"باغچه‌ی ریحون🌱"

بسه دیگه!

بچه ها از فردا برگردیم به روتینمون؟

دلم میخواد برم کلاس نقاشی با آب‌رنگ

دلم برای کلاس پدلم تنگ شده کاش زودتر هفته دیگه بشه

آدم‌ها معمولا فکر می‌کنند؛ که میدونند "لازمه برای دیگران کی باشند!" اما سوال جدی اینه: آیا کسی که فکر می‌کنی باید باشی ، دقیقاً همون چیزی که "اون ازت می‌خواد" یا "چیزیه که تو تشخیص دادی صرفا" مثلا ممکنه تشخیص من این باشه الان دوستم نیاز به یه گوش شنوا باشه. ولی اون واقعا نیاز داشته باشه یکی کنارش باشه نصیحتش کنه! چیزی که ما فکر می‌کنیم آدما نیاز دارن. لزوما همون چیزی نیست که نیاز دارن

این روزها به چکاری مشغولم؟ ما بین تمام هیاهوی جهان. قطب نمای ارزش‌هام رو در دست گرفتم و آهسته راه خودم رو در پیش گرفتم. غرق مسائل نمیشم. سوگواری آگاهانه دارم. و برام شفافه که توی این اوضاع لازمه کی باشم.

خودم دلم میخواد در حوزه: تحصیل کسب مهارت ایجاد دایره ارتباطات گسترده‌تر برای تاثیرگذاری و افزایش آگاهی و خرد اجتماعی ورزش و تغذیه خودمراقبتی یک کارهایی بکنم. عمیقاااا برام خواستنیه. امروز میرم که اون تصویر مو به مو با توجه با این سوالات برای خودم بنویسم:

از زندگیم دقیقا چی می‌خوام؟ چرا زندگی برام خواستنیه؟ چی زندگی رو برام خواستنی می‌کنه؟ چه مدل زندگی کردنی برام احساس غنا میاره؟ و این روزها در جهت اون تصویر، چه اقداماتی داری می‌کنی؟!

 و بعد اقدام تعریف کنم.

تو میدونی از زندگیت دقیقا چی می‌خوای؟ چرا زندگی برات خواستنیه؟ چی زندگی رو برات خواستنی کرده؟ چه مدل زندگی کردنی برات خواستنیه؟ و این روزها در جهت اون تصویر، چه اقداماتی داری می‌کنی؟!

ما گمیم! چون ارتباطمون با خود خواستنی و ارزش‌هامون قطعه. انگار مدام یادمون میره که چی میخوایم و کجا می‌خواستیم باشیم. برای همین خودمون رو هدر میدیم. زندگی خواستنی‌مون رو، زندگی نمی‌کنیم. و به بطالت مبتلا و الاف اسراف وقتیم.

تحقق تعهد‌های ما از اتصال عمیق با ارزش‌هامون میاد. ۱.هرچی بیشتر بدونی چی می‌خوای ۲. هرچه بیشتر بدونی چقدر می‌خوای؟ تصویر واضح تری از زندگی خواستنیت داری. این تصویر جزئی و دقیقه اینقدر دقیق که میدونی برای کشیده شدن فلان خط در فلان جای تصویرت همین الان باید چه قدمی برداریم.

تعهد! تعهد واژه‌‌ایه که این روزها خیلی ذهنم رو به خودش مشغول کرده. منظورم از تعهد ، تعهد به فرد دیگری نیست. اصلِ تعهده! تعهد به خود ، تعهد به تمامیت ، تعهد به وفاداری ، تعهد به زندگی با کیفیت، تعهد به افزایش آگاهی ، تعهد ، تعهد ، تعهد....

باید بپذیری که برخی افراد برای همیشه در قلبت جا خواهند داشت بدون اینکه جایی در زندگیت داشته باشند.

نمی‌خوام ناامیدی تزریق کنما. نمی‌خوام ناله کنم که آی جوونیمون رفت. نمی‌خوام بیرق غم رو علم کنم. ولی واقعا گوشه کنار شهر بوی تقلا میاد. انگار کمتر کسی دیگه واسه خودشه. همه شدن، بنده‌ی معیشت. اسیر اقتصادیم و اونه که آقاست و میگه : چطور زندگی کنیم. چقدر بخوریم ، بپوشیم و تفریح کنیم و حتی فرصت کنیم برای خودمون و عزیزامون وقت بذاریم. غُلام معیشت شدیم. معیشت یادمون برده که ما واسه خودمون "کسی" هستیم. اون که میگه چیکار کنیم!

شهر بوی غم میده. یه نفر عطر شادی بزنه توی هوا. بلکه زندگی یکم خوشآیند شه.

یه روزاییم هست مثل این روزها. بک گراند پر از غریییییی. به خودت بد و بیراه میگی که ای بابا چه غلطی کردم. چرا حجم کار اینقدر بالاست نمی‌تونم زندگی کنمممممم. بعد یهو جمله‌ی خانم صالحی تو ذهنت اکو میشه: با کارت خوش بگذرون. خودم رو میسپارم دست کلمه‌ی عاشق زندگی ، خوش گذروندن. و دقیقا همون لحظه‌هایی که پر از غرم یهو ، عشقم به زندگی و لذت بردن و خوش گذرون در لحظه. باعث میشه به لحاظ کیفیت لحظه جایی که ایستادم متفاوت بشه.

ولی هیچی مثلا اون دوستت که همه حرفات رو بهش میزنی. آخرم بیشتر از خودت تو رو دوستت داره، حالت رو خوب نمی‌کنه الهی قربونش برم که اینقدر ماهه🤍🌿

خدا کند که جهان برای لحظه‌ای مست شود

شاید یه نفس راحت... شاید یه "آخیش! از فردا دیگه نباید این‌قدر بدوم واسه‌ی زندگی"

مدت‌هاست که دلم چیزی می‌خواد نمیدونم چی!