Артымдағы дүсирлеген сеске қарасам, Бабажан үстиме дөнип келип қалған екен, түри де қарасур, аты да қара, тап әзирейли келип қалғандай тәсир етип, жүрегим зуў ете қалды. Қулласы, орақ пенен ешекти Бәкеңе тапсырып, үйге қайттым. Кеште әкем келип, Бабажанға барып, пахта складта қамаўлы ешекти, орақ пенен қосып алып қайтты. Әне, Бабажан сондай киси, пахтаның бир түбиниң де зая болыўына жол қоймайды, сондайлығынан шығар, журттан бурын пахта планын орынлап, радиодан шығып сөйлеп жүргени. [Ол ўақытта телевизор кең тарала қоймаған ўақыт қой].
Соннан кейингиси Бозжаптың бойындағы атызлар--Қазақбай бригадтың пахта атызлары. Қазақбай аға:--ой, бәрекелла, балларым, пахтаны жулып алмаң,---дейди де атын сыйпай қамшылап өте береди. Қазақбайдың пахта атызын қашанғы шарлай бересең, Бозжаптың арғы жағына өтемиз. Ол жерлер қасымыздағы Боранбийке~Бораштың дайысы Турғәлий бригадтың атызлары. Дым таппай қалғанда Бораш:---Бизиң нағашым Турғалыйдың жерине барайық,--дейди. Турғалый да жийени менен барған бизлерге де кеңшилик жасайды. Сол жүрислерде отқа еки мезгил барамыз, шаршамаймыз да, жол-жөнекей ойынларымыз да питеди, жарыспақлар да өтеди. Гейде жарыспақлардан, ойынлардан жалығып "пияда-гүрриңге" өтемиз.
Бундай да неше түрли қызық әңгимелерди майын ағызып айтыўға Бораш шебер. Еситкенлерин де, аңызларды да, өзиниң ағайин-туўғанларына байланыслы қызықлы гәплерди де шебер сүўретлеп айтады. Бизлерге көбинесе усындай гүрриңлесиўлер унайды. Көп нәрседен хабардар боласаң. Бораштың мен қызығып ҳайран болатуғын жери:--Ол өз руўын шебер жиклеп, майда-шүйдесине дейин айтады. Қазақ халқында руўларды усылай жиклеп, өзине келгенше тарқатыў әдетин мен соңғы ўақытлары билдим. Сол ўақытлары Бораш өз руўын тап өзине әкелип тақап, арғы жағы 7-атасына барып тоқтайды, ямаса оннан да ары өтип кетеди гейде. Соннан мен өз руўым жөнинде ойлап, арғы жағын да, берги жағын да таппай қыйланаман. Үйдеги әке-шешемнен сорасам: Қытай тайпасына киремиз, Тәңке шалдың балларымыз,--деди. Мине, бизиң руўдың аржақ, бержағы.
Анар Бийжанова да әкеси Нурғалый муғаллим болған соң ба көплеген тарийхый гүрриңлерди, белгили адамлар туўралы бизге белгисиз гәплерди гүрриң етип бериўге шебер. Анардың оқыўға барыўы да қызық: ол әжапасы Ажар менен екеўи бир класста оқыйды, --"Сизлер қалай бир класста оқып жүрсиз, Ажар 52-жылғы, сен 54-жылғы",---деймиз ғой баяғы:
~Мен 5-жасымда-ақ ҳәриплерди танып, иркилмей қосып оқыйтуғын едим, есаплаўды да үйренип алдым, өзим қатты қызыққан соң папам күнде үйретип отыратуғын еди. Соннан Ажар 1-классқа барғанда, мен де оқыўға бараман,--деп шатақ салып, ең соңында үйдиң иши муғаллимге:---"журналыңа жазбай-ақ қой, ҳәзирше барып жүре берсин, соң өзи жалығып қояр, еле кишкентай ғой,---депти. Күнде муғаллимниң берген тапсырмасын тап-туйнақтай етип орынлап бара беремен, тахтаға шыққан оқыўшы есапты шығара алмай турса:--"мен шығарайын,"--деп жасы жеткен ана оқыўшыдан жақсы шығарып беремен. Соннан муғаллим:
~Мине, Бийжанова дурыс шығарды, "5" қоямыз, Бийжанова ~"5",---деп тахтаға үлкен етип "5" қояды, мен үйге бүгин "5" алдым,--деп мақтанып келемен.
~Қаяққа қойды ол "5" ти?
~Тахтаға қойды,--деймен, үйдиң "журналыңа киргизбей-ақ қой",--дегенинен хабарым жоқ. Сөйтип, жылдың ярымына дейин "5" имди тахтаға қойып жүрди, бир күнлери журналға да қойды-аў! Мине, Анар әжапасы Ажар менен усылайынша бир классата оқып жүр екен!
Оқыған, ҳәзир оқып атырған китапларымыз ҳаққында гүрриңлер тәўир-ақ тартыслылаў өтер еди, унамлы, унамсыз қаҳарманлар жөнинде ҳәр ким ҳәр түрли пикирлейди. Сонда ең үлкенимиз жаңа 7-8-классқа өткен ең кишкенеси бизлер 5-класстан 6-классқа өткен қызлармыз. Китаплар жөнинде тап әдебият сыншысындай пикир жүриткимиз келеди, ондағы ўақыяларды таллап, ---"ана жерин былай жазғанында исенимли болар еди",---деп қоямыз жүдә! Бир күни сол пикир таластың соңы Анардың үйине барғанда болып, Сафуан Шаймерденовтың <<Инеш>> романындағы Инеш деген қызды жерден алып, жерге салып:--жазыўшы бундай қаҳарманды не деп китап етип шығарып, усынып отыр,---деўге дейин бардық.