دوخطی

‌ ‌ قبلنا خیانت نڪردن وظیفه بود الان شــــده لطف تا میگی بالا چشمـــت ابرو هستش میگه میتونستم با خیلیا باشم ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

‌ ‌ ‌‌ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻥ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﯾﻦ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺲ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﯾﮏ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺳﮑﻮﺕ ﮐﻨﻨﺪ .

به همون میزان که سعی میکنم آدمایی که دوسشون دارمو تو زندگیم نگه دارم به همون میزان وقتی ببینم خودشون میخوان برن همراهیشون میکنم که برن

یه تئوری ایتالیایی هست که میگه : شاید عشق همون حسیه که قلب هاتونو باهم عوض میکنید، بیقرار میشید و برای همینه که بدون هم حس بدی دارید، چون بدن میخواد که قلب اصلیش کنارش باشه.به نظرم این قشنگ ترین تعریف عشق بود..!

‌ ‌ کسی که شناخت خوبی از خودش داره ‏نه از تعریف کسی جو گیر و نه از تحقیر کسی ‏دلگیر می‌شود .

‌نمی‌دونم می‌تونم منظورم رو برسونم یا نه، ولی من اصلا حد وسط ندارم یا یکی رو انقد دوست دارم که رو کوچک‌ترین کارش حساسم یا اصلا زنده‌مرده طرف برام اهمیتی نداره .

‌ تنهاترین آدما مهربون‌ترینان، غمگین‌ترین آدما پرنورترین لبخند رو می‌زنن، آسیب‌دیده‌ترین آدما از همه عاقل‌ترن، همش بخاطر اینه که دلشون نمیخواد بقیه، اونجوری که خودشون اذیت شدن، اذیت بشن .

‌ ‌ ‌‌ ‏یه حرفایی زدنش مثل چایی خوردنه ، زود زدنش باعث سوختن زبون میشه دیر زدنش باعث از دهن افتادن

‌ این روزا فضولی شغل اول و حسادت شغل دوم خیلیاست.

من با تعهد داشتن و وفاداری مشکلی ندارم. فقط از هدر دادن وقت و احساساتم برای ادم اشتباه میترسم، اینکه من جدی بگیرم و برای اون شوخی باشه، من تمامو بذارم و اون نصفه نیمه باشه، من واقعی جلو بیام و اون نقش بازی کنه همین…

«از ترسِ بی‌کسی؛ به آغوش‌هایِ پیشِ پا اُفتاده پناه نبر. هر تازه وارد، رنجی تازه است...»