آیماه.

اومدم یه اتفاق رو بازگو کنم و تو لیست چتام دنبال آدمی بودم که بدون سانسور و خود سانسوری باهاش درمیون بزارم بدون اینکه به این فکر کنم بگه باز این دختر حرف زد سو، پشیمون شدم برای بازگو کردن چون کسی نبود.

آدمها به وجود اومدن که موجود برتری بشن، قدرت اختیار بهشون داده بعدش که شبیه فرشته ها بدون اختیار برای خوب بودن و خوبی نباشن، انسانها زاده شدند که محبوب و معشوق باشن و ستایش بشن منتها نه هر انسانی کسی که با اختیار خودش پیرو دینی که اسمش انسانیته فارغ از هر دین دیگه ای.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ بنظرت آدما برای چی به وجود اومدن؟

اگه جواب ندادم برای ایشونه

ببخشید ولی یکم سریع سریع داری پیام میفرستی. برای اینکه مطمئن شیم از ربات سو استفاده ایی نمیشه و خیال کاربرانمون رو راحت کنیم یک دقیقه صبر کن لطفا. ممنونم که درک میکنی :)

تعداد پیاما زیاد بود باز این بات بهم پیام داد داری تند تند جواب میدی

https://telegram.me/TeleCommentsBot?start=sc-381732-WKEkuUE بیاید یکم سوال بپرسید، منم ازتون سوال بپرسم.

کاش یکبارم شده بود قبل از اینکه برم ازم میپرسیدی چی حالت رو بد کرده، مینشستی روبه‌روم و میگفتی که میدونم حالت بده خب حرف بزن و انقد خودت رو غرق کار و نوشته هات نکن،نیومدی و من رفتم، کاش یهو الان پیدات بشه بنظرم دیر نیست که بیای و بپرسی چیشده چون من هنوزم منتظرم که بیای و جمله هایی که اماده کرده بودم از حالم رو بهت تحویل بدم، من اینجام و لبخند میزنم، میپرسن چطوری و جواب خوبم میدم، اشک میریزم و روزاش با خنده از زندگی شاد میگم،دلم میخواد برم یک جای دور و دیگه برنگردم، یجا که کسی تو خونه نباشه، وقتی میرم بیرون منتظرم کسی نمونه، دلم میخواد کسی رو نشناسم و کسی هم منو یادش نیاد، میبینی؟من این روزا شدید غمگینم،شبهارو به مرگ فکر میکنم و به غم های تو، بهت گفته بودم که غم های تو برای منم هستند حتی اگه هیچوقت تو زندگیم نباشی و مراقبم نباشی و حواست بهم نباشه من، کاش دست بزاری رو شونم و بگی رفیق بیا حرف بزن منتظر نمون من مشتاق شنیدن حرفهاتم.

من زاده شده از غم و رنج ام،متشکل از اندوه های فراوانی که همچون باران بر روی سرم فرود می‌آیند،چگونه میتوانم راه نجاتی پیدا کنم وقتی مادرزاد اندوهگین بودن بر روی سرنوشت ام مهر خورده، میگویند لبخندی بزن و ادامه زندگانی را پیش برو ولی چه میدانند از لبخندی که از گریه هایم بدتر است؟ می‌پنداری که هرکس تلاشی بینهایت میکند خوشحالی اش هم بی نهایت است؟ به گمانم مرا نشناخته ای، من عاقل ترین افسرده جهانم.

کاش قدرت حذف آدما دست من بود.

تلگرام ، توییتر ، یوتوب رفع فیلتر شد ، اینترنت نامحدود و رایگان شد ، تورم تک رقمی شد ، کنکور برداشته شد ، تمام تحریم ها برداشته شد ، ارزش پاسپورت و پول ملی‌مون بالا رفت ، دلار هزار تومن شد ، حجاب اختیاری شد ، سربازی اختیاری شد ، آمار بیکاری به صفر رسید ، حقوق زن و مرد برابر شد ، کرونا تموم شد ، دیگه جهان سوم نیستیم ، مردم یاد گرفتن به عقاید همدیگه احترام بذارن و توهین نکنن ، گوهخورها منقرض شدن ، خواننده های خارج از کشور مجاز شدن و میتونن تو ایران کنسرت بذارن ، دیگه خانواده ها به زور بچه هاشونو دکتر / مهندس نمیکنن ، اختلاف طبقاتی و فقر از بین رفت ، گرسنگی جهانی تموم شد ، کل جهان صلح کردن و دیگه جنگی وجود نداره ، تجاوز ، قتل ، دزدی و نژاد پرستی دیگه وجود ندارن ، دیگه کسی خیانت نمیکنه ، آب برق گاز مجانی شد، تمام خانه سالمندان ها و یتیم خونه ها خالی شدن و بسته شدن ، ال جی بی تی تو کل دنیا تایید شد و دیگه کسی با دست ترنس‌هارو نشون نمیده ، همه خوشحالن ، همه به اونی که دوستش داشتن رسیدن ، من به تو رسیدم ، همه به اندازه ای که لیاقتشو داشتن و تلاش کردن به خواسته هاشون رسیدن و دیگه پارتی بازی وجود نداره ، دیگه کسی دروغ نمیگه ، کره‌ی شمالی دیگه رژیم دیکتاتوری نداره ، طالبان از افغانستان رفت ، جنگ اوکراین تموم شد ، همه آزاد و انسانن ، ایران آزاد شده . منم دوس داشتم اینا دروغ 13 نبود . پس مرگ بر جمهوریِ اسلامی .

تهشم باید بزارم تابستون که رفتم تهران برم پیش اون کلینیک که مدنظرمه باورم نمیشه رشت روانکاو درست حسابی نداره

خانوم باشه ترجیحا، روانپزشک هم نباشن ممنونم ازتون.

واقعاً نیاز دارم که یه روانکاو درست حسابی تو رشت پیدا کنم که بروز باشه و نسبت به چیزی جبهه گیری نکنه، کسی رو میشناسید اگه اهل رشت هستید؟ آنلاین نباشه روانکاو تو تهران داشتم قبلاً حضوری میخوام. https://telegram.me/TeleCommentsBot?start=sc-381732-WKEkuUE

روزی که اون حرفهارو زدی رو مو به مو یادمه، انگار از آسمون افتاده باشم زیر زمین حتی روی زمین هم نه، اونجایی که پشتم رو نگاه کردم تورو پیدا کنم و تو انتخابت بازهم من نبودم،میدونی توقع نداشتم بت و خدایی که تو ذهنم ساختم انقدر بی رحم باشه که خیلی راحت زیر حرفاش بزنه، نشستم حرفاتو مرور کردم، قولاتو شمردم و یهو دیدم برخلافشون مسیر آب رو رفتی انگار که جریان آبی که خودت ریختی اشتباهه، بعدها که به اون خودم از نگاه بیرون خیره شدم دیدم که حقش بود تاوان زود اعتماد کردن همین بود تاوان خوب بودن بدی دیدن بود، تاوان محبت های بی چشم داشت به جواب گرفتن ضربه خوردن از آدمهایی بود که لیاقتشون سنجیده نشده بود ولی نیاز بود که ضربه بخوره و بفهمه دنیا چخبره، یادمه روزی که نگرانت بودم عین همیشه رو گفتم میترسم آسیب ببینه برای همین قاطی بازیشم و اعتراضی نمیکنم برای عروسک خیمه شب بازی بودن یکی گفت باید ضربه بخوره که بفهمه دنیا چخبره شاید من هم باید ضربه تموم خوبیهامو با کتک میخوردم که به الانی برسم که بدونم آدمها لیاقت محبت بدون چشم داشت رو ندارند، ظرفیت دوست داشته شدن بدون اینکه قضاوت بشند رو ندارن، میدونی طول کشید اون سنگ صیقل داده شد که به حالت الانش برسه ولی برگردم باز هم توی اشتباه رو تکرار میکنم، بازهم پا به پای تو تموم خوبیهامو خرج میکنم و بدی هدیه میگیرم اما به عقل الانم میرسم میدونی چرا؟چون بعد از رفتن تو مارهایی رو شناختم که اسمشون رفیق بود و مارهایی رو شناختم دورتو که در خیال به ضرر من حرکت می‌کردند ولی برای بزرگ شدن من قدم ورمیداشتن، عملکردشون شاید عین تراکتوری بود که داشت منو خراب میکرد ولی من از من جدیدی که ساختم و کسی هنوز نتونسته بشکنتش راضیم، از شکست تو و از دست دادن من هم راضیم، زندگیت سلامت.