🌹دګلونو ګېډۍ🌹

په سورة الأنبياء کې د درېیو پیغمبرانو دعاوې د انساني ماتيدنې او بيوسۍ په سختو شیبو کې یو په بل پسې راځي: ایوب علیه السلام د اوږدې ناروغۍ له کړاو څخه رب ته عرض کوي: ﴿إني مسني الضر وأنت أرحم الراحمين﴾ "بېشکه ما ته تکلیف رسیدلی، او ته تر ټولو مهربان یې. یونس علیه السلام چې د کب په نس کې د تیارو په منځ کې و، داسې دعا کوي: ﴿لا إله إلا أنت سبحانك إني كنت من الظالمين﴾ "له تا پرته بل معبود نسته، ته پاک یې، بېشکه زه له ظا!!لمانو څخه يم." زکریا علیه السلام چې د زړښت او کمزورۍ له امله مات سوی و، عرض کوي: ﴿رب لا تذرني فردًا وأنت خير الوارثين﴾ "اې زما ربه! ما یوازې مه پريږده، او ته تر ټولو غوره وارث یې." د دې دعاوو تر ټولو په زړه پورې اړیکه یوازې دا نه ده چې الله تعالی په درېواړو ځایونو کې سمدستي د ﴿فاستجبنا له﴾ (نو موږ یې دعا قبوله کړه) په الفاظو ځواب ورکړ، بلکې دا ده چې له دې ځواب مخکې د هغوی د زړونو حالت یو شان و. هغوی په واضح توګه نه د روغتیا، نه د خلاصون او نه هم د اولاد غوښتنه وکړه؛ بلکې یوازې یې خپله بيوسي، کمزوري او عاجزي د الله تعالی حضور ته وړاندې کړه، او ټول کار یې هغه ذات ته وسپاره چې هر څه یې په واک کې دي. هغوی پوهيدل چې کله د انسان ټولې لارې وتړل سي او ټول ظاهري اسباب ختم سي، نو د الله تعالی سپارښت تفویض تر ټولو ستره د نجات وسیله ده. ته هم کله چې له سختو امتحانونو سره مخ شې، خپل زړه یوازې په ظاهري لارو مه ستړی کوه. کله ناکله یوازینۍ لار دا وي چې د خپل رب په وړاندې په پوره عاجزۍ سر ټیټ کړې، خپله بېوسي ومنې او ټول باور په هغه ذات وکړې. کله چې زړه له اسبابو څخه خلاص او یوازې په الله پورې وتړل سي، همدا د اسماني رحمتونو د دروازو د پرانیستل کيدو کیلي او چابي ده...!