𝐖𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐎𝐟 𝐇𝐞𝐚𝐫𝐭

Jehan Georges Vibert (1840-1902) 1) The Diet 2) Around the World 3) The Preening Peacock 4) An Embarrassment of Choices 5) The Red Portfolio 6) His Eminence Returns 7) Check 8) Thirst 9) The Marvelous Sauce 10) The Fortune Teller «به مناسبت انتخاب پاپ جدید یه هنرمند معرفی منم کارش کاردینال‌ کشیدن بود 🤣» ویبر یک نقاش فرانسوی بود. همهٔ آثار انتخاب‌شده در اینجا آثاری طنزآمیز هستند که زندگی کاردینال‌ها را در فرانسه به تصویر می‌کشند. در اواخر قرن نوزدهم، نقش کاردینال‌ها در جامعه تحت نگاه انتقادی مردم بود و هنرمندان زیادی برداشت‌های خود را از باورهای رایج نسبت به آن‌ها بیان کردند. ویبر رنگ قرمز فوق‌العاده درخشانی برای این نقاشی‌ها ساخت که به «قرمز ویبر» معروف است.

هر جا بزمی بر پا بود تو قربانی بودی. Sinan Tuncay b. 1986

Charles Lucien Léandre (1862–1934) 1) Interior of His Studio (c. 1920) 2) The Little Messenger (undated) 3) I Sleep but My Heart Watches (1889) 4) The Artist’s Studio (c. 1880s) 5) Pierrot and Columbine (1899) 6) Panurge (1913) 7) Emma in Drag at the Ball (1931) 8) Madame Bovary (1931) 9) Young Girl with a Shawl (undated) 10) Courteline Having Fun with Her Puppet Theater (undated) لئاندر یک نقاش، تصویرگر و کاریکاتوریست بود. او کارش را به‌عنوان یک نقاش آموزش‌دیده در مکتب آکادمیک آغاز کرد (الکساندر کبانل یکی از استادانش بود) و پرتره‌هایش را در سالن پاریس به نمایش می‌گذاشت. هرچند آثارش در آن دوران خوب بودند، اما چندان برجسته به نظر نمی‌رسیدند تا زمانی که تمرکز خود را بر تصویرگری و کاریکاتور گذاشت. آثارش به‌طور منظم در مجلات و روزنامه‌های مصور پرطرفداری چون Le Chat Noir، La Vie Moderne، Le Figaro، Le Rire و Le Grand Guignol منتشر می‌شدند. @WingsOfHeart࿐

6) Portrait of the Artist’s Daughter (1929) 7) Meditation (1897) 8) Stepping in the Fountain (c. 1916) 9) The Clothesline (c. 1928) 10) Self Portrait (1925) او همواره به سبک‌های نو هنری علاقه‌مند می‌شد و آن‌ها را در آثارش به کار می‌برد. برای نمونه، هنرمندان زیادی به ذهن نمی‌رسند که بتوانند به این آسانی از هنر نو (آرت نوو، مانند دو اثر اول) به امپرسیونیسم و حتی فوویسم گذر کنند. با این حال، آنچه بیش از همه او را مشهور کرد، نقاشی‌های دیواری باشکوهی بود که در بناهای عمومی سراسر آمریکا خلق کرد؛ نقاشی‌هایی که در تالارهای شهر، مجلس‌ها و کتابخانه‌ها قابل مشاهده‌اند. @WingsOfHeart࿐

William de Leftwich Dodge (1867-1935) 1) Guinevere (c. 1910) 2) Woman with Oranges (date unknown) 3) Venus in Atrium (c. 1909) 4) View from the Garden of Stanford White, Looking Toward Crane Neck Point, Long Island (date unknown) 5) Elegant in a Pink Dress (1896) ویلیام دی لفتویچ داج، هنرمند آمریکایی، در لیبرتی (که اکنون بدفورد، ویرجینیا نام دارد) به دنیا آمد. در دوران کودکی‌اش، مادرش به همراه سه فرزندش برای دنبال کردن آرزوهای هنری‌اش به اروپا رفت و ویلیام در مدرسه‌ی معتبر «اِکول دِ بوزار» پاریس آموزش دید. پس از پایان دوره‌ی آموزشی‌اش، به ایالات متحده بازگشت و چندین سفارش هنری مهم دریافت کرد. @WingsOfHeart࿐

برای نمونه، او از آثار یان وان آیک آموخت که چگونه چهره‌ها را واقع‌گرایانه نقاشی کند، بافت‌ها را با جزئیات دقیق به تصویر بکشد، و شرایط جوی را در نقاشی بازتاب دهد. در حالی که نوآوری‌های هنرمندان ایتالیایی آن زمان به او آموختند که چگونه پرسپکتیو را به کار گیرد و از رنگ‌های خالص استفاده کند.

1) Mary and Child Surrounded by Seraphim and Cherubim, right wing of the Melun diptych (1452-1458) 2) Construction of the Temple of Jerusalem (c. 1470) 3) Portrait of the Ferrara Court Jester Gonella (c. 1445) 4) Etienne Chevalier with St. Stephen, left wing of the Melun diptych (1452-1458) 5) The Martyrdom of St Apollonia, illustration for the Book of Hours (c. 1452-1460) 6) Madonna in front of the Portal of a Cathedral, illustration for the Book of Hours (1452-1460) 7) Charles VII (1403-1461), King of France (1444) 8) Annunciation (c. 1470) 9) Tribute of Edward I to Philip the Beautiful Great Chronicles of France (c. 1455) 10) Entry of Charles V into Paris (c. 1455) ژان فوکه که با نام ژهان فوکه نیز شناخته می‌شود. تصاویری که انتخاب کرده‌ام نماینده‌ی خوبی از آثار او در هر دو زمینه هستند. او بی‌تردید نوآورترین هنرمند فرانسوی سده‌ی خود بود، چراکه تأثیرات دو جنبش هنری متفاوت (رنسانس ایتالیا و رنسانس شمال اروپا) را با هم ترکیب کرده و سبک منحصربه‌فرد خود را پدید آورد.

اینم دومیم🥲

شرف یابی پر مهر و حضور پرفروغ و بی کران و عظیم الشان عزیز دلم جناب آقای دکتر و مهندس مصطفی (محسن) علی اکبری لز مهندسان ناظر بزرگ قزوین ، لاهیجان و حومه بر کانال بنده حقیر خیر مقدم عرض مینمایم

دیشب یک نقاشی از فرانسوا میله دیدم، در کنارش نقاشی شب زفاف از محمدحسن افشار ارومی به خاطرم آمد. :) که اجرای جذابی هم دارد. جالب آنکه هر دو نقاشی برای سال ۱۸۴۴ میلادی است. @WingsOfHeart࿐