മൗലിദ് പഠനം
رفتن به کانال در Telegram
വിശ്വാസി ; ദൈവവദാസനെന്ന നിലയില് യജമാനനോടും പ്രവാചക തിരുമേനിയോടും തുടര്ന്ന് വിശുദ്ദരും പരിശുദ്ദരുമായ സച്ചരിതരോടും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഹൃദയാന്തരങ്ങളിലെ തീഷ്ണമായ ദിവ്യാനുരാഗങ്ങളുടെ നൈരന്തര്യത്തെയാണ് മൗലിദുകള് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് https://wa.me/919744990511
نمایش بیشتر1 380
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
+37 روز
+1530 روز
آرشیو پست ها
1 380
عروس الشالياتي رحمه الله
☀️يوم المشايخ☀️
١٤٤٢ محرم ٢٧
〰️〰️〰️〰️
🟢 الامام الفهامة عمدة الفقهاء حجة المناظرين شيخ الكمالات لسان المتكلمين وبحرالعلوم والفنون وخاتمة المحققين مؤيد الملة والدين ومادح النبي الاطهر وعاشق الرسول الازهر محي السنة ومفتي مذاهب الاربعة العلامة الشيخ ابو السعادات شهاب الدين احمد كويا الشالياتي رحمه الله 🟢
♦️ 'അഹ് ലു സുന്നത്തി വൽ ജമാഅത്തിൻ്റെ നായകൻ'
♦️'45 - ഓളം ഫന്നുകളിൽ അവഗാഹം നേടിയ മഹാ ജ്ഞാനി '
♦️ആശിഖു റസൂലും ,
ഇമാം അഹ്മദ് റസ رحمه اللهയുടെ പ്രധാന ശിഷ്യനും
സമസ്ത സ്ഥാപകരിൽ പ്രധാനിയുമായവർ
അല്ലാമാ ശാലിയാത്തി(റ)68-മത് ഉറൂസ് മുബാറക്
1442 മുഹറം 27
2020 സെപ്റ്റംബർ15 ചൊവ്വ
_ഇമാം ശിഹാബുദ്ധീൻ അഹ്മദ് കോയ ശാലിയാത്തി_ قدس الله سره العزيز മഹാനവർകളുടെ ആണ്ടു ദിനമാണ്.
നാലു മദ്ഹബിലും അഗാതപാണ്ഡിതൃമായിരുന്നു മഹാനവർകൾക്ക്.
ഔലിയാക്കളുടെ ലോകത്ത് ഉന്നതമായ സ്ഥാനത്തായിരുന്നു മഹാനവർകൾ.അല്ലാഹു തആല മഹാനവർകളും മദദ് ഇരലോകത്തും നമുക്കും നമ്മോട് ബന്ധപ്പെട്ടവർക്കും നൽകുമാറാവട്ടെ.ആമീൻ.
1 380
നൂറ്റിഅമ്പത്തി രണ്ടു മുതല് അവസാനം വരെ ”ഇരവ്” ഭാഗമാണ്. നബി(സ)യെ ഇടയാളനാക്കി, കവിത തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങള് റബ്ബിന്റെ മുമ്പില് സമര്പ്പിക്കുന്നു. ബാഹ്യമായ അര്ത്ഥതലങ്ങള്ക്കപ്പുറം ആന്തരികമായ ജ്ഞാനപ്പൊരുള് നിറഞ്ഞതാണ് ബുര്ദമഹാകാവ്യം. നൂറ്റിഅറുപതു വരികളെക്കാള് കൂടുതല് ചില മൗലിദു കിതാബുകളില് കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും കൂടുതലുള്ളത് ബുര്ദ:യുടെ ഭാഗമല്ല. ‘മാറന്നഹത്ത് അദബാതില്ബാനി…’ എന്ന വരിയാണ് ബുര്ദയുടെ അവസാനം. അതാണു നൂറ്റിഅറുപതാമത്തെ വരി. മറ്റു വരികള് ബൂസ്വീരി(റ)യുടെ രചനയല്ല.
മന്ഖൂസ് മൗലിദ്
അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മുജദ്ദിദ് ഇമാം ഗസ്സാലി(റ) രചിച്ച ‘സുബ്ഹാന്’ മൗലിദു ചുരുക്കിയതാണു മന്ഖൂസ് മൗലിദ്. വലിയ സൈനുദ്ദീന് മഖ്ദൂമാണ് രചയിതാവ്. രണ്ടാം മഖ്ദൂമാണെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്.
പൊന്നാനിയിലും പരിസരത്തും വബാഅ് (പ്ലേഗ്) രോഗം വ്യാപിക്കുകയും അതുമൂലം നിരവധി പേര് മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോള് ശൈഖു മഖ്ദൂം അതിനു പരിഹാരമായി ഔഷധമായി രചിച്ചതാണ് മന്ഖൂസ് മൗലിദ്. അതു പാരായണം ചെയ്യാന് ജനങ്ങളോട് മഖ്ദൂം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ജനം അതു സ്വീകരിച്ചു. രോഗം അപ്രത്യക്ഷമായി. മന്ഖൂസ് മൗലിദിലെ പ്രാര്ത്ഥനയിലുള്ള ‘ഹാദസ്സുമ്മന്നാഖിഅ്’ കൊണ്ടു വബാഉ രോഗമാണുദ്ദേശ്യം.
വിമര്ശകര് വളരെ കൂടുതല് കടന്നുപിടിക്കുന്ന മൗലിദാണു മന്ഖൂസ്. ഇതില് ശിര്ക്കുവരെ അവര് ആരോപിക്കുന്നു. മതപരമായ അജ്ഞതയാണു അരോപണത്തിനു കാരണം. അടക്കാനാവാത്ത പ്രവാചക പ്രേമത്തിന്റെ ശക്തമായ കുത്തൊഴുക്കില് മുത്തുനബിയോട് പാപമോചനത്തിനായി മഖ്ദൂം(റ) ഇസ്തിസ്ഫാഅ് നടത്തുന്ന സുന്ദര കാഴ്ച മന്ഖൂസ് മൗലിദിലെ ഈരടികളില് കാണാം. സുന്നത്തായ ‘ഇസ്തിസ്ഫാഇ’നെ (ശുപാര്ശ ആവശ്യപ്പെടല്) ശിര്ക്കിന്റെ പട്ടികയില്പ്പെടുത്തുന്ന വഹാബികള് തൗഹീദും ശിര്ക്കും ആദ്യം പഠിക്കട്ടെ. കേരളീയ പണ്ഡിതന് ശൈഖ് മഖ്ദൂമിന്റെ രചനയായതിനാലാവണം മന്ഖൂസ് മൗലിദ് കേരളത്തില് കൂടുതല് പ്രസിദ്ധിയാര്ജ്ജിക്കാന് കാരണം.
ശര്റഫല് അനാം
വിശ്വപ്രസിദ്ധമാണു ശര്റഫല് അനാം മൗലിദ്. വിശ്വാസിയുടെ മനസ്സിലും ചുണ്ടിലും അതിന്റെ ഈരടികള് എപ്പോഴും തങ്ങിനില്ക്കും. അശൈഖു അഹ്മദുബ്നു ഖാസിം അല്മാലികി(റ)യാണു രചയിതാവ്. ഇബ്നു ജൗസി(റ)യാണെന്നു അഭിപ്രായമുണ്ട്. (ഫത്ഹുസ്സ്വമദ്).
മുത്തുനബി (സ)യുടെ വിശേഷണങ്ങള് എടുത്തുപറഞ്ഞും ആലങ്കാരിക പ്രയോഗം നടത്തിയും മദീനയിലേക്കു ‘സലാം’ പറഞ്ഞയക്കുന്ന ‘ശര്റഫല് അനാമി’ ലെ ‘സലാം ബൈത്ത്’ വിശ്വാസിയുടെ മനസ്സിനെ പുളകിതമാക്കുന്നു.
ശര്റഫല് അനാമിലെ ‘അല്ഹംദുലില്ലാ ഹില്ലദീ അഅ്ത്വാനി…’ എന്ന ഈരടി പ്രവാചകര് ജനിച്ച ഉടനെ ചോരപ്പൈതലിനെ കൈയ്യിലെടുത്ത് കഅ്ബയിലെത്തി ഉപ്പാപ്പ അബ്ദുല്മുത്തലിബ് പാടിയതാണ്. പ്രവാചക പുംഗവരുടെ ജനനാനന്തരം ഭൂമിയിലുയര്ന്ന ആദ്യത്തെ കീര്ത്തനം ഇതായിരിക്കും.
‘ശര്റഫല് അനാമി’ല് തന്നെ അങ്ങ് ഖുര്ആനില് പേരു പറയപ്പെട്ട വ്യക്തിയാണ് എന്നര്ത്ഥം കുറിക്കുന്ന വരി അബ്ദുല്മുത്തലിബ് പാടിയതെങ്ങനെ? അന്നു ഖുര്ആനില്ലല്ലോ എന്നു വിമര്ശകര് ചോദിക്കാറുണ്ട്. ഖുര്ആന് എന്ന വാക്കിനു ‘മുന്കാല വേദഗ്രന്ഥങ്ങള്’ എന്നാണിവിടെ അര്ത്ഥം. ഖുര്ആന് എന്ന വാക്കിനു പ്രസ്തുത അര്ത്ഥം വിശുദ്ധ ഖുര്ആനില് തന്നെ (15/91) കാണാം. മൗലിദിലെ പ്രസ്തുത വരി അബ്ദുല് മുത്തലിബ് പാടിയതല്ല, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകള്ക്കു പൂരകമായി മറ്റൊരാള് പാടിയതാണെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്. ഫത്ഹുസ്സമദ്, ബുലൂഗുല് മറാം എന്നിവ നോക്കുക.
രാജകീയ പ്രൗഢിയോടെ, വളരെ വിപുലമായ മൗലിദു പരിപാടിക്കു തുടക്കംകുറിച്ച വ്യക്തിയാണ് മുളഫ്ഫര് രാജാവ്. തഖ്വയിലധിഷ്ഠിതമായ ജീവിതം നയിച്ച ഉന്നത വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഉടമയാണ് മുളഫ്ഫര് രാജാവ്. ഇക്കാര്യം ഇബ്നുഖല്ലിഖാന് വഫയാത്തുല് അഅ്യാനിലും ഹാഫിള് ഇബ്നുകസീര്(റ) ‘അല്ബിദായത്തുവന്നിഹായ’യിലും ഇമാം സുയൂത്വി(റ) അല്ഹാവിയിലും മറ്റും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
മുളഫ്ഫര് രാജാവിന്റെ മൗലിദു പരിപാടിയില് 5000 ആടുകളെയും 10,000 കോഴികളെയും 100 കുതിരകളെയും മറ്റും അറുത്തതായും വിവിധ നാടുകളില് നിന്ന് ഒട്ടനവധി മഹല്വ്യക്തിത്വങ്ങള് പങ്കെടുത്തതായും, ഇതിന്നായി അദ്ദേഹം ഓരോ വര്ഷവും മൂന്നു ലക്ഷം ദീനാര് നീക്കിവെച്ചിരുന്നതും, അന്നത്തെ പണ്ഡിതര് ഇതംഗീകരിച്ചതും ചരിത്രത്തില് കാണാം (അല്ഹാവി: 1/196).
ചുരുക്കത്തില്, മൗലിദു പാരായണവും അന്നദാനവുമെല്ലാം സദാചാരവും സുന്നത്തുമാണ്. സുന്നത്തും ബിദ്അത്തും എന്താണെന്നു പഠിപ്പിച്ചു തന്നവരാണ് ഇക്കാര്യം വിശദീകരിച്ചത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മൗലിദു കഴിക്കല് നിരോധിക്കപ്പെട്ട ബിദ്അത്താണെന്നു വഹാബികള് പറയരുത്.
1 380
ഖസ്വീദത്തുല് ബുര്ദ
എ.ഡി. 1213-1295ല് ജീവിച്ച പ്രമുഖ പണ്ഡിതനും സാഹിത്യകാരനുമായ ഇമാം ബൂസ്വൂരി (റ)യുടെ രചനയാണു ബുര്ദ: എന്ന പ്രേമകാവ്യം. അനേകായിരം ഇസ്ലാമിക കാവ്യങ്ങളില് കേരളീയരെ വളരെ കൂടുതല് സ്വാധീനിച്ച ഗ്രന്ഥമാണ് ബുര്ദ. പുതപ്പ് എന്നാണു ഇതിന്റെ അര്ത്ഥം. നബി(സ) സ്വപ്നത്തിലൂടെ ഇമാം ബൂസ്വീരി(റ)ക്കു പുതപ്പു സമ്മാനിച്ചതുകൊണ്ടാണീ പേര് വന്നതെന്നു ഖസ്വീദത്തുല് ബുര്ദ:ക്കു വ്യാഖ്യാനമെഴുതിയ പണ്ഡിതര് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. തന്റെ രോഗശമനത്തിനു കാരണമായതിനാല് രോഗശമനമെന്ന അര്ത്ഥമുള്ള ‘ബുര്ഉദ്ദാഅ്’ എന്ന നാമവും ഈ പ്രേമകാവ്യത്തിനുണ്ട്.
ഖസ്വീദത്തുല് ബുര്ദ: രചിക്കാനുള്ള നിമിത്തം ഇമാം ബൂസ്വീരി (റ) തന്നെ വിവരിക്കുന്നു: ഒരിക്കല് എനിക്കു വാത സംബന്ധമായ രോഗം അനുഭവപ്പെട്ടു. എന്റെ ശരീരം പാതി തളര്ന്നു. നബി(സ) തങ്ങളുടെ സ്തുതികീര്ത്തനങ്ങള് ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന കവിതകള് ചൊല്ലുക വഴി രോഗശമനമുണ്ടാകണമെന്ന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുകയും രചന നടത്തുകയും ചെയ്തു.
മദ്ഹു ഗാനങ്ങളുടെ ലഹരിയില് ഞാന് ഉറക്കത്തിന്റെ ലോകത്തേക്കു നീങ്ങി. മുത്തുനബി (സ)യെ ഞാന് സ്വപ്നം കണ്ടു. എന്റെ കവിതകള് വായിച്ചു കേള്പിച്ചു. അവിടുന്ന് തിരുഹസ്തങ്ങള് കൊണ്ട് എന്റെ ശരീരത്തില് തടവി. എന്തൊരു ആനന്ദം… ഞാന് ഉണര്ന്നു. എനിക്കു അത്ഭുതം തോന്നി. ഒരു ഭാഗം പൂര്ണമായി തളര്ന്നുവീണ എന്റെ ശരീരം പൂര്ണമായി സംഖം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. (ശര്ഹുല് ബുര്ദ)
നൂറ്റിഅറുപത് വരികളുള്ള ബുര്ദ: വിഷയപരമായി ഒരേ ഒഴുക്കില് പരന്നു കിടക്കുകയല്ല. മറിച്ച് അധ്യായങ്ങളും വിഷയക്രമങ്ങളും വേര്തിരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. ബുര്ദയുടെ ഒന്നാം വരി മുതല് പന്ത്രണ്ട് ഉള്പ്പെടെയുള്ള വരികളിലെ പ്രമേയം അനുരാഗപരമായ ആത്മ സംവേദനമാണ്. പതിമൂന്നു മുതല് ഇരുപത്തിഎട്ടുവരെ വരികളില് ആത്മവിമര്ശനമാണ് പ്രധാന പ്രതിപാദ്യം. പാപപങ്കിലമായ തന്റെ ആത്മസത്തയെ പഴിക്കുന്നു.
ഇരുപത്തി ഒമ്പതു മുതല് അമ്പത്തെട്ടുവരെയുള്ള മുപ്പതു വരികള് പ്രേമകഥാപാത്രമായ മുത്തുനബി (സ)ന്റെ അതുല്യവ്യക്തിത്വ പ്രകാശനങ്ങളാണ്. അമ്പത്തി ഒമ്പതു മുതല് എഴുപത്തിഒന്നു വരെയുള്ള പതിമൂന്നു വരികള് പ്രവാചകരുടെ ജനനസമയത്തുള്ള അത്ഭുതങ്ങള് പ്രതിപാദിക്കുകയാണ്. എഴുപത്തിരണ്ടു മുതല് എണ്പത്തി ഏഴുവരെ വരികളില് പ്രവാചകരില് നിന്നും പ്രകടമായ അമാനുഷിക സിദ്ധികളുടെ പ്രകാശനമാണ്. ഇതില് 80,81 വരികളിലൂടെ ഇമാം ബൂസ്വീരി(റ) തന്റെ ആത്മാനുഭവം വിവരിക്കുകയാണ്.
എണ്പത്തി എട്ടു മുതല് നൂറ്റി നാലു വരെയുള്ള കവിതകള് നബി(സ)യുടെ ഏറ്റവും വലിയ മുഅ്ജിസത്തായ വിശുദ്ധ ഖുര്ആനിനെ കുറിച്ചുള്ളതാണ്. നൂറ്റി അഞ്ചു മുതല് നൂറ്റിപ്പതിനേഴു വരെയുള്ള പതിമൂന്നു ഈരടികള് ഇസ്റാഅ് മിഅ്റാജ് യാത്രയെ അനുസ്മരിക്കുന്നു. നൂറ്റിപ്പതിനെട്ടു മുതല് നൂറ്റിമുപ്പത്തി ഒമ്പതു വരെ ഇസ്ലാമിന്റെ സവിശേഷമായ ധര്മസമരത്തെ പ്രതിപാദിക്കുന്നതാണ്. യുദ്ധമുഖത്തു നബി(സ) കാണിച്ച ധീരത ഇമാം ബൂസ്വീരി(റ) വരച്ചുകാട്ടുന്ന വരികള് മനസ്സിനു കുളിരേകുന്നതാണ്.
നൂറ്റിനാല്പത് മുതല് നൂറ്റിഅമ്പത്തി ഒന്നു വരെ ഇടത്തേട്ടമാണ്. നബിപുംഗവരുമായുള്ള ഇമാം ബൂസ്വീരി (റ)യുടെ സ്നേഹബന്ധത്തെ മുന്നിര്ത്തി മഹാന് അല്ലാഹുവില് നിന്നു പലതും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. തനിക്കു മുഹമ്മദ് എന്ന വിശുദ്ധ നാമം ലഭിച്ചതുള്പ്പെടെ പല ബന്ധങ്ങളും കവി എടുത്തുപറയുകയും പ്രത്യാശാനിര്ഭരമായ മനസ്സ് തുറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു
1 380
മൗലിദുകൾ, കീർത്തന കാവ്യങ്ങൾ
നിരവധി ഇമാമുകള് മൗലീദ് ഗ്രന്ഥങ്ങള് രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹാഫിള് ഇബ്നു കസീര്(റ), ഹാഫിള് മുഹമ്മദുസ്സഖാഫി(റ) തുടങ്ങിയവ അവരില് പ്രധാനികളാണ്. മൗലിദു ഗ്രന്ഥങ്ങള് പുതിയ അനുഭൂതിയാണ്. ഗദ്യത്തോടൊപ്പം പദ്യവും കോര്ത്ത അനുഭവങ്ങള്. സാധാരണക്കാര്ക്കു ആത്മീയനിര്വൃതി പകരാന് പ്രവാചകകീര്ത്തനങ്ങളുമായി അവരെ അടുപ്പിച്ചെടുക്കാന് മൗലിദുകള് ഏറെ ഉപകാരപ്പെടുന്നുണ്ട്.
പ്രവാചക കീര്ത്തനത്തിന്റെ ആരംഭം അന്വേഷിക്കുന്നവര്ക്ക് ചരിത്രത്തില് ഏറെയേറെ പിന്നോട്ടുപോകേണ്ടിവരും. ഏറ്റവും പൗരാണികമായ കീര്ത്തനങ്ങളുടെ രചയിതാക്കളില് പൂര്വ്വകാല നബിമാരും പണ്ഡിതരും മലക്കുകളും ഉള്പ്പെടുന്നു. നിശ്ചയം അല്ലാഹുവും അവന്റെ മലക്കുകളും പ്രവാചകര്ക്കു സ്വലാത്തു നിര്വഹിക്കുന്നു. സത്യവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങള് നബി(സ)ക്കു സ്വലാത്തും സലാമും നിര്വഹിക്കണം എന്നു സാരം വരുന്ന സൂക്തത്തിലെ ‘സ്വലാത്ത്’ ഇമാം ബുഖാരി (റ) എടുത്തുദ്ധരിച്ച വ്യാഖ്യാനപ്രകാരം പ്രവാചകരുടെ അപദാനങ്ങളെ വാഴ്ത്തലാണ്.
ചരിത്രത്തില് ഇന്നോളം മുസ്ലിം ലോകം മുഴുവന് ഗദ്യ, പദ്യങ്ങളിലും വാ, വരമൊഴികളിലും ചിന്താകര്മ്മങ്ങളിലും പ്രവാചക കീര്ത്തനം നിര്വഹിച്ചു പോരുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു ലേഖനത്തിലൂടെയോ തടിച്ച പുസ്തകത്തിലൂടെയോ പ്രവാചക കീര്ത്തനകൃതികളെയെല്ലാം പരാമര്ശിച്ചു തീര്ക്കാന് സാധ്യമല്ല. കേരളീയ മുസ്ലിംകളില് ഏറ്റവുമധികം സ്വാധീനിച്ച ഏതാനും മൗലിദുഗ്രന്ഥങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഹ്രസ്വ അന്വേഷണമാണിവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
1 380
മൗലിദ് പഠനം:
വിശ്വാസി ; ദൈവവദാസനെന്ന നിലയില് യജമാനനോടും പ്രവാചക തിരുമേനിയോടും തുടര്ന്ന് വിശുദ്ദരും പരിശുദ്ദരുമായ സച്ചരിതരോടും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഹൃദയാന്തരങ്ങളിലെ തീഷ്ണമായ ദിവ്യാനുരാഗങ്ങളുടെ നൈരന്തര്യത്തെയാണ് മൗലിദുകള് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്
https://t.me/moulidstudy
മൗലിദുകൾ നിങ്ങൾക്കും അയച്ചുതരാം
https://wa.me/919744990511
1 380
ശിഹാബുദ്ദീൻ അഹ്മദ് കോയ ശാലിയാത്തി മൗലിദ്
രചന : പകര ഉസ്താദ്
അവരുടെ മദ്ഹുകളും അവരുടെ ശൈഖും വലിയ പണ്ഡിതനുമായ അഹ്മദ് റിളാ ബറേൽവി (رحمه الله) യുടെ മദ്ഹു ബൈത്തും ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിയ പകര ഉസ്താദ് രചിച്ച മൗലിദിന്റെ PDF ആണ് ഇത്
Another
https://t.me/moulidstudy/407
https://t.me/moulidstudy/1535
https://t.me/moulidstudy/1549
https://t.me/moulidstudy/1876
1 380
مولد سيِّد علوي كويَ
مولد المنفرمي
മമ്പുറം മൗലിദ്
ഹിജ്റ 1293 ൽ അച്ചടിച്ചത്
ബീരാൻ മുസ്ലിയാർ എഴുതിയത്
1 380
الترياق الحاسم بمدح الولي محمد قاسم
കവരത്തി ദ്വീപിലെ ഖാസിം വലിയുല്ലാഹിയുടെ പേരിൽ രചിക്കപ്പെട്ട മൗലിദ്
വൈലത്തൂർ ബാവ ഉസ്താദ് രചിച്ചത്
വലുത്
https://t.me/moulidstudy/681
ചെറുത്
https://t.me/moulidstudy/676
1 380
പ്രവാചക പ്രേമത്തെ വരികളിലൂടെ തീര്ത്ത ഒട്ടനേകം രചനകള് കേരളക്കരക്കു പറയാനുണ്ട്. മലയാള ഭാഷ വിപുലമായ പ്രചരണങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ്, കേരള മുസ്ലിംകളുടെ എഴുത്തു രീതി പൊതുവേ അറബി മലയാളത്തിലായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് പ്രവാചക സ്നേഹവും നബി പ്രകീര്ത്തനവും എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചിരുന്നതില് ഏറിയ പങ്കും അറബി മലയാളത്തിലായിരുന്നു. ഗദ്യ-പദ്യ മൗലിദുകളുടെ സ്ഥാനത്ത്, മാപ്പിള സാഹിത്യകാരന്മാര് അറബി മലയാളത്തില് മാലകളും പാട്ടുകളും ആവിഷ്കരിച്ചു. നബി സ്നേഹം പാടി രസിച്ച,് പ്രവാചക സ്നേഹം നിലനിര്ത്തിയിരുന്നത് ഇത്തരം ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെയായിരുന്നു.
1 380
1900 വര്ഷങ്ങളുടെ പരിസരത്തു ജീവിച്ച മഹാജ്ഞാനികളായിരുന്നു വെളിയങ്കോട് കുട്ടി അഹ്മദ് മുസ്ല്യാര്, അണ്ടത്തോട് മൊയ്തു മുസ്ല്യാര്, പൊന്നാനി കുഞ്ഞംബാവ മുസ്ല്യാര്, ചാലിലകത്ത് കുഞ്ഞഹ്മദ് മുസ്ല്യാര് തുടങ്ങിയവര്. ഇവരെല്ലാം തന്നെ നബിദിനം ആഘോഷിചിരുന്നു. ബഹു കുട്ട്യാമു മുസ്ല്യാര് അന്നേ ദിവസം തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെയും സ്നേഹജനങ്ങളെയും വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിക്കും. ആയഞ്ചേരി തറക്കണ്ടി കുഞ്ഞഹ്മദ് മുസ്ല്യാരെപ്പോലുള്ള ശിഷ്യപ്രമുഖന്മാര് സദസ്സ് കൈകാര്യം ചെയ്യും. മൌലിദ്നു ശേഷം മനം നിറയെ ‘ആട്ടിറച്ചി കറിവെച്ചതും ചോറും ’ ഭക്ഷണമായി കൊടുക്കുകയും എല്ലാവര്ക്കും വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോകാന് വലിയൊരു പൊതി ആട്ടിറച്ചി ദാനം ചെയ്യുകയും പതിവായിരുന്നു. വെളിയത്ത് കുഞ്ഞഹ്മദ് മുസ്ല്യാര് ഗുരുനാഥനായ കുട്ട്യാമു മുസ്ല്യാരെ കുറിച്ചെഴുതിയ അനുശോചന കാവ്യത്തില് നബിദിനാഘോഷത്തിനുവേണ്ടി ധാരാളം സമ്പത്ത് ചെലവഴിക്കുന്ന ശീലക്കാരനായിരുന്നു കുട്ട്യാമു മുസ്ല്യാരെന്നു കുറിച്ച് വെക്കുന്നുണ്ട്.
ധനികരായ ഒട്ടുമിക്ക ഉലമാക്കളുടെയും അനുഭവം ഇതായിരുന്നു. അവരെ പിന്പറ്റുന്ന ധനാഢ്യന്മാരും ഇതുതന്നെ ചെയ്തു. ഹി 1321 വര്ഷം, അക്കാലത്തെ അറബി മലയാള പത്രമായിരുന്ന ‘സ്വലാഹുല് ഇഖ്വാന്’ കൊടുത്ത നബിദിനാഘോഷവാര്ത്തകള് അന്നാളുകളില് വിപുലമായ ആഘോഷങ്ങള് നടന്നിരുന്നുവെന്നതിലേക്ക് വ്യക്തമായ സൂചനയാണ്. ഒരു വാര്ത്ത നോക്കൂ: “ റബീ ഉല് അവ്വല് മാസം അവസാനിച്ചുവല്ലോ. ഇവിടെ പുരകള് തോറും ഒന്ന് മുതല് പന്ത്രണ്ടു വരെ രസൂലുല്ലാന്റെ പേര്ക്ക് മൌലൂദ് ഓതി അവരവരുടെ അവസ്ഥപോലെ നേര്ച്ചകള് എല്ലാം ഒരുവിധം കഴിച്ചുകൂട്ടീട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും തംഫാര് കുഞ്ഞമ്മുട്ടി അവര്കളുടെ നേര്ച്ചക്ക് സമമായി ആ നിലയില് ഇവിടെ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല. തനിക്ക് ഇതിനു മുന്നൂറു ഉരുപ്പികക്ക് മീതെ ചിലവുണ്ട്. കൂടിയവര്ക്ക് മുഴുവനും നെയ്ച്ചോറും പണം കൊടുക്കേണ്ടവര്ക്ക് നൂറ്റമ്പതു ഉറുപ്പികയോളവും മാറിക്കൊടുത്തു..” (1321/ റബീഉല് ആഖിര്)
കൊളമ്പു ഇമ്പിച്ചി ഹാജി എന്ന ചാലിയത്തെ പ്രസിദ്ധ ധനികന് മൌലിദ് ആഘോഷിച്ച വാര്ത്ത ഇങ്ങനെയായിരുന്നു:
“മൌലിദ് കഴിച്ചത്: കഴിഞ്ഞ മാസം ഇരുപത്തൊന്നാം തിയതി….ഉള്ള…. പ്രകാരം കൊളമ്പു പുത്തന്വീട്ടില് ഇമ്പിച്ചി എന്ന… വളരെ ഘോഷമായി കഴിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാ കൊല്ലവും കൊളമ്പില് നിന്ന് ജനങ്ങളെ ക്ഷനിക്കാരുണ്ടായിരുന്നു. ഇക്കൊല്ലം അവിടെ നിന്നും ഈ മൌലിദിന്നു ജനങ്ങള് വന്നുകണ്ടില്ല……. ബാവാജി എന്നാളുടെ മൌലിദ് … കഴിച്ചു. അത് വളരെ ഘോഷമായിരുന്നു. വളരെ പ്രമാണികളും…വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. നബി തങ്ങളുടെ ബരകത്ത് കൊണ്ട് പടച്ചവന് അവരെ രണ്ടുകൂട്ടരെയും പൊലിവാക്കട്ടെ- ആമീന്” (വായിക്കാന് പ്രയാസമുള്ള ഭാഗമാണ് വിട്ടുകളഞ്ഞത്. രണ്ടാമനെ വ്യക്തമായിട്ടില്ല)
വിശുദ്ധ മതം പരിഷ്കരിച്ചു വെടക്കാക്കാന് ആഗ്രഹിചിരുന്നവര് ഖിലാഫത്ത് കലാപാനന്തരം സംഘടിച്ചു പ്രവര്ത്തിച്ചു തുടങ്ങിയെങ്കിലും അവര്ക്കുപോലും മുപ്പത്- നാല്പത് വര്ഷക്കാലത്തേക്ക് നബിദിനാഘോഷത്തില് നിന്നും വിട്ടുനില്ക്കാനോ അതിനെതിരെ പരസ്യപ്രചരണം അഴിച്ചുവിടാനോ സാധിക്കാത്ത വിധം അന്ന് നബിദിനം ജനകീയമായിരുന്നു. നബിദിനത്തെ ആക്ഷേപിക്കുന്നവന് സമുദായത്തില് തെല്ലും പിടിച്ചുനില്ക്കാന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഐക്യ സംഘത്തിന്റെ ആഭിമിഖ്യത്തില് മൌലിദാഘോഷം പ്രതിവര്ഷം നടന്നു. യോഗത്തില് പങ്കെടുത്തവര്ക്ക് ‘ചീരണി’യും നല്കി.(അല് ഇര്ശാദ്, 1343 റബീഉല് അവ്വല്). സലഫി ഉലമാ സംഘം നേതാക്കളായിരുന്ന കെ എം മൌലവിയും ഇകെ മൌലവിയും പിന്നീട് ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമി പാളയത്തിലേക്ക് കൂടുമാറിയ കെ മൊയ്തു മൌലവിയും വിവിധ സന്ദര്ഭങ്ങളില് മൌലൂദ് സദസ്സുകളില് പങ്കെടുത്തിരുന്നു. എല്ലാ റബീ ഉല് അവ്വല് മാസത്തിലും മൌലിദ് യോഗങ്ങള് സംഘടിപ്പിക്കാന് ‘സബീലുല്ലാ’ എന്ന പേരില് ഒരു ഫണ്ട് ‘ഉലമാ സംഘ’ത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തില് സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. സംഘടനയുടെ ജിഹ്വയായ അല് മൂര്ശിദില് പ്രതിവര്ഷം നബിദിന മാഹാത്മ്യം വിളംബരം ചെയ്യുന്ന ലേഖനങ്ങള് പ്രസിദ്ധം ചെയ്തിരുന്നു. വാഴക്കാട് ദാറുല് ഉലൂമിലും കൊയപ്പത്തൊടിയുടെ വീട്ടിലും (സലഫി പണ്ഡിതന്മാരും ചാലിലകത്തിന്റെ മരുമക്കളുമായ) എംസിസിമാരുടെയും ശൈഖ് മുഹമ്മദ് മൌലവിയുടെയും മറ്റും നേതൃത്വത്തില് നടന്നിരുന്ന മൌലൂദുകളില് എം അബ്ദുള്ളക്കുട്ടി മൌലവി, കെകെ മുഹമ്മദ് ജമാലുദ്ധീന് മൗലവി തുടങ്ങിയവരോടൊപ്പം പങ്കെടുത്ത അനുഭവം കെ മൊയ്തു മൌലവി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.(‘ഓര്മ്മ ക്കുറിപ്പുകള്’). ഇ കെ മൌലവി നേതൃത്വം കൊടുത്തിരുന്ന തലശ്ശേരി മദ്രസ ദാറുസ്സലാം യത്തീം ഖാനയില് നബിദിനം ആഘോഷിച്ചത് ‘ഇസ്വലാഹി പ്രസ്ഥാനം’ സംഘടിതമായി പ്രവര്ത്തനം തുടങ്ങിയ മുപ്പത്തി മൂന്നു വര്ഷങ്ങള്ക്ക് ശേഷമാണെന്നത് ആലോചനീയമാണ്, 1956 ല്!! കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആറുദശകങ്ങള് പിന്നിടുന്നതുവരെയും നബിദിനാഘോഷം കേരള മുസ്ലിംകള്ക്ക് ‘അനാചാര’മായിരുന്നില്ലെന്നു വ്യക്തം. അവിടുന്നിങ്ങോട്ട് വിശുദ്ധ മതത്തില് ‘പരിഷ്കരണം’ ആവശ്യമായ പ്രത്യേക സാഹചര്യം എന്തായിരുന്നു?
1 380
മൌലിദും അനുബന്ധ സംഗതികളും ഇത്തരത്തില് വിസ്തരിച്ച ശേഷം, മുഹമ്മദ് നൂഹ് കണ്ണ് മുസ്ല്യാര് പറയുന്നു: “എന്നാല് അറിയണം: മുത്ത് നബി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമ തങ്ങളെ മൌലിദ് ഓതുന്നത് കൊണ്ട് തഅളീം ചെയ്യുന്നതിനെ വഹ്ഹാബിയര് റദ്ദാക്കിയും ഇന്കാര് ചെയ്തും ഫറയുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു മുസ്ലിമീങ്ങളും ഫരയുന്നതല്ല”. ഫത്ഹുസ്സ്വമദില് തൊട്ടുടനെ വരുന്ന അദ്ധ്യായം ഇങ്ങനെ തുടങ്ങുന്നു: “ഫസ്വലുന്: ഇതാകുന്നത് അബ്ദുല് വഹ്ഹാബിന്റെ മകന് മുഹമ്മദ് എന്ന് ഫേരുള്ള വഹാബിയുടെ അഭിഫ്രായ ഏര്ഫാടില് കുടുങ്ങിഫോകാതിരിഫാനുള്ള നസ്വീഹത്തില് ഫറയുന്ന ഫസ്വലാകുന്നു”. അതായത്, ‘ഫത്ഹുസ്സ്വമദ്’ രചിക്കുന്ന കാലത്ത് മൌലിദ് നിഷേധികളായ വഹാബികള് തലപൊക്കി തുടങ്ങിയിരുന്നു എന്ന് വ്യക്തം.
‘പ്രദീപ്തമായ വിളക്ക്’ എന്ന് അല്ലാഹു വിശേഷിപ്പിച്ച ‘വെളിച്ചത്തിന്റെ ദൂതര്’ മൌലിദ്സദസ്സില് ഹാളിറാകുമെന്നാണ് ‘ഫത്ഹുസ്വമദ്’ പറയുന്നത്. “ആദരവായ മുത്തുനബി തങ്ങള് മൌലിദിന്റെ മജ്ലിസില് ഹാളിറാകുമെന്ന് ചില ആരിഫീങ്ങളായ ഖോജാക്കന്മാര് ഫറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനെ, മുത്തുനബിന്റെ അകമിയത്തിനെ ഉള്കണ്ണ് കുരുടായ ചില അറിവ് കെട്ടവര് ഇങ്കാര് ചെയ്ത’ കാര്യം ഗ്രന്ഥകാരന് എടുത്തു പറയുന്നുണ്ട്. അവര് യുക്തിയുടെയും ‘ശാസ്ത്രീയ ബോധ്യ’ത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തില് ചോദിച്ചു: അതെങ്ങനെ തിരുനബിക്ക് ഹാജറാകാന് സാധിക്കുക? അറേബ്യയിലും അനറബി നാട്ടിലും ഒരേ സമയത്ത് മൌലിദ് നടക്കുമ്പോള് എല്ലായിടത്തും സന്നിഹിതനാകാന് നബിക്ക് കഴിയുമോ?! നബിതങ്ങളെക്കാള് അത്രയോ താഴെ സ്ഥാനമുള്ള അസ്രാ ഈല് എന്ന മലക്ക് കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ഒരേ സമയം ആളുകളുടെ റൂഹ് പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നത് യുക്തിസഹമാണോ എന്നാണു ഗ്രന്ഥകാരന്റെ മറുചോദ്യം. അവസാനമായി, മൌലൂദ് ‘സംഗീതസാമ്രാട്ട്കളോട് ‘ഒരു പ്രത്യേക കാര്യം’ ഉണര്ത്തുകയാണ് മഹാനായ പൂവാര്. അതിതാണ്: “മൌലിദിനെ നീട്ടി വാള്ത്തി ഓതുന്നതില് ലഫ്ലുകള് വ്യത്യാസമായി മഅനാ ഭേദകഫ്ഫെടുന്ന ഖത്വാനെ (പിഴവ്) തൊട്ട് ശ്രദ്ധിക്കെണ്ടതാകുന്നു. മൌലിദിനെ അഴകാക്കി ഓതുന്നവര് മുസ്വതഫായ നബിന്റെ മഹബ്ബത്തിനെയും ശൌഖിനെയും കരുതുന്നതല്ലാതെ ലോകര് മിനുസ്സമാക്കി ഫറയുന്നതിനെയും ലോകമാന്യത്തെയും വിചാരിച്ചാല് അമലിന്റെ സവാബ് ദുര്ബ്ബലമായിഫോവാന് ഇടയാകും. അല്ലാഹു നമ്മളെല്ലാവരെയും മുസ്വതഫായ നബിന്റെ മദ്ഹിനെ നിത്യനേമമായി മദ്ഹ് ചെയ്ത് ഫലം സിദ്ധിച്ച കൂട്ടരാല് ആക്കട്ടെ,ആമീന്”.
മൌലിദാഘോഷം കേരളത്തില്…
ബഹൂമാന്യനായ പാങ്ങില് അഹ്മദ് കുട്ടി മുസ്ല്യാരുടെ ഭാഷയില്, ‘പരിഷ്കാരത്തിന്റെ വിസലൂതി’ ചില മൌലവിമാര് നബിദിന വിരോധവുമായി രംഗത്തുവന്നെങ്കിലും മുസ്ലിംകള് – ജ്ഞാന നേതൃത്വങ്ങളും പൊതുജനങ്ങളും – മൌലിദാഘോഷം അനവരതം തുടര്ന്നു. ജ്ഞാന നേതൃത്വത്തെ അനുസരിച്ച സമുദായം യഥോചിതം മീലാദ് കൊണ്ടാടിയിരുന്നു എന്നു തന്നെ മനസ്സിലാക്കാം. പെരുന്നാള് സമാനമായ പരിഗണനക്ക് പുറമേ, പ്രകീര്ത്തനങ്ങള് പറഞ്ഞും പാടിയും അനുഗ്രഹീതരാവുക, മാംസവും അന്നവും പണവും ദാനം ചെയ്യുക തുടങ്ങിയ ‘ശാന്തമായ’ ആഘോഷങ്ങള്ക്കപ്പുറാം, ശബ്ദമുഖരിതവും അലങ്കാര സമൃദ്ധവും നിരത്തിലിരങ്ങിയുള്ള ആരവങ്ങളും അടങ്ങിയ ‘വമ്പിച്ച’ ആഘോഷം ആദ്യകാലം മുതല് കേരളത്തില് നടന്നിരുന്നതായി രേഖകള് ലഭിച്ചിട്ടില്ല. ‘സലഫി’ ഭക്തനായിരുന്ന പി പി മമ്മദ് കോയ പരപ്പില് ‘കോഴിക്കോട്ടെ മുസ്ലിംകളുടെ ചരിത്രം’ എഴുതിയപ്പോള് പോലും, അന്നാട്ടിലെ പഴയകാലത്തെ സമുചിതമായ മീലദാഘോഷ നടപ്പ് വിസ്മരിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: “വലിയ തറവാടുകളിലും ഇടത്തരം വീടുകളിലും പാവപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങളിലുമെല്ലാം റബീ ഉല് അവ്വലിലെ മൌലൂദ് ഒരു പ്രധാന ആഘോഷമായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടു ദിവസവും പള്ളിയില് നിന്നുള്ള മുല്ലാക്കമാരും അവരുടെ കൂടെയുള്ളവരും വന്ന് മൌലൂദ് ഓതുന്നു. വലിയ വീടുകളില് ആണെങ്കില് കൊട്ടിലില് പ്രത്യേകം ഒരുക്കിയ സ്ഥലത്ത് വിപുലമായ തോതില്, ഈണത്തില് ചൊല്ലുന്നവരെ വിളിച്ച് വരുത്തി, മൌലൂദ് ചൊല്ലിക്കുന്നു. ഇതിന് ക്ഷണിക്കുന്നത് കുടുംബക്കാരെ കൂടാതെ അയല്ക്കാരായ പ്രായം ചെന്നവരെയാണ്. സമാപന ദിവസം പന്ത്രണ്ടാം രാവിന് അതിവിപുലമായ തോതിലായിരിക്കും ഈ മൌലൂദ്. അന്ന് എല്ലാ വീടുകളിലും പല വര്ണ്ണങ്ങളിലുള്ള പാനീസും തോരണങ്ങളും വിളക്കുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കുന്നു. നബിയുടെ ജന്മദിനം ഇങ്ങനെ ഓരോ വീട്ടുകാരും അവരുടെ കഴിവിനനുസരിച്ച് ആഘോഷിക്കുന്നു. വലിയ വീടുകളില് കല്യാണത്തിനുള്ള പോലെ ഇതിനും ക്ഷണക്കത്തുണ്ടായിരിക്കും. ദീര്ഘമായ മൌലൂദ് പാരായണത്തിനു ശേഷം പാരായണം ചെയ്യുന്നവര്ക്കും കുടുംബങ്ങല്ക്കുമുള്ള ഭക്ഷണത്തോടെ ഈ ആഘോഷം സമാപിക്കുന്നു. പന്ത്രെണ്ടാം രാവെന്ന ആഘോഷം ഇന്നില്ലെന്ന് തന്നെ പറയാം.” ( p 335)
1 380
ഒരുപക്ഷേ, നബിദിനാഘോഷത്തിന്റെ പോരിശ വര്ണ്ണിച്ച , അതിന്റെ മഹത്വങ്ങളും ഫലങ്ങളും വിവരിച്ച മാപ്പിള ഭാഷയിലെ ആകണം മഹാകവിയുടെ ഹിജ്റ പടപ്പാട്ട്. ‘ഐനുല് വുജൂദ്’ ആയ ആറ്റല് തിരു നൂറുല്ലാഹ് പിറന്ന അനുഗ്രഹീത നിശ ലൈലത്തുല് ഖദ്രിനെക്കാള് മഹത്തരമാണെന്ന ജ്ഞാനികളുടെ അഭിപ്രായം മലയാളക്കരയിലെ പൊതുജനം ആദ്യമായി വായിക്കുന്നതും വൈദ്യരുടെ ഹിജ്രയില് അഞ്ചാം ഇശലില് നിന്നായിരിക്കണം.
മീലാദ്: എതിര്പ്പുകള് തുടങ്ങുന്നു
ആഘോഷത്തിലെ ജനകീയത മൂലം അസ്വാസ്ഥ്യം അനുഭവിച്ചിരുന്ന മീലാദ് വിരോധികളുടെ മുറുമുറുപ്പ് പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യ ദശകങ്ങളില് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകണം. അതുകൊണ്ടാണ് നേരത്തെ ഉദ്ധരിച്ച അഹ്മദ് കുഞ്ഞി കോയമ്മ തങ്ങളുടെ(1294/1876)കാവ്യ കൃതി ഇതുസംബന്ധമായ പ്രാമാണിക ചര്ച്ച പദ്യമാക്കിയത്. ഹി 1321 ല് അന്തരിച്ച തിരുവനന്തപുരം പൂവാര് മുഹമ്മദ് നൂഹ് കണ്ണ് മുസ്ല്യാരുടെ 1298/1880 ല് തലശ്ശേരിയില് വെളിച്ചം കണ്ട ‘ഫത്ഹുസ്സ്വമദ്’ എന്ന മാപ്പിള ഭാഷയിലെഴുതിയ ഗ്രന്ഥം മീലാദ്/ മൌലൂദ് വിരോധികളെ പരാമര്ശിക്കുന്ന ഒരദ്ധ്യായം ഉള്കൊള്ളിച്ചത് കാണാം. വക്കം അബ്ദുല് ഖാദിര് മൗലവി, ആലപ്പുഴ സുലൈമാന് മൗലവി തുടങ്ങിയവരുടെ ഗുരുനാഥനാണ് പൂവാര്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ‘ഫത്ഹുസ്സ്വമദ്’, സി എന് അഹ്മദ് മൗലവി യുടെ അനുഭവത്തില്, ‘ ഒരു കാലത്ത് സാധാരണക്കാര് മതപഠനത്തിനു മുഖ്യമായും അവലംബിച്ചിരുന്ന കൃതികളില് ഒന്നാണ്’. അഖീദ, തസ്വവ്വുഫ്, ഫിഖ്ഹ് തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങള് ലളിത സുന്ദരമായ ഭാഷയില് വിവരിക്കുന്ന ‘ഫത്ഹുസ്സ്വമദ്’ 1963വരെയും മലബാറില് പലതവണ അച്ചടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
‘ഫത്ഹുസ്സ്വമദി’ലെ ഒരദ്ധ്യായം ഇങ്ങനെ തുടങ്ങുന്നു: ‘ഫസ്വലുന്: ഇതാകുന്നത് മൌലിദിന്റെ ഫോരിശയിലും അതിന്റെ അദബുകളിലും മൌലിദ് വേണ്ടാ യെന്നു വിലങ്ങിയവരെ റദ്ദ് ചെയ്യുന്നതിലും ഫറയുന്ന ഫസ്വലായിരിക്കും”. തുടര്ന്ന് ഗ്രന്ഥകാരന് ആഘോഷത്തിന്റെ തത്വതിലേക്ക് വിരല് ചൂണ്ടുന്നു. ‘ അടിയാര്കള്ക്ക് റഹ്മത്തായ നബിനെ വെളിവാക്കി കൊടുത്തത് അവന് ചെയ്ത നിഅമത്ത് ആകയാല് ആ നിഅമത്തിനു ശുക്ര് ചെയ്യണ്ടത് യെല്ലവരെ അളവിലും ആവശ്യമായിരിക്കുമെന്ന’ തത്വമാണ് അടിസ്ഥാനം. തിരുനബിയെ പ്രസവിക്കപ്പെട്ട രാവ് ലൈലത്തുല് ഖദ്രിനെക്കാള് മഹത്തരമാണെന്ന് മൂന്നു ന്യായങ്ങള് നിരത്തി ഇമാം ഖസ്തല്ലാനി റഹി പ്രസ്താവിച്ചത് ഗ്രന്ഥത്തില് വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ‘എല്ലാ വര്ഷങ്ങളിലും വരുന്ന റബീ ഉല് അവ്വല് മാസം ഫന്ത്രണ്ടാം രാത്രി മുസ്തഫായ നബിനെ ഫെറ്റ രാത്രി തന്നെ ആകുന്നതല്ല, എങ്കിലും ആ രാവിനെ ഫോലോത്ത രാത്രിയെന്നു അറിയഫഫെടും. ആയതിനാല് ഇസ്ലാമിയത്തായ കൂട്ടക്കാര് ഒക്കെയും റബീ ഉല് അവ്വല് മാസം തങ്ങളെ മൌലിദിനെ കൊണ്ട് ഫെരുന്നാളിന്റെ ദിവസം ഫോലെ സന്തോഷത്താല് അധികമാക്കുകയും, ശുക്രായി മുതല്കൊണ്ടും ഫലവക സാധനങ്ങളായ ഒജീനങ്ങളെ കൊണ്ടും സ്വദഖ ചെയ്തും വരുന്നവരായിരുന്നു”, ഗ്രന്ഥ കര്ത്താവ് മൌലിദ് ആഘോഷത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നു.
ഗ്രന്ഥകാരന് വീണ്ടും മൌലിദ് ആഘോഷിക്കുന്നതിന്റെ ‘ഫോരിശ’കള് വിവരിക്കുകയാണ്: ‘ഇനി ഹദീസില് വല്ലയാ ഒരുത്തന് എന്റെ മൌലിദിനെ വന്ദിച്ചാല് ഖിയാമത്ത് നാളില് ഞാന് അവന്ന് ശഫാ അത്ത് ചെയ്യുന്നവനായിരിക്കുമെന്നും എന്റെ മൌലിദിന്നു ഒരൂ വെള്ളി ചെലവ് ചെയ്താല് ഫൊന്നാലുള്ള ഒരു മലനെ അല്ലാഹുവിന്റെ സബീലിന്ടകത്ത് ചെലവ് ചെയ്തവരെഫ്ഫോലെ ആയിരിക്കുമെന്നും നബി സ്വ തങ്ങള് കല്പിച്ചതായി വന്നിരിക്കുന്നു’ (ഉന്നത ജ്ഞാനികള് പരിശോധിച്ച ഒരു ഗ്രന്ഥത്തില് ഇവ ഉദ്ധരിച്ചതിനാല് നാം കാണാത്ത വല്ലേടത്തും ഈ ഹദീസുകള് ഉണ്ടായിരിക്കാം). തുടര്ന്ന് മൌലിദ് ആഘോഷത്തിന്റെ മഹത്വം വിളംബരപ്പെടുത്തുന്ന ഖുലഫാഉറാഷിദ്കളുടെ പ്രസ്താവനകള് ശൈഖ് മുഹമ്മദ് നവവി യുടെ ‘മദാരിജുസ്സ്വുഊദ്’ എന്ന കിത്താബില് നിന്നാണ് ഉദ്ധരിക്കുന്നത്. ‘നമ്മുടെ ഇമാം ശാഫിഈ എന്ന ഖോജാനെ ത്തൊട്ടു നഖ്ല് ചെയ്തതായി വന്ന’ പ്രസ്താവന ഇതാണ്: ‘മുത്തു നബി സ്വ തങ്ങളെ മൌലിദിന്നു വേണ്ടി മുസ്ലിമായ ഉടഫിറഫ്ഫുകളെ ഒരുമിച്ചു കൂട്ടി അവര്ക്ക് വേണ്ടി ഒജീനങ്ങള് ആയിതാങ്ങി(?) ഇഹ്സാനും ചെയ്താല് നാളെ ഖിയാമമെന്ന നാളിന്റകത്ത് സ്വിദ്ധീഖമ്മാര് ശഹീദമ്മാര് സ്വാലിഹീങ്ങള് ഇവരോട് ആയവനെ അല്ലാഹൂ യാത്രയാക്കു’ന്നതാണ്, ‘ആയവന് നിഅമത്തായ സ്വര്ഗ്ഗതിന്റകത്ത് ആകു’ന്നതാണ്.
തുടര്ന്ന്, ‘മൌലിദ് ഓതുന്ന സമയത്ത് മുസ്വതഫായ നബിതങ്ങളെ ഫ്രെസവിച്ച വിഷയങ്ങളെ ഫറയുന്ന ബൈത്ത് എത്തിയാല്’ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ഓതുന്നത് മുസ്തഹബ്ബാണെന്ന് ഉണര്ത്തുകയാണ് രചയിതാവ്. . നബി ജന്മത്തിലെ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുക, നബിയെ ബഹുമാനിക്കുക എന്നീ വികാരങ്ങളാണ് അതിലൂടെ കാണിക്കുന്നത്. ഇബ്നു തൈമിയ്യ ഏറെ ബഹുമാനിച്ച ‘പ്രകീര്ത്തകരുടെ രാജാവ്’ യഹ് യ സ്സ്വര്സ്വരി (റഹി)യുടെ നാലുവരി കവിത ഇത്തരുണത്തില് അനുസ്മരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, അല്ലാമാ തഖിയ്യുദ്ദീനു സ്സുബ്കി റഹി, പ്രമുഖ ജ്ഞാനികള് സന്നിഹിതരായ ഒരു സദസ്സില് തിരുജന്മം പരാമര്ശിക്കുന്ന പദ്യം ചൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോള് എഴുന്നേറ്റു നിന്ന സംഭവം മാതൃകയ്ക്ക് വേണ്ടി ഓര്മ്മിപിക്കുന്നു.
1 380
മൌലിദ് മാപ്പിള മലയാളത്തില്
ഗദ്യ പദ്യ സമ്മിശ്രമായ അറബി മൌലിദ്കളുടെ സ്ഥാനത്ത് മാപ്പിള സാഹിത്യകാരന്മാര് ‘മാപ്പിളഭാഷ’യില് മാലയും പാട്ടും ആവിഷ്കരിക്കുകയും അതിലൂടെ തിരുനബി പ്രകീര്ത്തനങ്ങള് പാടുകയും ചെയ്തു. 1151/1737 ല് മഹാനായ കുഞ്ഞായിന് മുസ്ല്യാര് കോര്ത്ത നൂല് മദ്ഹ് സാധാരണ മൌലിദുകളിലെ കീര്ത്തനപ്രമേയങ്ങള് സ്പര്ശിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു രചനയാണ്. നൂല് മദ്ഹിലെ രണ്ടാം ഇശല് പ്രവാചക ജന്മത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഉണ്ടായ അതിശയങ്ങള് അനുസ്മരിക്കുന്നു. ഇശല് മൂന്നില് അവിടുത്തെ അമാനുഷിക അനുഭവങ്ങള് എണ്ണിപ്പറയുന്നു. നാലില് അവിടുത്തെ ശരീരലാവണ്യം വര്ണ്ണിക്കുന്നു.സ്നേഹനിധിയെ ഒരു നോക്ക് കാണാന് സാധിക്കുമോ എന്ന ആശങ്ക നിറഞ്ഞു നില്കുന്ന നൂല് മദ്ഹില് ആദ്യാവസാനം നബികീര്ത്തനമാണ്. പക്ഷേ, ഭാഷ കഠിനമായത് കൊണ്ടായിരിക്കാം മുഹ്യിദ്ധീന് മാലയുടെ ജനകീയത നേടിയെടുക്കാന് അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല. മഹാജന്മ വിശേഷങ്ങള് വര്ണ്ണിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊരു രചനയാണ് മഹാകവി മോയിന് കുട്ടി വൈദ്യരുടെ ‘ഹിജ്റ പടപ്പാട്ട്’. തിങ്കള് മുകി മാദുഹുദാക്കുള/ തിങ്കള് തനയ് കര്ഫം ചുമന്ദുള/ തിങ്കളാകിയ തിങ്കളാം മിക തിങ്കളാനേ റബീഉല്/ അവ്വല് തിങ്കള് ബാതിനിലെ.. എന്നു തുടങ്ങുന്ന പാട്ടില് തിങ്കളില് പിറന്ന ചന്ദ്രമുഖിയുടെ ജന്മാതിശയങ്ങള് വിവരിക്കുകയാണ് മഹാകവി. രണ്ടാം ഇശലില്, തിരുപ്പിറവിയുടെ സമയത്ത് സവിശേഷമായ ഒരു വെളിച്ചം വെളിപ്പെട്ടതും, ആ വെളിച്ചത്തില് ആമിനാ ബീവിക്ക് ചക്രവാളങ്ങള് കാണിക്കപ്പെട്ടതും പറഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു. ആമിന ബീവിയെ സ്വര്ഗ്ഗ സ്ത്രീകള് ശുശ്രൂഷിക്കാന് വന്നത്, പ്രസവിച്ച ഉടനെ കുട്ടി അല്ലാഹുവിനെ സുജൂദ് ചെയ്തത്, തക്ബീരും ശഹാദത്തും ചൊല്ലിയത്, നക്ഷത്രങ്ങളും മാലാഖമാരും സ്വര്ഗ്ഗീയ പക്ഷികളും വീടിനു ചുറ്റും വന്നു നിന്നതും കവി മനോഹരമായി വര്ണ്ണിക്കുന്നു. ‘കത്തന് ഏകി സുവനത്തുമ്മല് ഉലക് അനത്തും മെത്തെ ഫെരുനാളുമാ/കാമരിത്തിനം ഖിയാമം മട്ടും സകലാ മലക്കുകളെ ഈദുമാ’ എന്ന വരികളിലൂടെ സ്വര്ഗ്ഗത്തിനും ഭൂലോകത്തിനാകെയും അന്ന് പെരുന്നാള് ആണെന്നും ആ ദിനം അവസാന നാള് വരെ മലക്കുകള്ക്ക് ഈദായിരിക്കുമെന്നും മഹാകവി വിവരിക്കുന്നത് വായിച്ചപ്പോള് ഉസ്താദിന്റെ വാക്കുകള് ഓര്ത്തുപോയി. ബിംബങ്ങള് തലകുത്തി വീണത്, കൊത്തളങ്ങള് തകര്ന്നത്, അഗ്നികുണ്ഡം പൊലിഞ്ഞത്, ആറു വറ്റിയത്.. എല്ലാം കടന്നുവരുന്നുണ്ട് ‘ഹിജ്റ’ യില്. പൈതലിന്റെ കണ്ണ് സുറുമയിടപ്പെട്ടിരുന്നു, ലിംഗാഗ്ര ചര്മം നീക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, പൊക്കിള് കൊടി മുറിച്ചു കാണപ്പെട്ടു, മുടി വാര്ന്നു വെച്ചിരിക്കുന്നു, ദേഹത്ത് എണ്ണ പുരട്ടിയിരിക്കുന്നു, അത്തറിന്റെയും കസ്തൂരിയുടെയും പരിമളം അവിടെ പരന്നു.. അങ്ങനെ വിശേഷങ്ങള് അനവധിയുണ്ട് കവിക്ക് പറയാന്. ഇശല് മൂന്നില് ആമിനാ ബീവി യുടെ അതിശയകരമായ അനുഭവങ്ങള് വിവരിക്കൂന്നു. നാലില്, പിറന്ന വിവരം അറിയിച്ച സുവൈബതിനെ അബൂലഹബ് മോചിപ്പിച്ച കഥ അനുസ്മരിച്ച ശേഷം കവി ഉണര്ത്തുന്നു: ‘ജിഹത്തിലെ തിരിവരുള് ഖുര്ആനിലെ ചിദയ്ത്തിയെതവരുടെയ് ഒരു കാഫിറില്/ ചിദത്തില് ഹാമിദ് ഉദിത്തെ രാവൊരു ഫ്രിയത്തയ് തോന്നിയതാല്/ നരകിലെ സികിസികല് കുടി അമൃദദു ഫ്രതിഫലം ഇരൈ കൊടുത്ത അവസ്ഥയദാല്… ഖുര്ആനില് കെടുത്തിപ്പറഞ്ഞ കാഫിറിനു നബി ജന്മത്തില് സന്തോഷിച്ച കാരണത്താല് നരക ശിക്ഷയില് ഇളവു ലഭിച്ചെങ്കില്, ‘ അഹബ്ബ മന് തിരുനബി ഫിറസഫുകള് അകം കുളര്ന്ദ് ഉരയ്കയും ഉരൈവിക്കും/ അദുക്ക് ഫൊന് ചിലവു അശിത്ത്, മൌലിദ് കശിത്തിടും ഇസ്ലാം/ ഉമമിലെ അരുള് ഫലം മറു ഫലം ഇരുതലം കിടൈവദും യെണ്ട് ചൊല്വാനാം’. മുത്തുനബിയോടുള്ള സ്നേഹത്താല് മനസ്സറിഞ്ഞു ജന്മ വിശേഷങ്ങള് പറയുകയും പറയിപ്പിക്കുകയും അതിനുവേണ്ടി പൊന്ന് ചിലവഴിക്കുകയും മൌലിദ് കഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു മുസ്ലിമിന് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലത്തെ കുറിച്ച് പറയാന് വാക്കുകളില്ലെന്നു കവി സമ്മതിക്കുന്നു. ത്വാഹാ നബിയോടുള്ള പിരിശത്തിനാല് അയല്വാസികളും ബന്ധുക്കളുമായ മുസ്ലിംകളെ ക്ഷണിച്ചുവരുത്തുകയും രംഗം അലങ്കരിക്കുകയും ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കി ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവര്ക്ക് ലഭിക്കാന് പോകുന്ന സന്തോഷങ്ങള് കവിയുടെ വിവരണത്തില് എത്രയാണ്! റബീഉല് അവ്വല് ആരംഭത്തില് തന്നെ ഇങ്ങനെ മൌലിദ് കഴിച്ചാല് അവരുടെ ധനം കനയ്ക്കുന്നതും തനിക്കും കുടുംബത്തിനും വീട്ടിനും കാവല് ലഭിക്കുന്നതും അനുഗ്രഹങ്ങള് വര്ദ്ധിക്കുന്നതും ജീവിതവൃത്തിയില് അഭിവൃദ്ധി ഉണ്ടാകുന്നതും ഇരുലോകത്തും സന്തോഷവും വിജയവും അനന്തര ഫലമായി ഭവിക്കുന്നതും ഉള്ബോധിപ്പിക്കാന് കവി അവസരം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. ഉടനെ ഹാജത്തുകള് നിവൃത്തിയാകുന്നതും അക്കൊല്ലത്തെ ആഫത്തുകള് തടയപ്പെടുന്നതും മരണാനന്തരം സ്വര്ഗ്ഗം ലഭിക്കുന്നതും മൌലിദ് കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഫലങ്ങളായി എടുത്തുപറഞ്ഞ വിശ്രുത ജ്ഞാനിയും മൌലൂദ് രചയിതാവുമായ അല്ലാമാ ഇബ്നുല് ജൌസിയുടെ വാക്കുകള് ഉദ്ധരിക്കാനും കവി തയ്യാറായിരിക്കുന്നു.
1 380
കേരളത്തിലെ ബുഖാരി സദാത്തുക്കളില്പെട്ട പ്രമുഖപണ്ഡിതനും ആത്മീയ ഗുരുവും അറബി ഭാഷയില് ഒട്ടേറെ ഗദ്യ പദ്യ കൃതികളുടെ കര്ത്താവുമായിരുന്ന സയ്യിദ് അഹ്മദ് ബ്നു സയ്യിദ് മുസ്ത്വഫാ റഹി (മ 1294/1876, ചാവക്കാട് കടപ്പുറം) രചിച്ച ‘ലവാമിഉല് അന് വാര്’ എന്ന കാവ്യകൃതി, മൌലിദിനെക്കുറിച്ചും നബിദിനാഘോഷത്തെ ക്കുറിച്ചും പ്രാമാണികമായി വിവരിക്കുന്നു. 175 ലധികം ഈരടികള് അടങ്ങുന്ന പ്രസ്തുത പദ്യത്തില് തിരുനബിയുടെ ജന്മ പൂര്വ വിശേഷങ്ങള്, ജന്മ സ്ഥല വിശേഷങ്ങള്, ജന്മതിയതിയും മാസവും പ്രബലാഭിപ്രായം, ജന്മ ദിവസത്തിന്റെ മഹത്വങ്ങള്, ജന്മാതിശയങ്ങള്, തിരു ജന്മവാര്ത്ത കേള്ക്കുമ്പോള് എഴുന്നേറ്റു നില്കുന്നതിന്റെ വിവരണം,മൌലിദ് കഴിക്കുന്നതിന്റെ പുണ്യങ്ങള്, അന്നാളിലെ പുണ്യകര്മ്മങ്ങള്, നബിദിനാചരണത്തിന്റെ സിദ്ധഫലങ്ങള്, ആദ്യമായി വിപുലമായ മൌലിദ് സംഘടിപ്പിച്ച ചരിത്രം തുടങ്ങിയ അനുബന്ധ കാര്യങ്ങള് ഉള്കൊള്ളിചിട്ടുന്ദ്. മലപ്പുറം നെടിയിരുപ്പ് തരുവര വീട്ടില് മുഹ്യുദ്ദീന് ബ്നു കുഞ്ഞു മൊയ്തീന് (1249-1302 ) മൌലൂദ് രചനയിലെ ‘അഭ്യാസി’യാണെന്ന് പറയാം. അദ്ദേഹം സാധാരണ രീതിയില് എഴുതിയ ‘അറ്രഫല് അനാം ഫീ മദ്ഹി ഖൈരില് അനാം’ എന്ന മൌലിദിനു പുറമേ പുള്ളിയില്ലാത്ത അറബി അക്ഷരങ്ങള് മാത്രം ഉപയോഗിച്ചും(പേര് ‘സിറ്രുല് അസ്രാര്’), പുള്ളിയുള്ള അക്ഷരങ്ങള് മാത്രം ഉപയോഗിച്ചും, അലിഫ്, വാവ് എന്നിവയും പുള്ളിയില്ലാത്ത അക്ഷരങ്ങളും കൊണ്ടും, ഗദ്യത്തില് പുള്ളികളില്ലാതെയും പദ്യത്തില് സമ്മിശ്ര അക്ഷരങ്ങള് പ്രയോഗിച്ചും വ്യത്യസ്ത നാല് മൌലൂദുകള് എഴുതിയ മഹാമിടുക്കനായിരുന്നു നെടിയിരുപ്പ് ഖാസിയായിരുന്ന, പൊന്നാനി ധാരയിലുള്ള അദ്ദേഹം. പക്ഷേ എല്ലാം അപ്രകാശിതങ്ങളാണ്. നിരവധി ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഉടമയായിരുന്ന വാടാനപ്പള്ളി സ്വദേശി അറക്കല് മുഹമ്മദ് ഹാജിയുടെ (1393) ‘മൌലിദ്ന്നിഅമ: മുഖ്തസ്വര് മൌലിദ് റഹ്മ:’ 1345/1926 ല് പൊന്നാനിയില് വെളിച്ചം കണ്ടു. പേരില് സൂചിപ്പിക്കുന്ന മൂല കൃതി ഏതാണെന്ന് വ്യക്തമല്ല. മൌലിദ് രചനയില് ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റൊരു കൃതി ഖിലാഫത്ത് നേതാവ് ആലിമുസ്ല്യാരുടെ സഹോദരി പുത്രനായ നെല്ലിക്കുത്ത് അബുറഹ്മ മുഹമ്മദ് അല്ഫൈഇ(മ 1363/ 1944) യുടെതാണ്. ‘അല് മിസ്കുല് മുഅത്ത്വര് ലി മദ്ഹി രസൂലില് അത്ഹര്’ പേരിലെന്നപോലെ പുള്ളിയില്ലാത്ത അക്ഷരങ്ങള് മാത്രം ഗദ്യ പദ്യങ്ങളാക്കിയുള്ള, ഭാഷാവഴക്കം തെളിയിക്കുന്ന മഹദ് രചനയാണ്. മലയാളത്തിലെ അറബി ഭാഷാ ചരിത്രവും സാമുദായിക നവോഥാന ചരിത്രവും എഴുതുന്നവര് നിറം കുറച്ചുമാത്രം പറഞ്ഞുപോകുന്ന അത്ഭുതകരമായ മൌലിദ് ആയിരുന്നു, കേരളത്തിലെ വഹാബി പ്രസ്ഥാന സ്ഥാപകരില് പ്രമുഖനായിരുന്ന ഇ മൊയ്തു മൌലവിയുടെ പിതാവും , ഒട്ടേറെ വിവിധ മാല- മൌലിദുകളുടെ കര്ത്താവുമായ കോടഞ്ചേരി മരക്കാര് മുസ്ല്യാരുടെ ‘തന്വീറുല് ഖാത്വിര്’. റബീഉല് അവ്വല് പിറക്കുന്നത് മുതല് പന്ത്രണ്ടാം രാവ് വരെ ഓരോ രാവിലും ചൊല്ലാനുള്ള പന്ത്രണ്ടു ഭാഗമാക്കി വിഭജിച്ച മഹാ രചനയാണിത്. ചരിത്ര പണ്ഡിതനായിരുന്ന നെല്ലിക്കുത്ത് മുഹമ്മദാലി മുസ്ല്യാരുടെ അഭിപ്രായത്തില്, ‘മുസ്ലിം ചരിത്രത്തില് ഇത്ര വലുപ്പത്തിലും ഇതേ സ്വഭാവത്തിലും മറ്റൊരു രചനയില്ല’. പക്ഷേ, മൌലിദ് വിരോധികളായ മക്കളും പിന്ഗാമികളും അത് പൂഴ്ത്തിവെചിരിക്കയാണ്.
പില്ക്കാലത്തെ പല ഉലമാക്കളുടെ ‘മൌലിദ് റസൂല്’ രചനകള് പുറത്തിറങ്ങിയെങ്കിലും ‘മങ്കൂസ്’ മൌലിദിനു ലഭിച്ച സ്വീകാര്യത ഇപ്പോഴും മറ്റൊന്നിനും നേടിയെടുക്കാന് സാധിച്ചിട്ടില്ല. നബിദിനത്തിലും പ്രതിസന്ധികള് നേരിടുന്ന ഘട്ടങ്ങളിലും സമുദായം മൌലിദ് ചൊല്ലുക പതിവാക്കി. പ്രശ്ന കലുഷിതമായ ‘മലപ്പുറം പട’യുടെ സന്നിഗ്ധ ഘട്ടങ്ങളില് ‘ നബിയിലെ ഫാത്തിഹ മദ്ഹ് സ്വലാതെയും ഉരൈ ഒശിയാതെ’ (നബിക്ക് ഫാത്തിഹ ഓതുന്നതും അവിടുത്തെ മദ്ഹ് ചൊല്ലുന്നതും സ്വലാത്ത് ആശംഷിക്കുന്നതും ഒഴിക്കാതെ) മലപ്പുറത്തെ മാപിള സമുദായം ‘പട’യെ നേരിട്ട കാര്യം മോയിന് കുട്ടി വൈദ്യര് ‘മലപ്പുറം പട’ യില് (ഇശല് നാല്പത്) അനുസ്മരിക്കുന്നുണ്ട്.
1 380
മന്ഖൂസ് മൌലിദിന്റെ രചയിതാവ് ആരെന്ന അന്വേഷണം ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ്. മുന്ഗാമികള് ഇതുസംബന്ധമായി യാതൊന്നും പരാമര്ശിച്ചു കണ്ടില്ല. അവ്വല് സൈനുദ്ധീന് മഖ്ദൂമിന്റെതെന്ന അഭിപ്രായം പ്രബലമാണ്. മന്ഖൂസിന്റെ ഭാഷ രുചിച്ചു നോക്കിയുള്ള വിലയിരുത്തല് മാത്രമാണിത്. എന്നാല്, അവ്വല് സൈനിദ്ധീന് മഖ്ദൂമിന്റെ ഏക പുത്രന് അബ്ദുല് അസീസ് മഖ്ദൂം ‘മസ്ലകുല് അത്ഖിയാ’യുടെ ആമുഖത്തില് പിതാവിന്റെ കൊച്ചു ജീവചരിത്രവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളും രേഖപ്പെടുത്തിയതില് ‘മന്ഖൂസ്’ പരാമര്ശിക്കുന്നില്ല. ചെറിയ/ രണ്ടാം സൈനുദ്ധീന് മഖ്ദൂമിലേക്ക് ചേര്ത്തുപറയുന്നവരും ഉണ്ട്. പൊന്നാനി പരിസര പ്രദേശങ്ങളില് പടര്ന്നുപിടിച്ച പകര്ച്ചവ്യാധിയില് നിന്നും രക്ഷ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം മന്ഖൂസ് രചിച്ചപ്പോള് ഗുരുവര്യര് അല്ലാമാ ഇബ്നു ഹജര് റഹി അതിനെ അഭിനന്ദിച്ചുവെന്നും അദ്ദേഹത്തെയാണ് മന്ഖൂസിലെ ദുആയില് ‘വലിയ്യ്’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതെന്നും ‘ഉസ്താദുമാര്’ പറയാറുണ്ട്. ഏതായാലും ഒന്നും രണ്ടും സൈനുദ്ധീന് മഖ്ദൂമുമാരുടെ ഗുരുനാഥന്മാര് മൌലിദ് രചയിതാക്കള് ആണ്(അല്ലാമാ ഇബ്നു ഹജര് റഹി രചിച്ച ‘അന്നിഅമത്തുല് കുബ്രാ അലല് ആലം’). ഇരു മഖ്ദൂമുമാരും ഇപ്രകാരം ബരകത്ത് ആഗ്രഹിച് മൌലൂദ് രചിച്ചിരിക്കാം. അതില് ആരുടെയോ ഒരാളുടെതാണ് മന്ഖൂസ് എന്ന് ഉപസംഹരിക്കുകയെ ലഭ്യമായ ചരിത്ര രേഖകള് വെച്ച് മാര്ഗ്ഗമുള്ളൂ.
പൊന്നാനി ഉലമാക്കളില് പെട്ട അംഗീകൃതനും ‘അനുഗ്രഹീതനുമായ’ ഒരാള് തന്നെയാണ് അത് രചിചിട്ടുള്ളതെന്നു വ്യക്തം. കാരണം, കേരളത്തിലെ അഹ്ലുസ്സുന്ന ഉലമാക്കള് അഖിലവും മന്ഖൂസ് ഉപയോഗിക്കുന്നവരായിരുന്നു. ദര്സില് വിദ്യാര്ത്ഥികള്ക്ക് മന്ഖൂസ് ഓതിക്കൊടുത്തിരുന്നു. പഴയ ‘കിതാബ് ശേഖരങ്ങള്’ പരതുമ്പോള് പലയിടത്തുനിന്നും ‘ഓതിപ്പടിച്ചു നന്നാക്കിയ’ മന്ഖൂസിന്റെ പഴയ കോപ്പികള് കണ്ടുകിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
മന്ഖൂസിനു വ്യാഖ്യാനം എഴുതി അതിനെ സേവിച്ചവര് പലരുമുണ്ട്. ശൈഖ് ഇബ്രാഹീം അല്മുല്ലവി കിടങ്ങയം (മ ഹി 1370) എഴുതിയ ‘തുഹ്ഫതുല് മുശ്താഖീന്’ ഗംഭീരമാണ്. (പില്ക്കാലത്തെ രചനകള് ഇവിടെ പരാമര്ശിക്കൂന്നില്ല). അര്ത്ഥ ബോധത്തോടെ അത് ചൊല്ലാന് പൊതുജനങ്ങള്ക്ക് സഹായകമാകട്ടെ എന്ന നിയ്യത്തില് മന്ഖൂസിന് ‘വലിയ തര്ജുമ’ എഴുതിയവരും ‘ചെറിയ തര്ജുമ’ ഉണ്ടാക്കിയവരും ഉണ്ട്. ‘പൊന്നാനി മഖ്ദൂം തങ്ങളെ മകന് കൊങ്ങണം വീട്ടില് ഇബ്രാഹിം കുട്ടി മുസ്ല്യാര്’ അറബി മലയാളത്തില് ഹി 1294 ല് പുറത്തിറക്കിയ നൂറ്റി എഴുപതോളം പേജുള്ള ‘വലിയ തര്ജുമ’ പ്രൌഡവും ഗഹനവുമായ രചനയാണ്. മാപ്പിള മഹാ കവിയും ഉന്നത പണ്ഡിതനുമായ അണ്ടത്തോട് കുളങ്ങര വീട്ടില് ശുജാ ഈ മൊയ്തു മുസ്ല്യാരുടെ മകന് മുഹമ്മദ് മുസ്ല്യാര് എഴുതിയ ‘ബിഗ് യത്തുല് മഖ്സ്വൂസ് ഫീ തര്ജുമത്തില് മന്ഖൂസ്’ ഗ്രാഹ്യവും ലളിതവുമായ രചനയാണ്. 1948 ല് പൊന്നാനിയില് പുറത്തിറങ്ങിയ പതിപ്പാണ് പരിശോധിച്ചത്. തിരൂരിനടുത്ത പൊന്മുണ്ടം വൈലത്തൂര് വി മുഹമ്മദ് മുസല്യാര് മന്ഖൂസ് മൌലൂദിന്റെ ‘പൊതുവായ സാരം ലളിതമായ ഭാഷയില് വിവരിക്കുന്ന’ അറബി മലയാള തര്ജുമ എഴുതിയത്, 1374/ 1954 ല് തിരൂരങ്ങാടിയില് പ്രസിദ്ധം ചെയ്തു. ഇക്കാരണത്താല് കേരളത്തിലെ മുസ്ലിം വീടുകളില് ഒരു സ്ഥിരാംഗമായി ‘മന്ഖൂസ് മൌലൂദ്’ നിലനിന്നു.
‘അപരിഷ്കൃത’പ്രസ്ഥാനങ്ങള് കടന്നു വരുന്നതിനു മുമ്പുള്ള നവോഥാന കാലഘട്ടത്തില്, ആദ്യകാല കോഴിക്കോട് ഖാസിമാരുടെയും പൊന്നാനി മഖ്ദൂമുമാരുടെയും രചനകളെ അനുകരിച്ച് ‘പ്രകീര്ത്തന സാഹിത്യം’ സംഭാവന ചെയ്ത ധാരാളം മഹത്തുക്കള് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ചിലതെല്ലാം അപ്രകാശിത കൃതികളാണ്. ‘ഹുബ്ബുന്നബിയ്യി വ മദ്ഹുഹു ഖൈരുല് അമല്/ വ അസല് ഇലാഹു ബീഹീ യൂബല്ലിഗുഹുല് അമല്’ (പ്രവാചക സ്നേഹവും പ്രകീര്തനവും അത്യുത്തമമായ കര്മ്മമത്രേ, അതുകാരണം ഉന്നത ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് അള്ളാഹു എത്തിച്ചു തന്നേക്കാം) എന്ന് ഉമര് ഖാസി റഹി പാടിയ ആശയം ഉള്കൊണ്ടവരായിരുന്നു കേരള ജനത. പുള്ളിയുള്ളതും അല്ലാത്തതുമായ അക്ഷരങ്ങള് കൊണ്ട് കോര്ത്തിണക്കിയ വിവിധ ‘പ്രകീര്ത്തന കാവ്യ’ങ്ങളുടെ കേരളത്തിലെ തുടക്കക്കാരനായ ഉമര് ഖാസിയുടെ ‘നഫാഇസുദ്ദുറര്’ രണ്ടാം പാതിയില് പ്രവാചകരുടെ ജന്മാതിശയങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പ്രതിപാദ്യം.
1 380
നബികീര്ത്തനസാഹിത്യം കേരളത്തില്
പണ്ഡിത പാമര ഭേദമന്യേ കേരളത്തിലെ മുസ്ലിംകള്ക്കിടയില് ഏറ്റവും പ്രചാരം നേടിയ മന്ഖൂസ് മൌലിദ് പക്ഷേ, കേരളത്തിലെ ആദ്യ മൌലിദ് രചനയായിരുന്നില്ല. കോഴിക്കോട് ഖാസി ശ്രുംഖലയില് വിശ്രുതനും മലബാര് രാജ്യങ്ങളുടെ ഇമാമും കേരള ഗുരുനാഥന്മാരുടെ അഖിലം ഗുരു(ശൈഖ് മശാ ഇഖില് ഇസ്ലാം)വുമായ ഖാസി ഫഖ്രുദ്ധീന് അബൂബകര് റഹി(833-899) രചിച്ച മൌലിദ് റസൂല്, രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട കേരള മുസ്ലിം ചരിത്രത്തില് കടന്നുവരുന്ന ആദ്യ മൌലിദ് ആയി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
‘ബാനത്തുസുആദ്’(സ്വഹാബിവര്യന് കഅബു ബ്നു മാലിക് റ തിരുസന്നിധിയില് പാടിയത്) വ്യാഖ്യാനിച്ചും, ‘ബുര്ഉദ്ദാ’ (=ബുര്ദ, ഇമാം ബൂസ്വീരി റഹി) പഞ്ചവരികളായി വികസിപ്പിച്ചും അദ്ദേഹം ‘പ്രകീര്ത്തന സാഹിത്യ’ ത്തിനു വേറെയും സംഭാവനകള് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സാമൂതിരി ഭരിച്ചിരുന്ന പ്രദേശങ്ങളില് ഉണ്ടായിരുന്ന ഖാസിമാരുടെ മേല് ഖാസി (സുപ്രീം ജഡ്ജ്)യായിരുന്നു അദ്ദേഹം. അവ്വല് സൈനുദ്ധീന് മഖ്ദൂം അടക്കമുള്ള പില്ക്കാല ജ്ഞാന നേതൃത്വങ്ങളുടെ ഗുരുവായിരുന്നതിനാലത്രേ അദ്ദേഹത്തെ ‘ശൈഖ് മശാഇഖില് ഇസ്ലാം’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. അദ്ദേഹം നടപ്പിലാക്കിയ ‘അസ്സില്സിലത്തുല് ഫഖ്രിയ്യ’ എന്ന മതവിദ്യാഭ്യാസ കരിക്കുലമാണ് പിന്നീട് സൈനുദ്ധീന് മഖ്ദൂം പൊന്നാനിയില് ഇന്സ്റ്റാള് ചെയ്യുക നിമിത്തം കേരളത്തില് വ്യാപകമായത്. കേരള മുസ്ലിം ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യ നവോഥാന പരിശ്രമങ്ങള് ഖാസി ഫഖ്രുദ്ധീന് അബൂബകര് റഹി യുടെതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. വിശുദ്ധ മക്കയില് ദീര്ഘകാലം ജ്ഞാന സേവനം ചെയ്ത യമന് സ്വദേശിയായ ഇമാം അബ്ദുല്ലാഹില് യാഫിഈ റഹി യുടെ ശിഷ്യനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവും ‘ഉംദതുല് അസ്വഹാബ്’ എന്ന സ്വൂഫി രചനയുടെ കര്ത്താവും കേരളത്തിലെ ആദ്യ ശാദുലി ത്വരീഖതുകാരനുമായ ഖാസി സൈനുദ്ധീന് റമദാന് റഹി (മ ഹി 819).
ഖാസി ഫഖ്രുദ്ധീന് അബൂബകര് റഹി യുടെ പൌത്ര പുത്രനാണല്ലോ, പ്രസിദ്ധമായ ‘മുഹിയുദ്ധീന് മാല’ യുടെയും 1300 ഈരടികളുള്ള ‘സുബദുല് മഫാഖിര്’ എന്ന ജീലാനി കീര്ത്തന കാവ്യത്തിന്റെയും കര്ത്താവായ ഖാസി മുഹമ്മദ് ജമാലുദ്ധീന് റഹി(1025). ഖാസി മുഹമ്മദും എഴുതിയിട്ടുണ്ട് പ്രവാചക പ്രകീര്ത്തന മൌലിദ്.
മുസ്ലിം മഹല്ലുകളുടെ ‘അധിപരും’ ‘ജ്ഞാനകുല’ വുമായിരുന്ന ഖാസിമാര് രചിച്ച മൌലിദ് മലബാറില് എങ്ങും ‘ആഘോഷി’ക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവും എന്ന നിഗമനം പിഴക്കാന് ഇടയില്ല. എന്നാല്, പൊന്നാനി ജ്ഞാന നഗരിയായി വികാസം പ്രാപിച്ചതുകൊണ്ടായിരിക്കാം, കോഴിക്കോട് ഖാസിമാര് രചിച്ച മൌലിദ് സാഹിത്യങ്ങള്ക്ക് പില്ക്കാലങ്ങളില് പ്രചാരം കുറഞ്ഞുപോയത്. പൊന്നാനിയില് നിന്നും പുറത്തുവന്ന ‘മന്ഖൂസ്’ മൌലിദ് ഖാസി രചനകളുടെയും മറ്റും സംഗ്രഹം ആയതിനാലായിരിക്കണം അപ്പേര് സ്വീകരിച്ചത്. ഇങ്ങനെ സരളമായതുകൊണ്ടുമാകാം മന്ഖൂസ് മൌലിദ്, സുദീര്ഘമായ ഖാസി മൌലൂദുകളുടെ സ്ഥാനം കയ്യടക്കി പ്രചരിതമായതും.
മന്ഖൂസോ മന്കൂസോ ?
എന്നാല് മന്ഖൂസിനു ‘മങ്കൂസ്’ (കാഫ്,സീന്)എന്നൊരു നാമഭേദമുണ്ട്. അപ്പേര് നോക്കുമ്പോള് മുന്ചൊന്ന ‘സംഗ്രഹ സിദ്ധാന്ത’ത്തിനു നിലനില്പില്ലാതാകുന്നു. ഇരുപേരുകളെ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിലെ പൊന്നാനി ഉലമാക്കളില് പ്രഗല്ഭനും ആഖിര് സൈനുദ്ധീന് മഖ്ദൂമി(1125/1810- 1305/1887)ന്റെ പുത്രനുമായ കൊങ്ങണം വീട്ടില് ഇബ്രാഹീം കുട്ടി മുസ്ല്യാര്(1323/1908) രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് വായിക്കാം :
‘ഫേരുടെ കാരണം: ഈ മൌലൂദിന് ‘മന്ഖൂസ്’ എന്ന ഫേര് കാണുന്നു. ഏതില് നിന്നും ചുരുക്കി എടുത്തതാണെന്നു കാണുന്നില്ല. മന്ഖൂസിനു ഒരു ‘മന്ഖൂസ് മിന്ഹു’ വേണം. ചില ഫകര്ഫ്ഫുകളില് മങ്കൂസ് എന്ന് കാഫും സീനും കൊണ്ട് എഴുതി കണ്ടിരിക്കുന്നു. ആ ഫേര് ഈ മൌലൂദിന് തുല്യം ആയി കാണുന്നു( അതാണ് യോജിപ്പ്- ലേ). ഖുര്ആനില് പശുവിന്റെ വിവരം ഉണ്ടായതിനാല് ‘ബഖറ’ എന്നും സുഫ്ര യുടെ വിവരം ഉണ്ടായതിനു വേണ്ടി മാഇദ: എന്നും മിഅറാ ജിന്റെ വിവരം ഉണ്ടായതിനു വേണ്ടി ‘ഇസ്രാ’ എന്നും മര്യം ബീവിന്റെ വര്ത്തമാനം ഉണ്ടായതിനു വേണ്ടി ‘മര്യം’ എന്നും മറ്റും എല്ലാ സൂറത്തുകളുടെ ഫേരുകള് അതിലുള്ള ഒരു വാക്കാലും വര്ത്തമാനത്താലും ഫേരിട്ടത് നോക്കുമ്പോള് ഈ മൌലൂദിന് തങ്ങളെ ഹദീസാല് വന്നിട്ടുള്ള ‘വ നുക്കിസത്ത്’ എന്ന ഒരു മൊഴി ഇടയില് ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോള് ഇതുടെ രണ്ടാം കര്ത്താവായ ‘മങ്കൂസ്’ എന്നാ ഫേര് കൊണ്ട് ഫേര് വെക്കുവാന് തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിശേഷിച്ചും ഈ മൌലൂദിന്റെ ദുആ നോക്കുമ്പോള് ഈ ഫേരില് തന്നെ ഫലേ അകമിയങ്ങള് (സിര്രുകള്) അടങ്ങിയ ഫ്രകാരം കാണുന്നു..’
1 380
꧁꧂ ꧁꧂ ꧁꧂ ꧁꧂
A picture of Qasim Wali on Kavaratti Island
https://youtu.be/eoD2VPGXsOE
░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░░
കവരത്തി ദ്വീപിൽ ഉള്ള ഖാസിം വലിയുടെ ഒരു ചിരിത്രം?..
☞☞☞sυвscяιвε ησω☜☜☜
🔗🔗🔗👁️🗨️ωαт¢н & sнαяε🔗🔗🔗
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫
