Success

برای وقتی از بی‌حوصلگی، کلافه میشیم... @success_program

کنکوری های عزیزم سلام✨ و البته خدا قوت بابت قدم هایی که دارین برای آینده ی درخشان تون برمیدارین🌱 امروز یه سوال دارم ازتون و پاسخ بهش میتونه به رشد خودتون و دوستاتون کمک کنه. (این روزها چی در مورد کنکور ذهنتون رو درگیر کرده و میخواین راجع بهش صحبت بشه؟!  ) تو کامنت های این پست بنویسید برام. _نجمه خواجوی_ ☘️

دیروز با یکی از شاگردام صحبت میکردم بهم گفت خانم خواجوی من خیلی معمولیم!  و از این معمولی بودن خسته شدم! میگفت: هرچی میره جلو درها بسته میشن. هر دری رو میزنه باز نمیشه. از دست خدا و اطرافیانش عصبانی بود. بهش گفتم یکی از بدی های دنیای مجازی که به نظر من زورش از تموم خوبی هاش بیشتره اینه: غم معمولی بودن! گوشیتو دست میگیری و از اولین استوری شروع میکنی به دیدن کسایی رو میبینی که خیلی باهوشن،  خیلی خوش هیکلن، خیلی خوشگلن، خیلی موفقن یا خیلی پولدارن! و تو این وسط به نظرت خیلی معمولی هستی! و اونوقت احساس ناکافی بودنه که تو رو داره از پا در میاره! با هربار غرق شدن توی انبوه این تصاویر و شعارهای بهترین بودن تو منفعل تر و ساکت تر میشی! میدونید بچه ها توی دنیا  فقط درصد کمی از افراد اول و آخر این بازه (ترین) هستن! بهترین یا بدترین! در واقع اجتماع اجتماع معمولی هاست. معمولیایی که یه روزایی میتونن شلخته باشن میتونن درس نخونن،  میتونن گریه کنن میتونن همیشه پر انرژی ترین، زیباترین و فعالترین نباشن. قصدم از این حرفا در باب معمولی بودن این بود که بگم پذیرش این که بیشتر ما آدمها معمولی هستیم "شجاعانه" است . ناراحت نباش که معمولی هستی چون این روزا "معمولی"بودن " بهترین" بودن هست. دنیا خوب خوب نیست؟ درست ولی بد بدم نیست دیگه! می دونید کی به این باور رسیدم که دنیا بد بدم نیست؟ اون موقعی که برف بارید و من فرصت دیدن درخشش دونه های برف زیر نور چراغ توی کوچه رو پیدا کردم! به همین سادگی. توی این دنیایی که داره روز به روز تاریکتر میشه تو نور باش نه برای خودت  بلکه برای بقیه هم همینطور. دنبال بهونه نباش تا حالتو خوب کنی؛ یه نگاه به اطرافت بندازی میبینی که خیلی چیزا هست که داره بهت میگه: می ارزه تلاش کنی،  می ارزه سختی بکشی،  می ارزه زندگی کنی و از معمولی بودن نترسی! -نجمه خواجوی-

سلام بچه‌ها، وقت تون بخیر تا حالا هربار فیلم و عکس گذاشتم تا نظرتون رو بدونم در مورد نکته‌اش، خیلی جوابای متنوع جالبی داشتین. این فیلمه یه مقدار سخت‌تر و مفهومی تره، دوست دارم تو کامنتا بدونم برداشت‌تون ازش چیه؟ البته که قبلا ( خیلی قبلا) در مورد مفهوم مشابه دوتا ویس جالب داشتیم. #دکتر_سارا_صندوقداران #دندانپزشکی_شهیدبهشتی @success_program

ما توی برنامه نویسی، اصطلاحی داریم به اسم "کد تمیز". به صورت کلی کد تمیز یعنی مجوعه ای از کدها و الگوهایی که به صورت خوانا، بهینه و اصولی نوشته شدن و پشت هر الگوریتمی که استفاده شده، منطق حساب شده ای وجود داره و این منطق به نحوی مورد استفاده قرار گرفته که بعدا، هر دولوپر و مهندس نرم‌افزار دیگه ای که اون کد رو ببینه، می‌تونه به راحتی ایده ی همکار قبلیش رو درک کنه و اون رو توسعه بده. کد تمیز علاوه بر اینکه باعث برقراری ارتباط بهتر بین برنامه نویس ها می‌شه، باعث استفاده ی بهینه از منابعی می‌شه که در اختیار یک مهندس کامپیوتر وجود داره: زمان و حافظه ی سیستم! واقعیت اینه که زمان و حافظه، نه تنها مهمترین منابع یک مهندس نرم افزار، که مهمترین منابع در دسترس هر فردیه که باید دیتا و اطلاعات زیادی رو یاد بگیره، ازشون استفاده کنه و بعدا از اطلاعات حافظه اش به نحوی حساب شده و اصولی، استفاده کنه. مفهوم کد تمیز، یک مفهوم قابل تعمیم به همه ی ابعاد زندگیه. هر کاری می‌تونه به بینهایت راه مختلف انجام بشه ولی آیا همه ی اون راه ها بهینه ان؟ هر سوالی می‌تونه به چند روش مختلف حل بشه اما آیا همه ی اون روش ها با سرعت مورد نیاز ما، ما رو به راه حل می‌رسونن؟ هر درس می‌تونه به چند راه مختلف مرور بشه ولی آیا تمام اون راه ها از یک الگوی حساب شده پیروی می‌کنن و بهترین نتیجه رو در بهینه ترین زمان برای ما حاصل می‌کنن؟ این برهه از زمان که کم کم نوبت جمع‌بندی رسیده، خوبه که اطلاعاتی که تا الان خوندیم رو، اصولی و حساب شده مرور کنیم تا در نهایت، از دروس و مطالب یک خروجی تمیز توی ذهنمون داشته باشیم: یک خروجی دسته بندی شده که در کمترین زمان، قابلیت استفاده از بیشترین دیتا رو داشته باشیم و برای حل یک سوال، بتونیم با توجه به الگوهای قبلی، بهترین پازل ممکن رو بچینیم و بهره اش رو ببریم. مرور به روش بازیابی، تیپ بندی تست ها و گاها نمودار کشیدن برای بعضی از مباحث و بعضی دروس، از کارهاییه که به ذهن کمک می‌کنه اطلاعات رو درست و اصولی طبقه بندی کنه، ارتباط بین اونهارو تقویت کنه و اصطلاحا، بتونه از تمام مطالب مهم و مورد نیاز، یه خروجی تمیز داشته باشه. ✒️Zahra #day_by_day #day58 :)

میانگین کلی امروز، جوری بود که جزو روزهای خوب تلقی بشه. خروجی خوب کاری، بازخورد مثبت از کارهای شخصی و ... ولی برای هممون پیش اومده یک روزهایی با اینکه همه چیز داره خوب پیش می‌ره، یک حلقه ی گمشده هست که اتصال روز خوب و رضایت خاطر رو قطع می‌کنه و انگار همه چیز رو از پشت یک لایه مه می‌بینیم. و پایان روز چهل و پنجم، پایان یک روز مه آلود بود که شاید خودش بعدها، خیلی حرف ها برای گفتن داشته باشه. ✒️Zahra #day_by_day #day45

این پیامها شاید دیگه جنبه ی یادآوری داشته باشن. که اگه خسته ای و دلت می‌خواد بزنی زیر همه چیز تنها نیستی. یادآوری اینکه مسیری که تا این جا اومدی و ادامه دادی رو نیمه رها نکنی... #day_by_day #day43 #day44

دیروز سر یکی از کلاسهام، بحث کمالگرایی در مطالعه مطرح شد. اینکه چرا خیلی وقت ها ما به خاطر کمالگرایی، طلایی ترین فرصت ها رو برای درس خوندن از دست می‌دیم. نکته ی مهم این بحث این بود که تلاش کنیم تا مرز و محدودیت ذهنمیمون رو مبنی بر اینکه مثلا چون امروز خواب موندم روزم از دست رفت، امروز اتفاق بدون برنامه افتاد، امروز مهمون اومد و ... بشکنیم. از هر فرصتی که بهمون دست می‌ده و پتانسیل خوندن، حتی کم رو داره باید استفاده کرد و این استفاده ی مفید حداکثری از زمان در اختیار خودمون، ممکنه کف زمان مطالعه ی یک نفر دیگه باشه اما باید حواسمون باشه این نهایت پتانسیل اون روز خودمون بوده و تو تله های مقایسه دست و پا نزنیم. پ.ن: این روزها خیلی شلوغ و شاید سخت می‌گذرن ولی حلقه ی اشتراک ما، روزها، ساعتها و قدم هاییه که صرف تلاش کردن می‌کنیم و همیشه، تلاش صادقانه جواب می‌ده. ✒️Zahra #day_by_day #day41 #day42

چهار روز از آخرین پیامی که اینجا منتشر کردم گذشته :") و انقدر اتفاقات مختلف افتاد و روزهای عجیب ولی با کیفیتی گذشتن که خودم کمی متعجب شدم فقط چهار روز بوده! فردای همون روز، من در جشن معارفه ی ورودی های جدید کامپیوتر، اجرا داشتم که متاسفانه دست راستم دقیقا قبل از مراسم آسیب دید و از عوامل پشت صحنه هرکس وضعیت رو می‌دید می‌پرسید مطمئنی نمی‌خوای اجرات رو کنسل کنی؟ :) اجرام رو کنسل نکردم و با کیفیت هم پیش رفت و خود اون مراسم باب آشنایی های خوب و مفیدی رو باز کرد که بابتش شکرگزارم☘ پنجشنبه، روز کاری فوق‌العاده ای داشتم و جمعه، سعی کردم تمرکزم رو روی یکی از پروژه هام بذارم و این بین، میانترم یکی از اصلی ترین دروس رشته ام رو هم، خوب گذروندم و اتفاقات خوب و بد دیگه ای که هر کدومشون داستان خاص خودشون رو دارن‌. و به امید خدا مجدد از امشب روندی که داشتیم رو از سر می‌گیریم❤️ من هشتگ روز ۳۹ و ۴۰ رو هم می‌زنم و خیلی برای فردا ذوق دارم. برای فردا که قطعا، روز بهتره☘ ✒️Zahra #day_by_day #day39 #day40

چند وقت پیش یکی از دوستام در مورد همکلاسی ۳۶ ساله اش صحبت میکرد و میگفت دیگه تو این سن درس و دانشگاه به چه کاری میاد!؟ کم پیش نیومده که شنیدین اگه تا ۲۰ سالگی دانشگاه نرفتی باختی! اگه تا ۲۵ سالگی ازدواج نکردی سوختی! اگه تا ۳۰ سالگی خونه و ماشین شخصی نداشته باشی زندگی درستی نداری! و اگه اگه اگه... کی تعیین میکنه این اگه هارو؟ بچه ها این ما هستیم که به اعداد و ارقام معنا و اعتبار میدیم؛ وگرنه اونقدر مهم نیستن که بخوایم بااین باید و نبایدای رقمی،  از آرزوهامون دست بکشیم. باید بگذره تا تا بالاخره بفهمی برای رهایی به هیچ کس جز خودت چشم امید نداشته باشی. باید بگذره تا بفهمی تموم این آدما درگیر جنگ درون خودشون هستن و نباید از هیچ کس توقع داشته باشی. باید بگذره تا بفهمی کسی با موفقیتش مانع رسیدن تو به سعادت نمیشه چون هر کسی تو این دنیا یه سهمی داره و باید برای سهم خودش بجنگه. اگه یه دقت کنی به خودت میبینی همیشه در گریزی و حرص اینو میزنی که همیشه باید همه چیز زودتر از موعد واست رقم بخوره! کافیه یه شد ذهنیت بشه نشد! دیگه زمین و زمان رو به هم می ریزی. زمان بندیِ حاکم مطلق هستی مثل خودش اونقدر بی نقصه که تو هیچوقت نمیتونی بابتش طلبکار باشی. اون میدونه کِی چی واست اتفاق بیوفته تا برسی به نهایت خوشبختی. زنجیر این حد و حدود و زمانبندی ایده آل بقیه آدمها رو از دست و پات باز کن و از این چرخه ی معیوب خارج شو. کوتاه نیا از خواسته های تو سرت و رویایی که بخاطرش زنده ای. سهمتو از دنیا بگیر. ارزششو داره می دونی چرا؟ چون همین یه باره! قصه ی زندگیت فقط یه باره! این یه بار رو اونطوری که میخوای بساز. -نجمه خواجوی-

و مثل اینکه روز سی و هشتم هم به پایان رسید☘ #day_by_day #day38

بعضی برهه های زندگی، از نظر ساعتهایی که باید وقف تلاش کردن کرد، هزینه های مادی و معنوی ای که باید پرداخت و حتی میزان استرس و نگرانی، برهه های پر فشار تری هستن. من فکر می‌کنم وجود این برهه ها برای پیشرفت و تغییر فاز مثبت در زندگی ضروریه، اما چیزی که بعضی وقتا بهش کمتر توجه می‌کنیم اینه که درسته که تلاش مستمر همراه با کمیت و کیفیت بالا خیلی ارزشمنده، اما این به معنی حذف استراحت های روحی یا جسمی نیست. و بازه های کوتاه استراحت، نه تنها به روند ضربه نمی‌زنن، که به افزایش کیفیتش کمک هم خواهند کرد. البته گفتنش خیلی راحته :) امروز درحالیکه برای ساعت به ساعت روز برنامه ریخته بودم و حتی روی ساعت های رفت و برگشت و انتراک های کلاسی هم حساب باز کرده بودم، برای یک لحظه احساس کردم نمی‌تونم! و ناخوداگاه اولین واکنشم به این "نتونستن"، این احساس خستگی که ناگهان تمام سلول هام رو پر کرد، این فکر بود که زهرا نه! الان کلی کار داریم وقت استراحت نیست! و نه که در لحظه بتونم واکنشی نشون بدم، با این فکر موافقت خودم رو اعلام کردم و خواستم ادامه بدم. ولی واقعا نمی‌شد! نوشتن یک خط کد بیشتر، خوندن یک صفحه درس بیشتر، حتی برداشتن فیزیکی یک قدم بیشتر تا دانشکده و کلاس بعدی، عملا ناممکن بود. من سی و شش روز اخیر رو از تلاش کردن و ساعتهایی که صرف کار و درس و حوزه ی کامپیوتر کردم گفتم، اما امشب می‌خوام چراغ روز سی و هفتم رو، نه با ساعتهایی که امروز درس خوندم و کار کردم، که با اون یک ساعتی که هیچ کدوم از اون کارها رو انجام ندادم، روشن کنم! به افتخار اون یکساعتی که برای چیزی که دوستش داشتم وقت گذاشتم، و این بار نه تنها موافق فکر "وقت تلف کردن" نبودم، که سرسختانه تلاش می‌کردم فکرم رو از چیزهایی شبیه به تو این یکساعت چه کارها که نمی‌شد کرد، پاک کنم و برای یک ساعت، اجازه بدم ذهنم استراحت کنه. چراغ روز سی و هفتم رو با اون یکساعت استراحت روشن می‌کنم که یادمون نره پرداختن به نیازهای روح و جسم، گاهی حتی از خود مسیری که تعریف می‌کنیم هم، مهمتره. ✒️Zahra #day_by_day #day37