کافه فلسفه ما

درد بخش اساسی پیشرفت معنوی ماست. چالش‌ها و مشکلاتمان چه خود تحمیلی باشد یا اجباری، ما را وادار به کار، تفکر و قدردانی از جنبه‌های مطلوب‌تر زندگی می‌کند. 《از ذهن انباری به ذهن آگاهی، ام سوامی》 @ourcafephilo

خوار شمردن انسان: آشکارترین نشانه این‌که آدمی مردم را حقیر می‌شمارد این است که او آنان را صرفاً وسیله‌ای برای نیل به اهداف خویش قلمداد می‌کند یا اين‌که آنان را به هیچ وجه در نظر نمی‌آورد. 《انسانی زیادہ انسانی، فردریش نیچه》 @ourcafephilo

شکایت از فرومایگی سودی ندارد؛ زیرا آنچه بر جهان فرمانروایی می‌کند فرومایگی است، حتی اگر مردمان عکس این را ادعا کنند. 《در باب حکمت زندگی، آرتور شوپنهاور》 @ourcafephilo

مادامی که شما برده لذت‌ها نشوید، هیچ اشکالی در لذت بردن از زندگی وجود ندارد؛ اما باید خودتان را برای از بین رفتن این لذت‌ها آماده کنید. 《ایکیگای، هکتور گارسیا》 @ourcafephilo

تنهایی یک موهبت است، اگر بتوانید آن را مهار کنید و در حین لذت بردن، از آن الهام بگیرید؛ اگر نه، علت اصلی بیقراری و پوچی مداوم است. باعث می‌شود احساس کنید هیچ چیز سر جای‌خودش نیست و به عنوان یک فرد، کامل نیستید. 《پرسش‌های بزرگ زندگی، اُم سوامی》 @ourcafephilo

به عنوان یک دانشجوی تمام وقت، دو مطلب را از نظر دور ندارید: ا فروتن باشید: براساس آموزه اپیکتتوس«محال است بتوان مطلبی را به کسی که خویش را دانای کل می‌داند آموخت.» ... ۲- به عمل کار برآید. اپیکتتوس ... می‌گويد:«هر اندازه که زمان می‌گذرد، آموخته را به فراموشی می‌سپارم و در‌‌ نهایت برخلاف آن عمل می‌کنیم‌.» 《فلسفی زیستن، جوناس سالزجيبر》 @ourcafephilo

برای این‌که بتوانیم کاملاً سنجیده زندگی کنیم و از همه درس‌هایی که حاصل تجربیات ماست استفاده کنیم، لازم است مکررا به گذشته بیاندیشیم و آنچه را که بر ما گذشته است یا کرده‌ایم همراه با احساسی که در اثر هر واقعه در ما به وجود آمده است، در ذهن مرور کنیم 《در باب حکمت زندگی، آرتور شوپنهاور》 @ourcafephilo

انعطاف‌پذیری قدرت ما برای روبرویی با شکست‌هاست. هر چه انعطاف‌پذیرتر باشیم آسان‌تر می‌توانيم از جا برخیزیم و به فعالیت‌های معنابخش زندگیمان بازگردیم. افراد انعطاف‌پذیرتر آگاهند چگونه بی‌آن‌که که دلسرد شوند بر خواسته‌ها و اهمیتهای زندگیشان تمرکز کنند. انعطاف‌پذیری آن‌ها منبع قدرتشان است. 《ایکیگای، هکتور گارسیا》 @ourcafephilo

دانشجوی تمام‌ وقت باشید. فراغت بدون آموختن، برابر با مرگ است؛ قبری است که انسان در آن زنده به گور است.» سنكا 《فلسفی زیستن، جوناس سالزجیبر》 @ourcafephilo

اگر به دقت به زندگی هر فردی نگاه کنید، از بیل گیتس تا براد پیت، از بودا تا مسیح، از افراد ثروتمند و مشهور و قدرتمند تا افراد باهوش و زیبا و قوی، متوجه می‌شويم که هیچ کس به همه آنچه که می‌خواسته، دست نیافته است؛ این اتفاق غیرممکن است. 《تاب آوری در سیلی واقعیت، راس هریس》 @ourcafephilo

توهم آرمان گرایان: همه آرمان گرایان تصور می‌کنند که آرمان‌هایی که در خدمت آن هستند، ذاتاً بهتر از همه آرمان‌های دیگر جهان است. 《انسانی زیادہ انسانی، فردریش نیچه》 @ourcafephilo

دانشگاه‌ها و کرسی‌های فلسفه، تابلوی تبلیغاتی و نمای ظاهری حکمت اند، اما در این‌جا هم حکمت از حضور معذور است و آن را در جای دیگر می‌توان یافت. صدای ناقوس ردای کشیشان، رفتار پارساگونه و کردار تصنعی نیز تابلوی تبلیغ و ظاهر دروغین عبادت است. 《در باب حکمت زندگی، آرتور شوپنهاور》 @ourcafephilo

زندگی در جامعه‌ای آرمانی، هیچ چیز نخواهد بود مگر یک رؤیا. با این همه، باید دریابیم چگونه در جهانی که ساکن آن هستیم به بهترین شیوه زندگی کنیم. 《پرسش‌های بزرگ فلسفی، رابرت سی سولومون》 @ourcafephilo

- زنان نباید در مکان‌های عمومی بخندند؛ در غیر این صورت شلاق خواهند خورد. - زنان نباید لاک بزنند؛ در غیر این صورت یک انگشت فرد متخلف قطع خواهد شد. - مدرسه رفتن برای دختران ممنوع است. تمام مدارس دخترانه در اسرع وقت بسته خواهند شد. - زنان حق کار کردن ندارند. 《هزار خورشید تابان، خالد حسینی》 @ourcafephilo

به نظر تراسیماخوس، سوفسطایی معاصر سقراط، زور، حق است؛ یعنی وقتی زور، به سود گروه یا کسی است که قدرت را در اختیار دارد، به حق تبدیل می‌شود. آمریکا و اسرائیل بار دیگر اثبات کرده‌اند که جهان ما، تراسیماخوسی است و در این میان، سازمان ملل، که کانت به نوعی الهام‌بخش تأسیس آن بود، نشان داده‌ است که توجیه‌گر تراسیماخوس است. @ourcafephilo

دو دشمن سعادت انسان یکی رنج و دیگری بی‌حوصلگی است. می‌توان گفت که به هر اندازه موفق شویم که از یکی از این دو دور شویم، به دیگری نزدیکتر می‌شویم. 《در باب حکمت زندگی، آرتور شوپنهاور》 @ourcafephilo

آنان[مردم] با اعتقاد به ایدئولوژی‌های خود، گویی که حقیقت را می‌دانند، با قطعیت روی زمین قدم می‌زنند؛ اما مهم نیست که چه حقیقتی را پذیرفته‌ایم، به نظر می‌رسد همیشه شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد ایده‌هایی که ما از آن استقبال می‌کنیم‌، بی‌خطا نیستند. 《در باب رها کردن امور، اینسل گنگر》 @ourcafephilo

«آنچه که کاملاً غیرمنتظره است، ضربه‌اش مهلک تر است و همین غیرمنتظره بودن آن، بار فاجعه را افزون می‌کند. دور از انتظار بودن حادثه، کمر شخص را از فشار اندوه می‌شکند.» 《فلسفی زیستن،‌‌ جوناس سالزجيبر》 @ourcafephilo

کلمه‌ها زنده‌اند و ادبیات یک گریز است؛ گریزی نه از زندگی، که به سوی آن. 《تولستوی و مبل بنفش، نینا سنکویچ》 @ourcafephilo

بهترین انتقام آن است که [از فرد خاطی] تقلید نکنی. 《تأملات، مارکوس اورلیوس》 @ourcafephilo