🔻پیتـوســ 🇮🇷

جوری که با خدا حرف می‌زدی رو خیلی دوست داشتم.💔

يَا نُورَ الْمُسْتَوْحِشِينَ فِى الظُّلَمِ ✨

ای کاش می‌موند.

از امروز فقط همین عکسو دارم و اشک‌هایی که کنار امن‌ترین جمع دنیا ریخته شد.

قربون چشمای قشنگت برم بمیرم برای تن کوچیکت ماکان بمیرم برای دل مادر و پدرت💔

باور کن هی می‌خوام یه قدم پیش برم هی سیلی نبودنت محکم می‌خوره تو گوشم چرا مارو با خودت نبردی؟

زآن جا که رسم و عادتِ عاشق‌کشی توست با دشمنان، قَدَح کَش و با ما عِتاب کُن

واقعاً حاضرم با زحمت و تلاش زیاد یه تومن یه تومن درارم ولی دیگه کارمند نباشم. از فکرشم حالم خوب می‌شه :)))

جلد دوم پارسیان و منو می‌خونم. سؤالم اینه که اصلاً چجوری هر دو رو یه نفر نوشته؟ جلد اول واقعاً لوس بود.

قدم بعدی اینه که اگه ترسات از گوشه‌وکنار سرک کشیدن و اومدن سراغت، یادت نره که توکل کردی.

می‌دونست که بعد او همه انگیزه‌م برای ادامه دادنو از دست می‌دم. از خندیدن، خوابیدن و بیدار شدن، از زندگی کردن بدون او متنفر شدم. هر روز برای همه این کارهای معمولی از خودم بیشتر متنفر شدم. ده روز پیش نشستم و به دوست داشتنش فکر کردم. به اینکه درسمو به‌خاطر او تمام کردم. به اینکه ١١ سال پیش کلمات او دلمو برد که باحجاب شدم. به اینکه اگه الان شرافت و حب وطنی در من هست به‌خاطر تلاش‌ها و خستگی‌ها و بی‌خوابی‌های اوست. معلومه که بدون او همه بندهام بریده شده. نشستم و فکر کردم باید کارهایی رو بکنم که او دوست داشت و بهشون سفارش می‌کرد. دوست داشت قرآن بخونیم پس هر روز برای او قرآن خوندم و قلبم آروم شد. دوست داشت کتابخون باشیم پس با کتابخونه‌م آشتی کردم. دوست داشت ادامه بدیم و مبارزه کنیم و ناامید نشیم. حالا هر روز دارم زیر آوارهای به‌جامونده از رفتن او تو وجودم دنبال جوونه‌های امید می‌گردم و می‌خوام که باز هم امیدوار باشم و مبارزه کنم. همونجوری که او دوست داشت.🍃

مارو گذاشتی و رفتی...؟

دیشب داشتم تو پک استیکرای قدیمی تلگرامم دنبال یه استیکر می‌گشتم. به پک استیکرای آقا رسیدم. یه دور با تک‌تک استیکرا تو اشکام غرق شدم.

یکی تو کانالش پرسیده بود مشغول خوندن چه کتابی هستید؟ رفتم کامنت بذارم دیدم ماشالا چقدر همه فرهیخته‌ان و دارن کتابای خفنی می‌خونن. هیچی دیگه با شرم اون وسط نوشتم پارسیان و من. از شانس چند روز پیش آنا کارنینا رو تموم کردم و فقط دلم می‌خواست یه کتاب سبک بخونم.

دارم به‌خاطر تو با همه جونم ادامه می‌دم. به‌خاطر شیرین‌ترین خنده‌هایی که تو همه عمرم تونستم ببینم. همه این‌ها برای اینه که نمی‌خوام ببینی زمین خوردم و پا نشدم. رو سر زانوهای زخمیم رفتم و همه فکرم تو بودی. دارم سخت‌ترین تلاشامو می‌کنم کاراییو کنم که همیشه دوست داشتم. من به‌خاطر تو دارم زنده می‌مونم و هر روز یاد خودم میارم می‌خوای که زندگی کنم عزیزم. فقط تو بخند.

دیگه فقط زهرارو دوست دارم 🫂

ما فردا اینجاییم تو رویداد نوجوان بینابین