Najmiddin Turon

ТОМЧИДАГИ НУР кўрсатуви меҳмони шоир Нажмиддин ЭРМАТОВ

* * * Qanoti siniqku, ucholmas bulbul, Tillari kesilgan, tumshug‘ida zang. Sendan kattalarning hadigi sabab, Sening zamoningdan quvilgan ohang. Dilginang hapqirar hayajon yutib, Sezasan nimadir chekishin nola. Tinmay entikasan mo‘jiza kutib, Qafasning sayrashin kutyotgan bola. © Najmiddin Ermatov 2018 yil, oktyabr

Кўзларим кўл бўлди , жоним, сочинг ёзиб, бошингни мажнунтол қилмайсанми? Қирғоғида қамишлар чайқалади зорланиб, рухсоринг илмайсанми? Ё чўпон, ё шабада ул қамишдан най қилса, афсона тинглайсанми? ’’...бу кўл кўздир, соҳиби кўзига чўккан’’, деса соғиниб йиғлайсанми? кўзим кўлдир, умид ўлди- чўкишдан қўрқиб ёки ҳеч қачон келмайсанми? кўзларим кўл бўлди, жоним... ©Нажмиддин Эрматов 2019, феврал

* * * Қонялоқ тусига киради уфқ, Тоғларнинг қуёшга санчган тиғидан. Дарахт панасида мизғиган соя, Ҳуркиб туриб кетар ўрнидан. Чингиз лашкаридай ёғилар оқшом, Таслимман - аммо йўқ менда оқ байроқ. Кўнглим ўғирланган, таланган руҳим, Эгасиз кулбадай туришимга боқ. Осмонга қадагач оппоқ туғини, Зулматга юлдузлар ёғдиради шон. Кўзлари кўр бўлган умид ва ҳамда Фонуслар кўтарар кучсиз бир исён. Барча кишанларни ечади кеча, Барча кишангарга эшикбон уйқу. Кунли қувончларни бўғизлаб бунда, Оч қолган қашқирдай изғийди қайғу. Одамлик сиёҳи ўтирмас танга, Одамлик қолипи бу лаҳза жимдай. Вахший жондор каби ўкираман ва Мунис оҳу янглиғ йиғлайман тинмай. ©Нажмиддин Эрматов

* * * Келма! Соғинчни ўлдирар сенинг ташрифинг, Дийдорга тўйишдан қўрқаман, келма. Келма! Ҳижроннинг овчиси бўлган висолга, Ўлжасин беришдан қўрқаман, келма. Келма! Туғилмаган шеърлар туғилсин ҳали, Уволга қолишдан қўрқаман, келма. Келма! Бир олам бахт билан келарсан, келсанг, Мен бахтли бўлишдан қўрқаман, келма. Келма! Мана шу дард билан, гулим, тирикман, Даводан ўлишдан қўрқаман, келма. © Нажмиддин Эрматов

Шоирлар каптардир - мактуб ташувчи, Манглайига Тангри хат битган. Минг йилларки, бўзлабон, илҳақ Ўқирманни кутгани, кутган. Кечикиш ваҳмидан, э воҳ, букланиб, Ғижим бўлаверар у келтирган хат. Нетайлик, мактубни ўқишни қўйиб, Каптарни овласа саросар миллат. ©Нажмиддин Эрматов 2019, феврал

Yana keldim qoshingga, momo, Ertak aytib bergin birgina. Men o'zgacha o'ylagan dunyo, Ertaklarga ketganmikin-a? © Najmiddin Ermatov

* * * Yana keldim qoshingga, momo, Ertak aytib bergin birgina. Men o'zgacha o'ylagan dunyo, Ertaklarga ketganmikin-a? Aytganlaring unitolmadim, Kattalikka ko'nikolmadim, Parilar yo'q, yo'q ekan Rustam, Yo ajdarho yutganmikin-a? Laylilardan so'zlagan erding, "Mening Laylim qayerda?", derdim, Yo ularni Navoiy faqat Dostonlarda bitganmikin-a? Haqiqatga tik boqay devdim, Bir boqay deb qancha qidirdim, Men dunyoga kelmay dunyodan U haqiqat o'tganmikin-a? "O'n beshi qorong'u, o'n beshi yorug'", degan eding, qani u yog'du? O'n besh kunin bitkazib bo'lib, Oy chiqmasdan botganmikin-a? "Ko'ngil degan bir joy bor" derding, "Chor tarafi bog', gulzor" derding, Haqdan tonib uni odamlar, Shaytonlarga sotganmikin-a? Sevgi shirin sharob, derdilar, Totmoq lazzat, azob, derdilar, Achinaman dil sotgan kaslar, Bu sharobni totganmikin-a? Yana keldim qoshingga, momo, Ertak aytib bergin birgina. Qiyin ekan yashamoq bunda, Ertaklarga ketsammikin-a? © Najmiddin Ermatov

* * * Sen kelmagan uyga sig‘masdan, Tentisam, bo‘zlasam visoling tilab. Bizlar birga yurgan yo‘llardan, Izlaringni tersam bittalab. So‘ngra qaytsam yana shu uyga, Izlaringni qo‘ygani ekib. Kunduzlar boshida parvona bo‘lsam, Tunlari sug‘orsam tinmay yosh to‘kib. Sen kelmagan uyda har kun zax yutib, Sog‘insam, o‘tinsam bilmasdan tinim, Bahor kelganida ushbu izlardan O‘sib chiqasanmi, sevgilim?.. © Najmiddin Ermatov

* * * Уфққа қараб қушлар учди, Ўнгги келмай тушлар учди, Тўкилганим увол дея Парланиб-о, ёшлар учди. Бир мен қолдим учолмаган. Висол мендан кечиб кетди, Хулё сари кўчиб кетди, Кўзларима тиккан ўша Чимилдиғин ечиб кетди,. Бир мен қолдим кечолмаган. Ғусса келди қўлида тўр, Кишан, тушов - яроғи мўл, Чирқиллади алашахшах, Қочиб кетди ҳаттоки йўл. Бир мен қолдим қочолмаган. На илдиз бор, ва на қанот, Фақат дард бор йўқдир сабот, Аҳволима бўзлаб, бўзлаб, Менда яшаб ўтди ҳаёт. Бир мен қолдим яшолмаган. Бир мен қолдим яшолмаган... © Нажмиддин Эрматов 2019, феврал

* * * Қор мисоли кафтингга қўндим, Куйиб кетди кафтинг тафтимдан. Тисарилдинг, ахир билмасдинг, қорнинг чўғдек ёнишин, эркам. Мен ёнардим, Сен ҳайрон эдинг, Ҳадик ичра юмдинг кўзингни. Кўз ўрганган, юрилган ўша, Йўллар томон бурдинг юзингни. Кетаяпсан, ёнаяпман мен, Ортингда қор- оппоқ аланга. Олдинг совуқ – ёғаяпти қор, Ишонч билан боқдинг ўшанга. Ранжимагин, ёнаркан дея, Кетавергин сен ўша издан. Ранжимайман Дунёнинг совуқ Қорларига кўниккан қиздан. © Нажмиддин Эрматов

* * * Тун. Ёмғир. Қоришиқ ифор. Учқур хаёл, қадамлар аста. Борлиққа сочилиб келади кетгинг, Ёмғир бўлсам керак, аслида. Сен йўқсан. Ҳеч ким йўқ. Нималардир бор. Ненидир туярсан ёмғир остида. Мен ахир осмонда яшаганманку, Не қилиб юрибман замин устида. Шайтон. Таъқиқ. Ва ўша мева— Афсус бор қувғинди одам наслида. Негадир уларга алоқам йўқдек, Ёмғир бўлсам керак, аслида. © Нажмиддин Эрматов

Кенгликларга кўз тикмоқ керак, кетишни исташ керак ундан-да нари: овчи қопқонида сўнги нафасини олаётган бўри сингари.

*** Ёмғирни кузатмоқ керак: айвон четидаги устунга илиб, мато ёпиб қўйилган қафас ичидаги бедана бўлиб. Кенгликларга кўз тикмоқ керак, кетишни исташ керак ундан-да нари: овчи қопқонида сўнги нафасини олаётган бўри сингари. Баҳорни соғинмоқ керак: жонидан ўтканча қаҳратон қаҳри охирги кучини сарф этганича дон излаётган мусича каби. Севмоқ керак ўша сулувни— дардсизликдан даволаниб ўлиминг каби худди рад этилишинг бўйнингга олиб. ©Нажмиддин Эрматов @Najmiddin_Ermatov

* * * Qovogʻingga kimdir don sepgan, Kiprigingga qushlar qoʻnibdi. Dil yedirib boqdingmi, gulim, Bo'ldi uchir... ular toʻyibdi. Oʻzing tusab, axir dilingni tutaversang qushlar ketmaydi. Seni yolgʻiz bu ogʻriqlardan qutqarishga kuchim yetmaydi. ©Najmiddin Ermatov

* * * Аслан ёмғир эдим. Йўлин синдириб, нурни ташна этдим ёмғир бўлмоққа. Сандулоч кўзидан висол ўмариб, ёғмоққа шай бўлдик, фақат ёғмоққа. Зарафшон жисмимиз каҳкашон ичра, сочилган сомондан бир ошён ясар, ёғармиз, Исрофил суридан кейин, ёмғоққа арзирли дунё топилса. 2018, декабрь ©Нажмиддин Эрматов

Мен қайтиб кетяпман, совқотдирди қиш, Нидолар ёғдириб ердан фалакка. Биргина йўлтўрвам шу кўнглим халос, Ва унга солинган дарди ҳарина. Мен қайтиб кетяпман, бойчечак унмай, Ҳали эсмасидан хафиф шаббода. Ўтган кун хулёдир, келар кун абас, Шу хулё илинждир энди дунёда. Мен қайтиб кетяпман, нам нигоҳ ила, Қонли қилич каби ҳавони тилиб. Энди йўқлигимни (сезишинг учун) Куртаклар бўғзига қўйганча илиб. Мен қайтиб кетяпман, Дунёнинг ўша, Битмай қолган бир кам чизиғи сари. Ахир келувчилар йўлни кесишган, Менга қолган йўллар—кетишдир бари. Мен қайтиб кетяпман, қолмоқ илинжи, Мағлуб байроғидай кетди сўтилиб. Танам—хум, руҳим-чи, шу синиқ хумдан Тўкилиб боряпти, фақат тўкилиб. Мен қайтиб кетяпман, фақат бир қўрқув, Интим умидимга тўқийди кафан. Қайтмоқлик ёнингдан кетмолик эмас, Сени кутмоқлигин сезармикисан? ©Нажмиддин Эрматов 2019 йил, феврал

* * * Бир қиз келди хаёлдан чиқиб, Тўрт томоним мисли кўк эди. Осмонларга кетдим йиқилиб, Турмоғимга имкон йўқ эди. Бир ҳис келди дилга тўкилиб, Кема янглиғ чайқалди таним, Гўё шу дам кетдим тирилиб, Рўё экан яшаётганим. Бир сўз келди келмагандайин, У қиз кутди, мен ичга ютдим. Фақат ишқни ўйладим, ё Раб, Ул сулувни буткул унутдим. Бир куз келди баридан кейин, Кетмоғи душвордир, кетмоғи қийин. Шу қиз дея яшаб умрбод, Шу куз ила ўтмоғим тайин. ©Нажмиддин Эрматов