,دنیای‌سوفی؛

متاسفم از اینکه بره امتحان مجبورم چرت و پرت بخونم

واسه ماهیه توی تنگ قلبم دریا شدم، اما اون دنبال اقیانوس بود، فارغ از اینکه من فقط واسه اون دریا بودم.‌.

اصلا یادم نمیاد آخرین آخرین که از ته دل خوشحال بودم، خوشحالی واقعی کی بود؟!

یه مدته فهمیدم هورمون ذوق و خوشحالیم ترکیده، دیگه احساس خوشحالی نمیکنم و چیزی باعث نمیشه ذوق کنم، نهایتش حوصلم سر نمیره. یجور وقتمو پر میکنن..

هنوزم همینو میخوام..

..

.

.

بدبختیم اینه تو هر قبرستونی که میرم باید پیدات شه.‌‌.

تو یه مودی بین غمگین بودن یا عصبی بودن گیر کردم، نمیدونم ناراحت شم یا عصبی، نمیدونم چه ریعکشنی نشون بدم، نمیدونم حرفی دارم که بزنم یا سکوت کنم، واقعا نمیدونم، فقط میدونم اصلا از این وضعیت خوشم نمیاد..

خوابم نمیبره ۶باید پاشم.. نمیفهمم واقعا

:)

زخما قطعا میتونن قشنگ باشن، منتهی از دید اون کسی که ندارتشون..

ولی الان مشخص شد موفق نبودم تو مورد اول

یه چند روز بود سعی می‌کردم کمتر فش بدم، مودب شم شخصیتمو درست کنم کلا یه ورژن جدید

ساعت ۱ به بعد تبدیل به یه آدم احمقی میشم که همه چی روش تاثیر میذاره و ممکنه هر گهی رو بخوره

یه واقعیت راجب زندگیم اینه هیچوقت قرار نیست جواب سوالای تو سرمو جواب بدم.

طی‌ شود با غم و اندوهِ خماری شبِ من می‌شود مست شوم با گُلِ شب بوی شما؟!

غمگین‌ترین مکالمه‌ی عمر آدم اونیه که آخر شب توی خلوتِ خودت، با خودت دعوا میکنی، خودتو سرزنش میکنی چون به آدمای بی‌لیاقت اهمیت دادی، از خودت بدت میاد چون سر بعضی از آدمای پست که ارزش نداشتن اشک ریختی، در آخرم خودت اشکاتو پاک میکنی و میگی کمتر غصه بخور همه چی درست میشه و نوبت‌ ماهم میشه..