی آنها نگاه می‌کنیم، مشخص می‌شود که آنها آلزایمر ندارند.»

تا به حال، تشخیص پزشکی خاصی وجود نداشته است که بتوان به آن اشاره کرد، اما اکنون می‌توانیم پاسخ‌هایی به آن‌ها ارائه دهیم.» در تشخیص دقیق تر عواملی مانند سن، شدت از دست دادن حافظه، اسکن مغز و نشانگرهای زیستی نیز در نظر گرفته می شود. در یک کارآزمایی، معیارهای تشخیصی جدید با موفقیت ده‌ها بیمار را که بر اثر بیماری آلزایمر یا LANS فوت کرده بودند، بر اساس داده‌های سلامتی از زمانی که زنده بودند، با دقت بیش از ۷۰٪ طبقه‌بندی کرد. همانطور که مشخص شد، مجموعه معیارهای بالینی برای LANS احتمال زیادی دارد که با تغییرات مغزی ناشی از انسفالوپاتی TDP-43 مرتبط با سن غالب مرتبط با لیمبیک مرتبط باشد - معروف به LATE. در این مطالعه، اکثر بیماران مبتلا به تغییرات مغزی LATE بالاترین امتیاز را برای تشخیص LANS کسب کردند، اما نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که در حالی که این دو اصطلاح "به شدت مرتبط هستند"، LANS از نظر فنی می‌تواند هر شکلی از زوال عقل را که منجر به انحطاط سیستم لیمبیک شود پوشش دهد. تغییرات مغزی در LATE در افراد مسن بسیار شایع است و در حدود ۴۰٪ از مغزهای کالبدشکافی شده بعد از ۸۵ سالگی رخ می دهد. این تغییرات با تجمع پروتئین به نام TP-43 در سیستم لیمبیک (شبکه مغزی درگیر در تنظیم حافظه، احساسات و رفتار) مشخص می شوند. این تغییرات مغزی به طور مشخص با درهم‌تنیدگی‌های پروتئین تاو که در بیماری آلزایمر اتفاق می‌افتد، متفاوت است و تمایل دارد در بخش‌هایی از مغز که در آگاهی و استدلال فضایی دخیل هستند تجمع کنند. در سال ۲۰۱۹، یک گزارش اجماع بین‌المللی توصیه کرد که تغییرات دیررس مغز باید بخشی از سیستم طبقه‌بندی زوال عقل باشد. آلزایمر و LANS دارای همپوشانی قابل توجهی در علائم هستند، به این معنی که آنها اغلب با هم ترکیب می شوند. گاهی اوقات LANS حتی می تواند در کنار آلزایمر ایجاد شود و مسائل را بیش از پیش پیچیده کند. با غربال کردن مطالعات موجود در مورد هر دو شکل زوال عقل، محققان برخی از تفاوت‌های بالینی کلیدی را در نحوه وجود LANS و آلزایمر در بیماران شناسایی کرده‌اند. بیماران مبتلا به LANS معمولاً ابتدا بابت از دست دادن حافظه اپیزودیک رنج می برند، که توانایی آنها را برای به خاطر آوردن جزئیات متنی یا نام اشیاء و افراد کاهش می دهد و تسلط کلامی را کاهش می دهد. اما پردازش بصری فضایی آنها در مقایسه با افراد مبتلا به آلزایمر حفظ شده است. علاوه بر این، مطالعات MRI نشان می دهد که از دست دادن حجم در هیپوکامپ با LANS بیشتر از آلزایمر مرتبط است، جایی که کاهش حجم تمایل به تمرکز در نئوکورتکس دارد. همچنین به نظر می‌رسد که LANS پیشرفت کندتر و اثرات خفیف‌تری نسبت به بیماری آلزایمر دارد، و این حتی در افرادی که هم LANS و هم آلزایمر دارند، صدق می کند. محققان می گویند: «یک مثال که می‌تواند منبع بالقوه معماهای بالینی باشد، نوع لیمبیک بیماری آلزایمر است، که در آن تاو عمدتاً در سیستم لیمبیک جمع می‌شود و بنابراین واجد شرایط LANS است. تفکیک اشکال و مکانیسم های مختلف زوال عقل کار دشواری است، اما تیم مایو قصد دارد به اصلاح طبقه بندی LANS خود ادامه دهد. این مطالعه در Brain Communications منتشر شد. ترجمه:یاس Source - 💎«Channel of Science is for all» 💎