..♡بیوگرافی غمگین♡..

«ببین، هرچقدر هم که بخواهی با نبودنش کنار بیایی، باز یک‌جایی گیرت می‌اندازد؛ یک جایی که تمامِ منطقت فرو می‌ریزد و دلتنگی مثلِ یک آوار روی سرت خراب می‌شود… بیشتر از چهار سال گذشته. اعتراف می‌کنم؛ هیچ‌کس شبیه او نشد. هیچ‌کس آن جای خالی را پر نکرد. گذشت، تمام شد، رفت… اما بعضی شب‌ها، آن «شب‌ها» دوباره زنده می‌شوند. دقیقاً دو شب قبل از رفتنش بود؛ ماه کامل بود. آن شب به من یک رزِ آبی داد. گفت: «هر وقت دلتنگم شدی، نگاه کن به ماه.» نه او می‌دانست که این آخرین ماهِ کاملِ ماست، نه من. اما ماهِ کاملِ بعدی… ماهِ کاملِ بعدی را بدونِ او دیدم. سال‌ها گذشت. هنوز ندارمش. هنوز دلتنگم. هنوز گاهی بویِ موهایش در خاطرم می‌پیچد. هرچند اگر امروز هم جایی ببینمش، سرم را می‌چرخانم و راهم را کج می‌کنم… نمی‌خواهم آن تصویرِ شکسته، آن خاطره‌یِ تَرک‌خورده را دوباره با واقعیتِ سردِ الان ببینم. شما چطور؟ اگر جایی از قلبتان تنگ است، اگر حرفی دارید که بغض شده، برایم بفرستید. اینجا برایِ همه باز است. یا اگر حرفِ آخری دارید که هنوز در گلویتان مانده، بنویسید؛ من به دستش می‌رسانم. @amir_tvb111