ਭੋਲਾ ਅਮਲੀ

ਓਧਰ ਜਦੋਂ ਰਾਣੀ ਨੇ ਪਰਚੀਆਂ ਕੱਢੀਆਂ ਤਾਂ ਵਿਆਹੀ ਤੀਮੀਂਆਂ ਦੀ ਪਰਚੀ ‘ਚ ਕਰਮ ਦਾ ਆਇਆ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਪੜ੍ਹਕੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾ ਹੋਈ ਅਗਲੇ ਪਰਚੀ ਜੋ ਕਿ ਕਵਾਰੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਓਹ ਥੋੜੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ ਕਿਉੰਕਿ ਇਸ ਪਰਚੀ ਤੇ ਨਾਮ ਕਮਲਜੀਤ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕੁੜੀ ਸਨਦੀਪ ਦਾ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਹੁਣ ਕਵਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤ (ਕਰਮ ਦੀ ਕੁੜੀ) ਮੋਹਨੀ ( ਰਾਣੀ ਦੀ ਨਨਾਣ ) ਸਨਦੀਪ (ਕਮਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ) ਸੀ। ਵਿਆਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਣੀ ਦੀ ਸੱਸ ਤੇ ਭਰਜਾਈ , ਕਰਮ ਅਤੇ ਮਿੰਦਰ ਸਨ ਅਤੇ ਮਰਦਾ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਪਾਰਸ ਤੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਭਰਾ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਪਿੰਦਾ ਸਨ ਕਰਮ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰੇ ਨਾਮ ਆ ਗਏ ਸਨ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਪਲੈਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਕੀਹਨੂੰ ਕੀਹਨੂੰ ਪੱਟਣਾ ਹੈ ਕਿਉਕਿ ਕਿ ਪਿੰਦੇ ਦਾ ਨਾਮ ਆ ਜਾਣਾ ਓਹਨਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਰਾਹਤ ਸੀ । ਇਹ ਉਪਾਅ ਪੂਰੇ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਸ਼ੁਰੂ ਤੇ ਪੂਰੇ ਡੇਡ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਕਰਮ ਪਈ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਓਹ ਪਿੰਦੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰੇ , ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਖੁਦ ਕੁਝ ਪਿੰਦੇ ਤੇ ਕੁਝ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਲੈਣੀ ਪੈਣੀ ਸੀ। ( ਨਾਨਕਾ ਘਰ ) ਰਾਤ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ ਓਧਰ ਰਾਣੀ ਤੇ ਕਰਮ ਪਰਚੀਆਂ ਵਾਲੇ ਜੱਭ ‘ਚ ਪਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਤੇ ਏਧਰ ਪਿੰਦਾ ਤੇ ਰਮਨ ਆਪਣੀ ਰਾਸਲੀਲਾ ‘ਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅੱਜ ਬਲਵਿੰਦਰ ਘਰੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਪਿੰਦਾ ਤੇ ਰਮਨ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ‘ਚ ਆ ਗਏ ਸਨ , ਚਾਹੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ ਬੇਸੁੱਧ ਸੌ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ ਪਿੰਦਾ ਕੋਈ ਰਿਸਕ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਰਮਨ ਪਿੰਦੇ ਅੱਗੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਕੋਡੀ ਹੋਈ ਖੜੀ ਸੀ ਤੇ ਪਿੰਡਾ ਉਸਦੇ ਘੱਸੇ ਤੇ ਘੱਸਾ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ , ਬੈੱਡ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਮਨ ਦਾ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ ਤੇ ਬਰਾਅ ਪੇਂਟੀ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਕੋਲ ਹੀ ਪਿੰਦੇ ਦਾ ਕੱਛਾ ਪਿਆ ਸੀ ਪਿੰਦੇ ਦਾ ਸ਼ਰੀਰ ਮੁੜਕੇ ਨਾਲ ਚੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਓਹ ਫੇਰ ਵੀ ਘੱਸੇ ਤੇ ਘੱਸਾ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਘੱਸੇ ਖਾਂਦੀ ਰਮਨ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ ਬੱਸ ਸਵਾਦ ‘ਚ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਘੱਸੇ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ 02 ਮਗਰੋਂ ਘੱਸੇ ਮਾਰਦਾ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ “ ਕਿਉਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸਵਾਦ ਜਾ ਸਪੀਡ ਵਧਾਵਾਂ “ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤੜ ਹਿਲਾਅ ਪਿੰਦੇ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੰਦੀ ਰਮਨ ਬੋਲੀ “ ਬੱਸ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿ “ ਏਨਾ ਸੁਣ ਪਿੰਦਾ ਸਪੀਡ ਥੋੜੀ ਤੇਜ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਘੱਸੇ ਖਾਂਦੀ ਰਮਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ “ ਆਹ ਆਹ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ “ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਏਸੇ ਪੁਜੀਸ਼ਨ ‘ਚ ਕਰਨ ਬਾਅਦ ਪਿੰਦਾ ਪੁਜੀਸ਼ਨ ਚੇਂਜ ਕਰ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੋਢਿਆ ਤੇ ਰੱਖ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ “ ਮੇਰਾ ਹੋਣਾ ਵਾਲਾ “ ਤੇ ਰਮਨ ਵੀ ਬੱਸ ਏਨਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ “ ਮੈਂ ਵੀ ਆਈ ਬੱਸ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਪਿੰਦਾ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਰਮਨ ਪਿੰਦੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਥੋੜੀ ਥੋੜੀ ਖੁਰਕ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹੈ ਤੇ ਕੁਝ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਪਿੰਦੇ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰਦੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ “ ਚਲੋ ਪਾਸੇ ਹੋਵੋ “ ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਕੋਲ ਪਏ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਿੰਦੇ ਦਾ ਲੱਨ ਪੂਜ ਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਓਹ ਆਪਣੀ ਲਾਲ ਕੱਛੀ ਚੱਕ ਜਦੋਂ ਮੋਟੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਉੱਪਰ ਝੜਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚਿੱਤੜ ਗੇਂਦ ਵਾਂਗ ਬੁੜਕਦੇ ਨੇ ਜਿੰਨਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਪਿੰਦਾ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ “ ਤੇਰੀ ਤਾਂ ਬੁੰਡ ਵੀ ਮਾਰਨ ਨੂੰ ਜੀ ਕਰਦਾ ਰਮਨ “ ਤਾਂ ਸਲਵਾਰ ਲੱਤਾਂ ‘ਚ ਫਸਾਉਦੀਂ ਮਗਰ ਝਾਕਦੀ ਰਮਨ ਮਜ਼ਾਕ ‘ਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈ “ ਆਵਦੀ ਦੀ ਭੂਆ ਦੇ ਫਸਾਈ ਪਹਿਲਾਂ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਓਹ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਸਟੋਰ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਏਧਰ ਪਿੰਦੇ ਦਾ ਫੂਨ ਵੱਜਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਓਹ ਫੂਨ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਉਸਦੀ ਭੂਆ ਕਰਮ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸਮਾਇਲ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਥੋੜਾ ਫਿਕਰ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਏਨੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਫੂਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਪਿੰਦਾ ਫੂਨ ਉਠਾਂਦਾ ਹੈ “ ਹੈਲੋ “ ਤਾਂ ਅੱਗਿਓ ਕਰਮ ਹੌਲੀ ਅਵਾਜ ‘ਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈ “ ਪਿੰਦੇ ਬੇਟਾ ਕਿਵੇਂ ਆਂ ਤੂੰ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਦਾ “ ਮੈਂ ਠੀਕ ਆ ਭੂਆ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲਦੀ ਹੈ “ ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਕਸੂਤੀ ਫਸੀ ਹੋਈਆਂ , ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤਾਂ ਨੀ ਹੈ ਕੋਈ ਇਸ ਵੇਲੇ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਦਾ “ ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਟੋਰ ‘ਚ ਪਿਆਂ ਏਥੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੀਹਨੇ ਆਉਣਾ ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਦੱਸੋਂ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ “ ਤੂੰ ਸਟੋਰ ‘ਚ ਕਿਉਂ ਪਿਆਂ ਅੰਦਰ ਨੀ ਪਿਆ ਕੋਠੀ ‘ਚ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਲੱਨ ਨੂੰ ਮਸਲਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਕੁਝ ਨੀ ਭੂਆ ਅੱਜ ਡੈਡ ਘਰੇ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇ ਰਮਨ ਏਧਰ ਆ ਗਏ ਸੀ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਆ ਓਹੋ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਓਹ ਤਾਂ ਚਲੀ ਗਈ ਹੁਣ ਫਿਕਰ ਨਾ ਕਰ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਠਾ ਸਵਾਦ ਪਾ ਲਿਆ ਦੋਹਾਂ ਨੇ , ਮਾੜੀ ਮੋਟੀ ਤਾਂ ਸ਼ਰਮ ਮੰਨੋ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਹੁਣ ਤਾਂ ਕਾਹਦੀ ਸ਼ਰਮ ਭੂਆ , ਗੱਲਾਂ ਅਗਾਂਹ ਹੁਣ ਤਾਂ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਵੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਮਨ ਵਿਆਹ ਕੇ ਤੋਰਨੀ ਆਂ ਮੈ ਖੱਖੜੀਆਂ ਨਾ ਕਰਦੀ ਓਹਦੀਆਂ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਬੜੀ ਸ਼ਹਿ ਆ ਭੂਆ ਤੇਰੀ ਕੁੜੀ ਓਹ ਨੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਤ ਭੈਣ ਦਿੰਦੀ ਤੂੰ ਇਹ ਦੱਸ ਗੱਲ ਕੀ ਹੋਈ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਗੱਲ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਆ , ਤੇਰੇ ਸਾਥ ਦੀ ਲੋੜ ਆ ਪਿੰਦੇ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਹਰ ਮਸਲੇ ‘ਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜਾਂ , ਫਿਕਰ ਨਾ ਕਰ ਭੂਆ ਤੂੰ ਗੱਲ ਦੱਸ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਓਹਨੂੰ ਰਾਣੀ ਦੇ ਬੱਚਾ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਤੇ ਸਾਧ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੀ ਹੋਈ ਬੀਤੀ ਦੱਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕਿਵੇਂ ਪਰਚੀਆਂ ਨਿੱਕਲੀਆਂ ਤੇ ਕੀ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਕਰਮ ਦੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਹੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲਦੀ ਹੈ “ ਵੇ ਹੱਸੀਂ ਜਾਣਾ ਤੂੰ ਜਾ ਕੁਝ ਬੋਲੇਂਗਾ ਵੀ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ

ਕਾਂਡ 16 ( ਕਰਮਜੀਤ ਦਾ ਘਰ ) ਕਰਮਜੀਤ ਅੱਗੇ ਹੁਣ ਕਈ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਖੜੀਆਂ ਸਨ , ਇੱਕ ਮੁਸੀਬਤ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਦਾ ਉਪਾਅ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਸੀ , ਦੂਜੀ ਮੁਸੀਬਤ ਉਸਦੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੌਹਰੇ ਦੇ ਨਜਾਇਜ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਜਿਸਦਾ ਕੀ ਪਤਾ ਉਸ ਦੀ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਮੁਸੀਬਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸੌਹਰੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਚੋਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਕੋਈ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ ਉਸ ਸਖਸ਼ ਦਾ ਹਜੇ ਤੱਕ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲਿਆ ਸੀ। ਰਾਣੀ ਦੇ ਉਪਾਅ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਮ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਕਰ ਲਈ ਸੀ , ਰਾਣੀ ਨੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕੀ ਭਾਬੀ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਕਰਨਾ ਬੱਸ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਨੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਘਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਚੀਆਂ ਪਾ ਕੇ ਇੱਕ ਪਰਚੀ ਚੱਕਣੀ ਪਵੇਗੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੀ ਉਪਾਅ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਓਹ ਜਿੰਮਾਂ ਵੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਕਰਮ ਸਿਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਜਿਸ ‘ਚ ਰਾਣੀ ਬਹੁਤ ਉਲਝਣ ‘ਚ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੇ ਦੋ ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਕੌਣ ਹਨ ਉਹਦੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਰਾਣੀ ਤੋਂ ਨਿਰਣਾ ਨੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵੀ ਓਹਨਾਂ ਪਰਚੀਆਂ ਪਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚੀ , ਜੋ ਕਿ ਰਾਣੀ ਨੇ ਪਾਉਣੀਆਂ ਸਨ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਹੋਈ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਬਾਤ ਬਾਅਦ , ਕਰਮ ਫੂਨ ਕੱਟ ਕੇ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਪਈ ਸੀ , ਪ੍ਰੀਤ ਪੈਸੇ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ ਹੁਣ ਕਰਮ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਇਕੱਲੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਰਚੀਆਂ ਪਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚੀ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਲਈ ਤੇ ਉਸ ਚੋਂ ਪੇਜ ਪਾੜ ਨਿੱਕੀਆਂ ਪਰਚੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਪਰਚੀਆਂ ਬਣਾ ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲਿਖ ਲਏ, ਪਿੰਦਾ ( ਬਲਵਿੰਦਰ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ) ਪਾਰਸ ( ਕਮਲ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ) ਜੱਸਾ ( ਖੁਸ ਕਰਮ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ) ਬਲਵਿੰਦਰ ( ਕਰਮ ਦਾ ਭਰਾ ) ਮੋਦਨ ( ਰਾਣੀ ਦਾ ਸੌਹਰਾ ) ਕੈਲਾ (ਕਰਮ ਦਾ ਸੌਹਰਾ ) ਕਾਲਾ ( ਕਰਮ ਦਾ ਘਰਵਾਲਾ) ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਾਮ ਲਿਖ ਓਹਨੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਪਰਚੀਆਂ ਖੰਡਾਅ ਲਈਆਂ ਤੇ ਦਿਲ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਬੈਠ ਗਈ ਓਧਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਪੇਜ ਪਾੜ ਛੋਟੀਆਂ ਪਰਚੀਆਂ ਬਣਾ ਨਾਮ ਲਿਖਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਿਸ ‘ਚ ਪਹਿਲੀਆਂ ਪਰਚੀਆਂ ਓਹਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿ ਉਸ ਚਾਰ ਤੀਮੀਂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਏ ਬੰਸੋ (ਰਾਣੀ ਦੀ ਮਾਂ) ਕਰਮ ( ਰਾਣੀ ਦਾ ਭਾਬੀ) ਕਮਲ ( ਕਰਮ ਦੀ ਭੈਣ ) ਅਤੇ ਮਿੰਦਰ ( ਰਾਣੀ ਦੀ ਸੱਸ ) ਇਹਨਾਂ ਚਾਰ ਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਚੀਆਂ ਪਾ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਡੱਬੇ ‘ਚ ਰੱਖ ਲਈਆਂ ਤੇ ਹੁਣ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਦੋ ਕਵਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਰਚੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਜਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਵਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲਏ ਰਮਨ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ( ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ) ਸਨਦੀਪ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ( ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ) ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨਨਾਣ ਮੋਹਨੀ ਦਾ ਵੀ ਨਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਉਣਾ ਪਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਓਹ ਤਲਾਕਸ਼ੁਦਾ ਸੀ ਤੇ ਇੱਕ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਕਵਾਰੀ ਸੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੀ ਪਰਚੀ ਕੱਢੀ ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ ਇਹ ਪਰਚੀ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਨਈਂ ਖੁਦ ਰਾਣੀ ਦੀ ਸੱਸ ਮਿੰਦਰ ਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨੀ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣਾ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਲਗਦਾ ਸੀ ਪਰ ਹੋਣੀ ਨੂੰ ਕੌਣ ਟਾਲ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਣੀ ਨੇ ਦੋ ਹੋਰ ਪਚੀਆਂ ਕੱਢੀਆਂ ਜੋ ਕਿ ਕਵਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ ਇਹ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹਕੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਹੱਦ ਨਾ ਰਹੀ ਇਹ ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਸਨ ਕਰਮ ਦੀ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਦੀ ਨਨਾਣ ਮੋਹਨੀ ਓਹ ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇਗਾ ਓਧਰ ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਨੇ ਮਰਦ ਦੇ ਨਾਂ ਦੀ ਪਰਚੀ ਕੱਢੀ ਤਾਂ ਓਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਂ ਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡਰ ਸੀ ਓਹੀ ਸੀ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਕਮਲਜੀਤ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਪਾਰਸ ਸੀ ਦੋਵੇਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ ਪਰ ਕਰਮ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਕਰਕੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਫੂਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਰਦ ਦਾ ਨਾਮ ਦੱਸਿਆ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਧੋੜਾ ਧਵਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੁੰਡਾ ਦੂਰ ਦੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਚੋਂ ਏ ਤੇ ਜਦੋਂ ਰਾਣੀ ਨੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਨਾਮ ਦੱਸੇ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣ ਕੇ ਓਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿਹਲ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਮੋਹਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਕੇ ਕਰਮ ਥੋੜਾ ਸੋਚਦੀ ਬੋਲੀ “ ਕਿ ਚਾਹੇ ਉਸ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਕਵਾਰੀਆਂ ‘ਚ ਨਹੀਂ ਗਿਣੀ ਜਾਣੀ ਤਾਂ ਕਰਕੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਾਬੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣਾ ਪਵੇਗਾ “ ਹਜੇ ਓਹ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਹੀ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਉੱਲੂ ਉਸ ਦੀ ਬਾਰੀ ਕੋਲ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਸੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿ ਕਰਮ ਚੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਚਿੱਠੀ ਬਾਬੇ ਵੱਲੋਂ ਸੀ ਜਿਸ ‘ਚ ਬਾਬੇ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ “ ਬੱਚਾ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦਹਾਜੂ ਲਟਕੀ ਦਾ ਨਾਂ ਇਸ ਉਪਾਅ ‘ਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਕੇ ਘੋਰ ਅਨਰਥ ਕੀਤਾ ਹੈ ਹੁਣ ਉਪਾਅ ਹੋਰ ਕਰੜਾ ਹੋਵੇਗਾ ਮੋਹਨੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਰਦ, ਇੱਕ ਵਿਆਹੀ ਜਨਾਨੀ ਅਤੇ ਕਵਾਰੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਉਪਾਅ ਸਿਰੇ ਨਹੀਂ ਚੜੇਗਾ ਤੇ ਕਿਰਿਆ ਓਹਨਾਂ ਵਾਸਤੇ ਵੀ ਓਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਪਹਿਲਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਸੀ “ ਚਿੱਠੀ ਪੜ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕਰਮ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵਿਆਹੀ ਜਨਾਨੀ ਤੇ ਕਵਾਰੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਪਰਚੀ ਕੱਢਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਅੱਗੋ ਗੁੱਸੇ ‘ਚ ਬੋਲੀ “ ਭਾਬੀ ਇਹ ਕੀ ਸਿਆਪਾਂ , ਬਾਬਾ ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਕੰਮ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰੀ ਜਾਂਦਾ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਗਲਤੀ ਆਪਣੀ ਸੀ ਰਾਣੀ ਜੋ ਆਪਾਂ ਮੋਹਨੀ ਦਾ ਨਾ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ , ਪਰ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨੀ ਤੂੰ ਪਰਚੀਆਂ ਕੱਢ ਮੈਂ ਵੀ ਕੱਢਦੀ ਹਾਂ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਤੇ ਰਾਣੀ ਪਰਚੀਆਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗ ਗਈਆਂ ਕਰਮ ਨੇ ਜਦੋਂ ਅਗਲੇ ਮਰਦ ਦੇ ਨਾਂ ਦੀ ਪਰਚੀ ਕੱਢੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅੋੜਾ ਸਾਹ ਆਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਰਚੀ (ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਮੁੰਡੇ , ਪਿੰਦੇ ਦੇ ਨਾਂ ਦੀ ਸੀ ) ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ

ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ ਪਾਰਸ ਤੇ ਜੱਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਟੇਬਲ ਤੇ ਝੁਕ ਗਿਲਾਸ ਟੇਬਲ ‘ਚ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਪਿੰਦਾ ਕੁਰਸੀ ਨਾਲ ਢੋਹ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠਾ ਇੱਕੋ ਟਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੋਅਰ ‘ਚ ਫਸੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਓਹ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾਵੇ ਬੁਣਤਾ ਬੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਏਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਪਾਰਸ ਬੋਲ ਪਿਆ “ ਬੱਸ ਪ੍ਰੀਤ ਆਉਣੇ ਆ ਅਸੀਂ ਜਾਂ ਏਦਾਂ ਕਰ ਰੋਟੀ ਏਥੇ ਹੀ ਲੈ ਆਓ ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਬਹੁਤ ਪੀ ਲਈ ਹੁਣ “ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ “ ਇਹ ਵੀ ਠੀਕ ਆ ਮੈਂ ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਏਥੇ ਹੀ ਲੈ ਆਉਣੀ ਆਂ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਪ੍ਰੀਤ ਚਿੱਤੜ ਹਿਲਾਉਦੀਂ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਜਸਲੀਨ ਸਨਦੀਪ ਤੇ ਰਮਨ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਸਨਦੀਪ ਰਮਨ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ “ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਓਹਲਾ ਤੇਰਾ ਸਨਦੀਪ “ ਤਾਂ ਰਮਨ ਬੋਲ ਪਈ “ ਕੁਝ ਨੀ ਪ੍ਰੀਤ ਇਹ ਤਾਂ ਵਿਚਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬੁਆਏਫਰੈਂਡ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਸੁਣਾ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਓਹਦੇ ਨਾਲ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਰਹਿ ਕੇ ਆਈ ਸੀ ਤੈਂਥੋਂ ਸੰਗ ਗਈ “ ਇਹ ਸੁਣ ਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਸਨਦੀਪ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲੇ ਜਾ ਕੇ ਬੋਲੀ ” ਸਨਦੀਪ ਤੂੰ ਤਾਂ ਅਡਲਟ ਏਂ ਹੁਣ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਏਜ ‘ਚ ਨੌਰਮਲ ਨੇ ਤੂੰ ਫਰੀ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਜੋ ਰਮਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਆ “ ਤਾਂ ਸਨਦੀਪ ਥੋੜਾ ਨੋਰਮਲ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ “ ਦੀਦੀ ਅਸੀਂ ਓਥੇ ਚਾਰ ਦਿਨ ਰਹੇ ਸੀ ਫੁੱਲ ਮਸਤੀ ਕੀਤੀ “ ਪ੍ਰੀਤੀ ਤੇ ਰਮਨ ਨਾਲ ਸਨਦੀਪ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਨਾਲੇ ਰੋਟੀ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਸਨਦੀਪ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣ ਜਸਲੀਨ ਬੋਲੀ “ ਦੀਦੀ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੀ ਕੀ ਕੀ ਮਸਤੀ ਕੀਤੀ “ ਇਹ ਸੁਣ ਸਾਰੇ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਸਨਦੀਪ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਓਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜੋ ਦੋ ਕਪਲ ਕਰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਆ “ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ “ ਸੰਗ ਕਿਉਂ ਰਹੀਏ ਫੇਰ ਅਸੀਂ ਵੀ ਦੱਸਾਂ ਗਿਆਂ “ ਤਾਂ ਸਨਦੀਪ ਕੁਝ ਖੁੱਲ ਕੇ ਬੋਲਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਏਨੀ ਦੇਰ ਨੂੰ ਫੂਨ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜ ਗਈ ਤੇ ਰਮਨ ਨੇ ਫੂਨ ਚੱਕਿਆ ਤਾਂ ਅੱਗੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ ਕਰਮ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਰਮਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਪਾਰਸ ਤੇ ਜੱਸੇ ਨੂੰ ਪਾਰਸ ਦੇ ਪਿੰਡ ਭੇਜਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਰਮਨ ਤੋਂ ਸੁਨੇਹਾ ਲੈ ਪਾਰਸ ਤੇ ਜੱਸਾ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਨਿੱਕਲ ਗਏ ਤੇ ਜਦ ਪਿੰਦੇ ਨੂੰ ਰਮਨ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਵੀ ਹੋਇਆ ਪਰ ਓਹ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਓਧਰ ਜਦ ਪਾਰਸ ਤੇ ਜੱਸਾ ਪਿੰਡ ਪਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਦਾ ਦਾਦਾ ਹੱਥਕੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤੇ ਸੰਜੀਵ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਗੱਡੀ ‘ਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਲੱਗੀ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸਿਓ...ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਏਰ ਜਰੂਰ ਕਰੋ, ਬਾਕੀ ਕਿਸੇ ਭਾਬੀ ਜਾ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮਿਲਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਸਜ ਕਰ ਸਕਦੀ ਆ

ਕਾਂਡ 14 ( ਕਮਲਜੀਤ ਦਾ ਘਰ ) ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਸੰਜੀਵ ਦੋਬਾਰਾ ਮੁੜ ਆਯਾ ਹਾਲੇ ਕਰਮ ਤੇ ਕਮਲ ਸੌਣ ਦੀਆ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ ਹੀ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਜਾਣ ਸਾਰ ਹੀ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੋਤੀ ਲਾਹ ਕੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ , ਧੋਤੀ ਉਤਾਰਨ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬਿਲਕੁੱਲ ਨੰਗਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾੜ ਵਰਗਾ ਲੱਨ ਕਰਮ ਦੇ ਪੱਟਾਂ ‘ਚ ਖਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਰਮ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਸੰਜੀਵ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ‘ਚ ਲਈ ਖੜੀ ਸੀ ਪਰ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਦਮ ਘਬਰਾਅ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਬਚਿੱਤਰ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ‘ਚ ਲਸੰਸੀ ਪਸਤੌਲ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸੰਜੀਵ ਵੱਲ ਤਾਨ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕਰਮ ਕੁਝ ਬੋਲਦੀ “ ਕਾੜ “ ਦੀ ਅਵਾਜ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਘਰ ਗੂੰਜ ਗਿਆ ਤੇ ਸੰਜੀਵ ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ‘ਚ ਲੁੜਕਦਾ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਜਾ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਕਮਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਖੂਨ ਹੀ ਖੂਨ ਫੈਲ ਗਿਆ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕਰਮ ਤੇ ਕਮਲ ਡਰੀਆਂ ਇੱਕ ਖੂੰਜੇ ਖੜੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਇੱਕ ਹੀ ਗੱਲ ਗੁੱਸੇ ‘ਚ ਦੁਹਰਾਅ ਰਿਹਾ ਸੀ “ ਭੈਣ ਚੋਦ ਕੁੱਤਾ ਸਾਲਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲ ਤੇ ਹੱਥ ਪਾਉਂਦਾ “ ਇਹਨਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਓਹ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਗੇੜੇ ਦਿੰਦਾ ਥੁੱਕੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਦੇ ਸਾਰੇ ‘ਕਮਰੇ ‘ਚ ਲਹੂ ਦਾ ਛੱਪੜ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਰਮ ਕੁਝ ਸੰਭਲ ਕੇ ਹੋਸ਼ ‘ਚ ਆਉਦੀਂ ਬੋਲੀ “ ਕਮਲ ਉਠ ਡਰ ਨਾ ਇਹ ਸਮਾਂ ਡਰਨ ਦਾ ਨਹੀਂ “ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਬੋਲੀ “ ਇਹ ਕੀ ਕੀਤਾ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਇਹਨੂੰ “ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੁਣ ਇਹਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਪਾਇਆ ਸੀ ਅੱਗੇ ਇਹਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੁੰਨੀਆਂ ਖਿੱਚਣੀਆਂ ਸਨ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਕੁਝ ਦੇਰ ਚੁੱਪ ਰਹੀ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਹੁਣ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਕੀ ਕਹਾਂਗੇ “ ਤਾਂ ਮੱਥੇ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦਾ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਪੁਲਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪੇ ਨਿੱਬੜ ਲਵਾਂਗਾ , ਤੁਸੀਂ ਦੋਹੇ ਬਿਆਨ ਦੇਣ ਨੂੰ ਬੱਸ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ “ ਇਹਨਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਬਚਿੱਤਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਿਆ ਤੇ ਕਰਮ ਸੋਚੀਂ ਪੈ ਗਈ ਕੀ ਕਿ ਬਿਆਨ ਦੇਣੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਬਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਬੋਲੀ “ ਬਿਆਨ ਕੀ ਦੇਣੇ ਹੋਣਗੇ ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ “ “ ਬੱਸ ਤੁਸੀਂ ਏਨਾ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਇਹਨੇ ਕਮਲ ਦੀ ਇੱਜਤ ਤੇ ਹੱਥ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮੈਂ ਜਦ ਬਾਹਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂਥੋਂ ਜਰ ਨਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਜਤ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਬਚਿੱਤਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਿਆ ਤੇ ਕਰਮ ਤੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਖਾਨੇ ਪੈ ਗਈ ਕਿ ਹੁਣ ਬਚਨ ਦਾ ਸਿਰਫ ਏਨਾ ਹੀ ਰਾਹ ਹੈ ਤਾਂ ਓਹ ਦੋਵੇਂ ਕਰਮੇ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈਆਂ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਓਥੇ ਖੜਕੇ ਹੀ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਫੂਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਗਿਆ ( ਨਾਨਕਾਘਰ ) ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸ ਸਭ ਕਾਸੇ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ , ਪਾਰਸ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਜਸਲੀਨ ਤੇ ਸਨਦੀਪ ਆਪਣੇ ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਮਾਮੇ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਪਿੰਦੇ ਅਤੇ ਮਾਸੀ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਜੱਸੇ ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਰਮਨ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਇੰਜੁਆਏ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਪਿੰਦਾ ਜੱਸਾ ਤੇ ਪਾਰਸ ਕਰਮੇ ‘ਚ ਬੈਠੇ ਬੀਅਰਾਂ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਰਮਨ , ਪ੍ਰੀਤ , ਜਸਲੀਨ ਤੇ ਸਨਦੀਪ ਰਸੋਈ ‘ਚ ਬੈਠੀਆਂ ਨਾਲੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂਬਾਤਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਹਜੇ ਇੱਕ ਬੀਅਰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਪੀਤੀ ਸੀ ਜਦ ਕਿ ਜੱਸਾ ਤੇ ਪਾਰਸ ਤੀਜੀ ਬੀਅਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹੱਥ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਤੇ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਨਸ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਤੀਜੀ ਬੀਅਰ ਨਬੇੜਕੇ ਜੱਸੇ ਨੇ ਬੋਤਲ ਟੇਬਲ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਨੇ ਪਾਰਸ ਦੇ ਪੱਟ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ “ ਪਾਰਸ ਆ ਸਾਲਾ ਪਿੰਦਾ ਨਾ ਆਪਣੇ ਤੋਂਤੋਂਤੋਂ ਗੱਲਾਂ ਲੁਕਾਉਂਦਾ ਹੁਣ “ ਲੜਖੜਾਉਂਦੀ ਅਵਾਜ ‘ਚ ਜੱਸਾ ਪਾਰਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਜਿਹੀ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ ਨੇ ਜੱਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ “ ਅਹਿਜੀ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਆ ਜੱਸੇ , ਜਿਹੜੀ ਇਹਨੂੰ ਸਾਥੋ ਲਕੋਣੀ ਪੈ ਰਹੀ ਆ “ ਪਿੰਦਾ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਸਭ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਪੂਰੇ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਸੀ ਕਿ ਜੱਸਾ ਤੇ ਪਾਰਸ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਨੇ ਜੱਸਾ ਬੋਲਿਆ “ ਇਹਨੂੰ ਬਾਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੇਸੀ ਦਵਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਿਹਦੇ ਨਾਲ ਛੇਤੀ ਨੀ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਮੈੰ ਇਹਨੂੰ ਬੜਾ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸਾਲਿਆ ਦੱਸਦੇ ਕਿਹੜੀ ਆ ਕਿਹੜੀਆ ਪਰ ਇਹਨੇ ਪੈਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੀ ਪੈਣ ਦਿੱਤਾ ਬੱਸ ਏਧਰ ਉਧਰ ਦੀਆਂ ਮਾਰੀ ਗਿਆ “ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਬੋਲਿਆ “ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਈ ਗੰਦਾ ਸਾਲਾ ਇਹਨੇ ਕਦੇ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਭੇਤ ਨੀ ਦਿੱਤਾ “ ਪਿੰਦਾ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਮਨ ‘ਚ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਓਹ ਜੱਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸੇ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜੜੀ ਬੂਟੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਤੇ ਮਾਂ ਦਾ ਹੀ ਕੰਢਾ ਉਸ ਨੇ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਾਰਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸੇ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕਮਲ ਨੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਤੇ ਜੱਸੇ ਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਐਵੇਂ ਨਾ ਬਕਵਾਸ ਮਾਰੀ ਜਾਓ , ਮੈਂ ਕਦ ਤੋਂ ਥੋਡੇ ਕੋਲੋ ਗੱਲਾਂ ਲੁਕੋਣ ਲੱਗ ਗਿਆ , ਓਹ ਤਾਂ ਯਾਰ ਥੋੜੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਆ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਕਰਕੇ ਦਵਾਈ ਲੈ ਲਈ ਮੈਂ ਜੱਸੇ ਤੋਂ “ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਜੱਸੇ ਵੱਲ ਝਾਕਿਆ ਤਾਂ ਜੱਸਾ ਬੋਲ ਪਿਆ “ ਸਾਲਿਆ ਸਾਨੂੰ ਫੁੱਦੂ ਨਾ ਬਣਾ ਨਾ ਅਸੀਂ ਬਣਨਾ ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਹਿ ਬਈ ਦੱਸਣਾ ਨੀ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਯਾਰ ਤੁਸੀੰ ਮੇਰਾ ਯਕੀਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਰਾਂ ਕੀ “ ਪਿੰਦਾ ਅੰਦਰੇ ਅੰਦਰ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਾਰਸ ਤੇ ਜੱਸਾ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਚੁੱਪ ਬੈਠੇ ਰਹੇ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਬੋਲਿਆ “ ਓਹ ਛੱਡ ਯਾਰ ਜੱਸਿਆ ਏਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਆਪਾਂ ਕੱਠੇ ਹੋਏ ਆਂ ਬੱਸ ਸਵਾਦ ਲਵੋਂ “ ਤਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਬੀਅਰ ਦੀ ਬੋਤਲ ਹੋਰ ਚੱਕ ਲਈ ਤੇ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾ ਬਾਅਦ ਖਾਲੀ ਬੋਤਲਾਂ ਟੇਬਲ ਤੇ ਪਈਆਂ ਸਨ ਏਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਜੱਸੇ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਪ੍ਰੀਤ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਹੁਣ ਹੋਰ ਕਿੰਨੀ ‘ਕ ਪੀਣੀ ਆ ਵੀਰ ਜੀ ਬੱਸ ਕਰੋ ਹੁਣ “

ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ ਪਾਰਸ ਤੇ ਜੱਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਟੇਬਲ ਤੇ ਝੁਕ ਗਿਲਾਸ ਟੇਬਲ ‘ਚ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਪਿੰਦਾ ਕੁਰਸੀ ਨਾਲ ਢੋਹ ਲਾ ਕੇ ਬੈਠਾ ਇੱਕੋ ਟਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੋਅਰ ‘ਚ ਫਸੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਓਹ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾਵੇ ਬੁਣਤਾ ਬੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਏਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਪਾਰਸ ਬੋਲ ਪਿਆ “ ਬੱਸ ਪ੍ਰੀਤ ਆਉਣੇ ਆ ਅਸੀਂ ਜਾਂ ਏਦਾਂ ਕਰ ਰੋਟੀ ਏਥੇ ਹੀ ਲੈ ਆਓ ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਬਹੁਤ ਪੀ ਲਈ ਹੁਣ “ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ “ ਇਹ ਵੀ ਠੀਕ ਆ ਮੈਂ ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਏਥੇ ਹੀ ਲੈ ਆਉਣੀ ਆਂ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਪ੍ਰੀਤ ਚਿੱਤੜ ਹਿਲਾਉਦੀਂ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਜਸਲੀਨ ਸਨਦੀਪ ਤੇ ਰਮਨ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਸਨਦੀਪ ਰਮਨ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦੱਸ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਵੇਖ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ “ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਓਹਲਾ ਤੇਰਾ ਸਨਦੀਪ “ ਤਾਂ ਰਮਨ ਬੋਲ ਪਈ “ ਕੁਝ ਨੀ ਪ੍ਰੀਤ ਇਹ ਤਾਂ ਵਿਚਾਰੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬੁਆਏਫਰੈਂਡ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਸੁਣਾ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇਹ ਓਹਦੇ ਨਾਲ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਰਹਿ ਕੇ ਆਈ ਸੀ ਤੈਂਥੋਂ ਸੰਗ ਗਈ “ ਇਹ ਸੁਣ ਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਸਨਦੀਪ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲੇ ਜਾ ਕੇ ਬੋਲੀ ” ਸਨਦੀਪ ਤੂੰ ਤਾਂ ਅਡਲਟ ਏਂ ਹੁਣ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਏਜ ‘ਚ ਨੌਰਮਲ ਨੇ ਤੂੰ ਫਰੀ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਜੋ ਰਮਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਆ “ ਤਾਂ ਸਨਦੀਪ ਥੋੜਾ ਨੋਰਮਲ ਹੋਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ “ ਦੀਦੀ ਅਸੀਂ ਓਥੇ ਚਾਰ ਦਿਨ ਰਹੇ ਸੀ ਫੁੱਲ ਮਸਤੀ ਕੀਤੀ “ ਪ੍ਰੀਤੀ ਤੇ ਰਮਨ ਨਾਲ ਸਨਦੀਪ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਨਾਲੇ ਰੋਟੀ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਸਨਦੀਪ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣ ਜਸਲੀਨ ਬੋਲੀ “ ਦੀਦੀ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੀ ਕੀ ਕੀ ਮਸਤੀ ਕੀਤੀ “ ਇਹ ਸੁਣ ਸਾਰੇ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਸਨਦੀਪ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਓਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜੋ ਦੋ ਕਪਲ ਕਰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਆ “ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ “ ਸੰਗ ਕਿਉਂ ਰਹੀਏ ਫੇਰ ਅਸੀਂ ਵੀ ਦੱਸਾਂ ਗਿਆਂ “ ਤਾਂ ਸਨਦੀਪ ਕੁਝ ਖੁੱਲ ਕੇ ਬੋਲਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਏਨੀ ਦੇਰ ਨੂੰ ਫੂਨ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜ ਗਈ ਤੇ ਰਮਨ ਨੇ ਫੂਨ ਚੱਕਿਆ ਤਾਂ ਅੱਗੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ ਕਰਮ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਰਮਨ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਪਾਰਸ ਤੇ ਜੱਸੇ ਨੂੰ ਪਾਰਸ ਦੇ ਪਿੰਡ ਭੇਜਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਰਮਨ ਤੋਂ ਸੁਨੇਹਾ ਲੈ ਪਾਰਸ ਤੇ ਜੱਸਾ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਨਿੱਕਲ ਗਏ ਤੇ ਜਦ ਪਿੰਦੇ ਨੂੰ ਰਮਨ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਵੀ ਹੋਇਆ ਪਰ ਓਹ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਓਧਰ ਜਦ ਪਾਰਸ ਤੇ ਜੱਸਾ ਪਿੰਡ ਪਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਦਾ ਦਾਦਾ ਹੱਥਕੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤੇ ਸੰਜੀਵ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਗੱਡੀ ‘ਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਲੱਗੀ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸਿਓ...ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਏਰ ਜਰੂਰ ਕਰੋ, ਬਾਕੀ ਕਿਸੇ ਭਾਬੀ ਜਾ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮਿਲਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਸਜ ਕਰ ਸਕਦੀ ਆ ਧੰਨਵਾਦ ਚਲਦਾ

ਕਾਂਡ 14 ( ਕਮਲਜੀਤ ਦਾ ਘਰ ) ਕਮਰੇ ਵਿੱਚੋ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਸੰਜੀਵ ਦੋਬਾਰਾ ਮੁੜ ਆਯਾ ਹਾਲੇ ਕਰਮ ਤੇ ਕਮਲ ਸੌਣ ਦੀਆ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ ਹੀ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਜਾਣ ਸਾਰ ਹੀ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੋਤੀ ਲਾਹ ਕੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ , ਧੋਤੀ ਉਤਾਰਨ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬਿਲਕੁੱਲ ਨੰਗਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾੜ ਵਰਗਾ ਲੱਨ ਕਰਮ ਦੇ ਪੱਟਾਂ ‘ਚ ਖਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਰਮ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਸੰਜੀਵ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ‘ਚ ਲਈ ਖੜੀ ਸੀ ਪਰ ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਦਮ ਘਬਰਾਅ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਬਚਿੱਤਰ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ‘ਚ ਲਸੰਸੀ ਪਸਤੌਲ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸੰਜੀਵ ਵੱਲ ਤਾਨ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕਰਮ ਕੁਝ ਬੋਲਦੀ “ ਕਾੜ “ ਦੀ ਅਵਾਜ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਘਰ ਗੂੰਜ ਗਿਆ ਤੇ ਸੰਜੀਵ ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ‘ਚ ਲੁੜਕਦਾ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਜਾ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਕਮਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਖੂਨ ਹੀ ਖੂਨ ਫੈਲ ਗਿਆ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕਰਮ ਤੇ ਕਮਲ ਡਰੀਆਂ ਇੱਕ ਖੂੰਜੇ ਖੜੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਇੱਕ ਹੀ ਗੱਲ ਗੁੱਸੇ ‘ਚ ਦੁਹਰਾਅ ਰਿਹਾ ਸੀ “ ਭੈਣ ਚੋਦ ਕੁੱਤਾ ਸਾਲਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲ ਤੇ ਹੱਥ ਪਾਉਂਦਾ “ ਇਹਨਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਓਹ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਗੇੜੇ ਦਿੰਦਾ ਥੁੱਕੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਦੇ ਸਾਰੇ ‘ਕਮਰੇ ‘ਚ ਲਹੂ ਦਾ ਛੱਪੜ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਰਮ ਕੁਝ ਸੰਭਲ ਕੇ ਹੋਸ਼ ‘ਚ ਆਉਦੀਂ ਬੋਲੀ “ ਕਮਲ ਉਠ ਡਰ ਨਾ ਇਹ ਸਮਾਂ ਡਰਨ ਦਾ ਨਹੀਂ “ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਬੋਲੀ “ ਇਹ ਕੀ ਕੀਤਾ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਇਹਨੂੰ “ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੁਣ ਇਹਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਪਾਇਆ ਸੀ ਅੱਗੇ ਇਹਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੁੰਨੀਆਂ ਖਿੱਚਣੀਆਂ ਸਨ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਕੁਝ ਦੇਰ ਚੁੱਪ ਰਹੀ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਹੁਣ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਕੀ ਕਹਾਂਗੇ “ ਤਾਂ ਮੱਥੇ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦਾ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਪੁਲਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪੇ ਨਿੱਬੜ ਲਵਾਂਗਾ , ਤੁਸੀਂ ਦੋਹੇ ਬਿਆਨ ਦੇਣ ਨੂੰ ਬੱਸ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ “ ਇਹਨਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਬਚਿੱਤਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਿਆ ਤੇ ਕਰਮ ਸੋਚੀਂ ਪੈ ਗਈ ਕੀ ਕਿ ਬਿਆਨ ਦੇਣੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਬਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਬੋਲੀ “ ਬਿਆਨ ਕੀ ਦੇਣੇ ਹੋਣਗੇ ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ “ “ ਬੱਸ ਤੁਸੀਂ ਏਨਾ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਇਹਨੇ ਕਮਲ ਦੀ ਇੱਜਤ ਤੇ ਹੱਥ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮੈਂ ਜਦ ਬਾਹਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂਥੋਂ ਜਰ ਨਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਜਤ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਬਚਿੱਤਰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਿਆ ਤੇ ਕਰਮ ਤੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਖਾਨੇ ਪੈ ਗਈ ਕਿ ਹੁਣ ਬਚਨ ਦਾ ਸਿਰਫ ਏਨਾ ਹੀ ਰਾਹ ਹੈ ਤਾਂ ਓਹ ਦੋਵੇਂ ਕਰਮੇ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈਆਂ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਓਥੇ ਖੜਕੇ ਹੀ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਫੂਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਗਿਆ ( ਨਾਨਕਾਘਰ ) ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸ ਸਭ ਕਾਸੇ ਤੋਂ ਬੇਖਬਰ , ਪਾਰਸ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਜਸਲੀਨ ਤੇ ਸਨਦੀਪ ਆਪਣੇ ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਮਾਮੇ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਪਿੰਦੇ ਅਤੇ ਮਾਸੀ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਜੱਸੇ ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਰਮਨ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਇੰਜੁਆਏ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਪਿੰਦਾ ਜੱਸਾ ਤੇ ਪਾਰਸ ਕਰਮੇ ‘ਚ ਬੈਠੇ ਬੀਅਰਾਂ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਰਮਨ , ਪ੍ਰੀਤ , ਜਸਲੀਨ ਤੇ ਸਨਦੀਪ ਰਸੋਈ ‘ਚ ਬੈਠੀਆਂ ਨਾਲੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂਬਾਤਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਹਜੇ ਇੱਕ ਬੀਅਰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਪੀਤੀ ਸੀ ਜਦ ਕਿ ਜੱਸਾ ਤੇ ਪਾਰਸ ਤੀਜੀ ਬੀਅਰ ਨੂੰ ਵੀ ਹੱਥ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਤੇ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਨਸ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਤੀਜੀ ਬੀਅਰ ਨਬੇੜਕੇ ਜੱਸੇ ਨੇ ਬੋਤਲ ਟੇਬਲ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਨੇ ਪਾਰਸ ਦੇ ਪੱਟ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ “ ਪਾਰਸ ਆ ਸਾਲਾ ਪਿੰਦਾ ਨਾ ਆਪਣੇ ਤੋਂਤੋਂਤੋਂ ਗੱਲਾਂ ਲੁਕਾਉਂਦਾ ਹੁਣ “ ਲੜਖੜਾਉਂਦੀ ਅਵਾਜ ‘ਚ ਜੱਸਾ ਪਾਰਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਜਿਹੀ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ ਨੇ ਜੱਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ “ ਅਹਿਜੀ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਆ ਜੱਸੇ , ਜਿਹੜੀ ਇਹਨੂੰ ਸਾਥੋ ਲਕੋਣੀ ਪੈ ਰਹੀ ਆ “ ਪਿੰਦਾ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਸਭ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਪੂਰੇ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਸੀ ਕਿ ਜੱਸਾ ਤੇ ਪਾਰਸ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਨੇ ਜੱਸਾ ਬੋਲਿਆ “ ਇਹਨੂੰ ਬਾਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੇਸੀ ਦਵਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਿਹਦੇ ਨਾਲ ਛੇਤੀ ਨੀ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਮੈੰ ਇਹਨੂੰ ਬੜਾ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਸਾਲਿਆ ਦੱਸਦੇ ਕਿਹੜੀ ਆ ਕਿਹੜੀਆ ਪਰ ਇਹਨੇ ਪੈਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੀ ਪੈਣ ਦਿੱਤਾ ਬੱਸ ਏਧਰ ਉਧਰ ਦੀਆਂ ਮਾਰੀ ਗਿਆ “ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਬੋਲਿਆ “ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਈ ਗੰਦਾ ਸਾਲਾ ਇਹਨੇ ਕਦੇ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਭੇਤ ਨੀ ਦਿੱਤਾ “ ਪਿੰਦਾ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਮਨ ‘ਚ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਓਹ ਜੱਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸੇ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜੜੀ ਬੂਟੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਤੇ ਮਾਂ ਦਾ ਹੀ ਕੰਢਾ ਉਸ ਨੇ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਾਰਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸੇ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕਮਲ ਨੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਤੇ ਜੱਸੇ ਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਐਵੇਂ ਨਾ ਬਕਵਾਸ ਮਾਰੀ ਜਾਓ , ਮੈਂ ਕਦ ਤੋਂ ਥੋਡੇ ਕੋਲੋ ਗੱਲਾਂ ਲੁਕੋਣ ਲੱਗ ਗਿਆ , ਓਹ ਤਾਂ ਯਾਰ ਥੋੜੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਆ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਕਰਕੇ ਦਵਾਈ ਲੈ ਲਈ ਮੈਂ ਜੱਸੇ ਤੋਂ “ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਜੱਸੇ ਵੱਲ ਝਾਕਿਆ ਤਾਂ ਜੱਸਾ ਬੋਲ ਪਿਆ “ ਸਾਲਿਆ ਸਾਨੂੰ ਫੁੱਦੂ ਨਾ ਬਣਾ ਨਾ ਅਸੀਂ ਬਣਨਾ ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਹਿ ਬਈ ਦੱਸਣਾ ਨੀ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਯਾਰ ਤੁਸੀੰ ਮੇਰਾ ਯਕੀਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਰਾਂ ਕੀ “ ਪਿੰਦਾ ਅੰਦਰੇ ਅੰਦਰ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਾਰਸ ਤੇ ਜੱਸਾ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਚੁੱਪ ਬੈਠੇ ਰਹੇ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਬੋਲਿਆ “ ਓਹ ਛੱਡ ਯਾਰ ਜੱਸਿਆ ਏਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਆਪਾਂ ਕੱਠੇ ਹੋਏ ਆਂ ਬੱਸ ਸਵਾਦ ਲਵੋਂ “ ਤਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਬੀਅਰ ਦੀ ਬੋਤਲ ਹੋਰ ਚੱਕ ਲਈ ਤੇ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾ ਬਾਅਦ ਖਾਲੀ ਬੋਤਲਾਂ ਟੇਬਲ ਤੇ ਪਈਆਂ ਸਨ ਏਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਜੱਸੇ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਪ੍ਰੀਤ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਹੁਣ ਹੋਰ ਕਿੰਨੀ ‘ਕ ਪੀਣੀ ਆ ਵੀਰ ਜੀ ਬੱਸ ਕਰੋ ਹੁਣ “

ਕੁਜ ਦੇਰ ਬੁੰਡ ਮਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਜੀਵ ਨੂੰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਓਹਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚਾਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲਨ ਕਮਲ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਵਾੜ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਕਮਲ ਨੂੰ ਚੋੜਦਾ ਰਿਹਾ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਕਮਲ ਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਦੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਚੋਦਯਾ ਅਤੇ ਤੜਕਯੋ ੩ ਵਜੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਗਯਾ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਲੱਗੀ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸਿਓ...ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਏਰ ਜਰੂਰ ਕਰੋ, ਬਾਕੀ ਕਿਸੇ ਭਾਬੀ ਜਾ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮਿਲਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਸਜ ਕਰ ਸਕਦੀ ਆ ਧੰਨਵਾਦ ਚਲਦ

ਢਿਲੀ ਸਲਵਾਰ ਕਾਂਡ 13 (ਕਮਲਜੀਤ ਦਾ ਘਰ ) ਬਚਿੱਤਰ ਕੋਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਸੱਲੀ ਕਰਵਾਉਣ ਜਾਂ ਏਦਾਂ ਕਹਿ ਲਾਓ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁੱਦੀ ਪੜਵਾਉਣ ਮਗਰੋਂ ਕਮਲ ਤੇ ਕਰਮ ਸੰਜੀਵ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕਮਰੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਈ ਕਮਲ ਕਹਿੰਦੀ ਕਮਲ : ਥੋਡੇ ਬੁੜੇ ਨੇ ਤਾ ਅੱਜ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਫੁੱਦਾ ਏ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾ ਮੇਰਾ ਉਪਰਲਾ ਸਾਹ ਉਪਰ ਤੇ ਥੱਲੇ ਵਾਲਾ ਥੱਲੇ ਏ ਰਹਿ ਗਿਆ ਧੁਰ ਅੰਦਰ ਤਕ ਗਿਆ ਕੀ ਖਾਂਦਾ ਕੰਜਰ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਈ ਨਹੀਂ ਕਰਮ : ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਭੈਣੇ ਕੀ ਖਾਦਾ ਸਰੀਏ ਵਰਗਾ ਆਕੜਿਆ ਤੇ ਪੂਰਾ ਗਰਮ ਸੰਜੀਵ : ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਹਕੀਮ ਸੇ ਕੁਜ ਖਾਤੇ ਹੈ ਵੋ ਜੋ ਮਿੰਦੋ ਹੈ ਨਾ ਉਸਕੋ ਤੋਂ ਇਨ੍ਹੋਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਚੋਦਾ ਹੈ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੋਟਰ ਪੈ ਵੋ ਉਸਕੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਤਸੱਲੀ ਕਰਵਾਤੇ ਹੈ ਬੜੇ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਕਰਮ : ਵੇ ਕੌਣ ਮਿੰਦੋ ਸੰਜੀਵ : ਵੋ ਜੋ ਖੇਤ ਮੈ ਘਾਸ ਖੋਤਨੇ ਆਤੀ ਹੈ ਵੇਹੜੇ ਸੇ ਕਭੀ ਕਭੀ ਹਮਾਰੇ ਘਰ ਮੈ ਭੀ ਕਾਮ ਕਰਨੇ ਆਤੀ ਹੈ ਜਬ ਆਪ ਬਿਮਾਰ ਹੋਤੀ ਹੋ ਤਬ ਭੀ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਨੇ ਉਸਕੋ ਚੁਬਾਰੇ ਪਾਰ ਚੋਦਾ ਥਾ ਔਰ ਭੀ ਬਹੁਤ ਬਾਰ ਚੋਦਾ ਹੈ ਉਸਕੋ ਸਰੱਦਰ ਜੀ ਨੇ ਅੱਬ ਆਪਣੇ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਕਾ ਤੋਂ ਦੇਖ ਲਿਆ ਅੱਬ ਹਮੇ ਭੀ ਦੋ ਅੱਜ ਪੂਰੇ ਮਾਨ ਕੀ ਬਾਤ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਏਗੀ ਦੋਨੋ ਬੀਬੀਯੋ ਕੋ ਇਕ ਸਾਥ ਚੋਦਨੇ ਕੀ ਚਲੋ ਬੀਬੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਤੇ ਹੈ ਕਰਮ ਰੁਕ ਜਾਂ ਵੇ ਥੋੜਾ ਸਾਹ ਤਾ ਲੈਣ ਦੇ ਬੁੜੇ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਏ ਬੱਸ ਕਰਵਾਈ ਪਯੀ ਆ ਇੰਨਾ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਕਮਲ ਸੰਜੀਵ ਵੱਲ ਵਧੀ ਤੇ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਇੱਕੋ ਸਾਹ ਹੀ ਕਮਲ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਵਿਚ ਬੁੱਲ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੂੰਮੇ ਦੱਬਣ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਮਲ : ਵੇ ਹੌਲੀ ਦੱਬ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਸੰਜੀਵ : ਦਰਦ ਮੈ ਹੀ ਮਜਾ ਹੈ ਬੀਬੀ ਜੀ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਕਮਲ ਦਾ ਕਮੀਜ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਮਲੀਏ ਵਾਂਙ ਕਮਲ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੁੱਮਣ ਲੱਗਾ ਕਮਲ ਵੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਗਰਮ ਹੋਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਯੀ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋ ਵੀ ਸੀਈਈਸੀਸੀਸੀਸੀ ਦੀਆ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਨਿਕਲੀਨੀਆ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆ ਸੰਜੀਵ ਦਾ ਲਨ ਵੀ ਖੜਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਕਮਲ ਨੇ ਸੰਜੀਵ ਦੇ ਲਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾਇਆ ਸੰਜੀਵ ਦਾ ਲਨ ਵੀ ਰਾਡ ਵਾਂਗੂ ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਤੰਦੂਰ ਵਾਂਗ ਬਖ਼ਦਾ ਪਿਆ ਸੀ ਕਮਲ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵੀ ਪਾਣੀ ਛੱਡਣ ਲੱਗੀ ਦੋਨਾਂ ਨੀ ਪੂਰੇ ਗਰਮ ਦੇਖ ਕਰਮ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਉਪਰੋਂ ਹੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਰਗੜਨ ਲੱਗੀ ਕਮਲ ਨੇ ਸੰਜੀਵ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਕਰਕੇ ਉਸਦਾ ਪਜਾਮਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਲਨ ਨੂੰ ਪੁਹ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਚੁੰਗਣ ਲੱਗੀ ਸੰਜੀਵ ਕਮਲ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ ਕਰਮ ਬੀਬੀ ਜੀ ਆਪ ਭੀ ਆ ਜਾਓ ਕਬ ਤਕ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਕੋ ਹਾਥ ਸੇ ਹੀ ਰਾਗਾਰਤੀ ਰਹੇਂਗੀ ਇਹ ਕਾਮ ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਅੱਛੇ ਸੇ ਕਰ ਦੇਗੀ ਕਰਮ : ਅੱਛਾ ਚਾਲ ਦੇਖਾ ਤਾ ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਕੀ ਕਰਦੀ ਆ ਤਿੰਨੋ ਬੈਡ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ ਸੰਜੀਵ : ਬੀਬੀ ਜੀ ਮੈਂ ਬੈਡ ਪੈ ਲੇਟ ਤਾ ਹੂ ਆਪ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਪਾਰ ਬੈਠ ਜਾਇਏ ਔਰ ਕਰਮ ਬੀਬੀ ਜੀ ਆਪ ਆਪਣਾ ਕਾਮ ਕਰੀਏ ਕਮਲ ਨੇ ਬੈਡ ਤੇ ਚੜ ਕੇ ਸੰਜੀਵ ਦੇ ਲਨ ਨੂੰ ਦੋਬਾਰਾ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪਾ ਪਿਆ ਤੇ ਕਰਮ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰ ਕੇ ਸੰਜੀਵ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਕਰਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੁੱਦੀ ਸੰਜੀਵ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਟਿੱਕਾ ਦਿੱਤੀ ਸੰਜੀਵ ਇਕ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ ਕਰਮ ਵੀ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਸੰਜੀਵ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਦੱਬਣ ਲੱਗੀ, ਕਮਲ ਪੂਰੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੰਗ ਤਕ ਸੰਜੀਵ ਦੇ ਲਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂ ਰਹੀ ਸੀ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲੂੰ ਚੁੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਮਲ: ਕਰਮ ਤੂੰ ਏਧਰ ਆ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੇ ਇਹਦੀ ਜੀਭ ਇੰਨਾ ਕਹਿੰਦੇ ਕਰਮ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਸਜਾਨੀਵ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ ਕਰਮ ਨੇ ਸੰਜੀਵ ਦਾ ਲਨ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਟੱਪਣ ਲੱਗੀ 15 ਮਿੰਟ ਸੰਜੀਵ ਦੇ ਲਨ ਤੇ ਟੱਪਣ ਨਾਲ ਕਰਮ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਯਾ ਓਦਰ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਕਮਲ ਦਾ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਡੋਨਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਜੀਵ ਦਾ ਲਨ ਅਜੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਟੈਟ ਸੀ ਕਮਲ ਵੇ ਸੰਜੀਵ ਤੂੰ ਕਿ ਖੜਾ ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਵੀ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਟੈਟ ਆ ਬੱਸ ਕੁਜ ਨਹੀਂ ਬੀਬੀ ਜੀ ਅੱਜ ੧ ਗੋਲੀ ਵਾਯਗ੍ਰਾ ਕੀ ਖਾਈ ਥੀ ਅੱਜ ਮੰਨ ਮੈ ਆਪ ਦੋਨੋ ਕੋ ਚੋਦਨੇ ਕੀ ਲਾਲਸਾ ਜੋ ਥੀ ਚਲੋ ਅੱਜ ਕੁਜ ਔਰ ਭੀ ਕਰਤੇ ਹੈ ਮੇਰਾ ਮੰਨ ਕਮਲ ਬੀਬੀ ਜੀ ਕੀ ਬੁੰਡ ਮਾਰਨੇ ਕਾ ਬਹੁਤ ਹੈ ਕਮਲ : ਵੇ ਹਾਰਾਮਦਯਾ ਮਈ ਨਹੀਂ ਪੜਵਾਉਣੀ ਬੁੰਡ ਆਪਣੀ ਸੰਜੀਵ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਬਹੁਤ ਮਜਾ ਆਏਗਾ ਆਪਕੋ ਇੰਨਾ ਕਹਿੰਦੇ ਸੰਜੀਵ ਨੇ kamal ਨੂੰ ਬੈਡ ਤੇ ਪੁੱਠਾ ਲੇਟਾਂ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਬੁੰਡ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ ਪਹਿਲਾ ਤਾਂ ਕਰਮ ਨਾ ਨੁਕਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਸੰਜੀਵ : ਬੀਬੀ ਜੀ ਅਗਰ ਆਪਕੋ ਮਜਾ ਨਹੀਂ ਆਯਾ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਰੂਗਾ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਕਰਮ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਜੀਭ ਕਰਮ ਦੀ ਬੁੰਡ ਦੀ ਮੋਰੀ ਤੇ ਫੇਰੀ ਤਾਂ ਕਮਲ ਨੇ ਮਜੇ ਵਿਚ ਸੀ ਸੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਕਮਲ ਹਾਏ ਵੇ ਸੰਜੀਵ ਮਜਾ ਆ ਗਯਾ ਹੋ ਅੰਦਰ ਫੇਰ ਜੀਬ ਪੂਰੀ ਵਾੜ ਦੇ ਚੰਗੀ ਤਰਾਹ ਚੱਟ ਕਰਮ ਵੀ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਕਮਲ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖੋਲਣ ਲੱਗ ਗਈ ਤਾਂ ਜੋ ਸੰਜੀਵ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਟ ਸਕੇ ਬੁੰਡ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਚੱਟਣ ਅਤੇ ਬੁੰਡ ਚੰਗੀ ਤਰਾਹ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣਾ ਲਨ ਕਮਲ ਦੀ ਬੁੰਡ ਤੇ ਟਿੱਕਾ ਕੇ ਘਸਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਕੋ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਮਲ ਦੀ ਬੁੰਡ ਵਿਚ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ ਕਮਲ ਹਾਏ ਵੇ ਕੰਜਰਾ ਪਾੜ ਦਿੱਤੀ ਕਮਲ ਦੇ ਮੂੰਹੋ ਚੀਕ ਨਿਕਲ ਗਈ ਪਰ ਸੰਜੀਵ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਘੱਸੇ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ ਕਮਲ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਸੰਜੀਵ ਦੇ ਥੱਲਿਓਂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਪਾਈ

ਤਾਂ ਕਮਲ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆਈ ਤੇ ਟੱਪਣ ਲੱਗੀ ਓਧਰ ਜਦੋ ਕਰਮ ਬਾਥਰੂਮ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤਾਂ ਕਰਮ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੱਨ ਤੇ ਛਾਲਾ ਮਾਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਕਰਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਬੋਲਿਆ “ ਦੇਖਿਆ ਤੇਰੀ ਭੈਣਦੇ ਪੱਟਾਂ ਚ ਕਿੰਨੀ ਜਾਨ ਆਂ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ ਬਸ ਹੱਸੀ ਗਈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਡੇਡ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਬਚਿੱਤਰ ਦਾ ਕੰਮ ਹੋਇਆ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਮਲ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕਮਲ ਛੁੱਟਣ ਬਾਅਦ ਬਚਿੱਤਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪਈ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਪਲੋਸਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਅੱਖਾ ਮੀਚ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਪਿਆ ਰਿਹਾ ਕਰਮ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੁਝ ਚਿਰ ਹੱਸੀ ਤੇ ਫਿਰ ਜੱਗ ਚੋਂ ਦੁੱਧ ਪਾ ਪੀਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਓਧਰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਸੰਜੀਵ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਯਾਦ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਠੀ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਚਲੋ ਦੁੱਧ ਪੀ ਲਵੋ ਹੁਣ “ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆ ਦੇ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਨੇ ਨੀਂਦ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਬਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਸੌਂ ਦਿਓ ਬਾਕੀ ਸਵੇਰੇ ਸਹੀ “ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਆਹੋ ਬਥੇਰੀ ਤਸੱਲੀ ਹੋਗੀ ਹੁਣ ਸੌਵੋਂ ਜਾਕੇ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਨੇ ਬਗੈਰ ਬ੍ਰਾ ਪੇਂਟੀ ਤੋਂ ਹੀ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ ਚਾੜ ਲਿਆ ਤੇ ਏਦਾਂ ਹੀ ਕਮਲ ਨੇ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਬਾਰ ਲਾ ਕੋਠੇ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਨ ਲੱਗੀਆਂ ਥੱਲੇ ਉੱਤਰਨ ਵੇਲੇ ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਓਹੀ ਹਾਲ ਕਮਲ ਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਥੋਡਾ ਬੁੜਾ ਕ ਢੱਠਾ , ਕੰਜਰ ਨੇ ਖੱਲੀਆਂ ਪਾ ਤੀਆਂ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਪੁੱਛ ਨਾ ਭੈਣੇ ਤਸੱਲੀ ਕਰਵਾਅ ਦਿੰਦਾ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਚੱਲ ਤੇਰਾ ਘਰੇ ਸਰ ਗਿਆ ਲੈ ਨਜਾਰੇ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਪੁੱਛ ਨਾ , ਇੱਕ ਤੋਂ ਉੱਤਰਦੀਆਂ ਦੋਜਾ ਚਾੜ ਲੈਂਦਾ , ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਗਰਮੀ ਨਿੱਕਲਗੀ ਆ ਦੋ ਹਫਤਿਆਂ ‘ਚ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੀ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਹੁਣ ਦੂਜਾ ਕਿਹਾ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਜੀਵ ਵਾਲੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਤਾਂ ਕਰਮ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਪਿੰਦੇ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵੇਲੇ ਬੜੀ ਟੱਪਦੀ ਸੀ ਤੇ ਭੱਈਏ ਥੱਲੇ ਮਿੰਟ ਮਾਰਿਆ ਪੈਣ ਨੂੰ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਕੀ ਕਰਾਂ ਮਜਬੂਰੀ ਬਣਗੀ ਸੀ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਚੱਲ ਕੋਈ ਨਾ ਦੋ ਦੋ ਲੱਨ ਹੋਗੇ ਹੁਣ ਤਾਂ “ ਜਦੋਂ ਓਹ ਥੱਲੇ ਆਈਆਂ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਵਿਹੜੇ ਚ ਖੜਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਚੱਲ ਤੇਰੀ ਕੋਠੀ ਚ ਚੱਲੀਏ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਓਧਰ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਿਆ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਕਿੱਥੇ ਮੱਛਰ ਚ ਟੱਕਰਾਂ ਮਾਰਾਂਗੀਆਂ , ਆ ਜਾ ਮੇਰੇ ਬੈੱਡ ਰੂਮ ਈ ਚਲਦੇ ਆਂ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਬੁੜੇ ਨੂੰ ਨਾ ਪਤਾ ਲੱਗੂ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਓਹਦੇ ਦੁੱਧ ‘ਚ ਨੀਂਦ ਆਲੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਨੇ ਓਹ ਨੀ ਉੱਠਦਾ ਹੁਣ “ ਤਾਂ ਤਿੰਨੇ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਬੀਬੀ ਜੀ ਆਪ ਤੋ ਬੜੀ ਤੇਜ ਨਿਕਲੀ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਆਜਾ ਆਜਾ ਕੰਜਰਾ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਹੋਗੀ , ਸਵੇਰੇ ਵੀ ਉੱਠਣਾ ਫੇਰ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮਗਰ ਤੁਰ ਪਿਆ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਲੱਗੀ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸਿਓ...ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਏਰ ਜਰੂਰ ਕਰੋ, ਬਾਕੀ ਕਿਸੇ ਭਾਬੀ ਜਾ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮਿਲਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਸਜ ਕਰ ਸਕਦੀ ਆ ਧੰਨਵਾਦ ਚਲਦਾ

ਕਰਮ ਬਿਲਕੁੱਲ ਬਚਿੱਤਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੰਚ ਚੁੱਕੀ ਸੀ , ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜ ਮਸਲਣ ਲੱਗਿਆ , ਕਰਮ ਬੜਾ ਸਵਾਦ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੀ ਕਰਮ ਦਾ ਅੰਗ ਅੰਗ ਮਸਲਦੇ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਰੁੱਗ ਭਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਸਲਣ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਬੜੀ ਅੱਗ ਆ ਤੇਰੇ ‘ਚ “ ਤਾਂ ਮਦਹੋਸ਼ ਹੋਈ ਕਰਮ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ ਬੱਸ ਸਵਾਦ ਲੈਂਦੀ ਰਹੀ ਸਲਵਾਰ ਉੱਤੋਂ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲਦੇ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਕਰਮ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤਾ , ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਪੈਰਾਂ ਚ ਡਿੱਗ ਪਈ , ਨੰਗੇ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਫੇਰ ਬਚਿੱਤਰ ਰੁੱਗ ਭਰਨ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਕਮੀਜ ਨੂੰ ਕੰਨੀਆਂ ਤੋਂ ਫੜ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਾਂਹ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਰਮ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਮੀਜ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਹੁਣ ਕਰਮ ਸਿਰਫ ਲਾਲ ਬਰਾ ਤੇ ਕੱਛੀ ‘ਚ ਖੜੀ ਸੀ ਬਚਿੱਤਰ ਉਸਦਾ ਇਹ ਰੂਪ ਦੇਖਕੇ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ , ਉਸ ਨੇ ਕਰਮ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੁੰਮੇ ਚੁੰਘਣ ਲੱਗ ਪਿਆ , ਕੁਝ ਦੇਰ ਮੁੰਮੇ ਚੁੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੱਛਾ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਰਮ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਲੱਨ ਤੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ , ਕਰਮ ਉਸ ਦਾ ਲੱਨ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ , ਲੱਨ ਲਬਾਈ ਚ ਚਾਹੇ ਆਮ ਜਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਮੋਟਾ ਬਹੁਤ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪੂਰਾ ਪੂਰਾ ਹੀ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਰਮ ਚੂਪੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਗਈ ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਮਾਰਦੀ ਰਹੀ ਬਚਿੱਤਰ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਪੂਰਾ ਲੰਨ ਤੇ ਘੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੂ ਗੂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜਾਂ ਆਉਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕਰਮ ਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਲਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਤੇ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਚੂਪੇ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਇੱਕ ਦੋ ਬਾਰ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥੂ ਵੀ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਸਵਾਦ ਸਵਾਦ ਚ ਉਹ ਲੱਗੀ ਰਹੀ ਫਿਰ ਬਚਿੱਤਰ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਲੱਨ ਕੱਢ ਲਿਆ , ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਲੱਨ ਕੱਢਿਆ ਤਾਂ ਕਰਮ ਨੇ ਘੁੱਟ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਤੇ ਬਚਿੱੳਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਬਚਿੱਤਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਦੋ ਥੱਪੜ ਮਾਰ ਉਸਨੂੰ ਕੋਡੀ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਕੱਛੀ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਨੱਕ ਲਾ ਫੁੱਦੀ ਸੁੰਘ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਤੂੰ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੋ ਗਈ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਪਾਗਲ ਤਾਂ ਕਰਤਾ ਮੈਨੂੰ ਤੁੰ ਤਾਂ ਤੀਮੀਂ ਨੂੰ ਮਧੋਲ ਮਧੋਲ ਮਾਰ ਦਵੇਂ “ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਚੱਲ ਬਹੁਤੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਮਾਰ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਓਹਨੇ ਕਰਮ ਦੀ ਲਾਲ ਕੱਛੀ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਥੋੜਾ ਰਸ ਚੱਟ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਸੁੱਟ ਲਿਆ ਕਰਮ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਰ ਪਈ ਸੀ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚ ਆਇਆ ਤੇ ਮੋਢਿਆ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੀ ਦਾਬ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੱਟ ਚੌੜੇ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਬਗੈਰ ਕਾਸੇ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਘੱਸੇ ਤੇ ਘੱਸਾ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆ ਪਟੱਕ ਪਟੱਕ ਦੀ ਅਵਾਜ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਸਿਸਕਾਰੀਆਂ ਨਿੱਕਲਣ ਲੱਗੀਆਂ , ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਆ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਬਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਚ ਭਰ ਲਿਆ , ਕਰਮ ਦੀ ਪਾਈ ਜੱਫੀ ਨਾਲ ਬਚਿੱਤਰ ਹੋਰ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਤਾੜ ਤਾੜ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਰਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਲੋਰ ਚੜ ਗਈ ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੀ ਚੋਦਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਤੇ ਪਟਾਕੇ ਪੌਣ ਲੱਗਾ ਕਰਮ ਸਵਾਦ ਸਵਾਦ ਚ ਪੂਰੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ੳਸਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣ ਬਚਿੱਤਰ ਪੂਰੇ ਜੋਸ਼ ਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਖਿੱਚ ਖਿੱਚ ਘੱਸੇ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਚਟਾਕ ਚਟਾਕ ਥੱਪੜ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਮਾਰਦਾ ਓਧਰ ਰਸ਼ੋਈ ਚ ਦੁੱਧ ਤੱਤਾ ਕਰ ਰਹੀ ਕਮਲ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਓਹ ਆਪਣੇ ਸੌਹਰੇ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੀ ਹੋਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਮਲ ਨੇ ਦੁੱਧ ਤੱਤਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨੀਂਦ ਆਲੀ ਇੱਕ ਗੋਲੀ ਬੁੜੇ ਦੇ ਗਿਲਾਸ ਚ ਪਾ ਕੇ ਦੁੱਧ ਉਤਾਂਹ ਲੈ ਗਈ ਜਦੋਂ ਕਮਲ ਨੇ ਗੇਟ ਖੋਲਿਆ ਤੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਕਰਮ ਘੋੜੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਘੱਸੇ ਤੇ ਘੱਸਾ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਮਲ ਨੂੰ ਗੇਟ ਲਾਉਦੀਂ ਦੇਖ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਆ ਗੀ “ ਤਾਂ ਕੁੰਡਾ ਲਗਾਉਂਦੀ ਕਮਲ ਬੋਲੀ ਹਾਂਜੀ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਚੱਲ ਛੇਤੀ ਛੇਤੀ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹ ਆ ਤਾਂ ਹੰਭਗੀ “ ਤਾ ਕਮਲ ਨੇ ਦੁੱਧ ਟੇਬਲ ਤੇ ਰੱਖ ਛੇਤੀ ਦੇਣੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲ ਖਿੱਣ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਮੀਜ ਲਾਹ ਕੇ ਬਿੱਲਕੁਲ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬੈਠ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਮਗ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਤੇ ਕਰਮ ਸਾਹੋ ਸਾਹ ਹੋ ਬੈੱਡ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਸੀ ਪਰ ਬਚਿੱਤਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਹ ਲੰਮੀ ਪਈ ਦੇ ਹੀ ਘੱਸੇ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚ ਅਕੜਾਅ ਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਓਹ ਨਿਡਾਲ ਹੋ ਕੇ ਪੈ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਗਾਡ ਹੋਈ ਨੂੰ ਦੇਖ ਬਚਿੱਤਰ ਉਸਦੇ ਉੱਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜਿਆ ਤੇ ਉਸਦਾ ਲੱਨ ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਨਿੱਕਲਿਆ ਤਾ ਉਹ ਰਸ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਸਾਰਾ ਮਾਲ ਨਿੱਕਲ ਚਾਦਰ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ ਸੀ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਛੇੜਿਆ ਨਾ ਤੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ “ ਏਥੇ ਬੈੱਡ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾ ਕੋਡੀ ਹੋ ਜਾ “ ਤੇ ਕਮਲ ਨੇ ਓਦਾਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਕੂਲਾ ਹੋਇਆ ਲੱਨ ਕਮਲ ਦੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਕਮਲ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੁਣ ਬਚਿੱਤਰ ਦੇ ਸਾਇਜ ਅਨੁਸਾਰ ਸੈੱਟ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਆਦਾ ਫਰਕ ਨਾ ਪਿਆ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਘੱਸਿਆ ਵਾਲੀ ਰੇਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਕਰਮ ਕੁਮਾਲ ਜਿਹੀ ਗਈ ਸੀ ਅਹਿਜੀ ਚੁਦਾਈ ਉਸਦੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜੋ ਤਸੱਲੀ ਅੱਜ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਕਰਵਾਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸੁਰਤ ਆਈ ਤਾ ਉਸ ਨੇ ਪਾਸਾ ਲੈ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਕਮਲ ਕੋਡੀ ਹੋਈ ਘੱਸੇ ਤੇ ਘੱਸਾ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਉਸਦੇ ਥੱਲੋਂ ਦੀ ਮੂੰਮੇ ਫੜ ਘੱਸੇ ਤੇ ਘੱਸਾ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਮਲ ਦਾ ਮੂੰਹ ਲਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਲਗਾਤਾਰ “ ਆਹਹਹਹਹ ਸੀਸਸਸਸਸੀ ਆਹਹਹਹਹ “ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਕਰਮ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਚ ਚਲੀ ਗਈ ਬੈੱਡ ਤੇ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਦੇਖ ਬਚਿੱਤਰ ਕਮਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੰਮਾ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਹੁਣ ਤੂੰ ਟੱਪ ਰਕਾਨੇ “

ਢਿਲੀ ਸਲਵਾਰ ਕਾਂਡ 12 (ਕਮਲਜੀਤ ਦਾ ਘਰ ) ਇਹ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਦੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਿਸ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਜਵਾਕਾਂ ਨੇ ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਜਾਣਾ ਸੀ ਤੇ ਕਮਲ ਨੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਫੂਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਓਹ ਅੱਜ ਦੁਪਹਿਰੇ ਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਜੱਸੇ ਨਾਲ ਘਰ ਆ ਜਾਵੇ , ਕਮਲ ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਨੂੰ ਫੂਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਓਦੋਂ ਓਹ ਉੱਪਰ ਬਚਿੱਤਰ ਦੇ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਸੀ , ਬਚਿੱਤਰ ਸਾਹਮਣੇ ਬੇਸੁਰਤ ਪਿਆ ਸੀ । ਕਮਲ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਆਈ ਤਾਂ ਓਹਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁੰਨੀ ਲਾਹ ਕੇ ਪਰੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਏ ਬੁੜੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਕਿ ਬੇਸੁਰਤ ਪਿਆ ਸੀ , ਤੇ ਫਿਰ ਫੂਨ ਚੱਕ ਕੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਲਾ ਲਿਆ “ ਹੇਲੋ ਕਮਲ ਭੈਣ ਕੀ ਹਾਲ ਨੇ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਹਾਲ ਠੀਕ ਨੇ ਭੈਣੇ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋਂ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਹਾਲ ਤਾਂ ਠੀਕ ਨੇ ਭੈਣੇ ਹੋਰ ਦੱਸ ਕਿੱਦਾਂ ਫੂਨ ਕੀਤਾ ? “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਭੈਣ ਬਾਪੂ ਫੇਰ ਡਾਉਨ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ ਤੇ ਡਾਕਟਰ ਕਹਿੰਦੀ ਇਹਦਾ ਫੇਰ ਓਵੇਂ ਹੀ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਕਮਲ ਨੂੰ ਬੋਲੀ “ ਫੇਰ ਇਹਦੇ ਚ ਪੁੱਛ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਿਹੜੀ ਆ ਤੂੰ ਕਰਦੇ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਨਹੀਂ ਭੈਣ ਤੁਸੀਂ ਆਜੋ, ਮੈਂਥੋਂ ਇਕੱਲੀ ਤੋਂ ਨੀ ਹੋਣਾ “ ਕਮਲ ਆਪਣੀ ਸਕੀਮ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਹੋਣਾ ਕਿਵੇਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਕਰ ਜੇ ਨਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਜਾਂਗੀ “ ਪਰ ਕਮਲ ਕਰਮ ਦੇ ਖਹਿੜੇ ਹੀ ਪੈ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਅੱਕ ਕੇ ਕਰਮ ਨੇ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਕਰਮ ਦੀ ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਮਲ ਕੁਝ ਦੇਰ ਓਥੇ ਹੀ ਬੈਠੀ ਬੁੜੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ , ਬਚਿੱਤਰ ਚਾਹੇ ਉਝ ਗੁੰਮ ਸੁੰਮ ਪਿਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸੁਰਤ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਓਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਵੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਗੱਲ ਕਹਾਣੀ ਆ ਂ ਤਾਂ ਕਮਲ ਕੁਝ ਦੇ ਓਥੇ ਹੀ ਖੜੀ ਰਹੀ , ਪਰ ਫੇਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਹੋਇਆ ਉਸ ਨੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਗੇਟ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਾਰੀਆਂ ਤੇ ਪਰਦੇ ਕਰਕੇ ਬਚਿੱਤਰ ਦੇ ਬੈਡ ਕੋਲ ਆ ਗਈ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਦਾ ਪਜਾਮਾ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਜਾਮਾ ਥੱਲੇ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਦਾ ਲੱਨ ਸਪਰਿੰਗ ਵਾਂਗ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕਮਲ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਨਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਓਹ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਉਸ ਦੇ ਲੱਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਉੱਪਰ ਟੱਪਣ ਲੱਗੀ , ਕਰੀਬ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਹੀ ਹੋਏ ਸਨ ਤਦ ਹੀ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਹੱਸ ਪਿਆ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕਮਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ ਬਚਿੱਤਰ ਬੱਸ ਏਨਾ ਹੀ ਬੋਲਿਆ “ ਬੱਸ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਬਾਰੀ “ ਤੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਉਤਾਰ ਕੇ ਥੱਲੇ ਲੰਮੀ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੋਢਿਆ ਤੇ ਰੱਖ ਉਸਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮਸਲਿਆ ਬਚਿੱਤਰ ਘੱਸਾ ਮਾਰਦਾ ਤਾ ਲੱਨ ਜੜੀਂ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ , ਚਾਹੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਚੰਗਾ ਰਗੜਿਆ ਸੀ ਪਰ ਜੋ ਤੱਸਲੀ ਬਚਿੱਤਰ ਕਰਵਾਅ ਰਿਹਾ ਸੀ ਓਹ ਨੀ ਹੋਈ ਸੀ ਓਹਦੇ ਤੋਂ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਕਰੀਬ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਮੋਢੇ ਤੇ ਲੱਤਾ ਰੱਖ ਭੋਸੜੀ ਮਾਰੀ ਪਰ ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਨਾ ਤਾਂ ਥੱਲੇ ਪਈ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਹਾਏ ਮੇਰਾ ਗਲਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਮੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਣ ਦੇ “ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਮੋਢੇ ਨੇ ਕੋਲ ਪਿਆ ਗਿਲਾਸ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਧਾਰ ਬੰਨ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਪਾਣੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ ਤੇ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਉਸ ਪੀ ਲਿਆ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫੇਰ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਮਸ਼ੀਨ ਤੇ ਪਟਾ ਚਾੜ ਲਿਆ ਤੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ ਕਰੀਬ ਪੰਤਾਲੀ ਮਿੰਟਾ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਬਚਿੱਤਰ ਦਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਕਮਲ ਦਾ ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਮਸਾਂ ਉਸ ਦੇ ਥੱਲੋਂ ਨਿਕੱਲੀ ਤੇ ਸਿੱਧੀ ਖੜ ਸਾਹ ਲਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਫੁੱਦੀ ਸਾਫ ਕਰਨ ਬਾਥਰੂਮ ਚ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਚੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਉਹ ਜਦ ਸਲਵਾਰ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਦੁਪਹਿਰ ਤੱਕ ਜਵਾਕਾਂ ਨੇ ਚਲੇ ਜਾਣਾ , ਫਿਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਵੀਂ , ਲਾਲ ਕੱਪੜਿਆਂ ‘ਚ , ਓਹਦੇ ‘ਚ ਵੀ ਦੇਖਾਂ ਕਿੰਨਾ ਦਮ ਆ , ਸਲਾਹਾਂ ਬੜੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਤੈਨੂੰ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੱਸ ਏਨਾ ਬੋਲੀ “ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ ਬਾਪੂ ਜੀ “ ਤੇ ਨਾਲਾ ਬੰਨਦੀ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ , ਬਾਹਰ ਆਕੇ ਓਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਕਿ ਸੰਜੀਵ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਾਰਾ ਲਾਵੇਗੀ ਕਿਉਕਿ ਏਥੇ ਆਈ ਕਰਮਜੀਤ ਵੇਖਕੇ ਤਾਂ ਓਹਵੀ ਲਾਲਾ ਸਿੱਟੇਗਾ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਓਹਦੀ ਵੀ ਸਕੀਮ ਸੋਚ ਲਈ ਸੀ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਦੀ ਰਾਤ (ਕਮਲਜੀਤ ਦੇ ਘਰ ) ਓਧਰ ਜਦੋਂ ਕਮਲਜੀਤ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਕਰਮਜੀਤ ਨੂੰ ਸੌਹਰੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਕੇ ਆਈ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਥੱਲੇ ਰਸੋਈ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ , ਤਾਂ ਕਮਲ ਨੂੰ ਆਉਦੀਂ ਵੇਖ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਅਬ ਰੁਕ ਨਹੀਂ ਜਾਤਾ ਬੀਬੀ ਜੀ ਬੜੀ ਬੀਬੀ ਕਹਾਂ ਹੈਂ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਵੇ ਬਾਪੂ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ ਓਹ ਓਹਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠੀ ਆ , ਅੱਜ ਏਥੇ ਨੀ ਬਣਨਾ ਕੰਮ ਤੇਰਾ , ਬਾਪੂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਣਾ “ ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਹੁੰਦਾ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਜੇ ਕਿਆ ਬਾਤ ਹੂਈ , ਮੈ ਤੋਂ ਵੈਗਰਾ ਖਾਈ ਫਿਰਤਾ ਹੁੰ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਵੇ ਹੁੰਦਾ ਤੇਰਾ ਬਿਨਾਂ ਵੈਗਰਾ ਤੋਂ ਨੀ ਤੂੰ ਵੈਗਰਾ ਕਿਉ ਖਾ ਲਈ” ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਵੋ ਮੁਝੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੋਦਨਾ ਥਾ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਦਾ ਮੂੰਹ ਟੱਡਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਸਾਲਾ ਰਾਤ ਭਰ ਦਾ ਅਸੀਂ ਦੇਣ ਨੂੰ ਵਿਹਲੀਆਂ ਜਾ ਚੱਲਿਆ ਜਾ ਆਵਦੇ ਕਮਰੇ ਚ ਅਸੀਂ ਆਉਣੀਆਂ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਆਪਣੇ ਮੋਟਰ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਚਲਿਆ ਗਿਆ । ਓਧਰ ਜਦੋਂ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਬੜਦੀ ਕਰਮ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦਾ ਸੌਹਰਾ ਬਚਿੱਤਰ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਓਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ ਕਰਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਤੂੰ ਬੜੀਆਂ ਸਲਾਹਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ , ਅੱਜ ਦੇਖਣਾ ਤੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਕਿੰਨੀ ਕ ਸੱਟ ਝੱਲਦੀ ਆ “ ਬਚਿੱਤਰ ਦੇ ਮੂੰਹੋ ਸਿੱਧੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕਰਮ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਬੋਲਿਆ “ ਚੱਲ ਆਜਾ ਹੁਣ , ਹੁਣ ਸੰਗ ਕਾਹਦੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪੜਦੇ ਚੱਕੇ ਗਏ “ ਕਰਮ ਦੇ ਕਦਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਏ , ਸਾਹਮਣੇ ਬਚਿੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੇਰਵਾਨੀ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਓਹ ਇੱਕ ਕੱਛੇ ‘ਚ ਸੀ

ਤਾਂ ਕਰਮ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਜੇ ਅੰਦਰ ਬਾਥਰੂਮ ਚ ਜਾ ਬੜੀ , ਜਿਥੇ ਕੀ ਕਮਲ ਨੇ ਓਹਦੇ ਵਾਸਤੇ ਲਾਲ ਗੂੜਾ ਸੂਟ , ਲਾਲਾ ਰੰਗ ਦਾ ਚੂੜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਪੇਂਟੀ ਵੀ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਰੱਖੀ ਸੀ ਕਰਮ ਓਹਨੀ ਪੈਰੀਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ ਤੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਕੁੱਤੀਏ ਆ ਕੀ ਕੰਮ ਆ ਤੇਰੇ , ਕਿਤੇ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਤਾਂ ਨੀ ਤੇਰਾ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਹੱਸਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਤੂੰ ਬੱਸ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ ਫੇਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦੀਂ ਆਂ ਕੀ ਕਰਨਾ , ਬੱਸ ਹੁਣ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਤੂੰ ਕੁਝ ਨੀ ਬੋਲਣਾ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਈ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਨਹਾਉਣ ਲੱਗ ਗਈ ਕਰਮ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਨਹਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿੰਡਾ ਪੂੰਝ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲਾ ਲਾਲ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਪਾਈ ਤੇ ਫਿਰ ਲਾਲ ਸੂਟ ਪਾ ਤੇ ਬਾਹਾਂ ਚ ਲਾਲ ਚੂੜਾ ਪਾ ਕਮਲ ਕੋਲ ਜਾ ਬੜੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦਾ ਇਹ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਤੈਨੂੰ ਤਾਂ ਚਾਹੇ ਅੱਜ ਵਿਆਹ ਕੇ ਤੋਰ ਦਈਏ , ਨੀ ਕਿੰਨੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਆਂ ਤੂੰ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਦੱਸਦੇ ਦੇ ਕਰਨਾ ਕੀ ਆ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਬੱਸ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਐਵੇਂ ਨਾ ਬੋਲੀ ਜਾ “ ਤੇ ਕਮਲ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ ਕਰਮ ਦਾ ਘੁੰਡ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੈਡ ਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਈ ਤੇ ਅੰਦਰ ਬਾੜ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਬਾਹਰੋਂ ਦਰਵਾਜਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਨੇ ਦਰਵਾਜਾ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦਮ ਘੁੰਡ ਚੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਕਮਰੇ ਅੰਦਰ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ ਅੰਦਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ , ਅੰਦਰ ਕਮਲ ਦਾ ਸੌਹਰਾ ਬਚਿੱਤਰ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ੇਰਬਾਨੀ ਪਾਈ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕੜੀਆਂ ਹੱਸੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਲੱਗੀ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸਿਓ...ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਏਰ ਜਰੂਰ ਕਰੋ, ਬਾਕੀ ਕਿਸੇ ਭਾਬੀ ਜਾ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮਿਲਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਸਜ ਕਰ ਸਕਦੀ ਆ ਧੰਨਵਾਦ ਚਲਦਾ

ਢਿਲੀ ਸਲਵਾਰ ਕਾਂਡ 11 ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ( ਕਰਮਜੀਤ ਦਾ ਘਰ ) ਸਵੇਰ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਮ ਕੁਮਲਾਈ ਜਿਹੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਚਿੰਤਾ ‘ਚ ਵਾਧਾ ਕੈਲੇ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਤਾਂ ਓਹ ਸਖ਼ਸ ਲੈ ਗਿਆ ਜੋ ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਮਗਰ ਆਇਆ ਸੀ ਕਰਮ ਹੁਣ ਏਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਕਰੇ, ਏਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਕਰਮ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਜੱਸਾ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਕੀ ਗੱਲ ਮੰਮੀ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਓ “ ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਮ ਖਿਆਲਾਂ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਕੁਝ ਨੀ ਕੁਝ ਨੀ ਪੁੱਤ ਓਦਾਂ ਈ ਬੈਠੀ ਸੀ “ ਤਾਂ ਜੱਸਾ ਸਹਿਜ ਸੁਭਾ ਹੀ ਬੋਲਿਆ “ ਕੋਈ ਨੀ ਮੰਮੀ ਦੱਸ ਦਵੋ ਜੇ ਕੋਈ ਹੈਲਪ ਚਾਹੀਦੀ ਆ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਮਨ ਚ ਬੋਲੀ “ ਹੁਣ ਇਹਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਮਾਂ ਦੀ ਸੁੱਥਣ ਚੱਕ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ ਕੋਈ “ ਪਰ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ ਜੱਸੇ ਨੇ ਫੇਰ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਬੋਲੀ “ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਹੈਲਪ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ ਪੁੱਤ ਜੇ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਜਰੂਰ ਦੱਸੂ “ ਇਹ ਸੁਣ ਜੱਸਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਬੱਸ ਬਾਹਰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਜੱਸੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਕਰਮ ਇਹ ਵੀ ਹਿਸਾਬ ਲਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਸਵੇਰ ਵਾਲਾ ਸਖਸ਼ ਕਿਤੇ ਜੱਸਾ ਤਾਂ ਨਹੀ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਏਦਾਂ ਲੱਗਿਆ ਨਾ ਤਾਂ ਓਹ ਥੋੜੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋਈ ਕਰਮ ਉੱਠੀ ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਚਲੀ ਗਈ ਪ੍ਰੀਤ ਜੋ ਕਿ ਅੰਦਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੀ ਦੇਖ ਬੋਲੀ “ ਕਿੱਦਾਂ ਮੰਮੀ ਕੀ ਹਾਲ ਨੇ “ ਪ੍ਰੀਤ ਬੜੀ ਰੌ ਚ ਬੋਲੀ ਸੀ, ਕਰਮ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਹੌਸਲਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਓਹ ਕੁਝ ਦੇਰ ਆਪਣੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਤੋਲਦੀ ਰਹੀ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀ ਭਾਰੀ ਚਿੱਤੜ ਤੇ ਪਤਲ਼ਾ ਲੱਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਭਰੂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ ਆਪਣੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਭਰੀ ਜਵਾਨੀ ਦੇਖੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ ਸੀ ਕਰਮ ਨੂੰ ਇਝ ਖੜੀ ਦੇਖਕੇ ਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ “ ਕਿੱਥੇ ਖੋ ਗਏ ਮੰਮੀ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਕੁਝ ਨੀ ਧੀਏ ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਦਿਨ ਚੇਤੇ ਕਰਦੀ ਸੀ “ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ “ ਹੁਣ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਓ , ਹੁਣ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੁਹਾਨੂੰ” ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੁੱਢੀ ਹੋ ਗਈ ਪੁੱਤ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਰਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਬੋਲੀ “ ਬੁੱਢੀ ਕਿੱਥੇ ਹੋਈ ਆਂ ਮਾਤਾ ਤੂੰ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਇਹ ਰੌ ਦੇਖਕੇ ਬੋਲੀ “ ਤੂੰ ਕੀ ਦੇਖ ਲਿਆ ਅਹਿਜਾ ਮੇਰੇ ‘ਚ “ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਮ ਦੇ ਕੰਨ ਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈ “ ਬੁੱਢੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਤੇ ਵੀਹ ਵੀਹ ਲੱਖ ਕੌਣ ਲਾਉਂਦਾ ਮੰਮੀ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਲੱਗਗੇ ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਤੂੰ ਨੱਥ ਪਵਾਈ “ ਇਹ ਕਹਿ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਮ ਵੱਲ ਸ਼ਰੇਆਮ ਅੱਖਾਂ ਚ ਅੱਖ ਪਾ ਵੇਖੀ ਗਈ ਤੇ ਕਰਮ ਬੱਸ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਖੜੀ ਰਹੀ ਪ੍ਰੀਤ ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਕਮਰੇ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਚੱਲ ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਤਾਂ ਦੇ ਦੇ “ ਤਾਂ ਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ “ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸਲਵਾਰ ਨੀ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਓਹ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਕਰਮ ਅੰਦਰ ਖੜੀ ਬੱਸ ਇਹੀ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਜੋ ਪੈਸੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਓਹਦੇ ਸੌਹਰੇ ਨੇ ਓਹਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ ਓਹਨਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਸਿਰਫ ਕਰਮ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸੌਹਰੇ ਕੈਲੇ ਨੂੰ ਸੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਦੂਜੀ ਗੱਲ ਜੇ ਸਲਵਾਰ ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਹੀਂ ਚੱਕੀ ਤਾਂ ਓਹ ਕਿਸਨੇ ਚੱਕੀ ਹੈ ਕਰਮ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਖੜ੍ਹੀ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਜੱਸਾ ਆਇਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ਮੰਮੀ ਹੋਜੋ ਤਿਆਰ ਤੁਸੀਂ , ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਮਾਸੀ ਕੋਲ ਛੱਡ ਜਾਂਵਾਗੇ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ ਬੱਸ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਚਲੀ ਗਈ । ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਕਰਮ ਤਿਆਰ ਹੋਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ ਤੇ ਜੱਸਾ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਰਹੇ ਸੀ ਤਾਂ ਤਿੰਨੋ ਜਾਣੇ ਗੱਡੀ ਚ ਬੈਠ ਕਮਲਜੀਤ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਏ ਕਮਲਜੀਤ ਮਾਸੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਓਹਨਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕਰਮਜੀਤ ਨੂੰ ਓਥੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਮਾਸੀਂ ਦੇ ਤਿੰਨੇ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਪਾਰਸ , ਸਨਦੀਪ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਲੈ ਆਪਣੇ ਨਾਨਕੇ ਪਿੰਡ ਚਲੇ ਗਏ , ਜਿੱਥੇ ਰਮਨ ਤੇ ਪਿੰਦਾ ਓਹਨਾਂ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ਾਮ (ਕਮਲਜੀਤ ਦਾ ਘਰ ) ਕਰਮਜੀਤ ਨੂੰ ਵਿਹੜੇ ‘ਚ ਫਿਰਦੀ ਦੇਹ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਦੂਰੋ ਹੋ ਅਵਾਜ ਮਾਰੀ “ ਕੈਸੀ ਹੋ ਬੀਬੀ ਜੀ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਵੱਲ ਝਾਕਦੀ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਵੇ ਠੀਕ ਆ ਸੰਜੀਵ ਤੂੰ ਦੱਸ ਕਿਵੇਂ ਆਂ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਹਮ ਤੋਂ ਠੀਕ ਹੂੰ , ਆਪ ਬੜੀ ਸੁੰਦਰ ਲਗ ਰਹੀ ਹੋ ਆਜ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਹੈਰਾਨ ਜਿਹੀ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੀ “ ਅੱਛਾ , ਕਿਉ ਪਹਿਲਾਂ ਨੀ ਸੋਹਣੀ ਲਗਦੀ ਸੀ “ ਤਾਂ ਸਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਅਰੇ ਨਹੀਂ ਆਜ ਤੋਂ ਕਟਰੀਨਾ ਕੈਫ ਲਗ ਰਹੀ ਹੋ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੱਸ ਹੱਸੀ ਤੇ ਰਸੋਈ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਕਮਲ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ ਕਰਮ ਦੇ ਹਿਲਦੇ ਚਿੱਤੜ ਦੇਖ ਸੰਜੀਵ ਅੰਦਰ ਕੰਬਣੀ ਛਿੜ ਗਈ ਤੇ ਓਹ ਰਾਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਕਰਮ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਆ ਸੰਜੀਵ ਬੜਾ ਚਾਭਲਿਆ ਫਿਰਦਾ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਇੱਕ ਦਮ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਨੀ ਇਹਨੇ ਕੀ ਚਾਭਲਨਾ ਓਦਾਂ ਈ ਹੱਸਦਾ ਖੇੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਤੂੰ ਮੈਂਨੂੰ ਐਵੇ ਈ ਸੱਦ ਲਿਆ ਐਤਕੀ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਤਾ ਹੈ ਕਿਵੇਂ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਬੁੜੇ ਦਾ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਬੁੜੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਰ ਦੇਣਾ ਸੀ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਫੇਰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸੱਦਿਆ ਤੂੰ ? ਕਿਤੇ ਐਤਕੀ ਮੈਥੋਂ ਤਾਂ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਣਾ ਬੁੜੇ ਦਾ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਹੱਸੀ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਤੂੰ ਤਾਂ ਓਦਾਂ ਈ ਹਲਕੀ ਫਿਰਦੀ ਏ ਕੁੱਤੀਏ , ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਸਰਪਰਾਇਜ ਆ ਇੱਕ ਬੱਸ ਰਾਤ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਤੇ ਨਹਾਅ ਧੋ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋਜਾ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੀ ਬੋਲੀ “ ਨਹਾਅ ਧੋ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ , ਨੀ ਕਰਵਾਉਣਾ ਕੀ ਆ ਤੂੰ ਮੈਥੋਂ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਸਰਪਰਾਇਜ ਨਾ ਖਰਾਬ ਕਰ ਤੂੰ ਭੈਣੇ , ਬੱਸ ਜਿਵੇਂ ਕਹਿ ਰਹੀ ਆਂ ਕਰੀ ਜਾ “

“ ਨਾ ਪੁੱਤ ਤੁਸੀਂ ਜਾਉ ਮੈਂ ਨੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਬਿਮਾਰ ਨੇ ਬਾਕੀ ਘਰੇ ਕੌਣ ਰਹੂ ਓਹਨਾਂ ਕੋਲ “ ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਹਾਂ ਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਬੋਲੀ “ ਠੀਕ ਆ ਮੰਮੀ , ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਲਦੇ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮਜਾ ਆਉਣਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ਕੋਈ ਨੀ ਪੁੱਤ ਤੁਸੀਂ ਮਜੇ ਕਰਿਓ “ ਇਹਨਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਉੱਠੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਚਲੀਆਂ ਗਈ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਕਮਲ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਲਦੇ ਚਿੱਤੜ ਤੇ ਮੁੰਮੇ ਵੇਖ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਆਹੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਕਮਲ ਦਾ ਸੋਚਣਾ ਸਹੀ ਸੀ ਸਨਦੀਪ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਪੂਰੀਆਂ ਜਵਾਨ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪੱਕ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਤੇ ਪੂਰੇ ਰਸੀਲੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਕਮਲ ਦਾ ਡਰ ਜਾਇਜ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਿੰਦੇ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਣ , ਪਾਰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਹੀ ਓਹ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਨਕੇ ਭੇਜ ਰਹੀ ਸੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਰੋਕ ਹੀ ਲੈਂਦੀ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਲੱਗੀ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸਿਓ...ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਏਰ ਜਰੂਰ ਕਰੋ, ਬਾਕੀ ਕਿਸੇ ਭਾਬੀ ਜਾ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮਿਲਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਸਜ ਕਰ ਸਕਦੀ ਆ ਧੰਨਵਾਦ ਚਲਦਾ

“ ਕਿੱਥੇ ਯਾਰ ਇੱਕ ਸਹੇਲੀ ਸੀ ਓਹਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਬ੍ਰੇਕਅੱਪ ਹੋ ਗਿਆ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ “ ਤੋ ਔਰ ਨਹੀਂ ਕਿਸੇ ਕੇ ਸਾਥ ਬਾਤ ਬਨੀ “ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਬੋਲਿਆ “ ਨਾ ਯਾਰ ਨਖਰੇ ਈ ਬੜੇ ਕਰਦੀਆਂ , ਪਹਿਲਾਂ ਸੈੱਟ ਨੀ ਹੁੰਦੀ , ਜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਫੇਰ ਦੇਣ ਵੇਲੇ ਨਖਰੇ ਬਾਕੀ ਕਵਾਰੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਸੇਫਟੀ ਦਾ ਅੱਡ ਡਰ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਪੱਠਿਆਂ ਦਾ ਰੁੱਗ ਮਗਰ ਸੁੱਟਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਤੋਂ ਕੋਈ ਅੰਟੀ ਸੈੱਟ ਕਰਲੋ , ਮਜੇ ਕਾ ਮਜੇ ਔਰ ਕੋਈ ਡਰ ਵੀ ਨਹੀਂ “ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਬੋਲਿਆ “ ਅੰਟੀਆਂ ਕਿੱਥੇ ਸੈੱਟ ਹੁੰਦੀਆਂ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਹੋ ਜਾਤੀ ਹੈਂ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਹੈ ਉਸਕੇ ਸਰਦਾਰ ਸੇ ਦੋ ਦੋ ਅੰਟੀਆਂ ਸੈੱਟ ਹੈ ਅਪਨੀ ਬੀਬੀ ਕੀ ਉਮਰ ਕੀ “ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਆਉਂਦਿਆਂ ਪਾਰਸ ਪੱਠੇ ਵੱਡਣਾ ਛੱਡ ਸੰਜੀਵ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਚ ਝਾਕਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਤੇਰਾ ਮਤਲਬ ਕੀ ਆ ਓਏ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਥੋੜਾ ਡਰ ਗਿਆ ਪਰ ਗੱਲ ਸੰਭਾਲ ਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਅਰੇ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਆਪ ਤੋਂ ਗਲਤ ਮਤਲਬ ਨਿਕਾਲ ਰਹੇ ਹੋ ਮੈਂ ਤੋ ਉਮਰ ਕੀ ਬਾਤ ਕਰ ਰਹਾ ਥਾ ਕਿ ਇਸ ਉਮਰ ਮੇਂ ਵੀ ਮਹੀਲਾਏਂ ਲੰਨਡ ਮਾਂਗਤੀ ਹੈ “ ਸੰਜੀਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਪਾਰਸ ਠੰਡਾ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਚੱਲ ਠੀਕ ਆ ਠੀਕ ਆ ਤੂੰ ਪੱਠੇ ਵੱਡ ਅਸੀਂ ਜਾਣਾ ਆਥਣੇ “ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ “ ਕਹਾਂ ਜਾਨਾ ਹੈ ਸਰਦਾਰ ਜੀ , ਅਗਰ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਨਾ ਹੈ ਤੋਂ ਮੁਝੇ ਕੁਝ ਮੰਗਵਾਨਾ ਥਾ “ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਬੋਲਿਆ “ ਸ਼ਹਿਰ ਨੀ ਜਾਣਾ ਨਾਨਕੇ ਚੱਲੇ ਆਂ , ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵਾਂਗੇ ਤੂੰ ਘਰ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖੀਂ ਮਗਰ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਸਭੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ “ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਬੋਲਿਆ “ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਤੇ ਭੈਣਾਂ , ਮੰਮੀ ਤੇ ਬਾਪੂ ਤਾਂ ਘਰ ਹੀ ਨੇ “ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਕੋਦਾਂ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਠੀਕ ਹੈ ਠੀਕ ਹੈ ਸਰਦਾਰ ਜੀ “ ਤੇ ਪੱਠੇ ਵੱਡਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਫਿਰ ਕੁਝ ਚਿਰ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਇੱਕ ਦਮ ਉੱਠ ਕੇ ਬੋਲਿਆ “ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਮੁਝੇ ਗਾਠ ਚੁਕਵਾਦੋ ਪੱਠੋਂ ਕੀ ਮੈਂ ਫੇਕ ਆਤਾ ਹੂੰ ਔਰ ਪਾਨੀ ਪੀ ਆਤਾ ਹੂੰ “ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਠਿਆਂ ਸੀ ਪੰਡ ਚਕਵਾਅ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪ ਪੱਠੇ ਵੱਡਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸਜੀਵ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੇ ਚ ਆ ਪੰਡ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਰਾਂਡੇ ਚ ਮਗਰ ਖੂੰਜੇ ਚ ਜਾ ਕੇ ਲਾਸਟ ਕਿੱਲੇ ਤੇ ਬੰਨੀ ਮੱਝ ਖੋਲ ਓਥੇ ਹੀ ਖੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਮੱਝ ਭੱਜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਮਲ ਰਸੋਈ ਚ ਖੜ੍ਹੀ ਦੇਖਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਭੱਜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ “ ਇਹ ਪਤਾ ਨੀ ਕਿਵੇਂ ਖੁੱਲਗੀ , ਬੰਨਦਾ ਪਤਾ ਨੀ ਕਿਵੇਂ ਆਂ ਮੱਝਾਂ ਏਹੇ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਮੱਝ ਦਾ ਸੰਗਲ ਫੜ ਓਹ ਬਰਾਂਡੇ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਈ ਇਹ ਬਰਾਂਡਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਗੇਟ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਸਿਰਫ ਮੂਹਰੇ ਸੀ ਤੇ ਬਰਾਂਡੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੇ ਤੂੜੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਉਸ ਪਾਈ ਤੂੜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਲਾਸਟ ਕਿੱਲੇ ਤੋਂ ਇਹ ਮੱਝ ਖੁੱਲੀ ਸੀ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਸਿਰੇ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਜਦ ਕਮਲ ਨੇ ਕੋਡੀ ਹੋ ਕੇ ਮੱਝ ਦਾ ਸੰਗਲ ਕਿੱਲੇ ਤੇ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਇੱਕ ਦਮ ਹਨੇਰੇ ਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰੜੇ ਕਰੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿੱਤੜ ਮਸਲ ਦਿੱਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਕਿਸੇ ਓਪਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਕਮਲ ਇੱਕ ਦਮ ਡਰ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਚੀਕ ਮਾਰਨ ਹੀ ਲੱਗੀ ਸੀ ਕਿ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਇੱਕ ਦਮ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਦੇਣੇ ਕੰਨ ਚ ਕਿਹਾ “ਸ਼ੋਰ ਮਤ ਮਚਾਨਾ ਬੀਬੀ ਜੀ ਮੈ ਹੂੰ “ ਤਾਂ ਜਦ ਕਮਲ ਨੇ ਸੰਜੀਵ ਦੀ ਅਵਾਜ ਪਛਾਣ ਮਗਰ ਮੁੜਕੇ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਨੂੰ ਦੇਖ ਬੋਲੀ “ ਵੇ ਕੰਜਰਾ ਤੂੰ ਆਂ , ਤੂੰ ਪੱਠੇ ਵੱਡਣ ਨੀ ਗਿਆ ਪਾਰਸ ਨਾਲ “ “ ਬੀਬੀ ਜੀ ਪੱਠੇ ਹੀ ਕਾਟ ਰਹਾ ਥਾ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਫੇਰ ਏਥੇ ਕੀ ਕਰਦਾਂ ਜਾ ਖੇਤ ਜਾ ਬੜ ਪਾਰਸ ਨਾ ਤੇਰੇ ਮਗਰ ਆਜੇ ਏਥੇ ਮੇਰੀ ਗੁੱਤ ਪਟਾਏਂਗਾ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ‘ਚ ਲੈਂਦਾ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਵੋ ਨਹੀਂ ਆਏਗਾ ਬੀਬੀ ਜੀ ਉਸਕੀ ਚਿੰਤਾ ਮਤ ਕਰੋ “ ਸੰਜੀਵ ਦੀ ਜੱਫੀ ਚੋਂ ਛੁੱਟਦੀ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਵੇ ਛੱਡ ਮੈਨੂੰ ਕੁੜੀਆਂ ਘਰੇ ਆਂ ਜਾਣ ਦੇ ਮੈਨੂੰ “ ਕਮਲ ਸੰਜੀਵ ਕੋਲ ਦੀ ਲੰਘਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਬਾਹ ਫੜ ਲਈ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਅਰੇ ਬਾਤ ਤੋ ਸੁਨਲੋ ਜਿਸ ਕਾਮ ਕੇ ਲਿਏ ਆਇਆ ਥਾ ਮੈਂ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਕੀ ਕਰਨ ਆਇਆਂ ਤੂੰ , ਛੱਡ ਜਾਣ ਦੇ ਮੈਂਨੂੰ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਅਰੇ ਮੁਝੇ ਮਾਲੁਮ ਹੈ ਬੀਬੀ ਕਿ ਸਰਦਾਰ ਔਰ ਲੜਕੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈਂ ਜੇ ਕਾਮ ਤੋਂ ਮੈਂ ਰਾਤ ਕੋ ਵੀ ਕਰਲੂਗਾ ਮਗਰ ਆਜ ਤੁਮ ਅਗਰ ਬੜੀ ਬੀਬੀ ਕੋ ਜਗਾਂ ਬੁਲਾਲੋ ਤੋ ਮਜਾ ਆ ਜਾਏਗਾ , ਬੁਲਾ ਲੀਜੀਏ ਨਾ ਬੜਾ ਮਨ ਹੋ ਰਹਾ ਹੈ “ ਸੰਜੀਵ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਕਹੇ ਹੀ ਓਹਨੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਫੂਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿਉਕਿ ਇੱਕ ਤਾਂ ਸੌਹਰੇ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਸੀ ਤੇ ਦੂਜਾ ਉਹ ਸੰਜੀਵ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆਈ ਪਈ ਸੀ ਕਿਉਕਿ ਉਹ ਰੋਜ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਤਾਂ ਥੋੜਾ ਸਵਾਦ ਲੈਦੀਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਕੋਈ ਨੀ ਸੱਦ ਲੈਨੀ ਆ , ਪਰ ਕਰੇਂਗਾ ਕਿੱਥੇ ਓਹਦੇ ਨਾਲ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਵੋ ਵੀ ਬਤਾਤਾ ਹੂੰ “ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਕਮਲ ਦੇ ਕੰਨ ਕੋਲ ਲਿਜਾਕੇ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਸਾਰੀ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਮਲ ਦੇ ਕੰਨ ਚ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾੀ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਦੇਖ ਕਿੱਡਾ ਸ਼ਕੀਨ ਬਣਦਾ ਏ , ਕੰਜਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਨੀ ਕਰਦੀ ਆਂ ਹੱਲ ਤੇਰਾ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਕਿ ਕਮਲ ਬਰਾਂਡੇ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ ਬਾਹਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਸੰਜੀਵ ਵਾਪਸ ਪੱਠੇ ਵੱਡਣ ਪਾਰਸ ਕੋਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ , ਸੰਜੀਵ ਨੂੰ ਆਉਦਾਂ ਦੇਖ ਪਾਰਸ ਬੋਲਿਆ “ ਓਹ ਬੜਾ ਟਾਇਮ ਲਾਤਾ ਮੁੜਨ ਨੂੰ “ ਤਾਂ ਪੱਟਾਂ ਚ ਖੜਾ ਲੱਨ ਅਡਜਸਟ ਕਰਦਾ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਬੋ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਬੈਂਸ ਖੁੱਲ ਗਈ ਸੀ “ ਤਾਂ ਪਾਰਸ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਪੱਠੇ ਵੱਡਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਓਧਰ ਦੋਵੇਂ ਕੁੜੀ ਕਰਮ ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਸਨਦੀਪ ਬੋਲੀ “ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਚੱਲੋ ਸਾਡੇ ਨਾਲ “ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਵੀ ਹਾਮੀ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ

ਢਿਲੀ ਸਲਵਾਰ ਕਾਂਡ 10 ਬਾਬੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਂਵੇ ਆਪਣੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ , ਚਿੱਠੀਆਂ ਪੜ੍ਹਨ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਸ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾ ਹੋਈ, ਕਿਉਕਿ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਬਗੈਰ ਬਚਨ ਪੁਗਾਏ ਹੁਣ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਵੀ ਕਰਮਜੀਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਵੇਂ ਕਿੱਦਾਂ ਤੇ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਹੋਵੇਗੀ । ਓਧਰ ਬਾਬੇ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਠੀਆਂ ਦੇਣ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਹਦਾਇਤ ਇਹ ਵੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਓਹਨਾ ਦੋਵਾਂ ਕੋਲ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਚ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਹੋਰ ਆਵੇਗੀ , ਜਿਸ ‘ਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸ਼ਰਤਾਂ ਤੇ ਇਹ ਉਪਾਅ ਕਦੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੋਵੇਗਾ , ਪਰ ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਕਦੋਂ ਤੇ ਕਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਣੇਗੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਾਬੇ ਨੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਸਵੇਰੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ( ਕਰਮਜੀਤ ਦਾ ਘਰ ) ਜਦੋਂ ਦੀ ਕੈਲੇ ਨਾਲ ਯਾਰੀ ਲੱਗੀ ਸੀ ਕਰਮਜੀਤ ਸਵੇਰੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਹੀ ਉੱਠ ਜਾਂਦੀ ਸੀ , ਓਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਠਣ ਸਾਰ ਕੈਲੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਚ ਬਾਹਰਲੇ ਘਰੇ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਓਥੇ ਘੰਟਾ ਸੈਕਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਫਿਰ ਚਾਰ ਵਜੇ ਆ ਕੇ ਚਾਹ ਧਰਦੀ ਸੀ ਅੱਜ ਵੀ ਓਹ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ ਦੇ ਨੇਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੈਲੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ ਕੈਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਤਾਕ ਵਿੱਚ ਲੀੜੇ ਲਾਹੀਂ ਬੈਠਾ ਸੀ ਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਪੀਤੀ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਉਸਨੂੰ ਹਜੇ ਤੱਕ ਸੀ ਕਰਮ ਨੇ ਅੱਜ ਨੀਲਾ ਸਲਵਾਰ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੈਲੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹਨੇਰਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਘੁੱਪ ਹਨੇਰਾ ਕੀਤਾ ? ਕੁਸ਼ ਵੀ ਦਿਸਦਾ ਭਾਲੀ ਦਾ ਨਹੀਂ “ ਤਾਂ ਕੈਲਾ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਜਿੰਨਾ ਪਰਦਾ ਰੱਖ ਲਈਏ ਓਹਨਾ ਚੰਗਾ , ਐਵੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸਿਆਪਾ ਪੈ ਜਾਣਾ “ ਕਰਮ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਗਰ ਬਾਰ ਲਾ ਛੇਤੀ ਦੇਣੇ ਆਪੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ ਬੈਡ ਉੱਪਰ ਲੱਤਾਂ ਚੱਕ ਕੇ ਪੇ ਗਈ ਪੈਰਾਂ ‘ਚ ਪਈ ਸਲਵਾਰ ਨੂੰ ਕੈਲੇ ਨੇ ਪੈਰ ਮਾਰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਸਲਵਾਰ ਗੇਟ ਮੂਹਰੇ ਜਾ ਪਈ ਤੇ ਕੈਲੇ ਨੇ ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ ਤੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆ ਕੈਲ਼ਾ ਚਾਹੇ ਬੁੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ‘ਚ ਝੋਟੇ ਜਿੰਨੀ ਜਾਨ ਸੀ ਉਹ ਕਰਮ ਨੂੰ ਏਨਾਂ ਰਗੜਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਰਮ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਓਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਖਿੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ , ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਰੂ ਪੀ ਕੇ ਚੋਦਾ ਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਸੌਹਰਾ ਓਹਦੀ ਤਸੱਲੀ ਕਰਵਾਅ ਦਿੰਦਾ , ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਤਾਂ ਪੰਜੇ ਘਿਉ ‘ਚ ਸਨ ਕੈਲਾ ਘੱਸੇ ਤੇ ਘੱਸਾ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਕਰਮ ਬੱਸ ਥੱਲੇ ਪਈ ਅੱਖਾਂ ਮੀਚੀਂ ਸਵਾਦ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਕੈਲਾ ਬੋਲਿਆ “ ਤੂੰ ਹੁਣ ਕਮੀਜ ਲਾਉਦੀਂ ਹੀ ਨਹੀਂ , ਬੱਸ ਸੁੱਥਣ ਲਾਹ ਕੇ ਲੱਤਾ ਚੱਕ ਪੈ ਜਾਨੀ ਆ “ ਤਾਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲਦੀ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਮੈਥੋਂ ਨੀ ਬਾਰ ਬਾਰ ਲਾਹੇ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ , ਨਾਲੇ ਕਮੀਜ ਲਹਾ ਕੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਕੰਮ ਦੀ ਚੀਜ ਨੰਗੀ ਕਰ ਲਈ ਦੀ ਆ ਬੱਸ “ ਤਾਂ ਥੱਲੋਂ ਘੱਸਾ ਮਾਰਦਾ ਕੈਲਾ ਬੋਲਿਆ “ ਕਰਨਾ ਕਿਉਂ ਨੀ ਬੰਦਾ ਮੰਮੇ ਈ ਪੱਟ ਲੈਂਦਾ , ਨਾਲ ਰੂ ਅਰਗੀ ਤੀਮੀਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੇਰ ਦਾ ਈ ਸਵਾਦ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ “ ਏਸੇ ਤਰਾਂ ਦੋਵੇਂ ਗੱਲੀਂ ਲੱਗੇ ਚੁਦਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਤਾਂ ਕਰਮ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪੈਰਾ ਦਾ ਖੜਕਾ ਸੁਣਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰੀ ਵੇਖ ਘੱਸੇ ਮਾਰਦਾ ਕੈਲਾ ਵੀ ਰੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਕੋਈ ਬਾਹਰ ਆ “ ਤਾਂ ਕੈਲੇ ਨੇ ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੋਢਿਆ ਤੋਂ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਲੱਨ ਕੱਢ ਲਿਆ ਤੇ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਝ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਓਹ ਬੋਲਿਆ “ ਛੇਤੀ ਦੇਣੇ ਮਗਰਲੇ ਬਾਰ ਥਾਈਂ ਲੰਘ ਜਾ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਉੱਠੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਕਮੀਜ ਠੀਕ ਕਰ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਕੈਲਾ ਬੋਲੀ “ ਓਹ ਖੜ੍ਹ ਸਲਵਾਰ ਤਾਂ ਪਾਜਾ ਆਵਦੀ “ ਕੈਲੇ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣ ਕਰਮ ਵਾਪਸ ਮੁੜੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਲੱਭਣ ਲੱਗੀ , ਪੈਰਾ ਦਾ ਖੜਕਾ ਹੁਣ ਬਿਲਕੁਲ ਗੇਟ ਕੋਲੋ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕੈਲਾ ਬੋਲਿਆ “ ਤੂੰ ਚਲੀ ਜਾਹ ਮੈਂ ਚੱਕ ਲਿਆਉਣਾ ਸਲਵਾਰ ਤੇਰੀ “ ਤਾਂ ਕੈਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕਰਮ ਨ੍ਹੇਰੀ ਬਣ ਗਈ , ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਦਾ ਮਗਰਲਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲਿਆ ਤੇ ਇਕੱਲੇ ਕਮੀਜ ਵਿੱਚ ਜਿ ਉਸਦੇ ਗੋਡਿਆ ਤੱਕ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਬਾਹਰ ਭੱਜ ਗਈ , ਚੰਨ ਦੇ ਚਾਨਣੇ ਉਸ ਦੇ ਪੱਟ ਸੰਗਮਰਮਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ , ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਗਰਲੇ ਬਾਰ ਥਾਂਈ ਨਿੱਕਲੀ ਸੀ ਪਰ ਲੰਘਣਾ ਉਸਨੂੰ ਫੇਰ ਵੀ ਮੂਹਰਲੇ ਬਾਰ ਕੋਲ ਦੀ ਪੈਣਾ ਸੀ ਚਾਹੀ ਥੋੜਾ ਪਾਸੇ ਦੀ ਹੀ ਸਹੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੂਹਰਲੇ ਬਾਰ ਤੋਂ ਥੋੜਾ ਪਰੇ ਦੀ ਭੱਜ ਕੇ ਲੰਘੀ ਤਾਂ ਗੇਟ ਚ ਖੜੇ ਓਸ ਸਖਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨੰਗੇ ਪੱਟ ਦੇਖੇ ਤੇ ਇੱਕ ਦਮ ਗੇਟ ਖੋਲ ਕੇ ਅੰਦਰ ਬੜ ਗਿਆ , ਬਰਾਂਡੇ ਚੋਂ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਚਾਨਣ ਕਮਰੇ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਸਖਮ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਕੈਲਾ ਨੰਗ ਧੜੰਗਾ ਖੜਾ ਦਿਸਿਆ ਓਹ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਬੱਸ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾ ਚ ਪਈ ਨੀਲੀ ਸਲਵਾਰ ਚੱਕ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ ਕੈਲਾ ਏਨਾ ਡਰ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਿਆ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਦਿਸੀ ਕਿਉਕਿ ਚਾਨਣ ਸਾਰਾ ਕੈਲੇ ਤੇ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ ਏਧਰ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਕਰਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲੇ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਗੇਟ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਕਮਰੇ ਦੀ ਲਾਇਟ ਜਗ ਰਹੀ ਹੈ ਪਰ ਸਭ ਆਪਣੋ ਆਪਣੇ ਕਮਰਿਆਂ ਚ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸਨ ਤੇ ਲਾਇਟਾਂ ਬੁਝੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਤਾਂ ਕਰਮ ਦੀ ਮੱਥੇ ਦੀ ਤਿਉੜੀ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਹੋ ਗਈ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਸਵੇਰੇ ਅੱਠ ਵਜੇ (ਕਮਲਜੀਤ ਦੇ ਘਰ ) ਸਵੇਰ ਦੇ ਅੱਠ ਵੱਜੇ ਸਨ ਤੇ ਪਾਰਸ ਤੇ ਸੰਜੀਵ ਖੇਤ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ , ਸਨਦੀਪ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨਾਨਕੇ ਜਾਣ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਬਚਿੱਤਰ ਚੁਬਾਰੇ ਚ ਗੁੰਮ ਸੁੰਮ ਪਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਕਮਲ ਬਹੁਤ ਫਿਕਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਖੇਤ ਪੱਠੇ ਵੱਡਦਾ ਸੰਜੀਵ ਪਾਰਸ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ “ ਔਰ ਬਤਾਓ ਸਰਦਾਰ ਜੀ , ਕੋਈ ਲਕੜੀ ਚੋਦੀ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਵੱਲ ਦੇਖਦਾ ਪਾਰਸ ਬੋਲਿਆ

“ ਬੱਚਾ ਪਿਛਲੇ ਧੋਣੇ ਧੋਣ ਲਈ ਨਵੇਂ ਬੀਜ ਬੀਜਣੇ ਪੈਂਦੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਪ੍ਰਿਖਿਆ ਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਪੈਣਾ ਹੈ ਇੱਕ ਸਾਥੀ/ਸਾਥਣ ਨਾਲ ਜੋ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ ਤੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਲੈਣ ਲਈ ੧) ਖੂਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਰਦ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ੨) ਮਤਰੇਏ ਰਿਸ਼ਤੇ ਚੋਂ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ੩) ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾ ਦੇ ਕਿਸੇ ਚੋਂ ਜਿਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੋਵੇਗਾ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ੫) ਤੇ ਆਖਰੀ ਤੇ ਕੜੀ ਪਰਿਖਿਆ , ਇੱਕ ਖੂਨ ਦੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਮਤਰੇਏ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਚੋਂ ਚਾਰ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠਿਆਂ ਸੈਕਸ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਤੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਔਰਤ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਦੋ ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣ ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਸੰਭੋਗ ਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰਿਖਿਆ ਪਾਸ ਕਰ ਲਵੇ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਪਰਚੀ ਪੜ ਰਾਣੀ ਦੇ ਪੈਰਾ ਥੱਲੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨਿੱਕਲ ਗਈ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਉਹ ਜਦ ਆਪਣੀ ਭਾਬੀ ਵੱਲ ਝਾਕੀ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਰਚੀ ਪੜ੍ਹ ਰਹੀ ਸੀ “ ਬੱਚਾ ਤੂੰ ਬੜੀ ਨੇਕ ਦਿਲ ਏ ਜੋ ਆਪਣੀ ਨਣਦ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦਾ ਬੀੜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਏ , ਨਣਦ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੇਰੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਕਰਮ ਹਨ ੧) ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਣਦ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ੨) ਘਰ , ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਚੋਂ ਜਿਸਦਾ ਵੀ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ ਓਹ ਲੱਭਣ ਚ ਰਾਣੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ੪) ਮਹਾਂ ਸੰਭੋਗ ਚ ਸਾਮਿਲ ਹੋਣਾ ਤੇ ਕਵਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀ ਲੱਭਣਾ ਜੋ ਵਿਆਹੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣ ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰਾਣੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਏ ਤੇ ਆਪ ਕਰਦੀ ਏ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਦੋਵੇਂ ਹੱਕੀਆਂ ਬੱਕੀਆਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਤੇ ਰਾਣੀ ਬੋਲੀ “ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂਗੇ ਭਾਬੀ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਚਿੰਤਤ ਹੋਈ ਬੋਲੀ “ ਬਚਨ ਪੁਗੌਣੇ ਪੈਣ ਗੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਤਬਾਅ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਆਪਣੇ “ ਸੂਰਜ ਛਿਪ ਗਿਆ ਸੀ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਸਨ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਲੱਗੀ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸਿਓ...ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਏਰ ਜਰੂਰ ਕਰੋ, ਬਾਕੀ ਕਿਸੇ ਭਾਬੀ ਜਾ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮਿਲਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਸਜ ਕਰ ਸਕਦੀ ਆ ਧੰਨਵਾਦ ਚਲਦਾ

ਰਾਣੀ ਦਾ ਕੋਈ ਇੰਟਰਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਓਹਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਇਹਦੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਤਾਂ ਓਹ ਆਪਹੀ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੱਤਾ ਚੱਕ ਪੈ ਗਈ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਹੌਕਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਸਤੌਲ ਨਾਲ ਗੋਲਿਆਂ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗਿਆ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਰਾਣੀ ਦੇ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਡੇਡ ਕ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਝੜ ਕੇ ਲੰਮਾ ਪੈ ਗਿਆ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਛੇਤੀ ਛੇਤੀ ਉੱਠੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਨਿੱਕਲਦਾ ਮਜਾ ਡੱਬੀ ਚ ਭਰ ਇੱਕ ਗੈਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਡੱਬੇ ਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤ ਤਾਂ ਜੋ ਵੀਰਜ ਖਰਾਬ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਖੁਦ ਮੁਬਾਇਲ ਤੇ ਪੋਰਨ ਮੂਵੀ ਦੇਖ ਫਿੰਗਰਿੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਵੀ ਅਣ ਜਾਣ ਬਣ ਪਿਆ ਰਿਹਾ ਤੇ ਰਾਣੀ ਕੁਝ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਝੁਟ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਵੀ ਵੀਰਜ ਸ਼ਾਂਭ ਕੇ ਸੌਂ ਗਈ ਅਗਲਾ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਣ ਸਾਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਰਾਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਕਰਮਜੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਦੇਖ ਕਰਮਜੀਤ ਅੱਗੇ ਹੋਏ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਚ ਲੈ ਲਿਆ ਕਰਮਜੀਤ ਦੀ ਚਾਹੇ ਰਾਣੀ ਨਣਦ ਲਗਦੀ ਸੀ ਪਰ ਪਿਆਰ ਓਹਨਾਂ ਦਾ ਭੈਣਾ ਵਰਗਾ ਸੀ ਜੱਫੀ ਚ ਲੈ ਕਰਮ ਬੋਲੀ “ ਫਿਕਰ ਨਾ ਕਰ ਰਾਣੀ ਸਭ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵੀ ਜਵਾਕ ਖੇਡੂ, ਫੇਰ ਜੇ ਤੇਰੀ ਸੱਸ ਬੋਲੀ ਮੈਂ ਗੁੱਤ ਪੱਟੂ ਓਹਦੀ “ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੌਸਲਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਈ ਓਹ ਦੋਵੇਂ ਸਰਕਾਰੀ ਹੱਸਪਤਾਲ ਚ ਡਾ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀਆਂ ਤਾਂ ਸਰਸਰੀ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਸ਼ਿਕਰਾਣੂ ਟੈਸਟ ਕਰਨ ਲਈ ਲੈਬ ਚ ਲੈ ਗਈ ਤੇ ਦੋ ਘੰਟੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਦੋਂ ਓਹ ਟੈਸਟ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਆਈ ਤਾਂ ਆ ਕੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਬੋਲੀ “ ਮੈਂਨੇ ਸਭੀ ਟੈਸਟ ਕਰ ਲੀਏ ਹੈਂ , ਜੋ ਮੇਲ ਸਕਰਾਣੂ ਹੈ ਵੋ ਬਹੁਤ ਵੀਕ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਜੋ ਫੀਮੇਲ ਸਕਰਾਣੂ ਹੈ ਵੋ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੀਕ ਹੈ “ ਸਿਵਾਨੀ ਨੇ ਗੱਲ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਕਿਉਕਿ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਵੀ ਕਨਫਿਊਜ ਸੀ ਕਿ ਓਹ ਕਿਵੇਂ ਕਹੇ ਕਿ ਰਾਣੀ ਕਦੇ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀ ਤਾਂ ਕਰਮ ਨੇ ਕੁਝ ਗੱਲ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋਏ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ “ ਰਾਣੀ ਤੂੰ ਬਾਹਰ ਜਾ “ ਰਾਣੀ ਉੱਠਕੇ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਕਰਮਜੀਤ ਬੋਲੀ “ ਮੈਡਮ ਸਿੱਧੀ ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਦੱਸੋ ਕੀ ਆ “ ਤਾਂ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਡਿਟੇਲ ਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰਾਣੀ ਕਦੇ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀ ਕਿਉਕਿ ਇਸ ਦੇ ਸ਼ਕਰਾਣੂ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਵੀਕ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਕਮੀ ਇਸ ਦੇ ਸ਼ਿਕਰਾਣੂਆਂ ਚ ਹੈ ਓਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਕਰਮਜੀਤ ਵੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਰਿਪੋਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ ਤੇ ਆ ਕੇ ਰਾਣੀ ਕੋਲ ਬਹਿ ਗਈ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਕੀ ਕਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਓਹ ਕਰਮ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ ਤਾਂ ਕਰਮ ਨੇ ਆਖਰੀ ਦਾਅ ਖੇਡਿਆ “ ਇਹਨਾਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨੀ ਹੋਣਾ ਏਥੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸਿਆਣਾ ਬਾਬਾ ਹੈ ਆਪਾਂ ਓਹਦੇ ਕੋਲੋ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਉਣੇ ਆਂ ਆਪਾਂ “ ਤਾਂ ਕਰਮਜੀਤ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ ਜਿੱਥੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਸਾਧ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਕਿ ਕੁਟਿਆ ਸਿਵਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਦੀ ਸੀ ਤੇ ਓਹ ਹਰ ਸਮੇਂ ਭੰਗ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਚ ਬੈਠਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਨ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਕਰਮਜੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸਹੇਲੀ ਦੇ ਜਵਾਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਦੇ ਦੱਸੇ ਉਪਾਅ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚ ਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਬਾਬਾ ਕੋਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁੱਟੀਆ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਤਾਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਦਰਖਤ ਹੀ ਦਰਖਤ ਸਨ ਤੇ ਏਨਾ ਡਰੌਣਾ ਮਹੌਲ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਕਮਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਭਾਬੀ ਮੁੜ ਚੱਲੀਏ ਪਰ ਕਰਮ ਉਸਨੂੰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਲੈ ਬੜੀ ਅੰਦਰ ਦੂਰ ਕੁਟੀਆ ਕੋਲ ਬਾਬਾ ਬੈਠਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾਅ ਰਿਹਾ ਸੀ ਦੂਰੋਂ ਦੋ ਜਨਾਨੀਅਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਦੇਖ ਬੋਲਿਆ “ ਆਓ ਆਓ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋ ਨਿਜਾਤ ਪਾਓ “ ਤਾਂ ਕਰਮ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਲਏ ਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਬਹਿ ਗਈਅ ਕਰਮ ਬੋਲੀ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਨੇ ਚੁੱਪ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਾਣੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗਿਆ ਪੰਜ ਦਸ ਮਿੰਟ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੋਲਿਆ “ ਬੱਚਾ ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ‘ਚ ਸੰਤਾਨ ਦਾ ਸੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ “ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਉਦਾਸ ਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ “ ਪਰ ਉਹ ਕਰਮ ਤੂੰ ਆਪ ਲਿਖ ਸਕਦੀ ਏ , ਪਰ ਕੀਮਤ ਚਕਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ “ ਰਾਣੀ ਬੋਲਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਉਸਨੂੰ ਟੋਕਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਚੁੱਪ ਕਰ “ ਤੇ ਫਿਰ ਕੁਝ ਸੋਚਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਏ , ਸੋਚ ਕੇ ਬੋਲੀ ਬੱਚਾ ........ ਸਮਾਜ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਦੇ ਉਲਟ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ ....... ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਧੋਣਾ ਪਵੇਗਾ ....... ਸੋਚ ਕੇ ਬੋਲਣਾ “ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਤੇ ਕਰਮ ਸੋਚੀਂ ਪੈ ਗਈਆਂ ਤੇ ਰਾਣੀ ਕਰਮ ਨੂੰ ਬੋਲੀ “ ਮੈਂ ਹਰ ਕੀਮਤ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ ਭਾਬੀ “ ਤੇ ਫਿਰ ਬਾਬੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕਹਿੰਦੀ “ ਬਾਬਾ ਜੀ ਮੈਂਨੂੰ ਜਵਾਕ ਚਾਹੀਦਾ ਕੀਮਤ ਜੋ ਮਰਜੀ “ ਤਾਂ ਬਾਬੇ ਨੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਬੱਚਾ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਆਉਣਾ ਹੈ ਤੇ ਹਾਂ ਵੀ ਕਰਨੀ ਹੈ ਬਚਨ ਪੁਗਾਉਣ ਦੀ ਏਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਕਰੜੀ ਪ੍ਰਿਖਿਆ ਲਿਖ ਰੱਖੀ ਸੀ “ ਦੋ ਚਿੱਠੀ ਨੁਮਾ ਪਰਚੀਜਾ ਫੜਾਉਦਾ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਕਰਮਜੀਤ ਬੋਲੀ “ ਮੇਰੀ ਕਾਹਦੀ ਪ੍ਰਿਖਿਆ ਬਾਬਾ ਜੀ , ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਲੋੜ ਤਾਂ ਇਹਨੂੰ ਹੈ” ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਇਹਦੀ ਕੋਈ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਏਨਾ ਕਹਿ ਬਾਬਾ ਬੋਲਿਆ “ ਜਾਉ ਬੱਚਾ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਏਥੇ ਤੱਕ ਸੀ , ਇਸ ਕੁਟੀਆ ਦੀ ਜੂਹ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਕੇ ਇਹ ਪਰਚੀਆਂ ਖੋਲ ਲੈਣਾ ਤੇ ਪੜ ਲੈਣਾ ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਕਿਉਕਿ ਤੁਸੀ ਬਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਗਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਮੁਕਰੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਟੱਬਰਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ “ ਦੋਵੇਂ ਡਰ ਗਈਆਂ ਤੇ ਬਾਬੇ ਦੇ ਪੈਰੀਂ ਹੱਥ ਲਾ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈਆਂ , ਦੋਵੇ ਏਨੀਆਂ ਸਹਿਮ ਚ ਸਨ ਕਿ ਕੁਝ ਦੇਰ ਉਹ ਖੜੀਆਂ ਬੱਸ ਕਾਗਜ ਦੀਆਂ ਪਰਚੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਪਰਚੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਖੋਲੀ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਲੱਗੀ

“ਆਹਹਹਹਹਹਹਹ ਇੱਕ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੋ ਆਹਹਹਹਹ ਤੇ ਦੂਜੀ ਕੌਣਣਣਣੱ ? “ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣਾ ਮਾਲ ਛੱਡਦਾ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਓਹੀ ਜਿਹੜੀ ਤੇਰੇ ਬਾਅਦ ਆਈ ਸੀ “ ਤਾਂ ਰਮਨ ਦੀ ਹੈਰਾਨ ਦੀ ਹੱਦ ਨਾ ਰਹੀ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਮੰਮੀ “ ਤਾਂ ਸਿੱਧੀ ਹੁੰਦੀ ਰਮਨ ਵੱਲ ਅੱਖ ਮਾਰਕੇ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਕਿਹਾ “ ਹਾਂ “ ਤਾਂ ਰਮਨ ਦਾ ਹੱਥ ਆਟੋ ਮੈਟਕ ਮੂੰਹ ਤੇ ਜਾ ਬੜਿਆ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਕੁੱਤਾ ਨਿੱਕਲਿਆ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਗਿਆ ਮੰਮੀ ਦੀ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਈ ਤਾਂ ਰਮਨ ਬੋਲੀ “ ਤੂੰ ਏਨੇ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਮੈਂਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸਨਦੀਪ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਸੀ “ ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਕਮਲ ਭੂਆ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨੰਗਿਆ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਸੀ “ ਤਾਂ ਰਮਨ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਮਾਸੀ ਕਦੋਂ ਆ ਗਈ ਸੀ ਏਥੇ ? “ ਤਾਂ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਸਵੇਰ ਵਾਲੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਈ ਤਾਂ ਰਮਨ ਬੋਲੀ “ ਮਾਸੀ ਕਿਵੇਂ ਬਚਗੀ ਤੈਥੋਂ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਬੱਸ ਉਸ ਰਾਤ ਪਾਰਸ ਆਕੇ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਓਹਦਾ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇਣਾ ਸੀ “ ਰਮਨ ਕਿੰਨਾ ਦੇਰ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਬੋਲੀ “ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਮਾਸੀ ਨੂੰ ? “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਨਹੀਂ “ ਤਾਂ ਰਮਨ ਬੋਲੀ “ ਪਰ ਮਾਸੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਨ ਦੀਆ ਜਿਆਦਾ ਲੋੜ ਆ ਮਾਸੜ ਮਰੇ ਨੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜੋ ਹੋ ਗਏ “ ਤਾਂ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਲੱਨ ਸਾਫ ਕਰ ਰਮਨ ਨੂੰ ਕੱਪੜਾ ਫੜਾਉਂਦਾ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਕੋਈ ਨੀ ਓਹ ਘਾਟ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ “ (ਕਮਲਜੀਤ ਦਾ ਘਰ ) ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਪਿੰਦਾ ਤੇ ਰਮਨ ਨਾਨਕੇਘਰ ਨੰਗੇ ਪਏ ਮਾਸੀ ਨੂੰ ਲੱਨ ਮਿਲਣ ਦੀ ਫਿਕਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਓਸ ਸਮੇਂ ਕਮਲ ਘਰ ਦੇ ਮਗਰ ਸੰਜੀਵ ਦੀ ਕੋਠੀ ਚ ਕੋਡੀ ਹੋਈ ਖੜੀ ਸੀ ਸੰਜੀਵ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਬਾਰ ਭੇੜ ਕੇ ਮੁੜਿਆ ਤਾਂ ਘੋੜੀ ਬਣੀ ਕਮਲ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਬੋਲਿਆ “ ਬੀਬੀ ਬੜੀ ਆਗ ਹੈ ਤੁਮਮੇਂ “ ਤਾਂ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦੀ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਵੇ ਟੈਮ ਨਾ ਲਾ ਪਾਰਸ ਘਰੇ ਆ ਛੇਤੀ ਪਾ ਦੇ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਤਬੀ ਤੋਂ ਬੋਲਾ ਥਾਂ ਬੀਬੀ ਜੀ ਬਹਾਂ ਜੰਗਲ ਮੇਂ ਚਲਤੇ ਹੈਂ ਐਸੇ ਮਜਾ ਨਹੀਂ ਆਤਾ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਵੇ ਓਥੇ ਫੇਰ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਚੱਲਾਂਗੇ ਤੂੰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਕਰਲਾ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਪਈ ਆ “ ਤਾਂ ਸੰਜੀਵ ਮਗਰ ਆਇਆ ਤੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੀ ਦਾਬ ਨਾਲ ਡੋਡਾ ਅੰਦਰ ਪਾ ਕੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆ ਸੰਜੀਵ ਤੇ ਕਮਲ ਦਾ ਏਦਾਂ ਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਤਾਂ ਯੱਕਾ ਜੋੜ ਲੈਦੇ , ਜਦ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਘਰੇ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਅੱਖ ਬਚਾ ਕੇ ਕਮਲ ਘਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਖੂੰਜੇ ਕੋਡੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸੰਜੀਵ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਕਢਵਾਅ ਦਿੰਦਾ ਪਰ ਸੰਜੀਵ ਲੰਬੀ ਰੇਸ ਦਾ ਘੋੜਾ ਸੀ ਉਸਦੀ ਤਾਂ ਰੀਜ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਚ ਦੋ ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ ਲੱਗਣ ਪਰ ਓਦਰ ਜਾਣਦਾ ਪਰੋਗਰਾਮ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਠੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਸੰਜੀਵ ਲਗਾਤਾਰ ਘੱਸੇ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਕਮਲ ਹਰ ਘੱਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਸਕ ਉੱਠਦੀ ਸੀ ਕਰੀਬ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਘੋੜੀ ਬਣਾਕੇ ਚੋਦਣ ਬਾਅਦ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਬੀਬੀ ਜੀ ਬੜੀ ਬੀਬੀ (ਕਰਮਜੀਤ ) ਕਬ ਆਏਂਗੀ “ ਤਾਂ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਵੇ ਓਹ ਵੀ ਆਜੂ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਰਦਾ ਨੀ ਤੇਰਾ “ ਤੇ ਚਿੱਤੜਾ ਤੇ ਥੱਪੜ ਮਾਰਦਾ ਸੰਜੀਵ ਬੋਲਿਆ “ ਐਸੀਂ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬੀਬੀ ਜੀ ਆਪਕਾ ਅਪਨਾ ਮਜਾ ਹੈ ਔਰ ਉਨਕਾ ਅਪਨਾ “ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਜੀਵ ਹੋਰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਕਮਲ ਬੋਲੀ “ ਕੋਈ ਨੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹੱਲ ਤੇਰਾ ਵੀ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਓਹ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਈ ਤੇ ਕਰੀ ਦਸ ਮਿੰਟ ਹੋਰ ਚੁਦਣ ਬਾਅਦ ਕਮਲ ਦੀ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਜੀਵ ਵੀ ਝੜ ਗਿਆ ਕੁਝ ਚਿਰ ਸੰਜੀਵ ਕਮਲ ਨੂੰ ਚੂਸਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਫਿਰ ਕਮਲ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ ਕਮਲ ਨੇ ਹਲੇ ਤੱਕ ਕਰਮਜੀਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸੰਜੀਵ ਨੇ ਓਹਨਾਂ ਦੀ ਵੀਡਿਓ ਬਣਾ ਲਈ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਸੰਜੀਵ ਦਾ ਪੰਘੂੜਾ ਝੂਟਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੰਜੀਵ ਕਰਮਜੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਏ ਕਮਲ ਕੁਝ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਸ਼ਰਮ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਰਮਜੀਤ ਨੂੰ ਉਸ ਵਖਤ ਬਹੁਤ ਝਾੜਾਂ ਪਾਈਆਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੰਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਉਹ ਸੰਜੀਵ ਨੂੰ ਲਾਰੇ ਨਹੀਂ ਲਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਸੀ (ਕੈਲੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਰਾਣੀ ਦੇ ਘਰ ) ਰਾਣੀ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਨਬੇੜ ਕੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਬੜੀ ਸੀ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਚ ਤੇ ਉਹ ਬੈਠੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਵੇ ਤੇ ਸੈਕਸ ਕਰਨ ਬਾਅਦ ਓਹ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਵੀਰਜ ਡੱਬੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੱਲ ਨੂੰ ਚੈੱਕ ਅੱਪ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵੇ ਕੁਝ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੇਮ ਆਇਆ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਇਝ ਬੈਠੀ ਦੇਖ ਪੁੱਛਿਆ “ ਕਿਵੇਂ ਡਾਰਲਿੰਗ ਤੂੰ ਇਝ ਬੈਠੀ ਏ “ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਕੁਝ ਨਖਰੇ ਚ ਬੋਲੀ “ ਮੈੰ ਤਾਂ ਬੈਠਣਾ ਹੀ ਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਕੋਈ ਫਿਕਰ ਨੀ ਮੇਰੀ “ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਪ੍ਰੇਮ ਬੋਲਿਆ “ ਫਿਕਰ ਕਿਉਂ ਨੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਦੱਸ “ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਬੋਲੀ “ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਹੋ ਗਿਆ ਵਿਆਹ ਨੂੰ , ਜਵਾਕ ਨੂੰ ਤਰਸੀ ਪਈ ਆਂ ਮੈਂ ਤਾਂ “ ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਬੋਲਿਆ “ ਕੋਈ ਨੀ ਜਵਾਕ ਵੀ ਹੋਜੂ , ਹਜੇ ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਸਵਾਦ ਲੈਣਾ “ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਬੋਲੀ “ ਬਹੁਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸਵਾਦ ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਵੀਰਜ ਕੱਲ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ “ ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਪ੍ਰੇਮ ਥੋੜਾ ਹੈਰਾਨ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਕਰਮ ਭਾਬੀ ਆਲੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਵੀ ਹਾਮੀ ਭਰ ਦਿੱਤੀ ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਤੇ ਕਮੀਜ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਪੇਟੀਂ ਉਤਾਰ ਅਲਫ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ ਰਾਣੀ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਦੇਖ ਇਝ ਲਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਲਗੂਰ ਹੱਥ ਅੰਗੂਰ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਰਾਣੀ ਗਾਜਰ ਵਰਗੀ ਰੰਨ ਸੀ ਪਰ ਪ੍ਰੇਮ ਓਹਨਾ ਹੀ ਫੁਸੜ ਬੰਦਾ ਸੀ ਉਸਤੋ। ਰਾਣੀ ਵਰਗੀ ਤੀੰਮੀਂ ਸਾਂਭਣੀ ਔਖੀ ਹੋਈ ਪਈ ਸੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਨੰਗੀ ਦੇਖ ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਦਵਾ ਦਵ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹ ਦਿੱਤੇ

“ ਦੇਖਿਏ ਅਗਰ ਉਨਕੇ ਪਤੀ ਜਲਦੀ ਡਿਸਚਾਰਜ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ ਤੋਂ ਇਸ ਕਾ ਮਤਲਬ ਯੇ ਨਹੀਂ ਕਿ ਵੋ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਕਿਉਕਿ ਕੀ ਜਲਦੀ ਡਿਸਚਾਰ ਹੋਨਾ ਅਲਗ ਬਾਤ ਹੈ ਔਰ ਬੱਚਾ ਨਾ ਹੋਨਾ ਅਲਗ , ਇਸਮੇ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ਰਾਣੀ ਕੋ ਕੋਈ ਪ੍ਰੋਬਲਮ ਹੋ ਉਨਕੇ ਅੰਡੇਂ ਨਾ ਫੂਟ ਰਹੇ ਹੋਂ ਤੋਂ ਆਪ ਐਸਾ ਕੀਜੀਏ ਆਪ ਉਨੇ ਬੋਲੀਏ ਕਿ ਵੋ ਅਪਨਾ ਔਰ ਅਪਨੇ ਪਤੀ ਕਾ ਵੀਰਜ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਟੇਸਟ ਕੇ ਲਿਏ ਭੇਜੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਆਪਕੋ ਬਤਾਉਂਗੀ ਕਿ ਪਰੌਬਲਮ ਕਹਾਂ ਹੈ “ ਏਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਸ਼ਿਵਾਨੀ ਨੇ ਫੂਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਰਮਜੀਤ ਨੇ ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਫੂਨ ਲਗਾਅ ਕੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਰਾਣੀ ਕਰਮਜੀਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਰਾਤ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ (ਨਾਨਕਾ ਘਰ ) ਜਦੋਂ ਦਾ ਕਰਮਜੀਤ ਨੂੰ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਠੋਕਿਆ ਸੀ ਉਸਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਦੀ ਸੰਗ ਸ਼ਰਮ ਬਿਲਕੁੱਲ ਚੱਕੀ ਗਈ ਸੀ , ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਜਾਣ ਬਾਅਦ ਓਹ ਰਮਨ ਨੂੰ ਨੰਗੀ ਕਰ ਠੋਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਪਿੰਦਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਸੀ , ਬਲਵਿੰਦਰ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਝਿਆ ਕਰਕੇ ਘਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਸਿੱਧਾ ਖੇਤ ਜਾ ਬੜਦਾ ਜਿੱਥੋਂ ਮੁੜਕੇ ਓਹ ਸਵੇਰ ਤਾਈ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਰਮਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਆ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਬੱਸ ਤੋਂ ਉਤਰ ਘਰ ਆਉਣ ਤੱਕ ਓਹੀ ਸਭ ਦੀਆਂ ਤਾੜ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਗਰ ਮੁੰਡਿਆ ਦੇ ਗੇੜੇ ਤੇ ਰਮਨ ਦਾ ਹਿਚਕੋਲੇ ਖਾ ਖਾ ਤੁਰਨਾ , ਰਮਨ ਨੂੰ ਲੱਨ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਬੱਸ ਓਹ ਬਾਹਰ ਮੁੰਡਿਆ ਨੂੰ ਸਤਾਅ ਰਹੀ ਸੀ ਰਮਨ ਘਰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਸਾਰ ਰੋਜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਕੁੰਡਾ ਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗੇ ਦੇ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੈਕਸੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬਰਾਂਡੇ ਚ ਫਿਰ ਦੇ ਪਿੰਦੇ ਨੂੰ ਇਗਨੋਰ ਮਾਰ ਸਿੱਧਾ ਅੰਦਰ ਲੰਘਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਤੁਰੀ ਜਾਂਦੀ ਦੇ ਹਿੱਲਦੇ ਚਿੱਤੜਾ ਵੱਲ ਜਦ ਪਿੰਦੇ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਗਈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਰਮਨ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਮਾਰੀ ਤਾਂ ਜਦ ਰਮਨ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਕੇ ਝਾਕੀ ਤਾਂ ਪਿੰਦੇ ਕੱਛੇ ਚੋਂ ਲੱਨ ਕੱਢ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਰਮਨ ਅੰਦਰ ਬੜ ਗਈ ਤੇ ਪਿੰਦਾ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਅੰਦਰ ਜਾ ਬੜਿਆ ਅੰਦਰ ਰਮਨ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅੱਗੇ ਖੜੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਨੰਗਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਮਗਰ ਆ ਖੜਿਆ ਤੇ ਮਗਰ ਖੜੇ ਪਿੰਦੇ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੀ ਵੇਖ ਰਮਨ ਹੱਸੀ ਤੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਝੱਟ ਦੇਣੇ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ ਦਿੱਤਾ ਕਾਲੀ ਸਲਵਾਰ ਰਮਨ ਦੇ ਗਿੱਟਿਆ ‘ਚ ਡਿੱਗ ਪਈ ਤੇ ਰਮਨ ਦੀਆਂ ਗੋਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀਆਂ ਫੇਰ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਹੌਲੀ ਦੇਣੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਪੇਂਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਸੀ ਹੁਣ ਪਿੰਦੇ ਰਮਨ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਚ ਲੈ ਲਿਆ ਤੇ ਰਮਨ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਬੱਸ ਤੜਫੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਸਲਦੇ ਰਹੇ ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਸਿਖਰ ਤੇ ਹੋਈ ਤਾਂ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਰਮਨ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਉੱਪਰ ਸੈੱਟ ਲਿਆ ਤਾਂ ਰਮਨ ਬੋਲੀ “ ਅੱਜ ਮੈਂ ਲੱਨ ਚੁੰਘਣਾ ਤੇਰਾ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਕੋਲ ਪਈ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਚੱਕਰ ਕਾਫੀ ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਦ ਆਪਣੇ ਲੱਨ ਤੇ ਮਲ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਰਮਨ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗ ਪਈ ਜਦੋਂ ਦੀ ਪਿੰਦੇ ਦੀ ਲਾਟਰੀ ਖੁੱਲੀ ਸੀ ਓਹ ਆਪਣੀ ਭੂਆ ਕਰਮਜੀਤ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਜੱਸੇ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਪੁੱਛ ਕਈ ਦੇਸੀ ਦਵਾਈ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਟੈਮਨਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਜੱਸੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਦਵਾਈ ਉਸਦੀ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਉਸਦੀ ਹੀ ਭੈਣ ਤੇ ਵਰਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਰਮਨ ਨੇ ਕਾਫੀ ਚਿਰ ਚੂਪੇ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਿੰਦੇ ਦਾ ਲੱਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚ ਆ ਗਿਆ ਕਿਉਕਿ ਅੱਜ ਉਸ ਦਾ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮੂਡ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਸ ਨੇ ਰਮਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਤੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ ਘੱਸੇ ਖਾਂਦੀ ਰਮਨ ਬੋਲੀ “ ਪਿੰਦੇ ਤੇਰੀ ਲਾਟਰੀ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ ਆ “ ਤਾਂ ਰਮਨ ਦੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਦਾ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਕਿਉਂ ? “ ਤਾਂ ਰਮਨ ਬੋਲੀ “ ਕੱਲ ਸਨਦੀਪ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਫੂਨ ਆਇਆ ਸੀ (ਕਮਲਜੀਤ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ) ਉਹ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਅਸੀੰ ਕੱਲ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਵਾਂਗੀਆਂ ਤੇ ਐਤਵਾਰ ਰਹਿ ਕੇ ਸੌਮਵਾਰ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਵਾਗੀਆਂ “ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਪਿੰਦਾ ਹੋਰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਪਰ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਵੇਂਗੀ ਕਿਵੇਂ “ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲਦੀ ਰਮਨ ਬੋਲੀ “ ਵੇ ਬਥੇਰੀਆਂ ਤੱਤੀਆਂ ਨੇ ਓਹੋ , ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹੜੇ ਕਿਹੜੇ ਪੱਤਣਾ ਤੇ ਤਾਰੀ ਲਾ ਗਈਆਂ , ਇਹ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਵਰਜਨ ਟੱਕਰਗੀ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਆਸ ਕਰੀਂ ਆਪਣੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ‘ਚ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਲਈ ਰੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਅੱਛਾ ਮੈਂ ਤਾਂ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਕੜੀਆਂ ਸਮਝਦਾ ਸੀ “ ਤਾਂ ਥੱਲੋਂ ਘੱਸਾ ਮਾਰਦੀ ਰਮਨ ਬੋਲੀ “ ਸਾਲਾ ਜਵਾਕੜੀਆਂ ਕਿੱਡੇ ਕਿੱਡੇ ਤਾਂ ਚਿੱਤੜ ਕਰੀ ਫਿਰਦੀਆਂ ਓਹੋ ਹਜੇ ਜਵਾਕੜੀਆਂ ਲਗਦੀਆਂ ਤੈਨੂੰ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦੇ ਨੇ ਪੋਜ ਬਦਲ ਰਮਨ ਨੂੰ ਕੋਡੀ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਬੈੱਡ ਦੀ ਢੋ ਫੜ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਅਹਿਜੇ ਕਿਹੜੇ ਪੱਤਣਾ ਤੇ ਤਾਰੀ ਲਾ ਗਈਆਂ “ ਤਾਂ ਰਮਨ ਬੋਲੀ “ ਸਨਦੀਪ ਤਾਂ ਟੂਰ ਦਾ ਬਹਾਨਾਂ ਲਾਕੇ ਕਈ ਬਾਰ ਆਪਣੇ ਆਸਕ ਨਾਲ ਚਾਰ ਚਾਰ ਦਿਨ ਚੰਡੀਗੜ ਰਹੀ ਆ ਤੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹਜੇ ਸ਼ਾਇਦ ਇੱਕ ਅੱਧ ਵਾਰ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਆਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਕ ਨੂੰ , ਪਰ ਹੁਣ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਬਰੇਕ ਅੱਪ ਹੋਇਆ ਵਿਆ ਤੇ ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਘਰ ਦੀ ਮੁਰਗੀ ਘਰੇ ਈ ਪਕਾਵਾਂਗੇ , ਚਲਾ ਲਵੇਂਗਾ ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਕੱਠੀਆਂ “ ਤਾਂ ਪਿੰਦਾ ਜਿਸ ਦਾ ਕੀ ਕੰਮ ਹੋਣ ਤੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਰਮਨ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕਗਾਰ ਤੇ ਸੀ ਜੋਰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ “ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਮੈਂ ਤਾਂ ਛੇ ਦੀਆਂ ਛੇ ਸਾਂਭ ਲੈਣੀਆਂ “ ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ ਰਮਨ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਕੇ ਦੇਖਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ “ ਕੁੱਤਿਆ ਕੋਈ ਤਾਂ ਛੱਡਦੇ “ ਤਾਂ ਡੋਡੇ ਤੱਕ ਲੱਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਘੱਸੇ ਮਾਰਦਾ ਪਿੰਦਾ ਬੋਲਿਆ “ ਦੋ ਤਾਂ ਸਾਂਭ ਲਈਆਂ ਦੋ ਤੂੰ ਸੰਭਾਅ ਦੇਣੀਆਂ ਤੇ ਬੱਸ ਦੋ ਰਹਿ ਜਾਣੀਆਂ” ਰਮਨ ਛੁਟਦੀ ਛੁਟਦੀ ਬੋਲੀ