Najmiddin Turon

Ижтимоий тармоқлар, ютуб саҳифаларида янгидан янги лойиҳалар пайдо бўлмоқда. Бир муддат бу сарҳадни шов-шувчилар ўз музофотига айлантириб олганди. Ҳозир ҳам уларнинг қўлидалиги бор гап. Яқин йиллардан бошлаб бу кенгликларда ҳам фикр, мунозара, баҳсга етакловчи тулпорлар чопа бошлади. Бироқ ҳали кам. Улар кўп ва турфа бўлиши, хўп чопиши зарур. Ҳотам Ғафуров шу каби умидлар ила ютубда Yetuk_tv лойиҳасини бошлабди. Илк меҳмон Оролмирзо Сафаров. Гурунгдаги айрим гапларга қўшилишингиз, айримларини инкор этишингиз, базиларида эса бахсга киришишга шайланишиниз мумкин. Бу каби лойиҳаларнинг кўпайиши фақат яхшиликка хизмат қилади. 👇👇 https://youtu.be/NiQTzyAaq_4?si=XufnwqfuhVXezBrS Дарвоқе, кейинги меҳмон миллат синчиси Қозоқбой Йўлдош экан! https://t.me/Najmiddin_Ermatov

Yomg‘ir yog‘sa, umid gulday unar bo‘lsa, Kemtik ko‘ngil xalqobdayin to‘lar bo‘lsa. Yo‘l chetida yomg‘irpo‘shsiz turgandir deb, Ketgan yoring qaytishiga ko‘nar bo‘lsa. Ko‘lob yo‘llar yag‘rinida yo‘l ko‘rsatib, Yolg‘izlikning azobini mo‘l ko‘rsatib. Pinhon tutgan sog‘inchini etib oshkor, Boshlab kelsa ro‘molchasin ho‘l ko‘rsatib. Nigohidan yomg‘ir yuvgan so‘z taralsa, Ifor sochib barmog‘ingda soch taralsa. Peshonangga bitgan taqdir bo‘lib mulzam, Ul yor bilan bir ketgulik yo‘l yaralsa. Xovuchida gulgun gulob quyib bersa, Tag‘in yomg‘ir tinmay battar quyib bersa. Tosh ko‘chada chopsalaring qo‘l ushlashib, Oh, bu dunyo o‘z holingga qo‘yib bersa. Olib borsang, qo‘rg‘oningda issiq tancha, Ostonada oyoq ilsa rafiq kecha. Derazadan borligini etib isbot, Yomg‘ir tinmay yog‘aversa jon chiqquncha. Bir tong kelsa avvaliga o‘xshamayin, Yengillashib borsang quyosh chiqqan sayin. Yomg‘ir tingan dunyosiga etak siltab, Uchib ketsang ul yor ila bir bug‘dayin. Yomg‘ir yog‘sa... https://t.me/Najmiddin_Ermatov

Бўй қиз тушларидай сирли, сафоли, Бола ўйларидай сарҳади фузун, (Бизларни айирган осмон ортида) Иккимиз бир бўлиб кетмоқлик учун, Бир макон бўлса. Ортиғ қийнамаса туфроғлиғ юки, Гиллар ҳақ сўрмаса сўнгги дам тандан. Бул қўноқ дахрдан оёқни узсак, Каҳкашон бир ёни туташса ерга ва нарвон бўлса. Бизсизлик ваҳмидан қўзғалса замин, Чақмоғу бўронлар тўсса гар йўлни. Кетишга шахдлансак, фақат кетишга, Бошни йўқотсак-да, йўқотсак ўзни, Дил омон бўлса. Кулсалар: Буларнинг йўллари хато, Десалар: Тақдирга айри бу қилмиш. Юзини ўгирса дунё саросар, Фақат Ишқ, фақат Ишқ, фақат Ишқ, Биз томон бўлса. Тириклик қиймати буткул ўзгарса, Исрофил куйласа висолнинг васфин. Иккимиз кўз ёшдай бирлаши-и-и-и-иб кетсак, Чақалоқ қабридай жаннатга яқин, Тинч ором бўлса. Иккимиз бир бўлиб кетмоқлик учун, Бир макон бўлса. Нажмиддин Эрматов

Бу дунёда биргина аёл бор бўлгандаям дунёда муҳаббат бор, демак ҳаёт бор, деб куйлаган эди беназир озарбайжон шоири. ХУРШИД ДАВРОН АЁЛ ВА МУҲАББАТ ҲАҚИДА ШЕЪРЛАР https://kh-davron.uz/ijod/sherlar/ayol-muhabbat.html

''Тумшуғингиз устига янги меҳмон муборак бўлсин, афандилар!.. '' Абдулла Қодирий. «Муштум» таърифида (1923) Тарихга бир айланиб қаралса, муштнинг аҳамияти зоғора нондек бўлиб кўз ўнгида гавдаланур. Аммо холи ҳозирамизга ҳам кўз қирини ташланса, мушт деган ҳайвони ғайри нотиқнинг сиёсатда подшоҳ, иқтисодда авлиё, фанда кимё ўрнини ишғол этканини кўрилур. Буларни ҳам бир ёққа қўя туриб, муштнинг аҳамияти муҳиммасини ўзимизнинг манави маҳалла-кўйдан қидирилса тафтишотга тағин ҳам яқинроқ турилған бўлинур: Маҳалла-кўйларимизда битга-битта бўйни йўғон — бўйни ғавслар борлиғини ҳар бир кимса билур ва уларнинг маҳалла ижтимоиётида ўйнайтурған рўллари ҳам катта-кичикка белгулукдир. Бизнинг текшириш ва кашфиётимизча асл хусусият бўйни йўғонлиқда бўлмай, унинг замиридаги муштдадир ва муштумзўрлиқдадир. Лекин бу таъриф жаҳонгир ва буржуазия файласуфлари нуқтаи назаридан бўлиб, аммо пролетариатнинг муштка бўлған назарияси бунинг аксидир. Журналимиз шу кейинги қўли қадоқлар синфининг «Муштум»и бўлғанлиқдан унинг маъноси ҳам ҳалиги таърифнинг тамоман тескарисидир. Бу «Муштум» зўрлиқ муштуми эмас, ҳақлиқ муштумидир; бу «Муштум» — золимлар муштуми эмас, мазлумлар муштумидир. Шунинг учун бунинг маъноси ҳам бошқачадир. — Ҳамманикига дўлона ёққанда, сизникига девона ёғди! — Қовун, деб экканимиз шунғия бўлуб чиқди! — Олтун қўнғуз деб махтағанлари қора қўнғуз эканки, рўмолча билан бурунни ўрашга мажбур бўлдиқ… — Боғдан гапирсак — тоғдан келадилар! — Али, десак — бали, дейдилар… — Шу йўсун: гулшан разолатда, гулзор сафоҳатда, бозор сиёсатда, майдон ҳамоқатда, бойимиз, мулламиз, эшонимиз, ёшимиз ва моховимиз, песимиз сайру гулустон этмоқда ва жунуни маърифат, фунуни шайтанат водийларида масти-лояъқил кезмакдалар… Мана шундай «овони саодат»ларда тўрт томондан мўралаб, эл ичига оралаб, ҳақиқатни қоралаб, яхшидан ёмонни саралаб шахсий ғараздан соф, тўғри юрмаганга боп бир «Мушти пурзўр»га эҳтиёж сезилди ва узоқ ўйлаб турилмай узоқ-яқин, дўст-душманларимизнинг кўмаклари умидида ушбу «Муштум» журналининг нашрига ҳам қарор берилди. Тумшуғингиз устига янги меҳмон муборак бўлсин, афандилар! Жулқунбой «Муштум» — 1923 йил, феврал, 1-сон, 2-бет https://t.me/Najmiddin_Ermatov

Баҳром Ирзаевга Арғумоқ кетган сўқмоқ, Заминга чўкиб борар. Уюрдан айри қулун, Жавдираб ўтиб борар. Киприклари қилқалам, Сиёҳин тўкиб борар, Тушовин узган исён, Етовчи юрак бунда. Аср ошган арчанинг Шохларида кўк томчи, Сояси турғун эмас, Бу беш кунлик алдамчи— Тўнглаган ёши дарак, Эй, қулуним, чопсанг-чи, На қўноқ мадор бўлар, На замон тиргак бунда. Кўк бўрин ёлин ўпган Шамолларга қулоқ сол. Эртакка кўчган чиннинг Шу йўлларда изи бор. Мутега кўп суянма, Атагани ҳўл рўмол. Ҳақ на даркор бундайга, На жони ҳалак бунда. Байловга кўникканнинг, Жони-да ширин келар. Бир жойга тўплаётган, Моли-да ширин келар. Бошини қумга суққан, Ҳоли-да ширин келар. Эли ялқов келар ва На подшо сергак бунда. Ҳайқириб кет тоғларни, Зир титратсин кишновинг. Ҳайқиравер қашқирлар, Бузгунича қуршовин, Ҳайқиравер айғирлар, Узгунича тушовин— Ўзинг ҳақ деб кетмасанг, Келмагай дарак бунда. Итларга талаш тушган Карвонни топмагунча, Алпларинг ютиб ётган Зиндонни топмагунча, Эгасиз бадар кетган, Туронни топмагунча, Ўзингни йўлларга сол, Қолмоқ не керак бунда?... https://t.me/Najmiddin_Ermatov

"She'r sehri" bir guruh yosh adiblarning ijodiy kanallarini tavsiya qiladi:

Javlon Jovliyev — @javlonjovliyev Dadaxon Muhammadiyev — @dadaxonmuhammadiy Bobur Elmurod — @Bobur_Elmurod Bahodir Bahrom — @eng_suluv_armon Mansur Jumayev — @Mansur_Jumayev Dilmurod Do'st — @Dil_Dost Husan Maqsudov — @anorbooks_nashr Bek Ali — @bek_ali_ijodi Alibek Anvariy — @Alibek_Anvariy Islomjon Qo'chqorov — @islomjon_ijodi Najmiddin Ermatov — @Najmiddin_Ermatov Xurshid Abdurashid — @xurshidabdurashid Suhrob Ziyo — @suhrob_ziyo1 Shahriyor Shavkat — @shahriyor_shavkat

@sherSehri

Баҳор келгач фотиҳамизни, Қалдирғочлар ўқиб беради. Найсон- чевар, гулгун кўйлагинг, Камалакдан тўқиб беради. Узун қиш тунини яшаб ўтсак бас, Кишанларни бойчечак ечмиш. Япроғини бичиб ялпизлар, Кўзларима илар чимилдиқ. Гўшангамиз учун хонқизи, Тушларини беради тиниқ. Айрилиқ кунини яшаб ўтсак бас, Қатқалоқ ғовларни шабнамлар ечмиш. Пешонамиз ювади беҳишт, Тақдиру таъқиқлар қолади ортда. Бир мангу манзилни макон этамиз, Қувилмаймиз заминга қайта. Шу битта умрини яшаб ўтсак бас, Танимизни Азроил ечмиш. ©Нажмиддин Эрматов декабрь, 2018

#Buxoro Motamsaro ona yana aza ochgandek... Bu safar kimi o‘ldi, Nimasidan ayrildi ekan?...

*** Қон ва Сиёҳ Қон: —пақ этди, отилди ўқ. ҳақ, деган ул ўғлоннинг тешилган кўкрагидан бўй чўздим гул мисоли. Сиёҳ: —пақ этди, отилди ўқ. зирхланган қўналғада қондан қўрққан қўлни ва кўрдим қоғоз висолин. Қон: —авлодим, эгилмагин, бошингни тик тут, дея жондан кечган ўғлоннинг исён тўла кўксидан Ватан дея тўкилдим. Сиёҳ: —келажакка солдим из: “Бош эгмади исёнчи, Хоин эди, отилди”. Йиллар ўтиб авлодинг Бошин эгиб ўқийди. Қон: —Ватан дея тўкилдим. Сиёҳ: —хоин дея ўқилгай. @Najmiddin_Ermatov

​​Бир шеър таҳлили ҲАҚИҚАТ ВА БЎҲТОН МУНОЗАРАСИ   Ҳақ ва ҳақиқат – ижоднинг асосий мезони. Ҳазрат Алишер Навоий: _“Нукта су янглиғ эритур тошни, Топса ҳақиқат ўтидин чошни” – деб ёзар экан, айни моҳиятни назарда тутган. “Нукта” – сўз, сўз бўлганда ҳам фасоҳат ва балоғатни мужассам этган бадиий сўз. У тошни ҳам эритишга қодир. Фақат бир шарти бор: ҳақиқат ўтидан тафт олмоғи зарур. “*Бўлса ҳақиқат гуҳаридин йироқ, Ришта сўзин сўзламаган яхшироқ”. _Яъни агар ҳақиқат гавҳарлари терилмайдиган бўлса, сўзни назмга солмоқ – увол. Буюк мутафаккир СЎЗга, ШЕЪРга ана шундай талаб қўйган. Акс ҳолда маскани фавқ ул-фалак* – фалакдан ҳам юксакда бўлган қаламнинг қадри ерга урилган бўлади. Замонлар ўтавериши мумкин. Лекин бу мезон ўзгармайди. Замонамизнинг атоқли шоири Усмон Азимнинг “Шоирлари ёлғон айтса, ўлади эл” – дейиши сабаби ҳам шунда. Ушбу мўъжаз тадқиқотда Нажмиддин Эрматовнинг “Қон ва Сиёҳ” шеъри таҳлили орқали навқирон шоир ижодида ана шу мезон ўзига хос акс этаётганига диққат қаратилди. Шеър Қон ва Сиёҳ мунозараси асосига қурилган. Бу ўринда Қон – ҳақиқат, Сиёҳ эса – бўҳтон рамзи. Икки суюқлик – бири инсон томирида оқиб, унинг тириклигини таъминласа, иккинчиси – оқ қоғоз устига тўкилиб, одамзод қисматига доир келажак авлод тасаввурини шакллантиради.    Қон: – пақ этди, отилди ўқ. ҳақ, деган ул ўғлоннинг   тешилган кўкрагидан бўй чўздим гул мисоли.   Сиёҳ: – пақ этди, отилди ўқ. зирхланган қўналғада қондан қўрққан қўлни ва кўрдим қоғоз висолин. Пақ этиб ўқ отилгач, Қон Ҳақ ва ҳақиқат йўлида шаҳид кетган ўғлон кўксидан бамисоли гулдек бўй чўзгани, бу ўлимнинг эзгулик йўлида рўй бергани ва нечоғлиқ шарафли эканини англатади. Зирхланган қўналға – ёвузлик, ваҳшат ва зулм ҳукм сурган манзил. Бу манзилда виждонлилар ор-номусини сақлаб қолса, қўрқоқлар шарафидан айрилади. Қондан қўрққан қўл – аслида, қилмиши хиёнат эканини билиб турган сотқиннинг ҳолати. Қоғоз висолини кўрган сиёҳ – хоиннинг шаҳид ўғлон умр чироғини сўндирган бўҳтони. Таъкидлаш керакки, ушбу шеърида Нажмиддин Эрматов Сиёҳ образига мутлақо янгича ёндашган. Шеъриятимизда унгача бу образга салбий маъно юклатилмагани ҳам ушбу фикрни тасдиқлайди.  Мунозара эса мана бу тарзда давом этади: Қон: – авлодим, эгилмагин, бошингни тик тут, дея жондан кечган ўғлоннинг исён тўла кўксидан Ватан дея тўкилдим.   Сиёҳ: – келажакка солдим из: “Бош эгмади исёнчи, Хоин эди, отилди”. Йиллар ўтиб авлодинг Бошин эгиб ўқийди. Қон авлодлар эгилмаслиги, бошини тик тутиши йўлида жонини қурбон қилган ўғлон кўксидан Ватан дея тўкилганини айтиб, бу ўлимнинг ор ва номус, Ватан ва миллат учун воқе бўлганидан сўз очади. Зирхланган қўналғадаги Сиёҳ эса: “Бош эгмади исёнчи, Хоин эди, отилди”, дея бўҳтонни ҳақиқат дея келажакка из солишини, йиллар ўтиб авлодлар буни уятдан бош эгиб ўқишини билдиради. Ана шу ўринда мустабид тузумнинг туб моҳияти, ҳақни ёлғонга дўндира олиш табиати теран очилган: шаҳид ўғлон авлодлар бошини тик тутиши йўлида жон берган бўлса, Сиёҳ битган бўҳтон сабабидан уларнинг бош эгиб қолиши – фожиа бундан ортиқ бўлмас! Шеър финалида: Қон: – Ватан дея тўкилдим, - деб шарафли ниҳоя топганидан фахр этса, Сиёҳ: – Хоин дея ўқилгай, - деб бўҳтоннинг ғолиб бўлишини “башорат” қилади. Шоир миллатнинг мустамлака давридаги кечмиши тарих ҳақиқатига монанд эмас, балки мустабидлар истагига мувофиқ ёзилганини Қон ва Сиёҳ рамзий образлари мунозараси воситасида таъсирли ифодалайди. Яқин тарихимиздаги жонини Ватан йўлида фидо этганларга нисбатан “хоин” тамғаси босилгани билан боғлиқ мудҳиш воқеликни бутун моҳияти билан бадиий талқин этади. Ҳақсизлик, адолатсизлик ҳукм сурган жамиятда Ҳақиқат ва Бўҳтон кураши муқаррар экани ҳақидаги поэтик хулосага келади. Ушбу шеър таҳлили ёш шоирларимиз қаламни ҳақиқатга хизмат қилдираётгани далилидир. Нурбой Жабборов

"Negadir ularga aloqam yoʻqdek, Yomgʻir boʻlsam kerak aslida... " Najmiddin Ermatov she’ri. Mahliyo Asqaraliyeva ijrosida

O‘shanda kuz edi - fasli nihoya, Shaffof sovutini kiyar edi ko‘l. Bir ayol dirdirab g‘o‘za yulardi, Nigohlari dilgir, yanoqlari ho‘l. O‘shanda kuz edi, qiyilgan kunlar Charnagan qismatday qiymati o‘chgan. Bir ayol dirdirab g‘o‘za yulardi, O‘ttiz kuzagida uch bahor ko‘chgan. O‘shanda kuz edi, Qora qarg‘alar Tentirab uchganda qo‘noq axtarib, Bir ayol dirdirab g‘o‘za yulardi, Qaro kiprigida anduh ko‘tarib. O‘shanda kuz edi, Yo‘qsil yovg‘oni Sovugan sandaldan taft olmagan kun. Bir ayol dirdirab g‘o‘za yulardi, Vatanday unutlig‘ qolgani uchun. Necha kuzak o‘tdi o‘shandan beri, Qarg‘a tumshug‘ida qish keldi ko‘p bor. Mazlum ko‘zyoshida siyoh ivitib, Xalq, deb shior bitdik betakror - takror. Yangi qor yog‘yotgan shu yangi yurtda, Bir sezgi borlig‘im etmoqda barbod: Hamon g‘o‘za yulib yurganday ayol, Haliyam o‘shanday turganday hayot... Surat muallifi: Xolida Musulmon https://t.me/Najmiddin_Ermatov

Toshkent davlat O‘zbek tili va adabiyoti universiteti, O‘zbek filologiyasi fakulteti “Adabiyot nazariyasi va zamonaviy adabiy jarayon” kafedrasi Sizni O‘zbekiston xalq shoiri Xurshid Davron bilan bo‘lib o‘tadigan ijodiy uchrashuvga TАKLIF ETАDI Anjuman ToshDO‘TAU “Adabiyot nazariyasi va zamonaviy adabiy jarayon” kafedrasi qoshidagi “Hozirgi adabiy jarayonda ijodkor o‘rni” yo‘nalishidagi nazariy-metodologik seminar rejasi asosida tashkil qilinadi Tadbir 2024-yil 21-fevral kuni soat 10:30 da Toshkent davlat o‘zbek tili va adabiyoti universiteti majlislar zali (A-bino, 212 - xona)da o‘tkaziladi.

Тил бу танглайингдан чиққан ортиғинг, Тумшуғинг тилингни тийиш-чун бешак. Юрагинг қўрқувни ҳис этмоқ учун, Қанотинг шунчаки ҳуснингга безак. Сайрамоқ? Нима у? Телбалар йўли, Англамоқ - ахлоққа тескари ғоят. Осмон бу қонунга зид бўлган маскан, Учишга уриниш оғир жиноят. Тухумдан чиққандан шундай дедилар: Қафасдан ташқари - жиноят буткул. Фақат ичкарини ҳақ йўл деб билди, Энди ҳеч жиноят қилмайди булбул. Нажмиддин Эрматов ноябрь, 2019

Shimoldan yog‘iy kelar, Talab qilib Turonni... ... O‘rningdan qo‘zg‘al endi, Turkiy elning o‘g‘loni... To‘lig‘i👇 https://t.me/Najmiddin_Ermatov/932

Шерзодхон Қудратхўжа “ўзи яшаб турган мамлакат тилини билмаган одам ё босқинчи, ё аҳмоқ” деган гапи учун россиялик бир валломат томонидан “русофоб” деб эътироф этилиб, Россияда “персона нон грата” деб эълон қилинибди (сизга ёқмаган гапни айтган кимсаларни сутка ўтмай “персона нон грата” деб эълон қилишни ўрганинг, эй, Ўзбекистон валломатлари! Йўқса, ўша гап сизга ёқибди, деб ўйлаб қолишлари мумкин). Менга ғалати кўрингани – россиялик у дабба нега Қудратхўжанинг гапини ўзига олган? У “руслар” ё “Россия” демаган шекилли? Кейин, Қудратхўжа Россиядаги масала ҳақида эмас, Ўзбекистондаги ички бир ҳолат ҳақида гапирган-ку, тўғрими? Мана, Россиядаги бошқа даббалар: “Ўзбеклар жонажон Россиямизга ўз юртида рус тилини ўрганиб келсин, тилимизни билмаса, ишлашга қўймаймиз”, деяпти-ку, бу гапга бизнинг валломатлар ҳар доимгидек қўйга ўхшаб жим қараб турибди, тўғрими? Қудратхўжа ҳам Россия ўзи учун илгари сураётган шу талабни сал дангалроқ ва сал қўполроқ айтган, холос. Мен Шерзодхон аканинг айниқса ўзбекчада қийналадиган русийзабонларга сал оғирроқ ботган (шунақа оғирроқ ботадиган қилиб айтмаса, шунақа сезиларли реакция ҳам бўлмасди-да) гапидаги тагмаънони қўллаб-қувватлайман: одам ўзи умр бўйи яшаб, 10-20 йиллаб ишлаб турган мамлакатидаги мутлақ кўпчилик ишлатадиган тилни билиши, ўрганиши керак. “Шароит йўқ-ку!” деманг-да бирдан – сиз шароитни талаб қилиб олинг. “Ҳақ олинур, берилмас”, деган боболаримиз. Ўзбек тилини ўрганиш – сизнинг ҳақингиз, талаб қилишга ҳақлисиз. Боз устига, бизнинг ўзбек ҳукуматимиз ўзбек тилидан сўзлашувчи аҳолидан кўра бошқа ҳар қандай, айниқса, рус тилида сўзлашувчи аҳолининг дод-войига яхшироқ қулоқ солади: сиз дод-вой солиб чиқсангиз, Космонавтлар хиёбонига Янги Ўзбекистон монументи ўрнатилмайди, сиз дод-вой солиб чиқсангиз, 80-90 йил аввал қурилган эски уйлар бузилмайди, сиз дод-вой солиб чиқсангиз, парклар, дарахтлар кесилмайди ва ҳоказо, ва ҳоказо. Худди шундай – “бизга ўзбек тили курслари керак, ўзбек тилини ўрганишимиз учун шароит яратиб беринг!”, десангиз, шубҳам йўқ, бу дод-войингизга ҳам қулоқ солинади, чора-тадбирлари қилинади албатта. Кейин, яна бир гап – биринчидан, Шерзодхон акани ҳозирги Россия “персона нон грата” деб эълон қилгани билан табриклайман (умуман олганда, бу шараф). Иккинчидан, ҳозирги Россия Шерзодхон акани “персона нон грата” деб эълон қилгани учун – ўзимга ҳам қанчалик ғалати туюлмасин – ҳозирги Россияга раҳмат айтаман ва ҳозирги Россияни “персона нон грата” деб эълон қилинган ўзбекистонлик валломатлар рўйхатини бетўхтов кенгайтиришга, иложи бўлса, Ўзбекистоннинг бутун вазиру ҳокимларидан тортиб умуман барча амалдорларини шу рўйхатга киритишга чақираман: Россиянинг ўзи ёрдам бермаса, бизнинг валломатларимиз: “Тарихан Россияга боғлиқмиз, бошқа йўлимиз йўқ, улар билан муносабат қилмасак бўлмайди”, деб хотиржам юраверади, янги йўллар, янги ҳамкорларни қидирмайди, ёнида шунча яхши қўшниси бўла туриб, газни ҳам, нефтни ҳам, менежерни ҳам, бошқасини ҳам Россияда излайверади. Амалдор бўлмаган, валломат бўлмаган ватандошлар эса, агар Россияга бориб ишлаш ниятида бўлсалар, бу ниятларидан қайтмасинлар – Россиянинг имкон қадар кўпроқ пулини, бойлигини, ресурсларини олсинлар. Имкон бўлса, ерларини ҳам олиш керак. У ерда ўзбек ўчоқларини кўпайтириш керак. Россия ресурсларга бағоят бой ўлка – буларни ўзлаштирмаслик тентаклик бўлур эди. UPD. Ҳали "персона нон грата" деб эълон қилинмабди, ҳалиги россиялик даббанинг шахсий таҳдиди экан кўпроқ. Ҳай, кутайлик, "персона нон грата" деб эълон қилиниб қолар.

*** Жонтемирга Балки яна келгайдир баҳор, Балки яна гуллар дарахтлар. Балки яна булбуллар тўккан, Кўзёшидан унгайдир бахтлар. Балки яна масъум келинчак, Сойга бориб айтар тушини. Бу сафар ҳам сувлар айтмайди, Тушда юрган ул ёт кишини. Балки рашкдан увлайди бўри, Ой қилмишин ошкор этса доғ. Балки яна кофир хаёллар, Ҳаётимга тўқийди сиртмоқ. Балки ўлган оҳу кўзидан, Сачраб кетар борлиққа чирой. Балки яна қиздай бокира- Оғринмасдан оқа бошлар сой. Балки яна кутган, кутмаган Ҳар жон учун келгайдир баҳор. Аммо бунинг баҳордан ҳоли, Симёғочга нима даҳли бор?.. ©Нажмиддин Эрматов май, 2018.

BUGUN, 20:15 da PREMYERA! “Aslida” loyihasining 2024-yildagi ilk sonida taniqli tarjimon, adabiyotshunos olim, O’zbekiston qahramoni – ustoz Ibrohim G’ofurov bilan shaxsiy qadriyatlar, adabiyot adolati, Erkin Vohidov bilan bog’liq qiziq xotiralar, Milliy tiklanish partiyasidagi rahbarlik faoliyati, tarjimonlik yo’li, hozirgi adabiy muhit va boshqa muhim mavzularda suhbatlashdik. https://www.youtube.com/watch?v=Vl7Bf7v6g4Q&ab_channel=MehrNoz @mehrnoz_abbos