Jurek dapteri

Ерте ме, кеш пе, бәрі де аяқталады, Аяқталады қайғың мен қасыреттерің. Жалғаннан қашан көңілің тоят табады, Өз ғұмырың ғой есепсіз шашу еткенің Аяқталады бәрі де ерте ме, кеш пе, Бүгінгі көрген қызық та аяқталады. Бақытқа жету дегенің ертегі емес пе, Уақытың құрғыр тықылдап таяп қалады Ерте ме, кеш пе, бәрі де тәмамдалады, Сүйсең де мейлің ғашық боп, сүймесең мейлің. Алдамшы мынау дүниенің адам қонағы, Қонақ та болса өмірді билесем дейді. Тағдырына адам өзінің еркелемес пе, Бірақ та тағдыр пендесін аяп қалмайды. Аяқталады бәрі де ерте ме, кеш пе, Арманың ғана ешқашан аяқталмайды. Ұлықбек Есдәулет

Есенғали Раушанов

Кір себет Кір себетке бүгін тағы  бір күндік шаршауымды салдым:   баланың күн жеген киімі, жұбайымның кірлеген жейдесі, ал менің кимеген көйлегім.   Кей киімге – ас суын төккем, Кейбірінде – көз жасы кепкен.   Кір себетім  күнде толып тұрады. Ішінен иіс емес – реніш шығады.   Кірді жуу қандай оңай? Көңілді тазарту қандай қиын?   Кір себетке бүгін тағы бір күнімді салдым, Ішіне еңкейіп кешегі күнді іздедім... Бармын. Бармын. Сандуғаш Серікқызы

Мені биге шақырасың ба? Шақырасың ба...шығайын. Кішкентай кафе сахнасында Білдірмей сосын жылайын. Жалғаннан жаным жеріп кеткенін Жанарым айтсын қаншалық! Құшағыма енші еріп кеп менің ...кішкентай кафе ән салып. Тірі екенімді ұқтырып бір сәт Кеудеме әнтек құлашы. Тұра бермей бұл сезімді құрсап Саксофон дағы жыласын! Өткенде мені от демің шарпып Шат күйге еніп шырайым, Кафенің ішін құс сынды қалқып Айналып бірге шығайын. Өлтірмей мені қалған бағымның Сезінген сол сәт салмағын, Айтылмай қалған армандарымның Алақан айтсын қалғанын! ...айтшы, биге шақырасың ба? Дәурен Берікқажыұлы

олшщәхқдЯ

Ұмсынушы едім үздіге, Күдерін сезім үзді ме. Жоғалған күні үмітім Жоғалтып алдым Сізді де. Желегі үшып жетті күз, Күз болып келіп өптіңіз. Түнжырап әлем тұрғанда Тұманға сіңіп кеттіңіз. Тоқтатпақ едім…болмады, Қайтқан құс сәлем жолдады. Бір шөкім ғана сұр бұлт Кеудеме келіп қонғаны. Аспан, жер ұйып сәл мұңға, Түнеріп бір сәт қалдым ба. Не десем екен, білмеймін, Сізді іздеп жүрген жаңбырға. Сап-сары сағым, жүзді елес, Ауады соған біздегі ес. Сыздайды жүрек, іздейді, Сізді емес, бірақ, Сізді емес. Жоқ шығар бізге өкпеңіз, Сіз үшін жасты төккеміз, Ұмтылып жүріп бақытқа, Ұмытып кетсем…сөкпеңіз. Жанат Әскербекқызы

ЖОҒАЛТУ Өзіңді сағынар сол бір Кезімді жоғалтып алдым. Дүниенің көзіндей мөлдір Сезімді жоғалтып алдым, Сорыма бастайтын жол бұл - Төзімді жоғалтып алдым. Өзегелер білмесін, сен біл - Өзімді жоғалтып алдым. Сырымды көзімнен ұғар Көзіңді жоғалтып алдым, Жанымды нұр болып шылар Сөзінді жоғалтып алдым, Қылығым қалтқысыз ұғар Кезіңді жоғалтып алдым. Бұл да бір қасіретім шығар - Өзіңді жоғалтып алдым… Жанат Әскербекқызы

Түсімде көктемді көрдім, Түс емес, өңім бе деймін! Гүлденген бөктерді көрдім, Бөктерім керім бе деймін. Құстардың келгенін көрдім, Құс емес, көңіл ме деймін, Сұлу гүл тергенін көрдім, Гүл емес, өмір ме деймін. Нөсердің жауғанын көрдім, Жауғаны – нұрым ба деймін, Бұлттардың ауғанын көрдім, Аунаған құлын ба деймін. Әлдекім тосқанын көрдім, Әлдекім өзің бе деймін, Көктемнің аспанын көрдім, Ол сенің көзің бе деймін. Алқызыл шәлі жауып қыр, Әлдекім жол қарап тұр. Оянсам… қар жауып тұр… Қар… борап тұр! Ерлан Жүніс

Қалай тез өттi, зу еттi қалай ботам-ай Кеп-кеше едi ғой бәрi де соның о, тоба-ай, Ыңғайға бiрден құлай салатын боп барам, Жылай салатын бол алдым тағы оп-оңай, әжем секiлдi. Жылай салам да жыртығым жаман бүтiндеп Бүтiндемесем бүгiн өлердей күпiр боп Ырым етемiн. Ырымым қырын кетедi Қырын кетсе де сене беремiн шүкiр деп, әжем секiлдi. Байыз тапсамшы, шалабым бекер шайқамай, Ескi дұғаны қайталай беремiн, қайталай. Оқталып келiп тiрiлерге арнап айтпаққа Өлгендерменен сөйлесiп кетем байқамай, әжем секiлдi. Бiлмеймiн, баста берместi неге сұрағам, Жан-жағым түгел шытырман жолдар шұбаған. Алысқа қарап отырам сосын күн салып Келердей қайтып келмеске кеткен..... бiр адам .... әжем секiлдi. Есенғали Раушанов

Жұмыссыздықты жойдық! Үйдiң iшi Опыр да топыр маман! Әйел де маман, Бала да маман, Қыз да, келiн де маман! Қос-қостан институт бiтiре берген, Дипломдары үйiлiп жатыр, сабан!.. Алайда, жағдайымыз мәз емес, Жаман боп тұр, жаман! Мамандардан бiр тиын кiрiс жоқ! Кiрiс кiргiзердей ауылда Бiр түйiр жұмыс жоқ. Қысқасы, ұрыста тұрыс жоқ, Жұмыссыздықпен күресу жайлы Бағдарламаны лезде құрдық. Құрдық та, мойнымызды Мектепке қарай бұрдық. Директорын үйге шақырып алып, Ақшамен ұрдық кеп, ұрдық! Әуелi қойнына ұрдық... Сосын қонышына ұрдық... Қалталарына түгелдей ұрдық... Мес болған директорға “Қайтер екен?” деп қарап тұрдық. “Бұларың не?” дей берiп едi, Аузына және ақшамен ұрдық. “Құлдық! – дедi, – Ойбай, құлдық!” Ұрған сайын ұға бердi, ұға бердi... Әп-сәтте әйел де, Қыз да, Келiн де, Мұғалiм боп шыға келдi! “Ойбай, пара берiп жатыр!” деген Анау-мынау әңгiменi қойыңыздар. Әлi де екi отардай қойымыз бар. Жұмыссыз жүрген ұлымызды Прокуратураға қызметке Кiргiзiп жiбермек ойымыз бар... Қысқасы, нүкте қойдық. Жұмыссыздықты осылай Түп-тамырымен жойдық! Алпысбай Боранбайұлы

«О, Ләйлә, мұңсызбын демеспін, Қайғырса, қанатсыз емес кім?! Бірақ та жынданып кететін Мен саған Мәжнүн емеспін!» Бала күнгі өлеңнен. Қасы да керік, қара алмас көзді, ай қабақ, Мойныңа жұқа алқызыл шарф байлар ап, Алаулап жүзің аса бір асқақ нұрменен, Алыстан тұрдың көз қарасыңмен аймалап. Қарадың солай, қарадың солай, обал не, Қарамадың ба,жоқ әлде? Кетіп те қалмай, кетіп те қалмай содан көп… Керемет бір ой кешікпей маған соғар деп, Балалық шығар, бармадым сенің қасыңа, Батырлығым өз басыма пәле болар деп. Ойладым солай, ойладым солай, обал не, Қате ойладым ба, жоқ әлде? Қуаныштан күліп, ойым бір шалқып билемек, Кеттім мен сосын күнәсіз арман сүйрелеп. Қап-қара шашты бала ақын болып тұр екем, Қабырғадағы айнаны көрсем үйге кеп. Ақын боп кеттім, ақын боп кеттім,обал не, Болмайын ба, жоқ әлде? Жұматай Жақыпбаев

Лайланатын кезі бар тұнықтың да... Өзің суып кеттің бе, жылыттың да. Келмейді енді еске алғым ештеңені, Ұмытқым да. Бар сырымды ақтардым түндей кімге? Біз бақытты болып па ек? Білмеймін де... Жыламастан қоштаса салайықшы? Күлмей мүлде. Жүрексізге айналдым, сырты мүсін, Өлең дейтін өлмеді бір тынысым. Саған арнап хат жазып қойдым бүгін, Жырту үшін... Сезінбестен, сенбестен, серт беріп бек, Біз сезімге о баста тек келіп пе ек? Дәл осылай өртеніп, сүйіп тұрып, Жек көріп кет. Басымыздан осы ма бақ тайғандық? Тағдыр берген бақытты таппай қалдық. Жақын болып келдік те бір-ақ сәтте Жатқа айналдық. Кетпе деуге күшім жоқ, тағы ұстауға, Уәде бердім өмірмен жарыспауға. Жақындауға болмайды біздерге енді, Алыстауға… Жадыра Байбұланова

Сен мені шынымен осы сағынбайсың ба, оған да от болып беріліп жалындайсың ба? Оны да мендей елжіреп, аймалайсың ба, оны да іздеп, төзе алмай, қайдалайсың ба? Оған да сәби қылықпен еркелейсің бе, кетейін десе, қиылып "ерте" дейсің бе? Жанарың ойнап, оған да "Күнім" дейсің бе, мені құшқандай, денеңмен дірілдейсің бе? Оңаша сәтті онымен армандайсың ба, ол жоқта жетім ботадай қалғандайсың ба? Оған да: "Сені өмірден іздеп ем...",- дейсің бе, "Жүрегім - қырау сен жоқта, мұз - денем",- дейсің бе? Ол барда өзге көздерді жақтырмайсың ба? оны да бір күн құз-жардан лақтырмайсың ба? Фариза Оңғарсынова

Амал барма махаббатқа жан пидалык ете алмадың, Аққу арман жалт бергенде, куып көрдің жете алмадың. Жете алмадың, Көлеңкеңнен алыс ұзап кете алмадың. Жанар майын жағып біткен, машинадай от алмадың. Еркің қайда? Сертің қайда? бөркің қайда,құрып қалғыр Ең шешуші кез келгенде, тілің тістеп тұрып қалдың Еңселім деп ойлаушы едім Еркелеуші ем ерге балап, Ең шешуші кез келгенде, тұрып қалдың жерге қарап. Артық қорлық барма әлемде сенгеніңнен безінуден, Құлай сүйген адамыңның осалдығын сезінуден... Көз жасымды көрсетпеуге тырыстым мен саған бірақ Сен деп шыққан сенімімнің биігінен барам кұлап. Махаббатқа жан пидалық етпедіңбе Бәрі бекер! Енді қалған қызығыңның нарқы кеміп, мәні кетер Өзінің ең қасиетті әнін қорғай алмаған жан Басқа істе де қабілетсіз... бағы мәңгі жанбаған жан. Сірә, бағың жана қоймас, басқан ізің кетті кейін. Әйтсе де, мен жылап тұрып, "Жолың болсын!" деп тілеймін. Мұхтар Шаханов

Махаббаттың тұңғыш жыры – тіл қатпау, Тіл қата алмай қыз соңында бұлғақтау; Келесі жыр – сіңіп қалған иіс су Қос бұрымды сипай беру, сүйісу; Үшінші жыр – үшіншісін айтпаймын, Таң білінбей олар үйге қайтпайды; Төртінші жыр – той қамына кірісу, Кірісе сап жоқ нәрсеге ұрысу; Бесінші жыр – тағы қайта келісу, Бар қайғыны, қасіретті бөлісу; Махаббаттың соңғы жыры – үйлену, Күйеу болып, келін болып үйге ену. Сосын жарды мың сүйесің, мың құшып, Бірақ естен кетпейтіні – тұңғышы!.. Қадыр Мырза Әлі

Телефоным істен шығып қалған-ау? Мүмкін емес көп дос бір хат жолдамау… Көңіл кейде - солай алдау өзіңді, Ал Өмір, ол - алдамау… Шығарып-ақ қойған едім дауысын, Хабарласар көп еді ғой танысым? Көңіл кейде - күте беру айнымай, Ал Өмір, ол - ауысым… Керексіз боп қалғанымды неше мен: “Телефоным сөнді - дедім - кешеден” Көңіл кейде - мойындамау Өмірді, Ал Өмір, ол - осы Өлең… Жадыра Байбұланова

Балауса балғын сол бір шақ Алдымнан кетпейтін еді. Залда жұрт маған қол ұрса, Бір адам жетпейтін еді. Аяңдап алыстағы арман Қасыма келдің сен бүгін. Дос, жолдас, таныстарымнан, Сезуші ем біреу кемдігін. Өмірдің мерекесі ғой Тұрғаның жайнап арай гүл. Сол арман сен екенсің ғой Тіл қатпай жүрген талай жыл. Жанарың жанымды әлдилеп Шуағын маған бұрғанда. Қол создым үзіп алғым кеп, Басқалар үзбей тұрғанда. Беріліп алғашқы әсерге Бір емес, жаным, екі өлдім, Ертерек келдім десем мен, Кешігіп қалған екенмін. Ұғыспау, жанып қосылмау Жүзімді жаспен жуады. Өміріме менің осынау Бір адам жетпей тұр әлі. Тұманбай Молдағали

Маған түк те керек емес – сенсеңіз. Қызықтырма соғымыңмен ең семіз. Қора-қора мал ұстауға болады, Одан бірақ көтерілмес еңсеміз. Маған түк те керегі жоқ – сенсеңіз. Маған түк те керек емес — сенсеңіз. Сарғаяды жапырағың, келсе күз. Артық нәрсе ала алмайсыз өмірден, Адалдықтың ақ уызын емсеңіз. Маған түк те керегі жоқ— сенсеңіз. Маған түк те керегі жоқ — сенсеңіз, Жақсы жандар — жалғыз болмай — болса егіз. Жоқты-барды жинай беріп қайтемін, Бәрі қалар, бәрі қалар, өлсеңіз. Маған түк те керегі жоқ — сенсеңіз. Маған түк те керегі жоқ — сенсеңіз, Өзге жарық көмектеспес — сөнсеңіз. Асылыңнан, алтыныңнан не пайда, Енді қайтып оралмайды он сегіз! Маған түк те керек емес — сенсеңіз! Қадыр Мырза Әлі