هورداد

مرا تو راحت جانی و من تو را نگران گناه کیست که من با توام، تو با دگران اگر بهشت بهایش تو را نداشتن است جهنم است بهشتی که نیستی تو در آن به جست‌وجوی تو در چشم خلق خیره شدم غریبه‌اند برایم تمام رهگذران عجب ز عشق که هرکس حکایتی دارد از این گذازه‌ی آتشفشانِ در فوران #فاضل_نظری