Sunlit Symphony

‎ شاد تر تر تر

یکم شادش کنیم.

من فقط یک شانس براى زيستن داشتم. و آن هم زنى شدم در خاورميانه؛ راستش سعادتمندانه و آسان نيست اما جسورانه و قدرتمند است.

من فقط یک شانس براى زيستن داشتم. و آن هم زنى شدم در خاورميانه؛ راستش سعادتمندانه و آسان نيست اما جسورانه و قدرتمند است.

شیفته‌ی سکوت خیال‌انگیز انتهای شبم.

‍ ابلهانه‌‌ترین چیز این است که از تمایلاتی که طبیعت به ما داده است، شرمسار شویم. تمسخرِ کسی تنها از آن رو که سلیقه‌های او غیرعادی‌ست، به همان‌‌سان وحشیانه است که توأمان با توهین، با کور یا لَنگِ مادرزاد سخن بگوییم. امّا تلاش برای بحث با ابلهان چون تلاش برای آن است که ستارگان را از جنبش بازداریم. گویی مردم از تمسخرِ نقص‌هایی که خود ندارند، نوعی لذّتِ مغرورانه می‌برند و آن را دلپذیر می‌یابند، به ویژه ابلهان که اغلب از آن دست نمی‌کشند. این کار بهانه‌ای می‌شود برای بدخواهی، بذله‌گویی و شوخی‌های بی‌مزه؛ و انسان‌هایی که کسالت آن‌ها را گرد آورده و حماقت به آن‌ها شکل داده است، از هیچ‌چیز بیش از این لذّت نمی‌برند که دو یا سه ساعت سخن بگویند و برای آنکه خود را باهوش نشان دهند، رذیلتی که در خیالشان خود را از آن برکنار می‌دانند، سرزنش کنند. این روش گونه‌ای‌ از خودستایی‌ست. به همین ترتیب، مردم حتی حاضرند با دیگران متحد شوند تا فردی را بنا به آن گناه که چون دیگران رفتار نمی‌کند درهم بکوبند و با این افتخار به خانه برگردند که با بذله‌گویی و شوخ‌طبعی نشان داده‌اند که یکسر به خود می‌بالند، حال آن‌که در حقیقت همۀ آنچه با این رفتارشان نشان داده‌اند، فضل‌فروشی و حماقتِ خودشان است. آگوستین دو ویلبلانش یا استراتژی عشق، اثرِ دوناتین آلفونس فرانسوا، مارکی دو ساد؛ ترجمـۀ علی طباخیان، همـراه با کمی ویرایش.

منتظر من نباش کاپیتان، خیلی خسته‌ام.

سلام به همه، اگرچه نمیدونم از من چه چیزهایی باقی مونده.

ثبت است بر جَریده‌ی عالم دَوام ما.

George Frideric Händel Keyboard Suite No. 4 in D Minor For Solo: HWV 437: III. Sarabande Christophe Rousset (Harpsichordist)