Abyss of Ideas

💽آلبوم: Chidan-E Sepideh Dam (Picking the Dawn) - Shamlu Narrates Margot Bickel 👥هنرمندان: 👤Ahmad Shamlu 👤Babak Bayat 👤Margot Bickel چیدن سپیده دم ترجمه و صدای احمد شاملو موسیقی بابک بیات

🎼قطعه والس برای پیانو اثر اوجن دوگا @ThroughaGlassDarkly #موسیقی

بدون پرده پوشی در مورد سریال های ترکیه ای 😁

و هفت روز و هفت شب همراه او بر زمین نشستند ، و کسی با اون سخنی نگفت چون که دیدند که درد او بسیار عظیم است ... ( کتاب ایوب _ نقاشی ایوب ؛ لئون جوزف بونات 1880 )

ایوب : ای تباهی ! تو پدر و کِرم من هستی ، مادر و خواهر من هستی ... ( ترجمه تحت اللفظی ) Job 17:14 KJV: I have said to corruption, Thou art my father: to the worm, Thou art my mother, and my sister. https://biblehub.com/kjv/job/17-14.htm

چند روزه افتاده رو مخم هم آدمو مضطرب می کنه هم یه مدلی هم شبیه آهنگ های سریال های دهه ۸۰ و ۹۰ است هم صدای ویلون اش مدل باروک اش رو آشکار می کنه ...و همینکه اصل اش برای ویوالدی قرن ۱۷ و اینکه چقدر احساس ها در طول گذر قرن هامی تواند انتقال پیدا کند

اصطلاح یونانی مردم ( دِموس demos ) علیرغم اهمیت وافر خود در سنت سیاسی غرب ، تقریبا در عهد جدید دیده نمی شود بجای آن ما با واژگان ochlos ( تعداد ۱۷۵ بار ) که در لاتین به turba یا plebs ترجمه شده ( ترجمه آن به " توده " در معنای جدید کاملا ناروا نخواهد بود ) و plethos کثرت و laos با اصطلاحاتی خنثی تر از دموس مواجه می شویم ، به قولی دیگر " جماعت گناهکاران " peccatorum massa صورتی افراطی است ، که مردم را از منظرِ غیر سیاسی اقتصاد رستگاری در نظر می آورد ، وقتی این اصطلاح در میانه قرن های نوزدهم و بیستم ، ناسوتی و سکولار شد تا در مقام سوژه جدید نهضت های سیاسی قرار گیرد ، به هیچ وجه ستیز و جدلی درباره سرچشمه و اصل الهیاتی آن در نگرفت ، preditionis mass که در واژگان آگوستین به مایملک قدرت های اهریمنی preditoris possessio بدل می شود اکنون باید برای احراز سلطه خود از چمبره این رویداد ، رهایی یابد ( این واپسین معنای " عصیان توده ها " است ) با این همه وقتی این اصطلاح به سرچشمه الهیاتی اش باز گردد ، تلاش هاش خلاص جویانه و مکرر توده های هم عصر او دستاوردی جز شکست نخواهد داشت چون " توده های لعنت شده " اند damnata massa بنابراین با دستان خودشان رها نمی شوند مگر با عنایتی الهی ، پس توده ضرورتا بازیچه دست رهبران و احزابی می شود که از آن برای مقاصد خود استفاده می کنند ، عاقبت سوژه سیاسی جنبش های توده ای قرن بیستم اردوگاه های وحشت و نابودی است! ( صفحه ۵۳ کتاب ملکوت و جنت _ این فصل آگامبن داره در مورد فیض و مفاهیم اگوستینی صحبت می کنه یکدفعه میره تو جِلد آگوستین ! )