𝑠 𝑖 𝑚 𝑝 𝑙 𝑖 𝑐 𝑖 𝑡 𝑒́ 🪐
کانال بسته
887
مشترکین
-124 ساعت
-77 روز
-1830 روز
آرشیو پست ها
Ու ամեն վատնած օրը մի տեսակ ծանր ա... մի օր էլ անցավ ու գտնելու փոխարեն կորցրի կամ նոր բան սովորելու փոխարեն քնեցի, նոր բան բացահայտելու փոխարեն գործից ուղիղ սենյակ եկա, գրադարան գնալու մասին մոռացա, էսօր ինչ-որ ուրիշ բանում թերացա ու ժամանակը գնաց, ավազի ժամացույցի հատիկներից մեկն էլ պակասեց, կորավ ու անիմաստ ... չեմ ուզում օրեր ունենամ, որ կենտրոնանում եմ ժամանակի վրա, շատ ա ճնշում էդ կորցնելու զգացումը, ժամանակ կորցնելու ...
Կյանքը շատ-շատ արագ ա փոխվում ու աննկարագրելի արագ են օրերը անցնում: Էսօր տարիքս հարցրին, ասեցի 18, էնքան վստահ էի, որ 18 եմ ու մոռացել էի, որ էդ 18ից երկու տարի անցավ ու երկու տարում իմ կյանքը փոխվեց 180 աստիճան... ես դեռ լիքը փոփոխությունների չեմ սովորել, բայց թվում ա, թե անդադար ուզում եմ նորերը, նոր փոփոխություններ իմ կյանքում ... ու գիտեմ, որ էդ վատ չի
բայց արագ փոխվող էս աշխարհում շաաաատ վախենալու ա պահի տակ նստել ու կենտրոնանալ ժամանակի վրա, իրոք վախենալու արագ ա կյանքը փոխվում ... պետք ա հասցնենք մաքսիմալ ապրենք, կորցնենք, լավը գտնենք, սխալվենք, մեր լավագույն տարբերակը դառնանք, սիրենք, սիրվենք, աշխատենք, կայանանք ու սենց 1000 բան )))) մի կյանքի համար մի քիչ շատ չի՞, եսիմ...
