ONLY DEVIL ONE

هربار خواستم برم کاشان بار عزاداری رو دوشم بوده

مرگ ادما و اتفاقای وحشتناك همینطوری دستشونو گذاشتن رو‌ گلوم و دارن فشار میدن

منو ببخش، که درخشیدی و من چشمام و بستم.

مواجه شدن با این مسائل چه بخوای چه نخوای مجبورت میکنه یاد بگیری تو مهمی و تو.

ما همگی فکر می‌کنیم از مرگ نمی‌ترسیم تا اینکه باهاش چشم تو چشم میشیم، اونموقع میفهمیم چقدر ثانیه به ثانیه این دنیایی که به سرعت درحال گذره برای ما مهمه چقدر ترس ِاز دست دادن لحظه‌هایی رو داریم که زندگی نکردیم، و حتی چه بسا وقتی عزیزی رو از دست میدیم بیشتر غم و غصه‌مون برای اینه که چرا نتونست زندگی کنه، روز‌هاش رو بگذرونه و حداقل آسمون خدا رو ببینه.

I know I stepped into the depression black dog phase.

یک‌بار مادر یکی از دخترای فامیل به من اینطوری کرد، مهندسی نفت؟ مگه رشته‌ست؟ زمین و میکنین نفت دربیاد؟ در جواب گفتم اگه مهندس نفت نباشه دختر تو چطور می‌خواد با ماشین بره دانشگاه پنیر ۱ پاس کنه؟🤣🫵🏻

Engineer to engineer: یادت نره به مهندس صنایع غذایی یادآوری کنی باید بره پنیر ۱ و پنیر ۲ پاس کنه.

یک‌بار مادر یکی از دخترای فامیل به من اینطوری کرد، مهندسی نفت؟ مگه رشته‌ست؟ زمین و میکنین نفت دربیاد؟ در جواب گفتم اگه مهندس نفت نباشه دختر تو چطور می‌خواد با ماشین بره دانشگاه پنیر ۱ پاس کنه؟🤣🫵🏻

OMG, who said that?

Engineer to engineer: هرموقع دیدی بچه‌های هسته‌ای خودشونو برات گرفتن یادت نره بهشون یادآوری کنی از روزی که شروع به تحصیل میکنن تا روز آخر اشتغالشون باید نگران این باشن تو خواب پودر نشن ((:

یادت نره وقتی از بالا خواستن بهت نگاه کنن بهشون بگی باید بری پنیر ۱ و پنیر ۲ پاس کنی.

اینو مینویسم که هربار برگشتم با خوندنش یاد تو بیفتم، تو بچه هممون بودی و هممون با غم تو قلبمون مچاله میشد. امیدوارم زندگی بعدیتو مثل هر پسربچه معمولی دیگه‌ای بتونی بگذرونی، کلاس بری، دوست پیدا کنی، مادرت غذاهای مورد علاقه‌تو برات درست کنه تا روزی که من نفس می‌کشم توی قلب من میمونی.

یعنی امسال غم ِدیگه‌ای نبود که به دل من و خانواده‌م نشسته باشه.

متاسفانه خدا چهره‌هایی که میپسندم رو روانی آفریده.