fa
Feedback
هوشنگ ابتهاج(سایه)

هوشنگ ابتهاج(سایه)

رفتن به کانال در Telegram

ارغوان این چه رازی‌ست که هر بار بهار با عزای دل ما می‌آید آرشیو اشعار، بیوگرافی و...: https://sheromehr.ir/شعر-معاصر/هوشنگ-ابتهاج-شعر-معاصر/ هوشنگ ابتهاج در اینستاگرام: https://instagram.com/ebtehaj_org

نمایش بیشتر
792
مشترکین
-124 ساعت
+47 روز
+3630 روز

در حال بارگیری داده...

ابر برچسب‌ها
هیچ داده‌ای
مشکلی وجود دارد؟ لطفاً صفحه را تازه کنید یا با مدیر پشتیبانی ما تماس بگیرید.
اشارات ورودی و خروجی
---
---
---
---
---
---
جذب مشترکین
دسامبر '24
دسامبر '24
+73
در 0 کانال‌ها
نوامبر '24
+71
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '24
+82
در 0 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '24
+42
در 1 کانال‌ها
Get PRO
اوت '24
+56
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '24
+41
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '24
+29
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مه '24
+44
در 0 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '24
+59
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مارس '24
+66
در 0 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '24
+78
در 1 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '24
+47
در 1 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '23
+109
در 2 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '23
+41
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '23
+17
در 0 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '23
+43
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اوت '23
+119
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئیه '23
+16
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژوئن '23
+16
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مه '23
+19
در 0 کانال‌ها
Get PRO
آوریل '23
+49
در 0 کانال‌ها
Get PRO
مارس '23
+139
در 0 کانال‌ها
Get PRO
فوریه '23
+34
در 0 کانال‌ها
Get PRO
ژانویه '23
+43
در 0 کانال‌ها
Get PRO
دسامبر '22
+35
در 0 کانال‌ها
Get PRO
نوامبر '22
+31
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اکتبر '22
+25
در 0 کانال‌ها
Get PRO
سپتامبر '22
+81
در 0 کانال‌ها
Get PRO
اوت '22
+295
در 0 کانال‌ها
تاریخ
رشد مشترکین
اشارات
کانال‌ها
21 دسامبر+7
20 دسامبر+2
19 دسامبر+4
18 دسامبر+1
17 دسامبر+3
16 دسامبر+5
15 دسامبر+6
14 دسامبر+3
13 دسامبر+4
12 دسامبر+4
11 دسامبر+3
10 دسامبر+2
09 دسامبر+4
08 دسامبر+4
07 دسامبر+1
06 دسامبر+2
05 دسامبر+5
04 دسامبر+2
03 دسامبر+1
02 دسامبر+4
01 دسامبر+6
پست‌های کانال
چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی به غمت که هرگز این غم ندهم به هیچ شادی ز تو دارم این غمِ خوش به جهان از این چه خوشتر تو چه دادیَم که گویم که از آن به‌اَم ندادی ◾هوشنگ ابتهاج

2
نقشی که باران می زند بر خاک خطی پریشان از سرگذشت ِ تیره ی ابرست ابری که سرگردان به کوه و دشت می راند تا خود کدامین جویبارش خُ
نقشی که باران می زند بر خاک خطی پریشان از سرگذشت ِ تیره ی ابرست ابری که سرگردان به کوه و دشت می راند تا خود کدامین جویبارش خُرد روزی به دریا بازگردانَد. ▪︎هوشنگ ابتهاج
582
3
هنوز شب نگذشته ست ای شکیب ِ بزرگ بمان که بی تو مرا تاب ِ زنده ماندن نیست فروغ ِ صبح ِ دروغین فریب می‌دهدت خروس ِ تجربه داند ک
هنوز شب نگذشته ست ای شکیب ِ بزرگ بمان که بی تو مرا تاب ِ زنده ماندن نیست فروغ ِ صبح ِ دروغین فریب می‌دهدت خروس ِ تجربه داند که وقت ِ خواندن نیست ▪︎هوشنگ ابتهاج
584
4
چقدر فروغ را می‌شناسیم؟ مایکل هیلمن (پژوهشگر امریکایی) می‌گوید: یکی از نقطه امیدهای ما، نسبت به فرهنگ مردمِ ایران، کتابِ شعرِ
چقدر فروغ را می‌شناسیم؟ مایکل هیلمن (پژوهشگر امریکایی) می‌گوید: یکی از نقطه امیدهای ما، نسبت به فرهنگ مردمِ ایران، کتابِ شعرِ فروغ فرخزاد است‌. اگر، ایرانی‌های کنجکاو و با سواد، این کتاب را خوب بفهمند، به لحاظِ فرهنگی، رشدِ قابل توجهی خواهند داشت. در این کارگاه، دو الی سه جلسه‌ در کنار هم هستیم، فروغ می‌خوانیم و از فروغ حرف می‌زنیم. کارگاه به صورت آنلاین و تماس تصویری گروهی برگزار می‌شود. مهلت ثبت نام: جمعه، چهارم اسفند ثبت‌نام از طریق اینستاگرام: pooria_pelican ثبت‌نام از طریق تلگرام: 09378869903
347
5
وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی تا با تو بگویم غم شب های جدایی بزم تو مرا می طلبد، آمدم ای جان من عودم و از سوختنم نیست رهایی
وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی تا با تو بگویم غم شب های جدایی بزم تو مرا می طلبد، آمدم ای جان من عودم و از سوختنم نیست رهایی تا در قفس بال و پر خویش اسیرست بیگانه ی پرواز بود مرغ هوایی با شوق سرانگشت تو لبریز نواهاست تا خود به کنارت چه کند چنگ نوایی عمری ست که ما منتظر باد صباییم تا بو که چه پیغام دهد باد صبایی ای وای بر آن گوش که بس نغمه ی این نای بشنید و نشد آگه از اندیشه ی نایی ▪︎هوشنگ ابتهاج
480
6
شاخه ها را از جدایی گر غم است ریشه ها را دست در دست هم است تو نه کمتر از درختی سر برآر پای از زندانِ خود بیرون گذار دستِ من ب
شاخه ها را از جدایی گر غم است ریشه ها را دست در دست هم است تو نه کمتر از درختی سر برآر پای از زندانِ خود بیرون گذار دستِ من با دستِ تو دستان شود کارِ ما زین دست، کارستان شود ای برادر در نشیب و در فراز آدمی با آدمی دارد نیاز گر تو چشمِ او شوی، او گوشِ تو پس پدید آید چه دریاهایِ نو ▪︎هوشنگ ابتهاج
514
7
صبر کن ای دل پر غصه در این فتنه و شور گرچه از قصه ی ما می ترکد سنگ صبور از جهان هیچ ندیدیم و عبث عمر گذشت ای دریغا که ز گهوار
صبر کن ای دل پر غصه در این فتنه و شور گرچه از قصه ی ما می ترکد سنگ صبور از جهان هیچ ندیدیم و عبث عمر گذشت ای دریغا که ز گهواره رسیدیم به گور تو عجب تنگه ی عابرکشی ای معبر عشق که به جز کشته ی عاشق نکند از تو عبور ن طبل تهی در فروبند برین معرکه که گوش گیتی همه کر کرد ز غوغای غرور تیز برخیز ازین مجلس و بگریز چو باد تا غباری ننشیند به تو از اهل قبور مرگ می بارد ازین دایره ی عجز و عزا شو به میخانه که آنجا همه سورست و سرور شعله ای برکش و برخیز ز خاکستر خویش زان که تا پاک نسوزی نرسی سایه به نور ▪︎هوشنگ ابتهاج
403
8
چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی! به غمت که هرگز این غم ندهم به هیـچ شادی ... ◾هوشنگ ابتهاج  
495
9
⁣آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است ▪︎هوشنگ ابتهاج
⁣آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است ▪︎هوشنگ ابتهاج
481
10
‏ز کدام رَه رسیدی؟ ز کدام در گذشتی؟ که ندیده دیده ناگَه به درون دل فِتادی؟ ▪︎هوشنگ ابتهاج
‏ز کدام رَه رسیدی؟ ز کدام در گذشتی؟ که ندیده دیده ناگَه به درون دل فِتادی؟   ▪︎هوشنگ ابتهاج
453
11
نمی دانم چه می خواهم بگویم زبانم در دهان باز بسته ست در تنگ قفس باز است و افسوس که بال مرغ آوازم شکسته ست نمی دانم چه می خواهم بگویم غمی در استخوانم می گدازد خیال ناشناسی آشنا رنگ گهی می سوزدم گه می نوازد گهی در خاطرم می جوشد این وهم ز رنگ آمیزی غمهای انبوه که در رگهام جای خون روان است سیه داروی زهرآگین اندوه فغانی گرم وخون آلود و پردرد فرو می پیچیدم در سینه تنگ چو فریاد یکی دیوانه گنگ که می کوبد سر شوریده بر سنگ سرشکی تلخ و شور از چشمه دل نهان در سینه می جوشد شب و روز چنان مار گرفتاری که ریزد شرنگ خشمش از نیش جگر سوز پریشان سایه ای آشفته آهنگ ز مغزم می تراود گیج و گمراه چو روح خوابگردی مات و مدهوش که بی سامان به ره افتد شبانگاه درون سینه ام دردی ست خونبار که همچون گریه می گیرد گلویم غمی آِفته دردی گریه آلود نمی دانم چه می خواهم بگویم ◾هوشنگ ابتهاج
536
12
گر خون دلی بیهوده خوردم، خوردم چندان که شب و روز شمردم ، مردم آری، همه باخت بود سر تا سر عمر دستی که به گیسوی تو بردم، بردم ▪
گر خون دلی بیهوده خوردم، خوردم چندان که شب و روز شمردم ، مردم آری، همه باخت بود سر تا سر عمر دستی که به گیسوی تو بردم، بردم   ▪︎هوشنگ ابتهاج
482
13
اونجا که هوشنگ ابتهاج میگه: در هفت آسمان چو نداری ستاره‌ای ای دل کجا روی که بود راه چاره‌ای ای ابر غم ببار و دل از گريه باز ک
اونجا که هوشنگ ابتهاج میگه: در هفت آسمان چو نداری ستاره‌ای ای دل کجا روی که بود راه چاره‌ای ای ابر غم ببار و دل از گريه باز کن ماییم و سرگذشت شب بی ستاره‌ای هر پاره ی دلم لب زخمی ست خون فشان جز خون چه می رود ز دل پاره پاره ای از موج خیز حادثه ها مأمنی نماند کشتی کجا برم به امید کناره ای دیدار دلفروز تو عمر دوباره بود اینک شب جدایی و مرگ دوباره ای از چین ابروی تو دلم شور می زند کاین تیغ کج به خون که دارد اشاره ای گر نیست تاب سوختنت گرد ما مگرد که آتش زند به خرمن هستی شراره ای در بحر ما هر آینه جز بیم غرق نیست آن به کزین میانه بگیری کناره ای ای ابر غم ببار و دل از گریه باز کن ماییم و سرگذشت شب بی ستاره ای ▪︎هوشنگ ابتهاج
565
14
در خلوتِ غم‌آور ِ قبرستان بر جای ایستاده لبخند می‌زند لبخند در گمان کسان است دندان به هم فشرده بانگی به درد را پشتِ لبانِ بست
در خلوتِ غم‌آور ِ قبرستان بر جای ایستاده لبخند می‌زند لبخند در گمان کسان است دندان به هم فشرده بانگی به درد را پشتِ لبانِ بسته نهفته‌ست در چشمِ بی‌نگاهش خاموشی هزار نگفته‌ست وینک ز شوخ‌چشمیِ ایام مانده‌ست از عبور کلاغان سال و ماه بر گوشهٔ کلاهش نقشی به ریشخند! روزی در سال‌های دور او را با یاد زندگانی از دست رفته‌ای اینجا نشانده‌اند اما در این غروبِ غریبستان بشنو ز لحنِ بی‌رمق باد هر یادکرد سینهٔ گوری گشودن است تندیس خود حکایتِ تلخِ نبودن است!... ▪︎هوشنگ ابتهاج
440
15
خانه دلتنگِ غروبی خفه بود مثلِ امروز که تنگ است دلم پدرم گفت چراغ و شب از شب پُر شد من به خود گفتم یک روز گذشت مادرم آه کشید؛ «زود بر خواهد گشت.» ابری آهسته به چشمم لغزید و سپس خوابم برد که گمان داشت که هست این همه درد در کمینِ دلِ آن کودکِ خُرد آری، آن روز چو می رفت کسی داشتم آمدنش را باور من نمی دانستم معنیِ «هرگز» را تو چرا بازنگشتی دیگر؟ آه ای واژه ی شوم خو نکرده ست دلم با تو هنوز من پس از این همه سال چشم دارم در راه که بیایند عزیزانم، آه ▪️هوشنگ ابتهاج
438
16
در خلوتِ غم‌آور ِ قبرستان بر جای ایستاده لبخند می‌زند لبخند در گمان کسان است دندان به هم فشرده بانگی به درد را پشتِ لبانِ بست
در خلوتِ غم‌آور ِ قبرستان بر جای ایستاده لبخند می‌زند لبخند در گمان کسان است دندان به هم فشرده بانگی به درد را پشتِ لبانِ بسته نهفته‌ست در چشمِ بی‌نگاهش خاموشی هزار نگفته‌ست وینک ز شوخ‌چشمیِ ایام مانده‌ست از عبور کلاغان سال و ماه بر گوشهٔ کلاهش نقشی به ریشخند! روزی در سال‌های دور او را با یاد زندگانی از دست رفته‌ای اینجا نشانده‌اند اما در این غروبِ غریبستان بشنو ز لحنِ بی‌رمق باد هر یادکرد سینهٔ گوری گشودن است تندیس خود حکایتِ تلخِ نبودن است!... ▪︎هوشنگ ابتهاج
408
17
تاریک‌ام هرکه از هرجا می‌گریزد در من پناه می‌گیرد و من با این همه پناهنده می‌خواهم خودم را در دریا غرق کنم #پوریا_پلیکان
تاریک‌ام هرکه از هرجا می‌گریزد در من پناه می‌گیرد و من با این همه پناهنده می‌خواهم خودم را در دریا غرق کنم #پوریا_پلیکان
323
18
زمان میان من و او جدایی افکنده است من ایستاده در اکنون و او در آینده است چه مایه گشتم و آینده حال گشت و گذشت هنوز در پی آینده
زمان میان من و او جدایی افکنده است من ایستاده در اکنون و او در آینده است چه مایه گشتم و آینده حال گشت و گذشت هنوز در پی آینده، حال گردنده است به هر قدم قَدَری گفتم از زمان کَندَم کنون چو می نگرم او ز عمر من کنده است که سر برآوَرَد از این ورطه جز کسی که هلاک کمند شوق کنارش به گردن افکنده است بهانه ی کشش عشق و کوشش دل من همین غم است که مقصود آفریننده است به آرزو نرسیدیم و دیر دانستیم که راه دورتر از عمر آرزومند است تو آن زمان به سرم سایه خواهی افکندن که پیش پای تو ترکیب من پراکنده است به شاهراه طلب بیم نامرادی نیست زهی امید که تا عشق هست پاینده است ز دورباش حوادث دلم ز راه نرفت بیا که با تو هنوزم هزار پیوند است به جان سایه که میرنده نیست آتش عشق مبین به کشته ی عاشق که عاشقی زنده است ▪︎هوشنگ ابتهاج
483
19
در این سرای بی کسی کسی به در نمی زند به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند یکی زشب گرفتگان چراغ بر نمی کند کسی به کوچه سار شب در
در این سرای بی کسی کسی به در نمی زند به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند یکی زشب گرفتگان چراغ بر نمی کند کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند دل خراب من دگر خراب تر نمی شود که خنجر غمت از این خراب تر نمی زند گذر گهی است پر ستم که اندرو به غیر غم یکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند نه سایه دارم و نه بر بیفکنندم و سزاست اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی زند ▪︎هوشنگ ابتهاج
453
20
کارگاه آموزش شعر کارگاه به صورت آنلاین و ویدیوکال برگزار می‌شه. مهلت ثبت‌نام تا: جمعه، بیست و نهمِ دی ماه. یونانیانِ باستان اعتقاد داشتن که شعر هدیه‌ی خدایانه. اعراب هم معتقد بودن که هر شاعر یک جن در کنار خودش داره و شعرها به واسطه‌ی اون جن به شاعر داده می‌شه. اما امروز ما می‌دونیم که شعر از عالم غیب نمیاد. برای نوشتنِ شعر نیازی به اجنه نداریم! بلکه نیاز داریم شروع به نوشتن کنیم، تمرین کنیم و یاد بگیریم. شعر هم مثل هر فن و هنری نیاز به یادگیری داره. کارگاه‌های شعر هم تلاش دارن که به این روندِ یادگیری کمک کنن. 🔻این دوره برای چه اشخاصی مناسبه؟ مطالبی که آموزش داده می‌شه شکل عمومی دارن. شما در هر فرمتی که می‌خواید بنویسید، این دوره می‌تونه براتون مفید باشه. حتا اگر علاقه به داستان‌نویسی، نقاشی یا موسیقی دارید، باز هم این دوره می‌تونه اطلاعات خوبی راجع به شعر بهتون بده که خالی از لطف نیست. چون تمام هنرها باهم درگیر هستن و می‌تونن به همدیگه کمک کنن. اگر قصدِ نوشتن ندارید، باز هم این دوره می‌تونه اطلاعاتِ خوبی درباره‌ی شعر و ادبیات بهتون بده که از مطالعه‌ی شعرها لذت بیشتری ببرید و بتونید درک عمیق‌تری از آثارِ ادبی داشته باشید. 🔻در سه ماهِ اول، ما در دوره‌ی مقدماتیِ کارگاه شعر هستیم. در دوره‌ی مقدماتی چه می‌گذره؟ قسمتی از هر جلسه، به طرحِ مباحثِ تئوریک می‌گذره و قسمتی از هر جلسه هم به نقدِ آثارِ اعضا. جزوه‌ای داریم، که سه ماهِ اول روی جزوه کار می‌کنیم. داخل این جزوه، مثال‌هایی از شاعران گذشته مثل خاقانی، حافظ، سعدی، مولانا و خیام تا شاعرانِ امروز مثل شاملو و سپهری و فروغ و احمدرضا احمدی وجود داره که این مثال‌ها رو طبق مبانیِ تئوریکی که باهم یاد گرفتیم مورد تحلیل قرار می‌دیم. 🔻هفته‌ای یک جلسه‌‌ی دو ساعته باهم هستیم. 🔻زمان جلسات: دو موقعیت زمانی برای جلسات مشخص کردیم، شما می‌تونید هر کدوم رو که راحت‌تر بودید انتخاب کنید: شنبه‌ها، ساعت یازده تا یک ظهر. پنجشنبه‌ها، ساعت هفت تا نُهِ عصر. راه‌های ثبت نام در اینستاگرام: @pooria_pelican در تلگرام: 09378869903
322