Frozen Memories

حالا همین ماجرا رو در هنر تصور کنید. کسی که تازه نقاشی رو شروع کرده، ممکنه بعد از یاد گرفتن چند تکنیک فکر کنه هنر رو فهمیده و نقاشی های متفاوت رو بی ارزش بدونه. یا نوازنده‌ای که چند قطعه سخت می‌نوازه، تصور کنه هرچی اجرا پیچیده تر باشه، موسیقی بهتری خلق کرده. اما وقتی بیشتر یاد می‌گیرن و با آثار هنرمندان بزرگ آشنا میشن، تازه می‌فهمن ماجرا فقط تکنیک نیست. می‌فهمن خلق کردن چقدر دشواره، چقدر چیز برای یاد گرفتن وجود داره و چقدر راحت میشه درباره چیزی که هنوز درست نمی‌شناسیم، قضاوت کرد. شاید حتی یه مدت از کارهای خودشون راضی نباشن چون حالا ایرادهایی رو می‌بینن که قبلا اصلا متوجهشون نمی‌شدن. و این چیز بدی نیست. گاهی مشکل این نیست که بدتر شده‌ایم بلکه اینه که حالا بهتر می‌فهمیم کجای کاریم. البته نمودار دانینگ-کروگر یه تصویر ساده شده ست و قرار نیست همه دقیقا همین مسیر رو طی کنن. اما به نظرم برای توضیح رفتار بعضی آدم‌ها مثال خوبیه. آدم‌هایی که از اصطلاح Fake it till you make it فقط بخش اولش رو یاد گرفتن. یعنی وانمود کن هنرمندی، بدون اینکه واقعا برای هنرمند شدن تلاش کنی...