مصدع اوقات

ماه مبارک رمضان من رو خیلی به خدا نزدیک میکنه چون روزی بیست بار بیشتر میگم خدایا کیرم دهنت

فرزندم؛ یک بهار، یک تابستان، یک پاییز، یک زمستان و راه افتادن ایستگاه میدان ولیعصر به سمت شهید ستاری را دیدی. زین پس در این جهان همه چیز تکراری‌ست.

خودایا😭 درختای ولیعصر که همشون سبز و تپل شدن😭>>>>>>

هوای تهران؟ سکس که چه عرض کنم؛ خود ارگاسمه.

بدترین قسمت بزرگ شدن، خوردن واقعیت تو صورتم بود. واقعیتی که نه شبیه داستانای بچگیامه و نه شبیه کارتون‌هایی که دیده بودم. دیدم که خیلی اوقات به چیزی که میخوای نمیرسی، شکست میخوری و تازه با شکست‌های پی در پی هم «قوی»تر نمیشی. فقط بیشتر ترک برمیداری و نهایتا میشکنی. اشکالی هم نداره. بیشتر آدم‌بزرگ بودن همینجوری میگذره. متاسفانه واقعیت خیلی بی‌رحمه و زندگی هم همیشه سخت‌ترین راه ممکن رو برای فهموندن این موضوع میذاره جلوت.

طرفداران تتلو:

راستش امروز پر سیمرغ رو آتیش زدم اومد گفت تو واسه چی هنوز زنده‌ای کسکش؟

بازیگری خوندم ولی هنوز نمی‌دونم‌ چطوری باید باهاش بازی چیز ببخشید براش نقش بازی کنم😩💔

وسط کارای روزمره‌م و حالم خوبه و یهو یاد این مسئله میفتم و انگار تمام دنیا روم خراب میشه.

به نظرم یه سری حس‌ها تو آدما یک بار مصرفه، یعنی ممکنه تا آخر عمر عاشق صدتا آدم مختلف بشی ولی، فقط یکیشون می‌تونه دست ببره تو اعماق وجودت و اون بخش از روحت که تا قبل از اون نمی‌دونستی وجود داره رو قلقلک بده. از این ناراحتم که دیگه قرار نیست اون حس رو تا آخر عمر با کس دیگه‌ای تجربه کنم، حتی با خودت.

‏"سجاد افشاریان" کاجول @zhazhkha

شکسپیر اگه در زمان حال زندگی می‌کرد و به تبع یکم کمتر عصا قورت داده، پر طمطراق و نصیحت کن بود از تارانتینو هم اکشن‌های خلاقانه‌تر، بی‌رحمانه‌تر و خونین‌تری می‌ساخت؛ طوری که حتی کسی کیرش هم نمی‌تونست بخوره. خشونت و جنونی که تو پایان بندی‌های آثارش داره واقعا>>>>>>>

Fuck nudes, Send me to Valhalla

تنها چیزی که میخوام فردای آزادی ببینم

آدمی که خندش بد و بلنده و زیاد هم می‌خنده رو باید داخل زبانش قلاب ماهیگیری فرو کرد و از جایی که بر فرازش کرکس‌های گرسنه پرواز می‌کنن آویزان کرد.

🤫