Eagle_Text

آدمایی که "معنی‌"ها رو نمی‌دونن رو نمی‌تونم جدی بگیرم. . @Eagle_Text

. آدمایی که عزت نفس ندارن ولی اعتماد به نفس دارن واقعا حال بهم زنن اصلا مهم نیست کجا بهشون برمی‌خورید، تو مدرسه، سر کار، دانشگاه، خیابون. . @Eagle_Text

گرمه بابا🥵🔥 . @Eagle_Text

. هرکجا هستید یک قدم از رویای زندگی‌ کردن با بهترین دوستتون دور بشید. @Eagle_Text

. نظر نامحبوب: پسرای خودخواه طرفدار زیاد دارن چون اونا بهترینِ همه‌چیزو واسه خودشون می‌خوان و معمولا دخترا فکر می‌کنن اگر چنین پسری عاشقشون بشه بهترینِ همه چیز رو واسه اوناهم میخواد🤡🫵🏼 سلام احمق. . @Eagle_Text

آخرین بار کل چنددقیقه که سوار وسیله بودیم رو داشتم به پسر کناری میخندیدم (شانس آوردیم بالا نیاورد رومون) حالا اون غریبه بود می‌شد خندید بش مسخرش کرد ولی خیلی زشته آدم به دوست‌پسر خودش بخنده🫠🫠

بچه‌ها من تا اینجا موفق نشدم دوست‌پسری پیدا کنم که بتونم باهاش برم شهربازی و اون نترسه، یعنی حتی رندوم تو خود شهربازی سوار هر وسیله‌ای که هیجانش به ارتفاع مربوطه می‌شیم پسرایی که جفتم می‌شینن می‌ترسن. شاید فکر کنید به همینجا ختم می‌شه، ولی حتی تو سریال‌هایی که نگاه کردم‌هم پسرا تو شهربازی می‌ترسیدن. خدایاااا این چه وضعشه آخه!!؟

نام اثر: یک هفته قبل از جدایی . @Eagle_Text

خوشگلای اینشکلی هستا، زشت‌ترین پسرای ممکن قلب اینا رو می‌شکونن 😔😔 . @Eagle_Text

. نزدیک‌ترین رابطه‌ی من با سلبریتیا این بوده که دوستم تو شیراز میخواسته از خیابون رد بشه و ماشینی که توش هادی چوپان بوده ایستاده تا دوستم رد بشه. در همین حد آشنا دارم و می‌شه رو کمکم حساب کرد. . @Eagle_Text

. كلما حاول الحزن كسري اتذكرك فيتبسم قلبي هرگاه اندوه می‌خواهد مرا بشکند یاد تو می‌افتم و قلبم لبخند می‌زند. . @Eagle_Text

. چشمانت را دوست دارم، تماشایم کن. قلبت را دوست دارم، مرا به آنجا ببر. دستانت را دوست دارم، نوازشم کن. بازوانت را دوست دارم، در آغوشم بگیر. گام‌هایت را دوست دارم، با من قدم بردار. تو را دوست دارم، برای من بمان. . @Eagle_Text

. اینستاگرم نوتفیکیشن داده فلانی که ممکنه بشناسیش تو اینستائه جانم؟!! ممکنه بشناسم؟؟!!!! من تراماهاشو از حفظم :((( . @Eagle_Text

خلاصه‌ش من بهتون میگم تا وقتی چیزایی که یاد گرفتی رو عملی نکردی گوزگوز الکی نکن! فراستی نباش به جاش اصغر‌ فرهادی باش #ایگل

🤡🤡🤡مثلا الان مطلب جدید خوندم، فردا شب مشخص می‌شه یادش گرفتم یا نه🤡🤡🤡

صورت خلاصه تمام چیزهایی که می‌خونید و به شما دیدگاه جدید می‌ده تا وقتی وارد سبک زندگی شما نشده درواقع چیزی به شما اضافه نکرده.

این چیز‌ها رو گفتم که به این برسم: شما ممکنه توی یک سال درباره‌ی یک موضوع مثلا نجاری ۵۰ تا کتاب بخونید، راجع به چوب‌های مختلف و شرایط آب و هوایی که چوب‌ها نیاز دارن ۱۰۰۰ ساعت ویدیو نگاه کنید درباره‌ی درست کردن کمد‌ها و میز‌های مختلف، ۳۰ تا مستند نگاه کنید درباره‌ی شرکتایی که سازنده‌هاشون نجار بودن و فلان اما تا وقتی که خودتون شروع به اون کار نکردید نمی‌تونید بگید شما نجاری بلدید.

هر کاری و هر هنری سطح بندی خودشو داره آدمی که مدام کاری رو انجام می‌ده می‌دونه تو چه سطحی قرار داره و می‌دونه چقدر باید تلاش کنه که سطحش رو بالاتر ببره. شما تو هرکاری طبق تجربه‌ای که داشتی آزمونی می‌دی می‌تونی بفهمی توی چه رده‌ای قرار داری، ورزش، شغل، مدرسه، دانشگاه.

تو می‌تونی راجع به خیلی چیزا اطلاعات داشته باشی و فرد بدردبخوری نباشی حتی برای خودت. توی یکی از درس‌هایی که خوندیم می‌گفت یادگیری وقتی رخ داده که فرد بتونه از چیزی که بهش آموزش داده شده استفاده کنه. یعنی لازمه‌ی اینکه بگیم کسی چیزی رو بلده یا نه اینه که بتونه ازش استفاده کنه. مثلا فرد ۱۰۰ ساعت رفته کلاس آشپزی ولی غذایی درست نمی‌کنه یا رفته کلاس نقاشی اما نقاشی نمی‌کشه پس آدمی که رفته کلاس آشپزی و مدرک داره ولی آشپزی نمی‌کنه با آدمی که آشپزی بلد نیست تقریبا توی درست کردن غذا جایگاه یکسانی دارن و هر دو توی یه کفه‌ی ترازو قرار می‌گیرن.