🔥 کاوه های ایران🔥

💥#آموزشی 🟠موقعیت انقلابی، حربه‌ی جنگ خارجی را بی‌اثر می‌کند. قیامی بزرگ با کسوت «جنگ خونین داخلی» به انتطار ما نشسته است رژیم آخوندی برای سال‌های متوالی با حاکم کردن اختناق مطلق در جامعه از وقوع هر نوع قیام توده‌ای فراگیر جلوگیری کرده و قیامهای مقطعی و محدود را نیز با تمام قوا سرکوب می‌کرد. در واقع رژیم می‌دانست که نباید همانند شاه عقب‌نشینی کند و اجازه دهد طلسم اختناق بشکند وگرنه زباله‌دان تاریخ در انتظارش است. در عین حال باور عمومی نیز در رابطه با سرنگونی عفریت ولایت این بود که چنین رژیم‌هایی بایستی در اثر مبارزات مردم و با محوریت مبارزه‌ی مسلحانه سازمان‌یافته به نقطه‌ای از ضعف برسند که لاجرم تن به برخی عقب‌نشینی‌ها داده و در اثر این واپس تمرگیدن، طلسم اختناق شکسته یا شکاف بردارد و فضا برای قیام عمومی مردم باز شود. از آن‌جایی که ایرانیان تجربه‌ی انقلاب ۵۷ را هم داشتند، مدل سرنگونی رژیم شاه نیز همواره سایه‌ی خود را بر اذهان داشته و بعضا هنوز نیز دارد. گرچه مجاهدین از ابتدا تاکید داشتند که شکستن طلسم اختناق در این رژیم معادل سرنگونی است و در چنین رژیمی اساسا مرحله‌ای به اسم طلسم‌شکنی وجود ندارد چرا که به دلیل شدت و حدت تضادها در جامعه هر نوع شکاف در طلسم اختناق به سرنگونی فوری رژیم می‌انجامد. این باور اما در دی ماه ۱۳۹۶ و با قیام سرتاسری در چهارگوشه‌ی کشور به دیوار واقعیت برخورد کرد. در واقع به دلیل انفجاری بودن شرایط عینی در ایران بود که قیام بر فراز طلسم اختناق شکل گرفت. استمرار این قیام به صورت پراکنده در سراسر تابستان ۹۷ و سپس بلوغ آن به قیام قهرآمیز آبان ۹۸ دیگر شکی باقی نگذاشت که قیام‌های پی‌درپی تا سرنگونی رژیم در تقدیر هستند. خامنه‌ای ملعون و سردمداران رژیم که همانند مردمک چشم‌شان از طلسم اختناق محافظت کرده بودند، توقع چنین قیام عظیمی را نداشتند، از آن نقطه بود که با انواع حقه‌بازی‌ها، قیامهای بعدی را با انحراف به سمت پهلوی، مهندسی کردند. رژیم از جمله ۲ سال را با استفاده از کرونا و کلان‌کشتار ناشی از آن در مقابل قیام سد بست اما شرایط عینی بار دیگر در شهریور ۱۴۰۱ کار خود را کرد و برای چند ماه متوالی قیام در سرتاسر ایران جریان داشت. این بار اما برگ جدیدی به اسم پهلوی بود که روی میز کوبیده شد تا با انحراف و تفرقه قیام را به سکوت بکشاند. جمعبندی خامنه‌ای از قیام ۱۴۰۱ در یک کلام در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ خود را نشان داد. رژیم برای سد بستن در مقابل قیام به کارآمدترین حربه‌ی خود یعنی جنگ رو آورده بود. این حربه البته کارایی نیز داشت و تا دی ماه ۱۴۰۴ برای رژیم وقت خرید. رژیم در ۳ سال اخیر همواره بین دوراهی قیام و جنگ، مسیر جنگ را در پیش گرفته و اساسا عدم عقب‌نشینی آن در مقابل آمریکا و ایستادن روی سیاست‌های اتمی و منطقه‌ای نیز برای سد بستن در مقابل قیام است ولاغیر. اما جنگ تاثیرات خود را نیز بر رژیم گذاشته که مهم‌ترین آن‌ها حذف خامنه‌ای به مثابه‌ی عمود خیمه‌ی نظام است. پس از آتش‌بس و امضای تفاهم‌نامه، شکاف‌های داخلی ناشی از هلاکت خامنه‌ای بارز شده و نزاع درونی رژیم بلافاصله صورت بیرونی به خود گرفته و باندهای مختلف حملات بی‌سابقه‌ای را به یکدیگر آغاز کردند. از سوی دیگر «موقعیت انقلابی» نیز در کمین است تا جامعه‌ای زخم‌خورده از کشتار دی ۱۴۰۴ را بار دیگر بسا رادیکال‌تر از قبل به خیابان‌ها بکشاند. بنابراین رژیم در این مدت با اتخاذ تاکتیکی زیرکانه تلاش کرد هم فضای جنگی را حفظ کند و هم از وقوع جنگ گسترده اجتناب کند. این رمز و راز همان تناقض‌های موجود در مواضع رژیم است که ترامپ از آن‌ها ابراز تعجب کرده و سران رژیم را به خاطر این مواضع «دیوانه» خطاب می‌کند. در واقع آخوندها تلاش می‌کردند تا جایی که ممکن است درگیری گسترده را به تاخیر انداخته و از سوی دیگر تن به آتش‌بس و صلح که بستر ساز قیام است ندهند. محاسبه‌ای که تا این‌جا درست از کار درآمده اما فارغ از این‌که جنگ گسترده در راه باشد یا نه، به نظر می‌رسد به ته خط خود نزدیک می‌شود. موقعیت انقلابی و جوشش شرایط عینی و ذهنی در ایران بسا شدیدتر از آن است که دیگر بتوان با جنگ آن را پوشاند و خفه کرد. اعتراضات روزهای اخیر اقشار مختلف در شهرها و به خصوص شعارهای بازنشستگان در تجمعات اعتراضی امروزشان طلیعه‌ای بود از همین واقعیت. شعارهای آن‌ها از قبیل «تورم، گرانی، نه به جنگ و ویرانی» و «خیابان، سنگر زحمتکشان» نشان می‌داد که جامعه در حال سر بر آوردن از خاکسترهای دی ماه است و آخرین حربه‌ی رژیم برای خاموش کردن قیام یعنی جنگ نیز دیگر تاثیری بر آن نخواهد داشت. قیامی بنیان‌کن در پیش است، جوانان بایستی از هم‌اکنون برای آن آماده شوند: سازماندهی کنید و مسلح شوید! نبرد سختی در پیش است اما اگر به خودمان و نیرو و اراده‌ی خودمان اتکا کنیم، قطعا خورشید آزادی در آن سوی دروازه منتظر ماست. 🔥@TheKavehs🔥