°آباٰن‌دُخت°

دارم هی پا به پای نرفتن صبوری می‌کنم اما؛ حالا دیگر دیر است، من نام کوچه‌های بسیاری را از یاد برده‌ام. انسان در جایی که بیمار شده بهبود پیدا نمیکند. بنابراین نیازمند به کنار گذاشتن هرآنچه که به گذشته تعلق دارند هست. من هم به‌خاطر عادت به نوشتن و ثبت روزمره در روزهای آینده چنل دیگری را انتخاب خواهم کرد. اما اینجا هرگز برای من خاک نمی‌خورد زیرا شامل بخشی از زندگی من است و شاید با رسیدن به مقصد دلخواه دوباره این چنل نفس کشید. به امید ساختن روزهای سبز... دوستتون دارم :)