MODA ✨

You are Art! @Modaper

‍ جملاتی که در ابتدای آهنگ می‌شنوید، مربوط به آخرین لحظات زندگی هفت فضانورد فضاپیمای آمریکایی «شاتل فضایی کلمبیا» و مکالمهٔ آن‌ها با ایستگاه کنترل مأموریت است. این هفت فضانورد که از کشورهای آمریکا، اسرائیل و هند بودند، پس از اتمام ماموریت STS 107 در فضا و در حال بازگشت به جو زمین، در روز یکم فوریه 2003 به دلیل انفجار فضاپیما، جان خود را از دست دادند. نام قطعه (تایجین کیوفوشو/Taijin Kyofusho) نام ژاپنی یک اختلال روانی است؛ افراد مبتلا به این اختلال، ترس شدیدی از این دارند که موجب آسیب یا آزار دیگران شوند و به همین دلیل ترجیح می‌دهند روابط اجتماعی خود را به حداقل برسانند تا احتمال چنین وقایعی به حداقل برسد. اما ارتباط تایجین کیوفوشو و سانحهٔ فضایی کلمبیا چیست؟ هنگام پرتاب شاتل به فضا، قطعه‌ای از مخزن خارجی شاتل جدا می‌شود و به بال چپ اصابت می‌کند. در اثر این برخورد، شکافی در بال ایجاد می‌شود اما مانع پرواز و انجام مامویت نمی‌شود. مهندسین ناسا پس از تحلیل آسیب، متوجه احتمال وقوع حادثه حین بازگشت به جو زمین شدند. با توجه به اینکه شاتل کلمبیا امکان تعمیر فضایی را نداشت و محدودیت اکسیژن، شانس رسیدن فضاپیمایی دیگر برای نجات هم بسیار پایین به نظر می‌رسید. پیش‌بینی می‌شد که در صورت آگاهی فضانوردان از این وضعیت، از بازگشت به زمین خودداری کنند و در اثر اتمام اکسیژن، جان خود را از دست دهند؛ بنابراین، ناسا تصمیم می‌گیرد این موضوع را از فضانوردان پنهان کند. از نگاه من، این قطعه، به گونه‌ای شنونده را به فضانوردان سرنشین شاتل نزدیک می‌کند که گویا آن‌ها را می‌شناخته‌ایم. اما مهم‌تر از آن، حال انسانی را روایت می‌کند که ناچار است برای دیگری تصمیم بگیرد و ناخواسته موجب آزار یا آسیب او می‌شود. @Modaper