𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

انقدر با این جسم غریبم که دیگه مشکلاتش هم اشکم رو در نمیاره.

هوا هوای حبس شدن تو خونه‌ست.💀

از دوستام میخوام به خاطر نبودم توی جمعاشون ناراحت نشن و تا یه‌مدت بزارن توی خونه تنها باشم. همه اینا به‌خاطر بیدار کردن غول مرحله اخریه که زیر یه‌مدت طولانی زیر گل‌هایی که ادما لگد کردن خواب مونده بود. به زودی برمیگردم.

بین من و رسیدن به تو فقط یه اسم مادر فاصله‌ست.💀

تو شکل اثیری رویاهامی.

برای من نه، برای شوق هایم.

من میدانم که جای بهتری‌ هم هست.

طناب دارت خواهد بود، شالی که برای سردرد دور سرم میبندم.

یکبار خیالت کردم و دگر هیچوقت بیدار نشدم.

میتوانی ترکم کنی، تکه تکه و بی جان به مزارم بسپاری، اصلا دیگر نوشته‌هایم را نخوانی و یا انطور که باید و خودت میدانی صدایم نزنی. شاید همه ان اشعار بداهه را سوزاندی، خاکسترش را به نیت پاک شدن زندگیت از سیاهی نامی من به اب جاری سپردی و فراموش کردی. گیریم که روزی دیگر حتی صدایم را نشناختی اما، فکرش را کرده‌ای که با تمام ان نجواهایی که از کلمات نیمه مرده‌ام برمی‌ایند چه خواهی کرد؟ زنده به گوری هیچوقت روی انها جواب نخواهد کرد.

اجر به اجر فرو میریخت و سلول به سلول‌را از نو میساخت.