خدام الامام الحجة روحي فداه

​اندکی از جانب تو، تو را از بسیاریِ دیگران بی‌نیاز می‌کند. ممنون از شما دکتر. ​تماس می‌گیریم. الو سلام علیکم. برنامه دروب الرجال. ​نام شریف؟ بفرمایید. با من هستید؟ بله بفرمایید. ​خوش آمدید. سلام علیکم. و علیکم. ​و علیکم السلام. من از موبایل تماس می‌گیرم. خدا حفظتان کند. ​ممنون از شما. سلامتی‌تان چطور است؟ من از عراق با شما هستم. ​خوش آمدی، در عراقِ عزیز و زیبا. امری داری؟ ​سلام دکتر. من دیابت دارم و پوچی استخوان دارم. و سینوزیت هم دارم. ​باور کن کسی که داروی ما را مصرف نکند، برای تمام بیماری‌های واگیردار و غیرواگیر، کشنده و غیرکشنده؛ اصلاً نمی‌داند و عقل ندارد (بلانسبت شما). ​بله، ما درمان دیابت را داریم و از آن شفا می‌یابید و شیرینی می‌خورید. خرما می‌خورید. عسل می‌خورید. ​این درمان نزد ماست. خوش آمدید. خوش آمدید. ​ممنون از تماستان، تیم برنامه مشکل را پیگیری می‌کند. دکتر، در پایان برنامه، یکی از برادران پرسید از کجا دین را شروع کنیم؛ زیاد طول نمی‌دهم، اولین کلمه‌ای که در قرآن می‌خوانی چیست؟ می‌گویی الحمدلله رب العالمین. یعنی اگر مصیبتی به تو رسید، اگر فقر به سراغت آمد، اگر حادثه ناگواری رخ داد، نتیجه این است: الحمدلله رب العالمین. بعد از آن به تو یادآوری می‌کند و می‌گوید: الرحمن الرحیم. ​بدان که این رحمانِ رحیم، گناهان بزرگ را می‌بخشد. اما باید بدانی که این رحمانِ رحیم محال است تو را نادیده بگیرد. محال است تو را رها کند. نمی‌تواند تو را نادیده بگیرد. سپس «مالک روز جزا»؛ بدان که این علی بن ابی‌طالب است. ​این ولایت، بدون آن مصیبت است. چه می‌گوید؟ «تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم». ​نه فقط می‌پرستیم، نه فقط نماز می‌خوانیم؛ بلکه همه چیز را از تو می‌خواهیم. ​حتی چیزهای غیرمنطقی را؛ چون تو پیش از این «تنها تو را می‌پرستیم»، تو «بخشنده‌ترین بخشندگان» بودی. یعنی همه چیز را از من می‌پذیری. ​خوب یا بد. «اگر گناه از بنده تو بزرگ است، پس گذشت از جانب تو باید نیکو باشد». ای ابوحسین (امام علی)، گناهکار نزد تو آمده است. ​چگونه مرا رد می‌کنی؟ من به گناهم اعتراف می‌کنم. این یک مورد. «تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو... ما را به عصمتِ ولایت هدایت کن». ​به راهی که هیچ کجی در آن نیست. ابداً. مشکل اینجاست. ​بعد از آن چه می‌گوید؟ «راه کسانی که به آنان نعمت دادی». همه چیز را به آنان بخشیدی. در این راه هیچ‌کس نیست که پیرو علی بن ابی‌طالب باشد و احساس کمبود کند. ​و احساس خستگی و سختی و تنگنا کند، چرا؟ قرآن در سوره جن چه می‌گوید؟ می‌گوید: «چون آن (هدایت) را شنیدیم به پروردگارمان ایمان آوردیم». پس هر کس به پروردگارش ایمان بیاورد (مضمون آیه این است): «نه از نقصانی می‌ترسد و نه از ستمی». و نه از سختی. ​نه نقصان و نه سختی. «راه کسانی که به آنان نعمت دادی، نه آنان که مورد غضب واقع شدند»؛ غضب‌شدگان نه ایمان آوردند و نه الحمدلله گفتند، ابداً. بنابراین برادران، این سوره عظیم (فاتحه)، تنها آغاز کتاب نیست بلکه آخرین آیه و آخرین سوره (از نظر رتبه) است، اما آن را در ابتدا قرار داد تا چه کند؟ تا شما را در مسیر درست قرار دهد که از طریق آن به مقصود خود برسید. شما حقیقت قرآن را نزد خود دارید، سراغ کتاب‌های کهنه و فرسوده نروید. اگر امام حجت بیاید، آب فرات از فرط جوهر و علم، آبیِ تیره خواهد شد. مجری: ​ممنون از شما دکتر. خداوند اعمالتان را قبول کند و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته. #پایان ❇️🌤❇️ خدام الامام الحجة روحي فداه @fjir_sidk