اِلارا.

دلم ده تا برگر با سیب زمینی سرخ شده با پونصدهزارتا سس اضافه میخواد.

متاسفم عزیزم من هیچ‌وقت نفهمیدم از زندگی چی میخوام. واسه همینه که هیچ‌وقت نمیفهمم از تو چی میخوام.

آدمی هر روز از خودش می‌پرسه مگه چقدر میتونه تو عذاب بمونه و ادامه بده؟ و در کمال تعجب همچنان ادامه میده.

مگه آدمی چقدر زندست که حسرت کارای نکرده به دلش بمونه؟☁️🪁

من هر روز ظهر با هزار زور و زحمت خودمو از تخت میکنم که یک ساعت بعد دوباره برگردم به تخت و باقی روزمو همونجا بگذرونم.

جالبه بدونید واکنش همسرم به موضوعات کاملا شبیه مامانمه. همون کاری رو میکنه که مامانم میکرد، جمله‌هایی رو میگه که در موقعیت مشابه مامانم میگفت، حتی لحنشونم یکیه و این منو دیوونه میکنه.

خدا به اون کسی که تو گروه ما سه تا اسمش میاد رحم کنه🪿

How l spent my whole summer:

من دیروز برای اولین بار صبح رفتم پیست و جمعیت شگفت‌انگیز بود حقیقتا. تا حالا در هیچ ایونت و‌ موقعیتی پیستو به اندازه‌ی اون صبح شلوغ ندیده بودم.

حالا چرا به تمام اینها فکر میکردم؟! فکر کنم بخاطر اینکه یادم اومد خواهرم سال پیش لاتاری برنده شد و تو همین گیر و دار فشرده کلاس زبان رفتن و فروختن دار و ندارش و وقت سفارت گرفتن، یکهو جنگ شد و همه‌چیز دود شد و رفت رو هوا! تا به خودش بیاد و نوبت سفارت بهش بدن، مهلت لاتاری گذشت. گرین کارت، حالا رد فلگ شده و افتاده گوشه خونه‌اش. اینجوریه که حتی اگه شانس هم باهات یار باشه، باز هم موقعیت پیروز میشه و تو بازنده.

تمام شب داشتم برای بعد از لاتاری برنده شدنم در لاتاری‌ای که هیچ‌وقت ثبت‌نام نکردم رو برنامه‌ریزی میکردم. بین NYC و LA مردد بودم و داشتم فکر میکردم اگر تمام زندگیم رو بفروشم ممکنه بتونم بلیط یک‌طرفه برای آمریکا بگیرم.

تا این ساعت بیدارم و دارم فکر میکنم چطور خودمو از تخت بکنم و به پیست قائم برسونم؟

سلام.

دیدن هر چیز کوچک و بی‌اهمیتی که دیگران برای ادامه‌ی زندگی انجام میدن منو به گریه میندازه.

من فکر میکنم اینجوری نباید باشه، اینجوری نباید زندگی کرد ولی اصلا نمیدونم درست زندگی کردن چجوریه. اصلا نمیدونم تصویری که تو ذهنم از زیستن دارم مال کیه؟ کدوم کشور؟ کدوم جهان؟ کدوم مردم؟

اصلا من آدم زندگی کردن نیستم. آدمِ این زندگی نیستم.

فشار زندگی روم به قدری زیاده که دوست دارم بمیرم.