با‌ حُسین باش.

سلام بر ناری القُری، مولانا علی الاکبر. ناری القُری، لقبی بود که افتخار همراه شدن با نام حضرت علی اکبر را در اذهان مردم مدینه به همراه داشت. شب که کم کم بساط و سفره آرامش خود را همراه با تاریکی‌اش بر محیط مدینه می‌گستراند، نوری از دوردست‌ها، توجه هر ره‌گذر و هر بی‌پناهی را به خود جلب می‌کرد. این شعلۀ آتشی بود که هر شب بر بام خانه برمی‌افروخت تا اگر مستمندی یا بیچاره‌ای و یا مهمانی که پناه ندارد، به سمت شعله‌های کرامت بیاید و پای سفره اطعام و مهمان‌نوازی‌اش بنشیند. هیزمِ میهمان نوازی‌اش را آن‌چنان زیاد می‌کرد که هر فقیر و درمانده‌ای از دورترین نقطه آن را ببیند و نظرش را جلب کند. حضرت علی اکبر آن‌قدر در این صفت مشهور شد که به “نار القری"مدینه لقب گرفت. - منهاج الدموع، ص ١٢٣.

مولانا علی الاکبر یارتون.

برای کمک به هم؛ ١- اگر نیاز به جلسات روانشناسی دارید اما رایگان، این پیام رو بخونید. ٢- اگر نیاز به کمک گرفتن از روانپزشک دارید اما رایگان، این پیام برای شماست. ٣- اگر با تیر ساچمه‌ای آسیب دیده‌اید، اطلاعات این پیج دکتر بهتون کمک می‌کنه.

مثل جنگ ١٢ روزه، اگر کاری از دستم بر میاد در این روزهای سیاهِ کشورم، بهم بگید در ناشناس. جلسات روانشناسی و روانپزشکی رایگان هم معرفی شد در کانال برای کسانی که اوضاع مالی خوبی ندارند.

آرامشِ این جهانِ مضطر ، ای خلق، فقط حضور مهدی‌ست. - سید حسین آقامیری.

ابی‌عبدالله، ممنون از این‌که آمدی آقای ما شدی.

ما یادمان که نیست ولی راستی حسین، با دردِ غربت تو کجا آشنا شدیم؟...

١:٢٨🤍

حاشا به من، اگر ثانیه‌ای بی‌مهرت، قلبم بزند!

حسین جان، ما را بخر، ضرر بده اصلا، چه می‌شود؟...

که ما با دیدن ریخته شدن خونِ هر هم‌وطنِ مظلومِ و بی‌گناهمون، بر تو گریه کردیم، حسین جان...

پیامبر اکرم فرمود: «كشته شدن حسين (علیه‌السلام)، چنان داغى در دل مؤمنان انداخته است كه هرگز سرد نمی‌شود.» - مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج ۱۰، ص ۳۱۸.

جمع شد، خیر ببینید.

٨٠٠ هزار تومان مانده، اجرتون با گُلِ لیلا، حضرت علی اکبر.

۴ میلیون و ٣٠٠ هزار تومان مانده، اجرتون با گُلِ لیلا، حضرت علی اکبر.

هرگاه که یکی از بندگانِ گنه‌کارِ پریشان‌روزگار، دست اِنابت به امید اِجابت به درگاه حق جلَّ و علا بردارد، ایزد تعالی در وی نظر نکند. بازش بخواند، باز اِعراض کند. بازش به تضرّع و زاری بخواند، حق سبحانه و تعالی فرماید: «یا ملائکتی، قَد استَحْیَیتُ مِن عبدی و لَیس لَهُ غَیری فَقد غَفَرتُ لَهُ؛ دعوتش را اجابت کردم و حاجتش برآوردم که از بسیاریِ دعا و زاریِ بنده همی شرم دارم.» کَرَم بین و لطف خداوندْگار، گُنه بنده کرده‌ست و او شرم‌سار... - گلستان سعدی.

- باب الحوائجِ همه-