𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'
رفتن به کانال در Telegram
-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell
نمایش بیشتر2 692
مشترکین
+424 ساعت
-97 روز
-3230 روز
آرشیو پست ها
2 692
#part64
کبریت رو یه بار دیگه به سطح زرشکی رنگ کشید که صدایی داد و روشن شد.
شمع هارو دونه دونه برمیداشت و روشنشون میکرد و من واقعا نمیدونستم چطور میتونست اینکارو بکنه..
کبریت رو خاموش کرد.
برای اینکه مطمئن بشه همه شمع ها روشن شدن دستش رو میبرد بالای اتیششون، انگار اصلا سوختن رو حس نمیکرد.
عصاش رو از گوشه تخت برداشت و رفت سمت میز سمت چپم.
پیرزن_میخوام ببینم چه دعایی برات باز کرده که انقدر سیاه و چرکی.
با تعجب گفتم؛
_چی؟
پیرزن_سنگینی.
هرکسی میتونه انرژی های چرک دورت رو حس کنه.
چیزی نگفتم و با اخم نگاهش کردم.
پیرزن_نمیخوام اذیتت کنم.
میخوام کمکت کنم.
سرشو برگردوند سمتم و با چشمای گشاد شده پشت سرم رو نگاه کرد و با همون صدای لرزون ادامه داد؛
_لباساتو دربیار تا صاحابت نیومده.
اگر بفهمه جلومو میگیره.
میدونستم داره دروغ میگه.
میدونستم گولم میزنه و ابوهادی از تک به تک کاراش خبر داره.
هیچکس هیچوقت من رو نجات نمیداد.
درواقع کسی نمیتونست اینکارو بکنه..
من برای کسی مهم نبودم.
دستم رفت سمت پیرهنم و دکمه هاش رو باز کردم.
دستام سر شده بود و میلرزید، برای همین کارم سخت تر میشد.
پیرزن_میلرزی..
خیلی سریع سرم رو بلند کردم و به چشم های ترسناک سفیدش خیره شدم و به زور گفتم؛
_تو میبینی.
مگه نه؟
پیرزن_من بوی ترست رو حس میکنم.
این رو گفت و نزدیکم شد و نفس عمیقی کشید.
موهای سفید نازکش ریخت توی صورتش و با حرص کنار گوشم لب زد؛
_بوی گوسفندی رو میده که توی کشتارگاهه.
تلخه، مثل گوشت ماهی ای که زهرهش ترکیده..
تو ترسیدی.
برخورد نفس های گرمش به گوشم حالم رو بد میکرد.
بوی گیاهای دارویی میداد.
همون بوهایی که من ازشون متنفر بودم.
با حرص و اخم نگاهش کردم و پیرهنم رو از تنم در اوردم.
دوتا دستش رو به عصاش تکیه داده بود و بهم نگاه میکرد.
لب های عجیب و نازکش رو به هم فشار میداد و مردمک های خاکستری رنگش مدام تکون میخورد.
برای اینکه بغضم نشکنه تند تند نفس میکشیدم و هی اب دهنم رو قورت میدادم.
دکمه شلوارم رو باز کردم و زیپش رو کشیدم پایین و از توی پام درش اوردم.
پیرزن بدون حرف سرش رو کج کرده بود و دورو برم رو نگاه میکرد.
انگار نمیدونست من دقیقا کجا قرار دارم.
نمیدونم چرا وقتی نمیدید، الکی چشماش رو باز نگه میداشت؟
هرچند که نگاهش سوالی نبود و بیشتر حالت قضاوت گر داشت.
به نظر میرسید که از من بهتر میبینه، خیلی بهتر..
شلوارم رو در اوردم و دستم رفت سمت رکابی حور و از تنم خارجش کردم.
پیرزن_تموم شد؟
اشکم رو پاک کردم و سرم رو تکون دادم که دوباره سوالش رو تکرار کرد.
_اوهوم.
پیرزن_بخواب روی تخت.
نگاهی به تخته چوب انداختم و روش دراز کشیدم.
خبری از بالشت نبود و فقط یه پتوی کثیف پلنگی کنارم قرار داشت.
پیرزن روی زمین نشست و عصاش رو کنارم روی تخت گذاشت.
دستاش رو بلند کرد و روی صورتم کشید و چشمام رو بست.
دستاش بوی حنا میدادن و داشتن حالم رو به هم میزدن.
نفس عمیقی کشیدم که دستش رو همونجا روی چشمم نگه داشت و اونیکی دستش رو روی شکمم گذاشت و گفت؛
_شراب خوردی!
اب دهنم رو با ترس قورت دادم که دستش رو برد پایین تر و در همون حال ادامه داد؛
_هنوز کامل هضم نشده..
دندونام رو به هم فشردم که دستش رو کشید زیر نافم و لای پام گذاشت که چشمام رو به هم فشار دادم.
پیرزن_نزدیکی نداشتی!
باکره ای.
تازه متوجه شدم که منظورش از معاینه کردن چی بود.
کل هدف ابوهادی این بود؟
اینکه ببینه سکس داشتم یا نه؟
این رو همونجا هم نمیتونست حل کنه؟
یا خودش از طریق جن هاش بفهمه؟
خواستم دستش رو پس بزنم که ادامه داد؛
_پس هنوزم میتونه ازت سو استفاده کنه..
نفسم توی سینهم حبس شد و گفتم؛
_چی؟
بدون اینکه دستش رو برداره یا ازم فاصلش بده گفت؛
_اون از خون تو و انرژی روحانیت استفاده میکنه.
تو به گناه ها و فعالیت های انسانی الوده نشدی و براش کار امدی..
اب دهنم رو قورت دادم که دستش رو روی چشمام فشار داد و ادامه داد؛
_شراب و الکل، دود توتون، نزدیکی با ادمای دیگه و هرکار دیگه ای انرژیت رو پایین میاره.
و هرچقدر انرژی تو پایین تر باشه قدرت اون کمتر میشه..
اون تا وقتی بمیری تلاش میکنه از همه اینا دور نگهت داره..
با هر کلمه ای که میگفت زیر دلم رو خالی تر میکرد.
دستش رو برد بالا و روی قلبم گذاشت و اونیکی رو روی سرم ثابت کرد.
از ترس حتی نمیتونستم چشمام رو باز کنم.
پیرزن_بختتو بسته.
نمیزاره هیچ ادمی بهت نزدیک بشه.
برات دعا نوشته تا علاقه ای به اینجور چیزا نداشته باشی.
شخصیتت رو ازت گرفته.
تو خودت نیستی.
داره کنترلت میکنه.
به زور دعا و جادو اینطور دهنتو بسته و توی مشتش نگهت داشته.
اشکم از چشمم ریخت پایین و اب دماغم رو بالا کشیدم که خیلی سریع دستاش رو کشید عقب.
حتی جرعت نداشتم چشمام رو باز کنم.
تازه میفهمیدم که چرا حتی انسه میتونست سیگار بکشه یا خیانتش ابروی ابوهادی رو نمیبرد.
تازه میفهمیدم اونهمه سختگیری و محدودیت برای چی بود.
18 سپتامبر 2023, 20:45
2 692
#part63
دستم رو ول کرد و درحالی که با عصاش به زمین ضربه میزد رفت سمت پنجره و پردش رو کشید.
نفس عمیقی کشیدم و خواستم چیزی بگم که زودتر از من گفت؛
_بشین روی تخت.
انقدر محو نگاه کردن به اطرافم بودم که نتونستم به حرفش توجه خاصی نشون بدم.
گوشه های سقف و تک تک وسیله ها پر از تار عنکبوت و گردو غبار بود و از پنجره باز پشه وارد اتاق میشد..
پیرزن درحالی که عصاش رو به زمین میکوبید گفت؛
_بخواب روی تخت.
باید معاینت کنم.
با اخم بهش خیره شدم.
موهاش روی کمر خمیده و غوز دارش ریخته بودن و موقع راه رفتن کمی میلنگید.
به سمت پرده ها میرفت و با کشیدنشون سعی میکرد فضای اتاق رو تاریک کنه.
اب دهنم رو قورت دادم و با اخم دنبالش کردم.
مثل یه کرم روی زمین میلولید و انگار کمی با عجله و تند تند کاراش رو انجام میداد.
_مگه من مریضم!؟
جوابم رو نداد و با عصا به تخت اشاره کرد.
اخمام رفت توی هم و گفتم؛
_نمیشینم.
خیلی سریع برگشت سمتم و با چشمای سفیدش زل زد بهم.
حس خیلی بدی بهش داشتم.
از شدت پیری قدش به اندازه یه بچه ده ساله بود و هر لحظه حس میکردم قراره جلوم بیوفته و بمیره.
چهره مهربون و دلسوزش از بین رفت و همون اخمی که موقع حرف زدن با ابوهادی به چهره داشت لای ابروهاش نشست.
لب های نازک و چروکیده بی رنگش رو به هم فشار داد و گفت؛
_گفتم بشین!
عصبانیم نکن.
_چرا باید بهت اعتماد کنم؟
معلومه از اون بدتری که من رو اورده پیشت.
شاید میخواد بلاهایی که خودش نمیتونه رو تو سرم بیاری.
عصاش رو محکم به زمین کوبید و با صدای بلند و کلفتش گفت؛
_گفتم بشین منو عصبی نکن!
مگه نه نشونت میدم چرا اون سگ زنازاده انقدر ازم میترسه!
با شنیدن صدای داد و تهدیدی که کرد سر جام خشک شدم.
واقعا حس خیلی بدی داشتم و ترسیده بودم.
درست بود که از لحاظ جسمی و قدرت بدنی به هیچ عنوان حریفم نمیشد، اما کسی که ابوهادی ازش میترسید قطعا موجود خیلی خطرناکی بود.
خودم دیده بودم توی راه چقدر استرس داشت و موقع حرف زدن باهاش چطور سرخ شده و عرق کرده بود.
ترجیح دادم تا وقتی که چیز خطرناک و نگران کننده ای ازش ندیدم به حرفش گوش بدم.
رفتم سمت تخت که لب های نازکش رو کج کرد.
پرده کنفی سفید رنگ رو که حالا انگار پوسیده شده بود و میخواست از هم باز بشه کشید که اتاق تاریک شد.
تنها نوری که باعث میشد بتونم تا حدودی همه جارو ببینم و تشخیص بدم پرتوهایی بودن که از زیر پرده و لای سوراخ های بزرگش به اتاق میتابیدن.
رفت سمت یکی از کابینت ها و گفت؛
_لباسهات رو در بیار.
اخمام رفت توی هم و گفتم؛
_کامل؟
بدون اینکه نگاهم کنه در کابینت رو باز کرد و گفت؛
_نه.
با اخم بهش خیره شدم و روی تخت بدون تشک نشستم.
حس خیلی بدی داشتم و از استرس دچار تپش قلب شده بودم.
از سمتی گرمم بود و نگران بودم که نکنه بخوان برام دعایی چیزی بنویسن.
میدونستم که همین الانم تحت کنترل ابوهادی و جن هاشم و ممکن بود بخوان محدودیتم رو افزایش بدن.
حتی ممکن بود بخوان چیزی به خوردم بدن..
هیچ ایده ای نداشتم که چرا و برای چی اینجا بودم.
قطعا ابوهادی به یه چیزهایی پی برده بود و همه این اتیشا از گور آنسه بلند میشد.
اگر زنده به اون خونه برمیگشتم خودم تیکه تیکش میکردم.
زنیکه احمق ترسو.
بدون حرف نشسته بودم روی تخت و اینور اونور رفتنش رو تماشا میکردم.
نفس عمیقی کشیدم که خیلی سریع برگشت سمتم.
سرش کج بود و داشت به پشت سرم نگاه میکرد.
پیرزن_چرا لباسات رو در نمیاری؟
اب دهنم رو قورت دادم و گفتم؛
_چون نمیتونم.
چشماش رو ریز کرد و گفت؛
_اگر بخوام بلایی سرت بیارم با لباس هم میتونم.
حتی اگر به اونور دنیا فرار کنی توی یه ثانیه جونت رو میگیرم.
پس اعصابم رو خورد نکن و کاری که میگم رو انجام بده..
دندونام رو به هم فشردم که چندتا شمع از توی کابینت برداشت و درحالی که دستاش رو به دیوار میکشید اومد سمتم.
دهنش باز بود و اصلا پلک نمیزد و حالا سرش به سمت چپ متمایل شده بود.
انقدر به فکر بلایی که ابوهادی میخواست سرم بیاره بودم که اصلا متوجه این رفتارهای ترسناکش نشدم.
اب دهنم رو قورت دادم و سعی کردم لرزش بدنم رو کنترل کنم.
به طور کاملا غیر ارادی ناخنام رو توی گوشتم فرو میبردم و پوستشون رو میکندم.
انگشتام یخ بسته بود و دستام عرق کرده بودن.
شمع هارو روی میز های دو طرف تخت گذاشت و دستش رو کشید روی میز و بسته بزرگ کبریت رو برداشت.
حالا هر لحظه منتظر بودم تا ابوهادی برسه..
هرچقدرم که اذیتم کرده بود، از یه پیرزن کور غریبه که حتی خودش هم ازش میترسید برام امن تر بود.
جعبه کبریت رو باز کرد که گفتم؛
_میخوای چیکار کنی؟
چوب کبریت رو روی سنباده کشید و صبر کرد تا ببینه صدای سوختنش رو میشنوه یا نه.
پیرزن_شمع هارو روشن میکنم..
فشار دندونامو کم کردم و موهای نسبتا خیسم رو از توی صورتم کنار زدم.
_با من چیکار میکنید؟
18 سپتامبر 2023, 17:45
2 692
اگر میخواید از شاپی خرید کنید و مطمئن شید معتبره ایدیش رو توی چنل چهل دزد سرچ کنید ببینید ایا دزدی کرده یا نه.
https://t.me/dozd40
17 سپتامبر 2023, 19:05
2 692
تو رو از پنجره اتاق شنیدم، همون چهار دیواری شیشه ای که به بغض ارزو راه داشت.
حالا کاملا میدونم که تو از کابوس هم بی رحم تری.
15 سپتامبر 2023, 00:45
2 692
قسم به چشمای سرخت، یه روز روی این رود تیره داغ و شکنجهاور یه پل به خنک ترین روزهای دی میزنم.
13 سپتامبر 2023, 12:23
2 692
#part62
کمی تعجب کردم ولی با این حال تمام حواسم به اون در چوبی بود که حس میکردم از پشتش صدای پچ پچ میشنوم.
اون قسمت اونقدر تاریک بود که حس میکردم چیزی پشتش قایم شده و میتونم برق چشماش رو ببینم.
پیرزن همچنان دستم رو گرفته بود و من رو به سمت اتاق میکشید.
نزدیک تر که شدیم تونستم خیلی واضح تر دوتا برق روشن پشتش ببینم.
سر جام خشک شدم و به زور گفتم؛
_من نمیام، یه چیزی اونجاست.
خیلی سریع نگاهش رو چرخوند سمت در که همون لحظه برقها خاموش شدن.
اب دهنم رو قورت دادم و سعی کردم دستم رو ازاد کنم اما خیلی محکم گرفته بودش.
پیرزن_چیزی نیست.
اشتباه دیدی.
در رو که باز کرد یه گربه سیاه از توی راهرو پرید بیرون و غرشی کرد.
چون یهویی شد کمی رفتم عقب و ترسیدم.
از گربه ها و تک تک موجودات زنده متنفر بودم.
حتی از ادم ها هم بدم میومد و تنها چیزی که توی دنیا برام یکم قابل تحمل بنظر میرسید حور بود.
صورتم رو جمع کردم و توی دلم گفتم کی گربه توی خونش نگه میداره اخه..
پیرزن همچنان با لبخند به من نگاه میکرد..
به موهای سفید لاستیکی شکلش خیره شدم.
بعضی از قسمت هاش انگار برق میزد..
چشماش میچرخید و حس میکردم که داره من رو از نظر میگذرونه..
دستم رو دوباره گرفت و درو باز تر کرد.
پیرزن_دنبالم بیا.
نترس.
میترسیدم؟
نه.
من از هیچکس جز ابوهادی ترسی نداشتم.
من حتی از جن ها هم نمیترسیدم چون قطعا نمیزاشت به من اسیب بزنن.
هیچکس جز خودش توی این دنیای خاکی نمیتونست من رو اذیت کنه و مورد ازار قرار بده.
اون بزرگترین مشکل من بود که هیچوقت حل نمیشد.
به زور گفتم؛
_نمیترسم.
لبخند رضایت مندی زد و جلو تر از من حرکت کرد.
اینجا مثل انبار میموند.
بوی زنگ اهن و نم میومد و هوا کمی خفه بود.
پله های پیچ پیچی فلزی داشت و انگار قسمتی از سقف رو سوراخ کرده بودن.
کمی بالاتر کنار پله ها یه پنجره بزرگ بود که روش رو با روزنامه پوشونده بودن.
نور نسبتا کمی از لاش به اتاق میتابید و میتونستم روش جملات فارسی ای رو ببینم.
انقراض پروانه بومی کانادا..
چشمام رو ریز کردم و تلاش کردم کلمه زیرش رو بخونم اما نتونستم.
انگار پشت شیشه و اون قسمت از روزنامه یه لکه یا مدفوع کبوتر ریخته بود و نور به پشتش نمیتابید تا نوشتهش به خوبی معلوم بشه..
پیرزن_مونارک!
با شنیدن صدای لرزونش که توی راهروی تاریک و نم گرفته میپیچید سر جام خشک شدم.
ناخوداگاه گفتم؛
_چی!؟
پیرزن_نوشته مونارک.
اسم اون پروانهست.
و قدم روی اولین پله فلزی که به طبقه بالا میرفت گذاشت و منو دنبال خودش کشید.
زورش زیاد نبود، اما انگشتاش به قدری محکم دور مچم حلقه شده بودن که نمیتونستم کاری کنم.
چشمام رو ریز کردم و ترس عجیبی به وجودم چنگ انداخت.
_تو میتونی ببینی؟
پیرزن_من میتونم به یاد بیارم..
دستم رو به زور از توی دستش کشیدم بیرون و گفتم؛
_شما دیوونهاید.
میخوام برم.
دروغ چرا، واقعا ترسیده بودم.
حتی چشم های خود پیرزن هم توی این تاریکی برق میزد.
اگر یه ادم کور دیگه اینجا پشت در ایستاده بود و دوتاشون من رو میکشتن چی؟
اگر ابوهادی نمیخواست دستش به خون من الوده بشه و سپرده بودم به بقیه تا جونم رو بگیرن چی؟
اب دهنم رو قورت دادم و سعی کردم لرزش و سر شدن پاهام رو کنترل کنم.
حالم خوب نبود و گرسنه و تشنه بودم و داشتم ضعف میکردم.
پیرزن_من میخوام کمکت کنم.
فکرای الکی نکن.
به مردمک های تو خالیش خیره شدم و به زور گفتم؛
_تو هم جنگیری؟
پیرزن_من یه پیرزن عادیم.
_پس چرا اسمت ام سحوره؟
پیرزن_جادو چیز عادی ایه..
خواست دستم رو بگیره که خودم رو کشیدم عقب.
حالا هوای اینجا داشت خفم میکرد.
دستم رو کشید و من ناچارا دنبالش از پله ها رفتم بالا.
بوی زنگ اهن و نم داشت خفم میکرد.
مطمئن بودم که اینجا پر از قارچ و جلبک و کپکه..
به طبقه بالا که رسیدیم، پرده کنفی خاکستری رنگ رو کشید و نور خورشید به چشمام تابید.
با دیدن فضای اطرافم چشمام با تعجب گشاد شد.
سقف گنبدی دقیقا بالای سرمون بود و قسمت های کنار دیوار کوتاه تر بودن پس باید خم میشدیم.
وسط اتاق سقف بلندتری نسبت به جاهای دیگه داشت.
دوتا پنجره بزرگ دوطرفمون قرار داشت که پرده های گونی شکلش کنار رفته بود و یه تخت فلزی بدون تشک زنگ زده زیر یکیشون بود.
یه تشت بزرگ پر از قورباغه های زنده یه گوشه کنار خرت و پرتای دیگه قرار گرفته بود.
با اینکه از پنجره نور میومد، اما فضا همچنان خفه و وهم انگیز بود.
همه وسایل کهنه و پوسیده بودن و این بالا بوی تریاک و سبزی میومد.
یه کتابخونه کوچیک داغون پر از کتاب های قطور یه گوشه بود و بالاش چندتا قوطی شیشه ای از گیاه های مختلف گذاشته بودن.
چندتا کابینت سبزابی کهنه و زنگ زده هم یه گوشه روی زمین بودن و همچنان کف خونه چندتا پارچه کهنه و سوراخ سوراخ پهن بود.
اگر شک داشتم حالا مطمئن شده بودم که یه کاسه ای زیر نیم کاسه این زن هست.
12 سپتامبر 2023, 13:35
2 692
من به صدای لیز خوردن غم روی تپه ها و مرگش توی هستی گوش میدم.
12 سپتامبر 2023, 13:04
12 سپتامبر 2023, ~13:11
