سماع واله

و شاید دقیقاً به همین دلیل است که ما در مجموعه‌ی خودمان تصمیم گرفتیم برای فرزند شما، فضای جداگانه‌ای داشته باشیم. ✨کارگاهایی که فرزندتان در آن مجبور نباشد برای نگاه بزرگسالان چیزی را ثابت کند؛ جایی که در کنار هم‌سن‌وسال‌های خودش قرار می‌گیرد، با دنیای خودش بازی می‌کند، تجربه می‌کند و آرام‌آرام فرصت پیدا می‌کند با هویت حقیقی خودش آشنا شود. برای ما مهم است که کودک در فضایی باشد که متناسب با سن و دنیای خودش طراحی شده؛ فضایی دوستانه، امن و آگاهانه، که در آن قرار نیست «نمایش بدهد» تا دیده شود. قرار است خودش را کشف کند. قرار است یاد بگیرد که لازم نیست برای ارزشمند بودن، نقش خاصی بازی کند. برای همین، این کارگاه ها برای ما فقط یک کلاس نیست؛ تلاشی است برای اینکه کودک، پیش از آنکه نگاه دیگران را بشناسد، نگاه خودش به خودش را پیدا کند. بزودی اطلاعاتش رو با شما به اشتراک میذاریم🙏🩵 مجموعه واله

امروز گاهی می‌بینیم کودکانی را که هنوز در ابتدای مسیر رشدشان هستند، در جمع‌هایی می‌بینیم که بیشتر برای بزرگسالان شکل گرفته‌اند؛ در کنار زن‌ها و مردهای بزرگسال، در فضایی که نگاه‌ها، توجه‌ها و نوع ارتباط‌ها، الزاماً متناسب با دنیای کودک نیست. کودک اما دنیا را مثل ما نمی‌بیند. ممکن است چیزی که برای بزرگسال فقط «تشویق»، «توجه» یا «دیده‌شدن» است، برای ذهن کودک تبدیل شود به یک پیام مهم: برای اینکه دیده شوم، باید خودم را به نمایش بگذارم. و اینجاست که نگرانی من شروع می‌شود. از جایی که کودک کم‌کم یاد می‌گیرد ارزشِ حضورش را از نگاه دیگران بگیرد. یاد می‌گیرد وقتی نگاه‌ها روی اوست، بیشتر تلاش کند؛ بیشتر نشان بدهد؛ بیشتر اجرا کند؛ بیشتر نقش بازی کند. و شاید ما، بی‌آنکه متوجه باشیم، داریم از کودکی به او چیزی را آموزش می‌دهیم که بعدها می‌تواند بسیار خسته‌کننده باشد: اینکه برای دوست‌داشتنی بودن، باید چیزی برای نمایش دادن داشته باشی. کودک باید فرصت داشته باشد خودش باشد، نه اینکه مدام برای نگاه دیگران «اجرا» کند. باید یاد بگیرد ارزش او قبل از تشویق دیگران وجود دارد؛ قبل از صحنه، قبل از کف زدن، قبل از نگاه کردن و قبل از تأیید شدن. به‌خصوص در فعالیت‌هایی که با بدن و حضور انسان سروکار دارند، مسئولیت ما بیشتر است. و شاید لازم باشد گاهی از خودمان بپرسیم: آیا داریم به کودکمان کمک می‌کنیم خودش را پیدا کند؟ یا داریم به او یاد می‌دهیم برای پیدا کردن ارزش خودش، مدام به دنبال نگاه دیگران باشد؟ کودکی، فصلِ تمرینِ نمایش برای جهان نیست. کودکی، فصلِ ساختنِ یک «خودِ امن» است. #آیدا_واله

گاهی ما پدر و مادرها، چیزی را که اسمش را «فرصت» گذاشته‌ایم، با «رشد» اشتباه می‌گیریم. فکر می‌کنیم اگر کودکمان زودتر وارد جمع‌های بزرگسالان شود، زودتر دیده شود، زودتر روی صحنه برود و کارهایی را انجام دهد که هنوز برای سن او طراحی نشده، پس حتماً یک قدم از دیگران جلوتر است. اما همیشه جلوتر رفتن، جلو رفتن نیست. کودک، قبل از اینکه نیاز به دیده‌شدن داشته باشد، نیاز به امنیت، بازی، تجربه‌ی متناسب با سن و فرصتِ آرامِ شکل‌گرفتن هویت خودش دارد. وقتی کودکی که هنوز از نظر رشدی به مرحله‌ی نوجوانی و بزرگسالی نرسیده، مرتب در جمع‌هایی قرار می‌گیرد که مخاطبان و الگوهای اصلی‌شان بزرگسالان هستند، ممکن است خیلی زود با شکل‌هایی از رفتار، ظاهر، رابطه، توجه و دیده‌شدن مواجه شود که هنوز ابزار فهم و پردازش کاملشان را ندارد. و اینجاست که یک سؤال مهم برای ما پدر و مادرها به وجود می‌آید: آیا کودک ما واقعاً دارد رشد می‌کند، یا فقط دارد زودتر از موعد، بزرگسالانه دیده‌شدن را یاد می‌گیرد؟ #آیدا_واله

تو شمسِ منی؛ من، خورشید پرستم @samavaleh

در این بازار عطاران مرو هر سو چو بی‌کاران به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد دوستانم… این روزهای قونیه، تولد مولانا، محفل‌ها بیشتر می‌شوند، چرخ‌ها بیشتر دیده می‌شوند، صداها بلندتر می‌شوند… و من، بیشتر از همیشه دلم می‌خواهد یک لحظه آرام بایستیم. گاهی باطل خیلی واضح نمی‌آید که بشناسیمش… گاهی آن‌قدر زیباست، آن‌قدر پررنگ است، آن‌قدر شلوغ و پرهیاهوست که آدم فکر می‌کند حتماً حقیقت همین‌جاست. می‌ترسم سماع هم گاهی گرفتار همین شود؛ آن‌قدر دیده شود که دیگر دیده نشود. چرخیدن بماند، لباس بماند، موسیقی بماند، محفل بماند… اما آن چیزی که باید در سکوتِ دل اتفاق بیفتد، آرام‌آرام کنار برود. مولانا را با زیاد کردنِ چرخ‌ها بزرگ نکنیم… شاید باید از خودمان بپرسیم: اگر مولانا از میان این همه محفل عبور می‌کرد، دلش به کدام سماع آرام می‌گرفت؟ من فکر می‌کنم این روزها، بیشتر از همیشه باید مراقب باشیم که باطل، به خاطر پررنگ بودنش، برایمان شبیه حق نشود. و سماع… پیش از آنکه در چشم دیگران دیده شود، باید در دل خودمان اتفاق افتاده باشد. آی‌دا

غم مخور @samavaleh

آگاهی درست✨ @samavaleh

تو که آستان سخاوتی✨

اگر خدا را یافتی هرچه باختی مهم نیست.

سماع، وقتی زیباست که نیتش قرب باشد.

راه ده ای یار مرا✨

چیست شبنم یک نم از دریاست ناآمیخته گر بیامیزی تو هم در بحر کل بی غم شوی