📚 درس و تست کامپیوتر💻

#برنامه_نویسی دستور typedef : با این دستور میتوان یک نام مجازی به یک نوع داده ای داد ، یا نامی جدید برای نوعی از پیش تعریف شده ایجاد کرد ، در انتهای دستور typedef حتما باید سمی کالن بگذاریم . استفاده از این دستور باعث میشود قابلیت حمل برنامه زیاد شود . مثال typedef int add ; add n ; int k ; خط اول نام مجازی add رو به نوع int میده ؛ خط دوم متغیری صحیح بنام n تعریف میکنه و خط سوم هم متغیری صحیح بنام k تعریف میکنه ، یعنی هنوز int معتبر هست .

#برنامه_نویسی نکته : اگر رشته جلوی define# بیش از یک خط شد باید در انتهای خط کارکتر \ قرار داده شود تا مشخص شود متن بعدی ادامه همین خط است

#برنامه_نویسی به دستوراتی که با # شروع میشوند ، دستورات پیش پردازنده میگویند ، این دستورات مربوط به کامپایلر هستند و به زبان ماشین تبدیل نمیشوند . پیش پردازنده یک برنامه سیستمی است که قبل از انجام عمل ترجمه توسط کامپایلر تغییراتی در برنامه منبع (سورس) پدید می آورد اگر بعد از ثابت const دیتاتایپی نوشته نشود ؛ از نوع int در نظر گرفته میشود

#برنامه_نویسی ثابتی که با define# تعریف میشود ، فضایی اشغال نمیکند ولی ثابتی که با const تعریف می شود در واقع متغیری است که نمیتوان مقدار آنرا تغییر داد .

#برنامه_نویسی محاسبه مساحت دایره با دستور define# با دستور define # میتوان به یک مقدار ثابت ، اسمی مجازی داد . یعنی در این برنامه هروقت کامپایلر به p برخورد کنه ، بجاش عدد 3.14 میذاره . آخر تعریف دستور define# نباید ; سمی کالن بگذاریم نکته : p متغییر نیست و حافظه ای را اشغال نمیکند و نمیتوان مانند متغییرها مقدار آنرا تغییر داد . به هر مقدار ثابتی که با define# تعریف شود ، ماکرو میگویند . از یک ماکرو میتوان برای تعریف ماکروهای دیگر استفاده کرد . مثلا #define one 1 #define two one+one ...

#برنامه_نویسی دستور cout.put جهت « نمایش یک کارکتر » استفاده میشود .

#برنامه_نویسی جمع بندی کلی ؛ برای «خواندن کاراکتر» از دستورات getch (); getche (); getchar (); استفاده میشود برای نمایش کاراکتر از دستور ;()putchar استفاده میشود همچنین برای «خواندن رشته» از دستورات cin.get (طول رشته,نام رشته) gets (نام رشته) استفاده میشود و‌ برای نمایش رشته از دستور puts استفاده میشود

راه دوم ، استفاده از توابع gets برای خواندن رشته ای از کارکتر ها (حتی فاصله) و puts برای نمایش رشته ای از کارکتر ها است .

برای رفع این مشکل ؛ ابتدا فایل cstring را در هدرفایل include میکنیم سپس از تابع cin.get (طول رشته , نام رشته) استفاده میکنیم .

#برنامه_نویسی در وارد کردن رشته به ارایه ی کارکتری ، عملیات هنگامی خاتمه میابد که کامپیوتر به blank (خط فاصله) یا کد Enter برخورد کند . اینجا کلمه ali reza رو با فاصله نوشتیم و فقط رشته ali در آرایه x ذخیره شد

#برنامه_نویسی از تابع putchar برای چاپ یک کاراکتر استفاده میشود

#برنامه_نویسی دستور دوم خواند کارکتر getche است در این دستور نیازی به فشردن دکمه Enter نداریم دقت کنید getche کارکتری که کاربر وارد میکنه رو نمایش میده و در متغیر x ذخیره میکنه ، درواقع e آخره کلمه getche یعنی اکو . این دستور سریعا اولین کارکتر رو تو متغیر x ذخیره میکنه و نمیذاره کارکتر بیشتری وارد کنیم ! اینجا a اول بخاطر خاصیت اکو هست و a دوم بخاطر دستور cout خود به خود چاپ شده ! دستور دیگری بنام getch داریم که اون هم نیازی به فشردن دکمه Enter نداره و فقط کارکتر رو ذخیره میکنه ، یعنی کارکتری که کاربر وارد میکنه رو نمایش نمیده !

#برنامه_نویسی از دستور getchar برای خواندن کارکتر استفاده میشود . نحوه کارکرد این دستور طوری هست که باید حتما پس از آن کلید Enter را فشار دهیم . خودمونی تر بخوایم بگیم ؛ هرچقدر کارکتر وارد کنیم ، فقط اولین کارکتر رو میگیره و هر وقت Enter رو بزنیم اون کارکتر رو میندازه تو متغیره X

#برنامه_نویسی کارکتر r\ مکان نما را به اول همان خط میبرد کارکتر b\ مشابه زدن backspace عمل میکند

#برنامه_نویسی در همین مثال اگر قسمت اعشاری را حذف کنیم نتیجه این هست که کامپیوتر عددی که با 0 شروع میشه رو بصورت اکتال میخونه و اول این عدد 056 رو از مبنای 8 به مبنای 10 میبره و بعد نمایشش میده ! 6×8^0 = 6 5×8^1 = 40 6 + 40 = 46

#برنامه_نویسی در این مثال هیچ پیغام خطایی رخ نمیدهد ، چون عدد 056.34 بصورت یک عدد اعشاری درنظر گرفته میشود نه اکتال! پس از نسبت دادن عدد اعشاری به عدد صحیح ، قسمت اعشاری و صفره قبل از عددها حذف میشود و عدد 56 نمایش داده میشود

#برنامه_نویسی مقادیر صحیح در سه مبنای 10 (دسی) 8 (اکتال) 16 ( هگزادسیمال) نمایش داده میشوند ، اعداد دسیمال نباید با صفر شروع شوند ، چون اعداد اکتال با صفر شروع میشود . مثلا 013 عددی در مبنای 8 است و معادل دسیمال آن 11 میباشد چون 3×8^0 = 3 1×8^1 = 8 0×8^2 = 0 3+8+0=11 همچنین قبل از اعداد در مبنای 16 ، از علامت 0x استفاده میشود مثال : مقدار 0BE3 باعث پیغام خطلا میشود چون صفر دارد اما x ندارد . مقدار 0x12.43 باعث پیغام خطا میشود چون نقطه دارد

#برنامه_نویسی در زبان سی پلاس پلاس ، نوع string نداریم و تعریف رشته به کمک آرایه ای از کارکترها صورت میگیرد .

#برنامه_نویسی در تعریف متغییر های دارای پیشوند ، اگر قبل از نام متغیر نوعی نگذاریم کامپیوتر آنرا بصورت پیش فرض از نوع int در نظر میگیرد unsignet a معادل unsigned int a long a معادل long int a

#برنامه_نویسی در زبان سی پلاس پلاس نوع wchar_t برای معرفی کارکتر های عریض بکار میرود پیشوندهای تغییردهنده نوع (type modifier) انواع modifier عبارت اند از : short , long , unsigned , signed نکته : unsigned و signed فقط با int و char بکار میروند و اگر آنها را پشت نوع float یا double بنویسم «خطای کامپایلری» رخ میدهد . نکته : بصورت پیش فرض متغیری که از نوع int یا char تعریف میشود ، از نوع علامت دار است (signed) یعنی میتواند عدد منفی یا مثبت را در خود ذخیره کند . اگر قبل از نوعی ، عبارت long نوشته شود معمولا تعداد بایت های رزرو شده برای آن متغییر دوبرابر میشود ، اگر short نوشته شود تعداد بایت های رزرو شده نصف میشوند . تعداد بایت های رزرو شده توسط نوع های مختلف در کامپیوترهای مختلف با یکدیگر فرق دارند .