کافه پاییز ☕

یک جایی خواندم ما با رها کردنِ آن که نیستیم، آنکه هستیم را کشف می‌کنیم. با خودم فکر کردم که، رهایی چه قدر کلمه‌ی زیباییست. آدم وقتی که شروع به رها کردن می‌کند، به ناچار با لایه های عمیق‌تر خود برخورد می‌کند. آنجاست که با یک خودِ جدید، ملاقات می‌کند. اما رها کردن سخت است. سخت است گاهی به خود واقعی‌مان سفر می‌کنیم. شاید این خودِ جدید پختگی بیاورد. ولی زخم‌هایی با خود می‌آورد که تو را به سفری دردناک می‌برد... @caafepaeizz