کانیا دل
رفتن به کانال در Telegram
بررسی و نقد شعر نقشه: https://goo.gl/maps/mGW9jFDJowm شعر، نقد، نظر: @kawaspahi
نمایش بیشتر1 307
مشترکین
+224 ساعت
+97 روز
+430 روز
آرشیو پست ها
1 307
Repost from MANAME / مانامە
https://www.aparat.com/v/Wewa5
فیلم ببینم
فیلم «گام معلق لکلک» را اگرچه پیشترها دیدهام، ولی لذتی که با اینبار دیدنش بردم، متفاوت بود. این را گفتم که پیشنهاد کنم بد نیست در ویدئوگردیهای آخر هفته، سری هم به این فیلم بزنید.
گام معلق لکلک را تئودوروس آنجلو پولوس (کارگردان شهیر یونانی) حدود ۳۵ سال پیش ساخته، ولی به دلیل ساخت حرفهای و مضمون اساسی، بهقدری تازه است که امروز و همیشه میتوان آن را دید.
فیلم داستان سیاستمداری است که بطور مرموزی گمشدهاست و نهایتا هم وقتی همسرش او را در یک شهر مرزی یونان میبیند، ترجیح میدهد که او را نشناسد!
گام معلق لکلک، فیلمی است بهشدت شاعرانه و معناگرا که حول دو موضوع انسان و مرز میچرخد؛ فرار از دنیای سیاست و توجه به موضوع مرزها و مسائل و مصائب آن.
نکته جالب در موضوع مرز، تاکید فیلمساز بر جنبهی فلسفی فاصلهها و عبور است و نکته نسبتا عجیب اینکه، در این فیلم هم برای برجستهسازی مصائب مرز، بازیگران و نابازیگران کورد در محوریت قرار دارند. چند دیالوگ کوتاه اما مهم فیلم به زبان کوردی کورمانجی، به روشنی موید این نکته است.
#سپاهی_لایین (کاوە زێدان)
https://t.me/maname49
1 307
توننە بە...
روزگار وەختەکە شیرینە کو نەخواشەک توننە به
ل وەلێت و ناڤ ژیانێ، هەتتا جاشەک توننە به
سا کو بارێ توهمەت و جەور و گونەهان ئارد بکی
گۆند ب گۆند باژار ب باژار هەڕی، ئاشەک توننە به
گەر بخوازی غێیبەت و توخمێ لەقێ فەکسستیێ؟
ڤی وەلاتا گشتی تەڤدی ئەما ماشەک توننە بە
بیر و باوەریێن مە وەختەک پر دبن، سەر دکەڤن؛
کو ل ناڤ ت ئیل و تایفەی، ناتەراشەک توننە به
کەو وێ گاڤێ سەر دکە بن بەرفێ و ڤەرناکەڤە
کو ل دەردۆرا وی تاڤ و ریگ و کاشەک توننە بە
ئادهمان وەختەک پەریشانهال دمینن بتەنێ
کو ئەڤین و هەڤرێ و چاڤ قەرەقاشەک توننە بە
ڤێ گەپا داگر ب بیرا خوە تمێشە، تو هەڤال!
ئشق ل دەرنا تێیه جووشە، کو لاشەک توننە به
#مهەمەد_هوسێنپوور
@kaniyadil
1 307
سا چ؟
ئەز بندیێ ئشقێمە، ببینن هێسیرم
مەرگین ژ کمینێ تیر کر، ئەز نێچیـرم
نایار ناهەمڵینە؛ بغێرە تە، ئشق
ڤی غێرەتێ ئاشقانە سا چ ڤەشیـرم؟
#مهدی_رستمی
@kaniyadil
1 307
تا صبح
دور است راه روز، موذن! اذان نگو
تا صبح دلفروز، موذن! اذان نگو
با هر اذان صبح تو، یک باغ گل گریست
ای بلبل رموز، موذن! اذان نگو
این سرخی سپیدهدم از خون لالهای است
خون میچکد هنوز موذن، اذان نگو
دنیای گوژپشت نگاهش به گور ماست
در گوش این عجوز، موذن! اذان نگو
آتش به آب و خاک و هوای دلم نزن
با بانگ سینهسوز، موذن! اذان نگو
یخ بستهاست دست تمام دقیقهها؛
اینهم از این تموز، موذن! اذان نگو!
بادا که بگذرد شب این قوم قهر و غم
تا آن همیشهروز، موذن! اذان نگو!
#سپاهی_لایین (کاوە زێدان)
https://t.me/maname49
1 307
غەزەل
ئەرمان!
وەلاتەک، گرفتارێ دینەک کرن
هەزار دل، هێسیرێ برینەک کرن
برن خەونا ئەرمان و ئازادیێ
بدارڤە ل دارا یەقینەک کرن
ل هەر دەر دلەک ئاشق و خوەش هەبوو
تژی هەسرەتا نازەنینەک کرن
نە، دیتن ل ئشقا مەمێ رێز و راز
نە، کارەک سزاوارێ زینەک کرن
وەقەس کوشتن و کینە رێتن دلان
کو ئەردەک، گەدایێ ئەڤینەک کرن
ل هەر دەر هەبوو کەسک و سۆر و زەرەک
برن رەش کرن، تەڤ ل چینەک کرن
ل هەر دەر گولێن شاهیێ دشکڤین
بگشتی بقوربانە شینەک کرن
ل مە چیچەکێن لێڤکەن و چاڤڤە ژی
نە جارێ تەماشەک، نە بهینەک کرن
تەنێ ئاڤ هلانین و کانی خەراو
تەنێ گاڤ هلانین و خوینەک کرن
ئەگەر کووزەکێ مەی هەبوو ل رێیەک
هەرامێ کەرەک پیر و پینەک کرن
چ گۆڤەند و شاهی و شێئر و شەراب
کو گشتی فەدایێ گرینەک کرن
دراندن کتاو و نەخواندن هەساو
زمان، ڵالێ بەر ئەڵەزینەک کرن...
**
گورێن پیر، بوونە شڤان و شەڤان
سەرێ پێز، بەندێ شەڤینەک کرن
لێ، هەر رۆ سبێ خورجینا خوە تژی
دل و گۆرچیێن بەڕەجینەک، کرن
چ بێژم هەڤالۆ؟! تەنێ؛ ئاخ و بەس
کو؛ وان، ئەم ب ئەرمانا ژینەک کرن!
#سپاهی_لایین (کاوە زێدان)
https://t.me/maname49
1 307
سهم کامل!
رفته بودیم از سر کوچه، کمی حبوبات بخریم. همسرم قیمتهای فروشگاه را که دید، مثل همیشه جا خورد و گفت: چه خبره، از یه ماه قبل تا حالا اینهمه رفته رو قیمتها؟!
فروشنده، لبخند تلخی زد و گفت: خانم، شرایط جنگی همینه دیگه!
برای اینکه زودتر از فروشگاه بزنیم بیرون و بحث بیثمر نکنیم، گفتم: خدا بزرگه، فعلا که صلحه و دارن مذاکره میکنن، انشالله همهچی فراون و ارزون میشه.
فروشنده، نگاه معنیداری کرد و گفت: ای برادر، دارن تجدید قوا میکنن، همه رفتن دنبال موشک و بمب، دارن انباراشون رو پر میکنن.
بهشوخی، گفتم: انبارا که پر باشه فراونی و ارزونی میشه!
فروشنده در حالی که پلاستیک لپه و لوبیا را میداد دستم، گفت: آره جناب، حتما سهم ما هم از این انبارا میرسه!
خداحافظی کردیم، ولی صدای فروشنده پشت سرمان ادامه میداد: بمب و موشک تنها جنسیه که توی هر انباری باشه، سهم مردم کامل داده میشه، هر جای جغرافیا که باشن!
#سپاهی_لایین (کاوە زێدان)
https://t.me/maname49
1 307
Repost from MANAME / مانامە
مەرخێن چیان
دهنگ:
#ههشێ_چێکری
بەس کو دینان ئار کرن، مەرخێن چیان
دل، ژ مالان سار کرن، مەرخێن چیان
یەک ب یەک، ژ سەر ڤێ ئەردا بێخوەدی
چوون، مالا خوە بار کرن، مەرخێن چیان
ڤی وەلاتا، سا دلێ بەرفا گران
ئومرەکێ بێوار کرن، مەرخێن چیان
چوون و چاڤێن داییک و باڤ و بران
گشتی کانیزار کرن، مەرخێن چیان
گەر چ مەرخێن کەسکێ مە قەت خەم نەبوون
لێ، ژیانێ خار کرن، مەرخێن چیان
کەس نەبوو هالی غەما وان گەر چ کو
دەردێ خوە، هاوار کرن، مەرخێن چیان
ئەز چ بێژم سا دلێ مەرخێن شەهید
کو، برن سێدار کرن، مەرخێن چیان
ژ بڤر بێژم، وەقەس بڕی و بر
کو نایێن هەژمار کرن، مەرخێن چیان!
کی دزانە کو ل سەر چنگان، چقەس
چار فەسلان کار کرن، مەرخێن چیان!
بوونە مال و چارە سا خەلکێ غەریب
گەر، بڤر ناچار کرن، مەرخێن چیان
گەر بڤر بڕین و دل بوونە برین
سا مە را خوە یار کرن، مەرخێن چیان
یەک ب یەک چوون، لێ ل ئێلا ئاشقان
دلبرین سەدجار کرن، مەرخێن چیان
لێ، خوەدێ رەش کە روویێ ڤێ ئالەما
کو فەقەت بێپار کرن، مەرخێن چیان
ل بهێشتا خوە بچین دیسا، خوەدێ؛
هێفە بێون ئار کرن مەرخێن چیان!
#سپاهی_لایین (کاوە زێدان)
https://t.me/maname49
1 307
Mirin rastîyek e
Beşa duyem.
Xwe avête herdê
bi herdu destan erd dikota û digirîya, bi carê ve, xwe ber bi min ve dirêj kir, te çima şeva çû, bersiva tilifona min neda, ez hinekê tirsîyam û hinek jî dilê min pê şewitî, min gote wî, ez zû radizim, dibe ku bi tilifona te nehesîbim, bibore ez ê wekî din, zûve bersiva birayê xwe bidim.
Rast digot, dawîya şevê bû, min nexwest ku gotûbêja min û wî bibe sebeba çempalbûna malê.
Erê pirr dirêj nekim.
Rûyê Hebîb ji ber girînê û gazinê reş bibû, rabû cigarek vêxist û got; min biryar daye xwe bikujim.
Lê li vê rêwitîya rûhî divê tu jî bi min re hevrê bî, destpêkê te dikujim, paşê jî xwe dikujim, bila ruha te bê pêşwazîya min û li wî dinê ez ne bitenê bim.
Ez hişk bûm, mêjîyê min bi çendî kêlîyek dudyan sekinî, lê min xwe berneda, min dixwest bibêjim ez meriyê henekan nînim !! tepançeya xwe derxist.
Dema ku wî tepançe kişande ser min, ji kêlega min, rabû û ez li çokan û ew jî li ser pêyan bû.
Tenê min rûyê xwe ber bi mala xwe ve kir, li tunebûna min çi tê serê malbata min.
Xwezîya min hişk bûbû, zimanê min, di devê min de nedigerîya, bûbû perçêk kevir.
Kêlîyên ku tê de dijîyam li min wekî salekê derbas bûn.
Li wan çend rojan hertiştên ku rû dabû, nîşan dida ku, êdî dema çûnê ye.
Mirin dikare ji nişkave bi ser meriv da bigire.
Lê tenê tiştek hate bîra min, rast e, têm kuştinê, lê divê li ber xwe bidim, netirsim!!
Ji ser çokê xwe rabûm û min, xwe bi gotina "dînê bê şeref" ber bi wî ve kişand û êrîşî wî kir.
Wî jî tepançe çikand û agirek ji pişta tepançeyê derket û xwe bi kenekî bilind li ser texta piştê avête ser herdê û got herbijî...
Û got : çend roj in, sewa vê henekê ez nexşe dikşînim.
Ez rûniştim, pêyê min sist bûn, hestek tirş û tal û şirîn û şa û xemgîn li min çê bû, tenê min got, cigarek bide min, herçend ku wî neda min, ev dibû du sal, min dev ji cigareyê berdabû.
Hebîb daya destê min û xwe avête hembêza min û ji min lêborîn xwest, lê wê demê heta, halekê min, ku ji wî, xwe aciz bikim, jî nemabû, tenê got, tu herbijî, tu netirsîyayî, te êrîşî min kir, wî got, min ev bela anîye serê çend kesan, hemîya ji tirsan xwe da mîz kirine.
Ez ji mala wî derketim, di bin xwîyê da mabûm, min xwe gihande malê, hemî bendikên canê min diêşîyan, hilmê min kurt û ji ber hev bûn, gihîştime malê û dirêj bûm, piştê çend deqeyan xew da çûm.
Ji xewê ku rabûm, wekî ku nû hatime dinê .....
Dîyar_Elînîya
@kaniyadil
1 307
Mirin rastîyek e.
⚜Beşa yekem
Çerre(çawa) ku dest bi axavtinê kir, ji ber devoka wî min fam kir, ku ew Kurd e.
Li bajarekî qerîw, dîtina Kurdekî û daxistina dostanîyek teze, cihê kêfxweşîyê û hestek pirr xweş dida meriv.
Got ji Kirmanşahê me û ji ber pirsên aborî û malbatî, dûrîya welêt dikşînim.
Çiqasî rast an jî derew, karê min pê neketibû, qederek em bi hev re man û çaya dawîya civînê ji ber dilxweşîya wê hevdîtinê, li canê me rûnişt.
Wê rojê me bi dilekî ne xwazyar ji hev xatir xwest.
Berîya xatir xwestinê, me hejmara xwe da hevdu.
Mînanî ku hevdîtina me hezek pirr xweş dabû wî (Hebîb), lomanê rojê carek du caran tilifonî min dikir.
Pirranîya gotina wî jî derd û kulên jîyanê bûn, zêdetirî jî ji, jina xwe digazand, carina jî xwe dikir amanc û rexne, ku min çendî firsend ji dest dan û çendî pere kirin zikê hevalên xwênenas û nameriv, ji hemî dinê bêkêf û dilmayî bû.
Kula herî mezin û giran a ser dilê wî jî desthilat û zulma dewletê bû
Wî digot û digazand, para min jî guhdarvanî bû, bê ku dadetîyêk baş û nebaş li ser gotin û mijarên axavtina wî bikim.
Li ba xwe min derxist ku, dibe ku Hebîb ji nexweşîya derûnî diêşe, naxwe merivek gelave" asayî" ku ewçend dev nalivîne.
Texmîna min dirust, derket.
Wî ji nişkave tilifonî min kir ku çend roj in, heba xwe ya nexweşîya derûnî nexwarîye.
Bi vê gotinê ez pê hesîyam ku erê ew ji nexweşîya derûnî li êşê û tengîyê ye.
Bi min re got, ez bi nexweşîya ducemserîyê ketime, cemserekî min şerker e û ya din xweveşêr e.
Dema yê şerker li min siwar dibe, hertiştê dibim asta herî jor, qet jî fam nakim ku çi dikim çi nakim.
Mînak; dema axavtinê rê nadim ti kesî, haya min tune ku xwarinê rawestînim, li hertiştê ewqas pêşve diçim ku, ger kesek min hişyar neke, xwe dixeniqînim.
Wî ji min daxwaza alîkarîyê kir, got dixtorekî pispor bi min bide nasîn.
Min dizanî, derman tenê çare nîne, derdên van kesan tenê ev e.
Nexweşîya wan ruhî û derûnî ye û çareya nexweşîyên ruhî jî karên xêrxwazane û goherîna baweran e, loma min li şûna pişîjîşk, hejmara dixtorê derûnas da wî.
Çend rojekan ti xeber ji Hebîb nebûn.
Hebîb li apartimanekê, bi tenê serê xwe dima.
Ew danê şevê dixebitî, li kujergeha mirîşkan kar dikir.
Karê wî giran bû, tim bêhna goştê genî dida.
Roja pêşemîyê, li ser pêşnîyara min, me xwarinekê pirr baş çêkiribû, ji nişkave Hebîb hate bîra min, ku li vî bajarî qerîb e, û bi tenê dijî, bi tenê jî, xwarin ne tê çê kirin, ne jî tê xwarin.
Em li rev û teva xwarin çê kirinê bûn, min alîkarîya xanima xwe dikir, ku Hebîb ji bo min tilifon kir, li paş xetê dest bi girînê kir û got êdî westîyame û koya xwekujîyê daye serê min.
Tenê bi min re got, xwe bigihîne ba min, me bi lez û bez çêkirina xwarinê kota kir, û para wî jî min, xiste nava beroşekî piçûk û ez ber bi mala wî ketime rê.
Ez piştê çarîkekê gihîştim mala wî, min derî kota û wî, bi dervekirê, derî ji min re vekir.
Min bi qasî hilmekê xwe gihande ba wî, li ber derîyê dayêreya xwe, ez pêşwazî kirim.
Me hevdu li hembêz kir, hertim bi min re digot, tu ji birayê min jî li pêş î.
Ne carek, bi caran wî hezkirina xwe ji min, bi ziman anîbû, ji xwe merivên wiha li hest nîşan danê jî pirr hûr û germ in.
Ez derbasî nava malê ku bûm, li pişt me, derî kilît kir, min pirs nekir, lê hestek nahez li min rabû, min fedî kir, bibêjim çima derî kilît dikî?
Bîrekî din jî got, gaşê derî baş nayê girtinê loma ew kilît dike.
Bi min re got, berîya ku vî karî pêk bînim, çi dixwazî?
Dema ku wî deng dikir, berê min li wî nebû, ez çûme nava aşpêzê ku beroşa xwarina ku min jê re anîbû daynime nava aşpêjxaneyê.
Carekî din got, qehwe yan çayî !?
Min got na spas, tenê hatime, te bibînim û halê te bipirsim.
Ew li ser pêyan rawestabû, ji nişkave dest bigirînê kir, ma tu nizanî ez pirr ji te hez dikim.
Ez êdî ji vê dinê westîyame û dixwazim xwe bikujim.
Bi dengekî bilind zar dikir û girîna wî bibû sebeb ku xwezî û hêstir û ava devê wî tevî hev bibûn.
#Dîyar_Elînîya
@kaniyadil
1 307
چارینە/ çarîne/ رباعی
بێدەنگ
دەڤ، تژی غەما وەلێتە و بێدەنگە
سا رۆژێ و رۆژبوونا گولان، دلتەنگە
هەرچەند کو دلشکەستیێ ئشقێیه، لێ؛
هین ژی سا چیان سەرێ شکەستی، نەنگە!
bêdeng
dev, tijî xema welêt e û bêdeng e
sa Rojê û rojbûna gulan, dilteng e
herçend ku dilşikestîyê işqê ye, lê
hîn jî sa çîyan, serê şikestî neng e!
#سپاهی_لایین (کاوە زێدان)
https://t.me/maname49
1 307
هستیم
هرچند، شکار مغربی بدمستیم
هرچند دچار مشرقی بنبستیم
با اینهمه، صبح بیقفس در راه است
آن روزِ رها، بدان که ما هم هستیم!
#سپاهی_لایین (کاوە زێدان)
https://t.me/maname49
1 307
Geremol
Xeber anîn ku;
Tu yê werî!
Di kolanên bajêr da
Serhildanek bi rê ket
Qerebalix çêbû
Her der bû Geremol!
**
Dema ku tu hatî;
Sehan jîو xwediyê xwe nas nedikirin....
هرجومرج
خبر آوردند که؛
تو خواهی آمد!
در کوچههای شهر
انقلابی بهراه افتاد!
آشوبی برپا شد!
همه جا هرج و مرج شد...
**
از راه که رسیدی؛
سگها هم صاحبشان را نمیشناختند...
#خالۆقۆچانی
💚❤️💛
@memuzinkurdi
@kaniyadil
1 307
Repost from MANAME / مانامە
هەز و غەم
مالا کو دبوو، سەوا غەمێ، دەم تونەبە
مالا کو دبوو، دلێ بێهەمدەم، تونەبە
مالا کو دبوو ئاشق و شا بی، ههردهم؛
لێ، نەمومکنە کو هەز کی و غەم تونەبە!
hez û xem
mala ku dibû, sewa xemê, dem tunebe
mala ku dibû, dilê bêhemdem, tunebe
mala ku dibû, aşiq û şa bî, herdem;
lê, ne mumkine ku, hez kî û xem tunebe!
عشق و غم
کاش میشد که، لحظهای مجال اندوه نبود
کاش میشد که، دلی بدون همدم نمیبود
کاش میشد که هماره عاشق و شاد باشی
اما، ناممکن است که عشق بورزی و غمی درکار نباشد!
مووزیک و دەنگ:
#هەشێ_چێکری
#سپاهی_لایین (کاوە زێدان)
https://t.me/maname49
1 307
موانع پیشرفت شعر کوردی کورمانجی در خراسان
🟨 بخش اول: بیگانگی از تاریخ ادبیات کوردی کورمانجی
🟨 بخش دوم: بیگانگی از وزن استاندارد شعر کوردی کورمانجی
🟨 بخش سوم: مقاومت در مقابل مدرن شدن ادبیات
🟨 بخش چهارم: افق دید و چشم انداز محدود
🟨 بخش پنجم: لقب های استعداد کش
🟨 بخش ششم: نگاه غیر حرفه ای به شعر
🟨 بخش هفتم: بیگانگی با دستور زبان و رسم الخط کوردی کورمانجی
🟨 بخش هشتم: شهرت و شهرت طلبی
🟨 بخش نهم: بحث مخاطب و توجه به معیار و محاوره
#یحیی_علویفرد
@milwari
@AmooAlavi
@kaniyadil
1 307
ئەو دمینە / او ماناست
✔️ دوست و برادر عزیز و گرانقدر؛ جناب آقای مهندس سلمان امانی
◾️از شنیدن خبر درگذشت زن عموی عزیزتان روانشاد گلبیبی بیچرانلو، مادر شهید والامقام؛ محمدرضا امانی میثم، سخت متٲلم و اندوهگین شدیم.
◾️بدین وسیله، درگذشت این مهربانمادر را، به جنابعالی و خاندان محترم و داغدیده، تسلیت میگوییم. روحش شاد و نامش نامیرا.
✍ انجمن فرهنگی ادبی کانیادل
@kaniyadil
1 307
«ژیان و ئازادی» را "ژن" ها خواهند ساخت
وسطِ گرما و شرجیِ عذابآورِ این روزهای مشهد، در حاشیه میدانِ مادر، سمتِ پیادهروی شرکتِ شریف و محترم برق؛
ایستادهام تا دمای موتورِ جوشآوردهی ماشینام را به روشهای سنتی پایین بیاورم و التماسِ باریتعالی میکنم که یه وقت واشر نزند!
کمی عقبتر پرایدِ هاچبکِ سفیدی که یحتمل همسنِ ماشین من است، پارک شده و کاپوتاش بالاست و چندنفری دورِ ماشین میچرخند و با نگاهِ خریداری براندازاَش میکنند.
صدای دختری که کاپوتِ بازشدهی ماشین نمیگذارد صورتش را ببینم؛ انگار که مسوول فنی خودِ شرکت سایپا باشد؛ دارد با جزئیاتِ حیرتآوری از کیفیتِ فنی پراید هاچبکاَش حرف میزند.
از شاسیِ پلمپاَش؛ از بیرنگیاش، از کیفیتِ موتور و گیربکس، رینگ و لاستیک اسپورت و جلوبندی که تازه سرویساش کرده است.
سه مَرد در اطراف ماشین، چشم دوختهاند به دختری که صورتش را هنوز نمیبینم و هرچند ثانیه هاج و واج همدیگر را نگاه میکنند.
در فاصلهی کوتاهی کاپوتِ پرایدِ سفیدِ هاچبک بسته میشود و نگاهاَم میماند روی صورتِ دختر؛ به سختی بیست سالاَش میشود!
تکوتنها ایستاده است وسطِ سه مردِ دلال، کنارِ پراید هاچبکاش و دارد سرِ قیمت فروشَ ماشیناَش چانه میزند!
تیشرت سرمهای یقهباز و شلوار سیاه پاچهگشاد و موهای بلندش در تشبادِ غرب مشهد میرقصند! انگاری که سردستهی انجمنِ دانشآموزان پرایدسوارِ دبیرستانی در شهر سئول باشد.
طوری باصلابت و سلحشور ایستاده است که انگاری، تیفهگل؛ قطارِ فشنگ بسته باشد و برنو به دست بر بلندای کوهِ مارکو در محاصره لشکر تزار!
و آن سه مردِ دلال، طوری احاطهاش کردهاند که انگار غنیمت جنگیست که میباید بین خود تقسیم کنند و با نگاهها و چشمهایشان دارند دختر را میخورند...
نیاز نیست وارد جزئیات شوم تا مشخص شود که سه مرد دلال، دست به یکی کردهاند تا بزنند توی سر مالِ دختر.
دختر اما؛
در کسری از دقیقه طوری آن سه مردِ دلال را به هم میبافد که انگاری خودش طراح و سازنده اولین پراید هاچبک شرکت کیا باشد و همین حالا از شبهجزیره کُره آمده است در مشهد تا همان پراید هاچبکی که خودش ساخته است را بفروشد به دلالهای مشهدی!
و
الله اکبر...
که خیلی زمان نمیبرد که دختر، آن سه مردِ دلال را به محتویات جیبهای شلوارِ سیاهِ پاچهگشاداَش اضافه میکند؛ سوار پراید هاچبک سفیداَش میشود و میرود.
صحنه؛ دقیقاً شبیهِ سکانس پایانی یک فیلم رمانتیک است.
من میمانم و چشمهایم دختر را دنبال میکند، نه برای خوردناَش یا خریدن پراید هاچبکِ سفیداَش؛
تنها برای این که؛ صدایی در جمجمهی جوش آوردهاَم یادآوری میکند که من وقتی همسن او بودم، اطلاعات فنیاَم در مورد خودرو چیزی در حد "ولا یَعلمون حِرّ و البِرّ" بود و یحتمل در چنین موقعیتی، از پیش معامله و تمامِ صحنه را باخته بودم...
موتورِ ماشیناَم خنک شده است، خنکتر از دمای جمجمهاَم.
صدای تویِ سَرَم تَشَر میزند که؛ "باید میرفتی جلوتر و نامِ کوچکاَش را میپرسیدی و به نام صدایَش میکردی!"
و من با صدای بلند با خودم تکرار میکنم:
"باید میرفتم جلوتر و ناماَش را میپرسیدم
و به نامَ کوچکاَش صدایش میکردم"!
و میگفتم که:
من یحتمل همسن پدر تو هستم،
منی که خود پدرِ نگران و ناامیدِ دختری هستم که از فردا و فرداها میترسم.
پدرِ دختری که "جان"اَم است!
پدری که میترسد از فردای جامعهای که؛ پدرها و مادرها در آن به هم رحم نمیکنند و خواهر و برادرها سایه همدیگر را با تیر میزنند!
باید ناماَش را میپرسیدم و به نامِ کوچک صدایش میکردم و میگفتم که؛
تو امروز چقدر مرا امیدوارم کردی
به فردا.
به اینکه یحتمل رستگاریِ دستهجمعیِ ما
به دستِ لطیفِ نسلِ شما حاصل خواهد شد.
باید به او میگفتم که تو امیدوارم کردی
به اینکه؛
"ژیان و ئازادی" را "ژن" ها خواهند ساخت.
......
پ.ن؛
دختر!
نامِ کوچکاَت را من نپرسیدم
اما هرچه که باشد!
میدانم؛
ناماَت، زیباترین نام جهان است.
#خالۆقۆچانی
💚❤️💛
@memuzinkurdi
@kaniyadil
