Momiay

تکذیب میکنم.

ولی قبول کنید شیر قهوه یه لول از شیر کاکائو خوشمزه تره

آسمون زمستون هر روزش صورتیه:>>>

"بغل می‌خوام‌ترین ماه" دی هستش.

مودم؟ خستم، یه افسردگی دارم که همش در حال انکار کردنشم، دایره ی آدمای دورم به صفر رسیده و تنهام، شبا روی تخت گریه می‌کنم، حوصله ی مطلقاً هیچ کاریو ندارم، عصبیم و می‌خوام همرو قتل عام کنم، صداها و آدما رو مخمن، اعتماد به نفسم رسیده به زیر خط فقر و حس می‌کنم زشت و حوصله سر برم، آهنگا تکرارین، آینده مبهمه. دهنم باز نمیشه حرف بزنم و یکسره تو خودمم. رویاهام سیاهن و مغزم توانایی مثبت بافی رو نداره. یه خواب طولانی می‌خوام. تموم

یه صدایی توی مغز همه هست که باهاشون حرف میزنه و صدای توی مغز من دائماً بهم میگه همه از اینکه هربار همه‌چی رو خراب میکنم خسته شدم؛ صداش خیلی بلنده و من هرچقد سعی میکنم همه‌ی کارارو درست انجام بدم بازم نمیتونم راضیش کنم. یه نفر توی مغز من هست که هیچوقت از من راضی نمیشه و از من خسته‌س و دلش میخواد بمیرم.

نمیتونم کاری کنم چون استرس دارم، استرس دارم چون نمیتونم کاری کنم

وقتی از علاقه‌م نسبت به شیرکاکائو صحبت می‌کنم: