Abyss of Ideas

عجب صدایی داره گرزما ، کلمات نمی توانند وصف اش کنند

1_ Salvator Mundi _ Davinci ( منجی جهان ) ۲_ Manly P. Hall ۳_Derrida archive ( حوصله توضیح دادن در موردشون ندارم بجز هانا آرنت و یالوم بدانید چیز های دیگه ای هم هست زیادیه😁)

راستشو بگم با اخلاقی که حافظ در اشعار اش دارد ( سهل گیری بر آدمیان ) فکر نمی کنم از این اشتباه خوانی ایرادی می گرفت ! تهش با لبخند می گفت: " لب لعل " شما هر چه بگوید راست است :)

Theodosius of Kiev : " خدایا ما دوستیم "

گِلؤستِر (ریچاردِ سوم): بهشتم را بر رؤیای تاج بنا می‌کنم، و تا زنده‌ام، این جهان را جز دوزخ نخواهم شمرد، تا تنۀ رنجورم که این سَر بر دوش دارد با حلقۀ تاجی پُرشکوه زینت یابد. اما هنوز راهِ رسیدن به تاج را نمی‌دانم، که تا سرمنزلم جان‌های بسیاری ایستاده‌اند. و من، چون گمگشته‌ای در خارستان که خارها می‌دَرَد و از خارها خسته است، راه را می‌جویم و از راه بِدَر می‌روم؛ راهِ رهایی را نمی‌دانم امّا به ناچار می‌جویمش؛ رنج می‌کشم تا دیهیمِ انگلستان را به چنگ آرَم؛ از این رنج یا رهایی خواهم یافت یا با تبرزینی خونین راهِ خود را می‌گشایم. آری، می‌توانم بخندم و خندان خون بریزم، به آفتاب‌پرست رنگ‌های تازه بیفزایم، در سودای سود با پروتئوس¹ دگرگون شوم، و خون‌ریزی چون مَکیاوِل² را درسی بیاموزم. می‌توانم چنین کنم و تاجی به چنگ نیارَم؟ هرگز! گرچه دور باشد، برخواهمَش کَند! ‌برگرفته از نمایشنامۀ هنری ششم، از سومین بخش، پردۀ سوم، صحنۀ دوم؛ اثرِ ویلیام شکسپیر، ترجمۀ شهریار یعقوبیان. 1. «پیرِ پیشگوی دریا» که یکسر دگرگون می‌شود. 2. نیکولو دی برناردو دِی ماکیاولی، فیلسوفِ سیاسی.

هر چه انسان در محیط کم می شود شرارت ها اندک اما عظیم تر می گردند. ( نظر خوب دوستمان )

نظر من در مورد طبیعت گردی و عشق کوهنوردی و اینا که عشق روستا و اینطور جاها هستند:)

نیچه _ کتاب سپیده دم _ چنین گفت زرتشت _ پارسایی (عزلت ) _ و شیاطین داستایوفسکی! ( و مزاحمت همیشگی ما برای آقای آذرفزا 😁؟