تمامِ آنچه می‌خواهی بگویی.

فکر می‌کنم، از دو حال خارج نیست؛ یا در پی پیچیدگی می‌ریم و زندگی آینده را از دل ایهام‌ها بیرون آورده و آن‌را می‌سازیم و از «مثل دیگران بودن» برای همیشه رهایی پیدا می‌کنیم، یا در پی آسودگی رفته و «مثل دیگران» فانی می‌شویم. هر دو با هم ممکن نیست. *روزهایی که در‌ حالِ گذرند؛ مشهد، حرم امام رضا، صحن پیامبر اعظم، دهمِ مرداد ماه هزار و چهارصد و چهار.