مُجیب

کاری به نریمانی و مطیعی و رسولی و فلانی ندارم. درد اون جاییه که تو بخاطر تعهد کاری و حقوقی که باید بابت پروژه و نوشتن بگیری قیدِ بیان حقیقت رو بزنی و در بیان واقعیت کفر و پوشانندگی داشته باشی! ما اگر مردم کوفه رو سرزنش می‌کنیم برای همین منفعت و عافیت‌طلبی‌شون بوده و الا همه بدون به خطر افتادن منافعشون پشت سرِ نظرِ ولیّ هستن. سره از ناسره اونجایی مشخص میشه که با به خطر افتادن منافع شخصی، با به خطر افتادن مال و اموال و دارایی، با به خطر افتادن آبرو و جانت باز هم پشتیبان نظر امامت باشی.