Sidewalk Cafe

چه فرق می کرد زندانی در چشم انداز باشد یا دانشگاهی؟ اگر که رویا تنها احتلامی بود بازی گوشانه تشنج پوستم را که میشنوم سوزن سوزن که میشود کف پا علامت این است که چیزی خراب میشود دمی که یک کلمه هم زیادی ست درخت و سنگ و سار و سنگسار و دارسایه دستی ست که می پندارد دنیا را باید از چیزهایی پاک کرد چقدر باید در این دو متر جا ماند تا تحلیل جسم حد زبان را رعایت کند؟ چه تازیانه کف پا خورده باشد چه از فشار خونی موروث در رنج بوده باشی قرار جایش را می سپارد به بی قراریکه وقت و بی وقت سایه به سایه رگ به رگ دنبالت کرده است تا این خواب تظاهرات تورم را طی می کنم در گذر دلالان سر چهار راه صدای درشت میپرسد ویدئو مخرب تر است یا بمب اتم؟؟؟ مسیح هم که بیاید انگار صلیبش را باید حراج کند صدای زنگ فلز در دندانهای طلاوخارش کپک در لاله های گوش نصیب نسلی که خیلی دیر رسیده است نه سینما و نه مهمانی در تاریخ هجوم کاشفانی با تاخیر حضور هزار کس می آیند و هزار کس میروند و هیچ کس هیچ کس را به خاطر نمی آورد صدا همان که میشنوی نیست سگ از سکوت به وجد می آید و دزد بر سر بام بلند سماع میکند با ماه زبان عزیز تر است اکنون یا دهان؟ که سنگ راه دهان را هزار بار تمرین کرده است صدا که میشکند حرف که چرک میکند جمله ها که نقطه چین میشوند پیری یا بچه ای که خود را می کشد تازه معنا روشن میشود سگی که می افتاد در نمکزار و… این نمک که خود افتاده استخلاف رای اوللالباب نیست که ماه رنگ عوض کرده باشد یا شب مثل آزادی زنگ زند گچ سفید جای سرت را نشان میدهد که چند سالی انگار در اینجا می نشسته ای و رد انکارت افتاده است بر دیوار یا شاید نقشی مانده است از تسلیمت گذاری اصلا نا تمام و تازه این بی تابی که هیچ چیز آرامش نمی کند در التهاب درهایی که باز میشوند و درهایی که بسته میشوند کتابهایی که باز میشوند و دستهایی که بسته میشوند دستهایی که سنگها را میپرانندو سارهایی که از درختها میپرند درختهایی که دار میشوند دهان هایی که کج میشوند زبانهایی که لال مانی میگیرند صدای گنگ و چشم انداز گنگ و خواب گنگ و همهمه که می انبوهد می ترکد رویا که تکه تکه میپراکند دانشگاهی که حل میشود در زندانی و چشم اندازی که از هم میپاشد خوابی که میشکند در چشم و چشم که میخ میشود در نقطه ای ونقطه که می ماند منگ در گوشه ای از کاسه سرکه همچنان غلت میخورد غلت میخورد غلت میخورد #محمد_مختاری #سپیده_دم 🎧 @sidewalk_cafe .

https://t.me/music_is_in_my_soull/862 هزار کس می آیند و هزار کس میروند و هیچ کس هیچ کس را به خاطر نمی آورد صدا همان که میشنوی نیست، سگ از سکوت به وجد می آید و دزد بر سر بام بلند سماع میکند با ماه. زبان عزیز تر است اکنون یا دهان؟ که سنگ راه دهان را هزار بار تمرین کرده است صدا که میشکند حرف که چرک میکند جمله ها که نقطه چین میشوند پیری یا بچه ای که خود را می کشد تازه معنا روشن میشود و تازه این بی تابی که هیچ چیز آرامش نمی کند در التهاب درهایی که باز میشوند و درهایی که بسته میشوند کتابهایی که باز میشوند و دستهایی که بسته میشوند دستهایی که سنگها را میپرانندو سارهایی که از درختها میپرند درختهایی که دار میشوند دهان هایی که کج میشوند زبانهایی که لال مانی میگیرند صدای گنگ و چشم انداز گنگ و خواب گنگ و همهمه که می انبوهد می ترکد رویا که تکه تکه میپراکند خوابی که میشکند در چشم و چشم که میخ میشود در نقطه ای ونقطه که می ماند منگ در گوشه ای از کاسه سر،که همچنان غلت میخورد غلت میخورد غلت میخورد       ⇆ㅤ◁ㅤ ❚❚ㅤ ▷ㅤ↻ 🧿@Music_is_in_my_soul .

#سپیده_دم 🥃🚬🎧

#موزیک خوب گوش کنیم... 🎧🚬

حقیقت این است که بی‌سوادی از میان نرفته است ، بلکه بی‌سوادان امروز خواندن و نوشتن یاد گرفته آمد. #آلبرتو_موراویا 🎧 @Sidewalk_Cafe

. ﻣﻮﺭﭼﮕﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﻑ نمی زنند ، ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺩﺍﻧﻪ ﺟﻤﻊ می کنند ﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﻑ نمی زنند ، ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺧﺎﻧﻪ می سازند ﭘﺮﺳﺘﻮﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﻑ نمی زنند، ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ می روند ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮﺏ حرف می زنند... ﺗﻨﻬﺎ ﺁﺫﻭﻗﻪ ﺟﻤﻊ می کنند . ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻔﺮ می کنند. براستی ﮐﻪ ﺁﺩﻣﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺳﺖ. #ژان_پل_سارتر 🎧 @Sidewalk_Cafe

شاهین نجفی 🎧 @Sidewalk_Cafe

وقتی غمگین هستید دنیا شما را به مسخره می گیرد. وقتی خوشحالید دنیا به شما لبخند می زند اما وقتی دیگران  را خوشحال می کنید دنیا به شما تعظیم می کند. 🎧 @Sidewalk_Cafe