ʀᴀᴘɪᴏ

یه چیز غمگین تر از دعای سحر نام ببرین.

در وصفش سکوت میکنم.

شخصی همه شب بر سر بیمار گریست چون صبح شد او بِمُرد و بیمار بِزیست

حالا به همان چیزی که بودم برگشتم: «یک سکوت طولانی، اجتناب از گفتگو و میل به تنهایی»

تنها شکستی بیهوده است که فاقد مبارزه باشد.

دیگ سبکم.

:)

بهای خیلی زیاد عاشق شدن اینه که دیگ عاشق نمیشی.🖤🥃

وقتی چشماتو برای مدتی میبندی و باز میکنی همه چیز روشن تر از قبل بنظر میان.

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد اولین قطره اشک از چشمان چه کسی جاری می شود؟ و آخرین کسی که مرا به فراموشی میسپارد کیست؟

شدم یکی که غرقه توی سادگیش

کتاب «اخرین روز یک محکوم» رو شروع کنیم.

کنجه اتاقم شده پاتوق اخر شبام

دانسته و به اختیار، تنهام نمی توانم در کشیدن بار سنگین وجود با کسی سهیم شوم یکه و تنها میروم🖤🥃