‹ NetWork & Security ›

هزینه ورود 25 میلیون تومان!!!!!!!!!!!

🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩 توجه ⬅️⬅️👑➡️➡️ هزینه ورود به این‌کانال ها 1میلیون میباشد💎📣 فقط دو دقیقه میزارم تا لینک باطل نشه 🔗🎁👇 https://t.me/addlist/X3MmKj2kP9JlM2U0 🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩🤩

اینم کانال VIPپولی ما رایگان خدمت شما😍

🔻تو این شرایط بازار و دلار دلیلی نمیبینم که از اعضا برای ورود به VIP پول بگیرم 🙏دعای خیرتون برای ما کافی است لینک ورود : 👇 https://t.me/addlist/9R0djKnGBS8wN2I0

شبکه تور چقدر امن هست؟ 🧅 شبکه Tor چقدر امنه؟ اگه بخوایم منطقی فکر کنیم، Tor یکی از قوی‌ترین ابزارها برای بالا بردن حریم خصوصی و ناشناس‌تر کردن ارتباطاته، ولی قرار نیست فکر کنیم با استفاده از Tor دیگه کاملاً نامرئی می‌شیم. Tor کاری می‌کنه ارتباطت مستقیم از سیستم خودت به سایت مقصد نره؛ معمولاً ترافیکت از چند نود مختلف عبور می‌کنه، مثلاً اول به Guard یا Entry Node، بعد چند Relay دیگه و در نهایت اگه مقصد یه سایت معمولی باشه از Exit Node خارج میشه و به سایت می‌رسه. این وسط هر نود فقط بخشی از مسیر رو می‌بینه؛ مثلاً نود ورودی IP واقعی تو رو می‌بینه ولی مقصد نهایی رو نمی‌دونه و Exit Node مقصد رو می‌بینه ولی به‌صورت معمول IP واقعی تو رو نمی‌بینه. به همین دلیل پیدا کردن ارتباط مستقیم بین «تو» و «سایت مقصد» سخت‌تر میشه. اما یه نکته خیلی مهم وجود داره؛ Tor به معنی رمزنگاری همه‌چیز نیست. اگه با Tor به یه سایت HTTP وصل بشی، اطلاعات بعد از Exit Node می‌تونه بدون رمزنگاری روی اینترنت حرکت کنه، پس استفاده از HTTPS همچنان خیلی مهمه. از طرف دیگه اگه وارد حساب شخصی خودت بشی، مثلاً حسابی که اسم و مشخصاتت داخلشه، Tor نمی‌تونه این واقعیت رو مخفی کنه که صاحب اون حساب کیه؛ Tor بیشتر IP و مسیر شبکه رو مخفی می‌کنه، نه اطلاعاتی که خودت داخل سایت وارد می‌کنی. یه ضعف مهم دیگه هم Traffic Correlation یا همبستگی ترافیکه. فرض کن یه مهاجم خیلی قدرتمند بتونه هم ترافیکی که از سمت تو وارد شبکه Tor میشه و هم ترافیکی که به سمت مقصد خارج میشه رو زیر نظر داشته باشه؛ حتی بدون دیدن محتوای رمزنگاری‌شده، می‌تونه با بررسی زمان ارسال، حجم و الگوی بسته‌ها تلاش کنه بفهمه کدوم ارتباط مربوط به کدوم کاربره. بنابراین Tor در برابر یک مهاجم خیلی قدرتمند که توانایی مشاهده بخش بزرگی از شبکه رو داره، ناشناس‌بودن صددرصدی رو تضمین نمی‌کنه. خود سیستم کاربر هم خیلی مهمه؛ اگه کامپیوتر یا موبایلت آلوده باشه، Tor دیگه نمی‌تونه معجزه کنه، چون ممکنه اطلاعات قبل از ورود به Tor از روی دستگاهت دزدیده بشه. همین‌طور نباید فکر کنیم هر برنامه‌ای که روی سیستم باز می‌کنیم خودکار از Tor عبور می‌کنه؛ فقط برنامه‌هایی که واقعاً برای استفاده از Tor تنظیم شدن یا از طریق Tor Browser استفاده میشن، مسیر موردنظر رو طی می‌کنن. Tor Browser هم فقط یه مرورگر معمولی با Proxy نیست؛ برای کاهش Fingerprinting و افزایش حریم خصوصی طراحی شده و تنظیمات امنیتی مختلفی داره. هرچی سطح امنیتی رو بالاتر ببری، بعضی قابلیت‌های سایت‌ها محدود میشن ولی سطح حمله هم کمتر میشه. همچنین نصب افزونه‌های اضافی یا دستکاری زیاد تنظیمات مرورگر می‌تونه باعث بشه از حالت استاندارد خارج بشی و حتی شناسایی‌پذیری بیشتری پیدا کنی. یه بخش جالب Tor هم Onion Serviceها یا همون سایت‌های .onion هستن. اینجا ارتباط داخل شبکه Tor باقی می‌مونه و برخلاف سایت‌های معمولی نیازی نیست برای رسیدن به مقصد از Exit Node خارج بشی؛ در نتیجه هم هویت کاربر و هم موقعیت سرویس می‌تونن بهتر محافظت بشن. پس اگه بخوای خیلی خلاصه بگیم، Tor برای مخفی کردن IP، افزایش حریم خصوصی و سخت‌تر کردن ردیابی شبکه‌ای خیلی قدرتمنده، ولی ضدگلوله نیست. اشتباهات کاربر، سیستم آلوده، ورود به حساب‌های شخصی، استفاده از HTTP، Fingerprinting و مخصوصاً Traffic Correlation می‌تونن حریم خصوصی رو ضعیف کنن. در نهایت هم Tor رو با VPN یکی نگیریم؛ VPN معمولاً یه نقطه متمرکز برای اعتماد ایجاد می‌کنه، ولی Tor ارتباط رو بین چند Relay پخش می‌کنه تا یک نود به‌تنهایی نتونه هم مبدأ و هم مقصد ارتباط رو ببینه. پس Tor یعنی ناشناس‌تر شدن و افزایش حریم خصوصی، نه نامرئی شدن کامل در اینترنت. @DrSecCom

🔥 ۵۰۰ دوره آموزشی مکتب‌خونه رایگان شد! اگه برنامه‌نویسی، به دنیای هوش مصنوعی علاقه داری یا می‌خوای مهارت‌های فنی‌ات رو تقویت کنی، بین این دوره‌ها انتخاب‌های زیادی داری: 🐍 پایتون، توسعه وب و طراحی سایت 🤖 هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و علم داده 🖥 کامپیوتر، لینوکس، شبکه و امنیت دوره «یادگیری ماشین با پایتون» با تدریس جادی هم بین آموزش‌های رایگان این طرحه. فقط تا ۸ شهریور فرصت داری؛ از طریق لینک زیر آموزش دلخواهت رو انتخاب کنی و با وارد کردن کد IRANMAHER، با تخفیف ۱۰۰٪ ثبت‌نامش کنی👇 🔗 لینک: https://mktb.me/va2n

اینم کانال VIPپولی ما رایگان خدمت شما😍

یه روز عادی در زندگی ادمین شبکه 😂 @DrSecCom

🔻تو این شرایط بازار و دلار دلیلی نمیبینم که از اعضا برای ورود به VIP پول بگیرم 🙏دعای خیرتون برای ما کافی است لینک ورود : 👇 https://t.me/addlist/9R0djKnGBS8wN2I0

🔴 اگر با هوش مصنوعی فقط عکس و متن می‌سازی، بخش پول‌سازش را هنوز ندیده‌ای! در یک کارگاه آنلاین و رایگان یاد می‌گیری چطور با کمک هوش مصنوعی، یک سیستم واقعی برای جذب مشتری و فروش بسازی؛ از پیدا کردن ایده مناسب تا تولید محتوا و پیگیری مشتری‌ها. ✅ مناسب افراد بدون تجربه قبلی  ✅ آموزش کاملاً فارسی و قدم‌به‌قدم  ✅ قابل اجرا با گوشی یا لپ‌تاپ  ✅ همراه با نقشه عملی شروع کار 🎁 شرکت در این نوبت کارگاه رایگان است. همین الان ثبت نام کن👇🏻  https://monetizeai.site/39 ⚠️ این کارگاه وعده پولدارشدن یک‌شبه نمی‌دهد؛ یک مسیر اجرایی قدم به قدم + همه ابزار هاییه که نیاز داری

📡 پروتکل IGRP چیست؟ IGRP یا Interior Gateway Routing Protocol یکی از پروتکل‌های قدیمی Dynamic Routing هست که توسط Cisco طراحی شد و از نوع Distance-Vector محسوب میشه. این پروتکل برای مسیریابی داخل یک Autonomous System (AS) استفاده می‌شد و هدفش این بود که روترها بتونن بدون نوشتن Routeهای دستی، مسیرهای شبکه رو از هم یاد بگیرن و بهترین مسیر رو انتخاب کنن. 🧠 IGRP چطور کار می‌کنه؟ در IGRP روترها اطلاعات Routeها رو با همسایه‌های خودشون ردوبدل می‌کنن و بر اساس اطلاعاتی که دریافت می‌کنن، مسیرهای مناسب رو داخل Routing Table قرار میدن. اما نکته جالب IGRP اینه که فقط تعداد Hop رو معیار قرار نمی‌ده؛ بلکه از یک Composite Metric استفاده می‌کنه که می‌تونه مواردی مثل:

🔹 Bandwidth → پهنای باند لینک 🔹 Delay → تأخیر مسیر 🔹 Reliability → قابلیت اطمینان 🔹 Load → میزان بار لینک 🔹 MTU → اندازه Maximum Transmission Unit

رو در نظر بگیره. در حالت پیش‌فرض، مهم‌ترین پارامترهای Metric در IGRP Bandwidth و Delay هستن. 📊 Metric در IGRP به‌صورت ساده، IGRP با استفاده از اطلاعاتی مثل Bandwidth و Delay یک مقدار Metric برای مسیر حساب می‌کنه. فرمول کامل Metric به شکل زیره:

Metric = K1 × Bandwidth + (K2 × Bandwidth) / (256 - Load) + K3 × Delay × K5 / (Reliability + K4)

البته در حالت پیش‌فرض:

K1 = 1 K3 = 1 K2 = K4 = K5 = 0

بنابراین در حالت Default، عملاً Bandwidth و Delay نقش اصلی رو دارن. 📌 هرچی Metric پایین‌تر باشه، مسیر بهتر محسوب میشه. 🌐 Autonomous System چیست؟ برای اینکه روترهای IGRP بدونن عضو کدوم مجموعه هستن، از یک AS Number استفاده میشه. مثلاً: IGRP AS 100 روترهایی که IGRP رو با یک AS Number یکسان اجرا می‌کنن می‌تونن اطلاعات Routing رو با هم تبادل کنن. 🔄 IGRP از چه نوعیه؟ IGRP یک پروتکل: Distance-Vector هست. یعنی روتر اطلاعات Routeها رو از همسایه‌ها دریافت می‌کنه و بر اساس Distance و Metric تصمیم می‌گیره کدوم مسیر بهتره. برخلاف پروتکل‌های Link-State مثل OSPF، روترهای IGRP یک نقشه کامل از توپولوژی شبکه داخل LSDB ندارن. ⚡ Update در IGRP IGRP از Periodic Updates استفاده می‌کنه و اطلاعات Routing رو به‌صورت دوره‌ای برای همسایه‌ها ارسال می‌کنه. همچنین در شرایط خاص می‌تونه از Triggered Update استفاده کنه تا تغییرات Routing سریع‌تر اعلام بشن. این موضوع یکی از تفاوت‌های مهم IGRP با پروتکل‌هایی مثل OSPF محسوب میشه. 📏 Hop Count در IGRP IGRP برخلاف RIP محدودیت ۱۵ Hop نداره. حداکثر مقدار پیش‌فرض Hop Count برابر 100 هست و می‌تونه تا 255 تنظیم بشه. البته Hop Count در IGRP مثل RIP معیار اصلی انتخاب مسیر نیست و Metric ترکیبی نقش اصلی رو داره. 🛡️ Administrative Distance Administrative Distance پیش‌فرض IGRP در تجهیزات Cisco برابر: 100 هست. این مقدار برای مقایسه Routeهای یادگرفته‌شده از پروتکل‌های مختلف استفاده میشه. 📌 IGRP و VLSM نسخه اصلی IGRP از VLSM و CIDR پشتیبانی نمی‌کرد و به همین دلیل در شبکه‌های مدرن محدودیت‌هایی داشت. بعداً Cisco پروتکل EIGRP رو معرفی کرد که در واقع نسخه پیشرفته‌تر و بسیار قدرتمندتر IGRP بود و قابلیت‌های بیشتری مثل پشتیبانی بهتر از VLSM/CIDR، Convergence سریع‌تر و الگوریتم DUAL رو ارائه کرد. 🚀 IGRP در برابر EIGRP به‌صورت خیلی ساده: IGRP → قدیمی‌تر و ساده‌تر EIGRP → نسخه پیشرفته‌تر و کاربردی‌تر EIGRP امکانات خیلی بیشتری داشت و به مرور جای IGRP رو گرفت. ⚠️ نکته خیلی مهم IGRP امروزه یک پروتکل منسوخ‌شده (Deprecated) محسوب میشه و در شبکه‌های مدرن عملاً ازش استفاده نمی‌کنیم. اما شناخت IGRP از نظر تاریخی و آموزشی مهمه، چون کمک می‌کنه مسیر تکامل پروتکل‌های Routing شرکت Cisco رو بهتر بفهمیم:

IGRP → EIGRP → پروتکل‌های مدرن‌تر

🛡 دوره جامع تست نفوذ وب‌اپلیکیشن ⏺ شروع دوره: چهارشنبه، 28 مرداد 1405 ⏺ مدرس دوره: جناب مهندس میثم منصف ⏺تخفیف 15% برای خرید نقدی: web-15 👈 مشاهده جزئیات دوره و خرید: https://lian.ac/web-pentest 🟢 اطلاع از شرایط اقساط: @liantrain 🔸 اطلاعات بیشتر: ☎️ 02191004151 | WhatsApp 💬 | 💬 Telegram 💻 گروه لیان 📺 https://liangroup.net/ 👨‍💻 @AcademyLian

هکرا و برنامه نویس هااا حملههه👑🆕 بچه نیاد کانال تخصصی هست✅✅

سیر تا پیاز هک و امنیت 🥷 https://t.me/ITSecurityComputer/31849 کاملا مفتی و رایگان ⚡️

برای امروز رایگان شد!!!

کانال VIP به مناسبت تولد ادمین رایگان شد🌹 قیمت اصلی : 299 هزار تومان عضویت در کانال VIP

سیم‌کارت رو اگه از دید امنیت شبکه نگاه کنیم، دیگه اون تیکه پلاستیکی کوچیکی نیست که فقط شماره‌ت روش ذخیره شده باشه. در واقع سیم‌کارت یه ماژول امنیتیه که مثل یه کارت شناسایی فوق‌پیشرفته عمل می‌کنه و تمام ارتباطات گوشی با شبکه موبایل از همین نقطه شروع میشه. وقتی گوشی رو روشن می‌کنی، قبل از اینکه حتی اینترنت یا آنتن فعال بشه، گوشی شروع می‌کنه به جستجوی فرکانس‌های اطراف تا نزدیک‌ترین دکل مخابراتی رو پیدا کنه. بعد از پیدا کردن دکل، سیم‌کارت وارد عمل میشه و خودش رو به شبکه معرفی می‌کنه. داخل سیم‌کارت یه شناسه منحصربه‌فرد به اسم IMSI وجود داره که هویت مشترک رو مشخص می‌کنه. علاوه بر اون، یه کلید محرمانه به اسم Ki هم داخل سیم‌کارت ذخیره شده که مهم‌ترین بخش امنیتیه و تحت هیچ شرایطی از سیم‌کارت خارج نمیشه. شبکه اپراتور هم یه نسخه از همین کلید رو داخل پایگاه داده خودش نگهداری می‌کنه. بعد از برقراری ارتباط، شبکه یه چالش امنیتی ایجاد می‌کنه و یه عدد تصادفی برای گوشی می‌فرسته. سیم‌کارت این عدد رو با استفاده از کلید محرمانه خودش پردازش می‌کنه و نتیجه رو به شبکه برمی‌گردونه. اگه پاسخ با اطلاعاتی که داخل سرور اپراتور وجود داره مطابقت داشته باشه، کاربر احراز هویت میشه و اجازه ورود به شبکه رو دریافت می‌کنه. بعد از این مرحله، گوشی و شبکه چندین کلید امنیتی جدید تولید می‌کنن تا تمام ارتباطات بعدی رمزنگاری بشه. یعنی از همین لحظه به بعد، داده‌هایی که بین گوشی و دکل ردوبدل میشن، به‌صورت رمزگذاری‌شده منتقل میشن تا کسی نتونه به‌راحتی اون‌ها رو شنود کنه. وقتی دیتای موبایل رو روشن می‌کنی، گوشی از طریق امواج رادیویی به دکل مخابراتی وصل میشه. در شبکه 4G به دکل eNodeB و در شبکه 5G به دکل gNodeB میگن. اما دکل فقط یه واسطه‌ست و کار اصلی داخل شبکه هسته اپراتور انجام میشه. در معماری 4G تجهیزاتی مثل MME مسئول مدیریت کاربران و احراز هویت هستن. SGW وظیفه مسیریابی بسته‌ها رو برعهده داره و PGW ارتباط بین شبکه اپراتور و اینترنت رو برقرار می‌کنه. در 5G ساختار شبکه کاملاً تغییر کرده و AMF مسئول مدیریت دسترسی کاربران، SMF مسئول مدیریت نشست‌ها و UPF مسئول پردازش و انتقال داده‌هاست. وقتی وارد یه سایت میشی، درخواست از گوشی به دکل ارسال میشه. دکل این درخواست رو به شبکه هسته منتقل می‌کنه و بعد از اون، داده‌ها از طریق درگاه‌های اپراتور وارد اینترنت میشن. پاسخ سرور هم دقیقاً همین مسیر رو به‌صورت برعکس طی می‌کنه تا دوباره به گوشی برسه. تماس تلفنی هم داستان خودش رو داره. توی شبکه‌های قدیمی مثل 2G و 3G تماس‌ها به‌صورت مدارمحور یا Circuit-Switched برقرار می‌شدن؛ یعنی یه مسیر اختصاصی بین دو نفر ایجاد می‌شد. اما توی 4G و 5G تماس‌ها هم روی بستر IP منتقل میشن. در تماس‌های VoLTE یه زیرساخت به اسم IMS مسئول مدیریت تماسه. پروتکل SIP برای برقراری تماس استفاده میشه و RTP بسته‌های صوتی رو بین دو گوشی جابه‌جا می‌کنه. یعنی صدای شما مثل بسته‌های اینترنتی داخل شبکه منتقل میشه. پیامک هم از یه مسیر کاملاً جدا عبور می‌کنه. وقتی یه پیامک ارسال می‌کنی، پیام وارد مرکز پیامک یا همون SMSC میشه. این مرکز، مقصد رو پیدا می‌کنه و پیام رو به سمت اپراتور و گوشی گیرنده می‌فرسته. اگه گوشی مقصد خاموش باشه، پیام داخل SMSC ذخیره میشه و بعداً دوباره برای تحویل تلاش میشه. یکی از جذاب‌ترین بخش‌های شبکه موبایل، فرایند Handover یا انتقال بین سلول‌هاست. وقتی داخل ماشین یا قطار در حال حرکتی، گوشی دائماً قدرت سیگنال دکل‌های اطراف رو بررسی می‌کنه. هر وقت از محدوده یه دکل خارج بشی، شبکه بدون اینکه ارتباطت قطع بشه، اتصال رو به دکل بعدی منتقل می‌کنه. به همین دلیله که می‌تونی وسط بزرگراه تماس داشته باشی و همزمان از اینترنت هم استفاده کنی. اما از دید امنیتی، شبکه موبایل همیشه در معرض حملاته. مثلاً IMSI Catcher یه دستگاه جعلیه که خودش رو به‌جای دکل مخابراتی معرفی می‌کنه و سعی می‌کنه شناسه کاربران رو جمع‌آوری کنه. Rogue Base Station هم یه دکل تقلبیه که برای شنود ارتباطات استفاده میشه. حملات Downgrade هم گوشی رو مجبور می‌کنن از شبکه‌های قدیمی مثل 2G استفاده کنه تا مکانیزم‌های امنیتی دور زده بشن. پروتکل قدیمی SS7 هم سال‌هاست که به‌خاطر ضعف‌های امنیتیش شناخته میشه و بعضی از مهاجمان از اون برای ردیابی کاربران استفاده می‌کنن. حملات SIM Cloning هم با هدف کپی کردن اطلاعات سیم‌کارت انجام میشن و در حملات SIM Swap مهاجم سعی می‌کنه شماره تلفن قربانی رو روی یه سیم‌کارت جدید منتقل کنه. به همین دلیل، توی 5G مکانیزم‌های امنیتی پیشرفته‌تری اضافه شده و شناسه واقعی کاربر به‌صورت مستقیم داخل شبکه ارسال نمیشه. در عوض، یه شناسه رمزگذاری‌شده به اسم SUCI جایگزین شده تا هویت مشترک مخفی بمونه. @Netwo0rk

🟢 در الکامپ منتظر حضور شما هستیم ☁️ در آروانی‌ترین غرفه‌ی #الکامپ ۱۴۰۵ به دیدار ما بیایید، تا از زیرساخت یکپارچه‌ی ابر و هوش مصنوعی صحبت کنیم. 📆 ۹ تا ۱۲ شهریور 📌 سالن ۸ و ۹ ⏰ ساعت ۹ تا ۱۶ 💎 منتظر حضور شما در سالن #الکام_استارز هستیم. ☁️ @Arvancloud