مصطفی فقیهی

🔹این جماعتِ که مسئولیتِ سازماندهی میتینگ‌های سیاسی و رخنه‌ در کف ِخیابان را عهده‌دار هستند، آن‌قدر خود را مقدس و معصوم می‌دانند که حتی نفوذِ غیرمستقیم و با چندواسطه را هم نمی‌پذیرند و محال می‌شمارند. گویی پاکیِ پیامبرگونه‌ و توهمی خود را از آسمان گرفته‌اند و هیچ دستِ بیگانه‌ای را یارای نزدیک شدن به دامانِ خویش نیست. 🔹همینان پیش‌قراولِ تهمت‌های سخیف و سنگین اخلاقی‌اند. هر که پای مذاکره بگذارد، در قاموس‌شان خائن است و سرانِ قوا و مسئولان و هر که در میدانِ کار باشد، آماجِ انواعِ اتهام و ناسزا می‌شود. 🔹آن‌گاه یکی، با ادب و هنر و بی‌آنکه تیغ بکشد، گفته است که نفوذ در میانِ خودشان شکل می‌گیرد. سخن را چنان نرم و محترمانه آورده که گویی خواسته است حتی حرفِ پیشین را نیز تلطیف کند. اما همین جمله‌ی آرام، اینان را به خروش انداخته که «اتهامِ تازه» است و «حرفِ بی‌پایه». 🔹از کدام زخم این‌چنین به هم ریخته‌اند؟ مگر در تاریخِ کشورها نفوذ ناممکن است؟ به گذشته که بنگری، نمونه‌ها بسیار است و به کرات دیده شده. نظریه‌های جدی در این باب وجود دارد و اتفاقاً همین اکنون نیز گفته می‌شود که در کفِ خیابان‌های ایران نفوذ کرده‌اند، نفوذی در کار است؛ از سوی کسانی که به ظاهر سخت انقلابی‌اند و سوپرانقلابی می‌نمایند، حال آنکه فریادشان بلند است و جهت‌شان جای دیگر. خشمی که از یک سخنِ محترمانه این‌چنین برافروزد، خود گواه است که حرف به جایی خورده و آن تقدسِ ساختگی را خراشیده است. ⁩ ◾️مصطفی فقیهی @mostafafaghihi