🌧𝑵𝒊𝒓𝒂 𝑺𝒂𝒓𝒂|نیرا سَرا🌧

🤍 چاکرای تاجی 🤍 چالش ۷ کتاب برای ۷ چاکرا، روز هفتم چاکرای هفتم، چاکراییه که ما رو به کل جهان خلقت وصل می‌کنه. به آگاهی کل، به نیروی برتر، جهان، خدا یا ... این چاکرا، ما رو از فردیت و تمرکز روی من، رها می‌کنه و باعث می‌شه حس عظیم یگانگی با کل جهان رو تجربه کنیم... و بدونیم، من، این درخت، آسمون و .. در وحدت و یگانگی هستیم بچه‌ها فعال شدن این چاکرا، انقدر حس خوب و عظیمی داره که اصلا هیچ‌کلمه‌ای برای توصیف حسش پیدا نکردم🤍🥹 وقتی چاکرای تاج ما در تعادل باشه: 🌧ذهنمون آروم میشه، 🌧خالق رو در خود حس می‌کنیم، 🌧در لحظه حال زندگی می‌کنیم 🌧و به معنای واقعی، کلمه معنویت رو‌ در بندبند وجودمون حس می‌کنیم🤍 حالا، اگر کتابی وجود داشته باشه، که‌کمک کنه بیشترین نزدیکی و فعال شدن این چاکرا رو حس‌کنیم:

کتاب خارق‌العاده و معروف 🦋 قدرت حال 🦋 هست🤍

این کتاب کمکمون می‌کنه: ▫️از زندان ذهنمون رها بشیم ▫️در لحظه حال و با عشق درونی زندگی کنیم ▫️و اتصال عمیقی رو با جهان تجربه کنیم «دانلود کتاب قدرت حال» 🦋چالش ۷ کتاب برای ۷ چاکرا، به صورت یک‌جا🦋 #𝐜𝐡𝐚𝐤𝐫𝐚 | #𝐛𝐨𝐨𝐤 @magicpractice | پیام به من

🤍 مطالب تکمیل چرخه داریم به آخرسال ۱۴۰۴ نزدیک میشیم... و ازتون عمیقا ممنونم که مطالب مهم امسال رو انجام دادید🤍🦋 از اول سال گفتیم ۱۴۰۴ سال عجیبیه سال پایان چرخه های گذشته است تا سال ۱۴۰۵ چرخه جدید شروع شه🌧 خیلی ازتون‌ ممنونم که به حرفام توجه کردید و عمیق پاکسازی کردید🤍 #𝐫𝐞𝐬𝐮𝐥𝐭 @magicpractice  | پیام به من

قشنگای نورانی😍🤍🤍🤍

پست رو خوندم و زیبا بود:)🩵 و یهو نمی‌دونم چیشد رفتم مطالب ۳سال پیش رو خوندم یه پارتی رو… و الان من کاملا جور دیگه متوجه میشم! آگاهی دید منو وسیع‌تر کرده و کلمه‌ایی برای توصیف ندارم جز اینکه جادوییه🥹✨🦋 مقسی🐳

و ببخشید این مدت من کمتر کنارتون بودم:)🤍🦋 هرچیزی بگم، قابل قبول نیست ... باید بیشتر متن می‌ذاشتم🤍

یه یادآوری🤍 می‌دونم اوضاع این‌روزها شاید جالب نباشه شاید حس کنیم همه چیز تاریک و تیره شده ... اما، اومدم که یه سری چیزها رو که شاید یادتون رفته، بهتون یادآوری کنم. باید این‌ها رو یادمون باشه که: 🦋ما، موجودات مادی نیستیم 🦋ما، موجودات معنوی ارتعاشی در یک بدن مادی هستیم 🦋ما اومدیم در جهان که خلق کنیم 🦋ما، قدرت خلق و ایجاد فرکانس داریم 🦋ما قادریم با ذهنمون، هر آنچه باید رو بسازیم:) 🦋ما، ماموریت‌های بزرگ‌تری داریم ما انسان‌ها، فقط فرکانس رو دریافت، نمی‌کنیم❌ ما می‌تونیم علاوه بر دریافت، یک فرکانس و طول موج ایجاد کنیم✅ و با اون می‌تونیم، جهان اطرافمون رو تغییر بدیم... اما الان، ما داریم چی می‌فرستیم؟؟؟ ترس؟ غم؟ ناامیدی؟ یا ... مردم اطرافمون دارن چی می‌فرستن؟ من مخالف مثبت‌گرایی افراطیم... شرایط و غم امروز جامعه، جایی برای رقص و شادی و ... فعلا نداره اما ما داریم چی می‌فرستیم؟ آگاهیم بهش؟ اون علت غممون که داریم، دلیلش چیه؟ می‌دونید، هیچ حسی بد نیست🚫 نیت پشت حس هست که مهمه✅ ما اگر احساسی داریم، باید آگاهانه منتشر کنیم. غم داریم! قبوله... چرا داریم؟ به اون آگاه شیم✅ این مهمه... اون رو بپذیریم، این مهمه حسش کنیم، این مهمه اما ... وقتی درک، حس و رها شد... نذاریم در کالبد انرژی ما، لنگر بندازه ما موجودات انرژیکی هستیم... ما ماده نیستیم... حواسمون به کالبد ارتعاشیمون باشه این کالبده که اول زندگی ما رو در جهان انرژی می‌سازه و بعد، اون جهان وارد جهان ماده میشه و باید کارهای مادیش رو انجام بدیم تا خلق شه این بخش شخصی زندگی شماست ... می‌تونید بسازیدش اما من، تو، ما در جهان انرژی، جامعه انرژی رو می‌سازیم... و این جامعه در ماده، ظاهر میشه... ما در بعد انرژی چی ساختیم؟ چی داریم می‌سازیم؟ اول این دو سوال رو بپذیریم، جپاب بدیم، حس کنیم... و بعد بپرسیم: حالا چی باید بسازیم؟ دوستتون دارم🤍 و می‌دونم کنارهم، می‌تونیم ... @magicpractice  | پیام به من | گفت‌و‌گو

دوستان امروز میخوام باهاتون حرف بزنم😁 خواهیم دید چه میشود😂

امشب👇🏻 https://t.me/porsesh_nirasara/36895

این تکنیک عجیبه ولی واقعا جواب میده و خیلی خفنه😂🤍 امتحانش کنید🦋

آتوساا https://t.me/Magicpractice/10633 من طبق این یه روز بعد ماه نو جلوی موهامو کوتاه کردم و الان میبینم خیلی بلند شدددده

سلام اتوسا خوبی؟ میخواستم از ادمینی که این چند روز راهکار برای اروم کردن خودمون و روانمون و قبول کردن احساساتمون تو این شرایط میذاره تشکر کنم 🙏🏻❤️

توی این وضعیت بین حالتی از غم و خشم، دائماً در نوسان قرار می‌گیریم و اندک انرژی روانی که داریم رو توی این سویچ شدن‌های هیجانی از دست می‌دیم. در ادامه چه اتفاقی می‌افته؟ دیگه خسته‌ایم. درون‌مون کرخت شده، بی‌انگیزه‌ایم و در انتظار شاید معجزه. دیگه هیچی برامون اهمیت پیدا نمی‌کنه. اینجاست که بهش می‌گیم وارد مرحله «سکوت روانی» می‌شیم.

قبلاً توی کتاب‌ها می‌خوندیم، یه اتفاقی برای شخصیت قصه می‌افتاد، بعد نویسنده وقتی می‌خواست شدت مصیبت وارده رو توصیف کنه می‌گفت: انگار دنیا رو روی دوشش گذاشته بودن، جوری که بدنش دیگه توان کشیدن این همه بار رو نداشت. زانوهاش خمیده شده بود. زیر این فشار، شانه‌هاش سمت زمین گرایش پیدا کرده بود. نمی‌تونست وزن بدنش رو تحمل کنه، دیگه طاقتش نداشت. انگار شکسته شده بود! گویی به یکباره پیر شد، سال‌ها پیر… تروما به تغییر پایداره، تو شیوه‌ای که درباره دنیا فکر می‌کنی، اون رو احساس می‌کنی و با اون رابطه می‌گیری. این تغییر پایدار نیازه به یاری جدی داره تا بتونی ازش خارج بشی. اگر دچار «تروما‌ی جمعی» هستی باید نسبت به دوتا فاز که ممکنه دچارش بشی آگاه باشی: وقتی به حالتی از همدلی، پیوند و هم‌پیمانی بین افراد شکل می‌گیره. افراد نسبت به رنج هم حساس‌تر می‌شن و حس ما در کنار هم هستیم به‌صورت خودبه‌خودی بالا می‌ره. وقتی وارد مرحله مقصر‌یابی می‌شی و سرزنش در تو شدت می‌گیره. اینجاست که شکاف‌های اجتماعی بالا می‌گیره و افراد با کوچک‌ترین ابهامی، دیگری رو در مقابل خودشون می‌بینن.

عالی هستید🤍🦋

آتوسا من دوره عمومی رو استفاده کردم و خیلی باورهام تغییر کرده خیلی آگاهانه رفتار میکنم من و مامانم با هم انجام دادیم و کلی انسداد داشتیم که تازه با این تمرینات متوجهش شدیم و پاکسازی کردیم تازه دیروز تموم شد و من اینو فهمیدم که چقدر نیاز دارم برای روابطم ازش استفاده کنم و قراره با سیستم هفتگانه روابط رو هم پاکسازی کنم چون به هر مرکز جدیدی که میرسیدم میدیدم که تو حوزه های مختلف زندگیم چقدر توی هر مرکز انسداد دارم حس میکنم با این سیستم فقط روی حوزه مالیم کار نکردم در واقع یه دید جدید بهم داده باعث شده همه چیزو از بالا ببینم و تک تک باورهام حرفام و رفتارامو تحلیل کنم و بدون هیچ تلاشی انسداد هامو متوجه بشم

اگر یکی داغ دیده هست قرار نیست حالشو خوب کنی فقط کاری نکن حالش بدتر بشه چی نگیم؟ 1:قوی باش 2:زمان همه چی رو درست میکنه 3:بهش فکر نکن 4:خواست خدا بوده 5:بدتر از اینم هست این جمله ها معمولا کمک نمیکنن فقط احساس تنها موندن رو بیشتر میکنن چی بگیم؟ 1:واقعا نمیدونم چی بگم ولی کنارتم 2:طبیعیه که اینقدر درد داشته باشی 3:اگه دوست داری اینجام و به حرفات گوش میدم 4:دوست داری تنها باشی یا کنارت بمونم؟ چی کار بکنیم؟ برای بهتر شدنش عجله نکن بذار گریه کنه یا ساکت باشه روز های اول ناپدید نشو تو کار های ساده کمکش کن(خرید،همراهی،تماس) "سوگ زمانبندی نداره"

ترومای جمعی وقتی به وجود میاد که یک رویداد آسیب زا به طور گسترده و مشترک امنیت و پیوند اجتماعی یک جامعه رو تخریب کنه اینجا با وضعیتی روبرو هستیم که جامعه زخم خورده است حتی کسانی که مستقیم آسیب ندیدن هم تحت تاثیر قرار میگیرن ترومای نیابتی یک آسیب روانی است که از طریق دیدن، شنیدن، همدلی عمیق، و مواجهه مکرر با روایت رنج دیگران به وجود میاد بدون این که فرد خودش قربانی بوده باشه حالا قصه ما شده ترکیب اینا باهم یعنی هم وسط ترومای جمعی هستیم و خودمون به طور مستقیم داریم اونو تجربه میکنیم و هم ترومای نیابتی رو داریم از طریق مشاهده درد و رنج افراد داغدیده و دیدن و شنیدن قصه هاشون تجربه میکنیم یادتون باشه تجربه تروما بیشتر از این که یک مساله شناختی باشه یک مساله عصبی-بدنی هست برای همین مهمه که یاد بگیری چطور بدنت رو آروم نگهداری تا بدنت بتونه انرژی یخ زده خودش رو که برای بقا نگهداشته به درستی در اختیارت قرار بده راجع به این که چطور بدنمون رو تو این شرایط آروم نگهداریم بالاتر چند تکنیک آموزش داده شده(گراندینگ و تنفس عمیق) لطفا جدیشون بگیرید و حتما انجام بدید

گاهي حال بد نشانه ضعف نيست نشانه سالم بودن روانه وقتی یک جامعه دچار تروماى جمعى مى شه بدن و روان انسان وارد وضعيت بقا میشه و اونوقته كه مغز به درستى تشخيص میده كه جهان ديگه جاى امنى نيست در چنين شرايطى طبيعيه اگه غمگين باشى و حجم اون غم رو روى دوشات حس كنى زود خسته بشى بى حوصله يا كرخت باشى تمركزت كم بشه حافظه ات يارى نكنه و دچار اضطراب، خشم، بى خوابى يا بى انگيزگى بشى، احساس نا اميدى، بى اعتمادى يا بی پناهى كنى و مدام در حالت انتظار خبر بد بمونى اين ها اختلال شخصيت يا ضعف فردی نیستند اينها پاسخ هاى طبيعى روان سالم به شرايط غيرطبيعى هستش ترومای جمعی مرزهاى فردى رو از بين مى بره بعنى ممكنه حتى مستقيم آسيب نديده باشى ولى ديدن، شنيدن و زيستن در فضاى تهديد مداوم سيستم عصبى را فرسوده مى كند حال ناخوش در اين شرايط شكست نيست زبان بدن و روان است كه میگه من تحت فشارم آدم در اين شرايط ممكنه امروز بهتر باشد و فردا دوباره فروبریزه در زمانهای آسيب زا مراقبت از خود يعنی كمتر از خودت توقع داشته باشى احساساتت را انكار نكن به بدنت گوش بده به جای قضاوت مهربانى را تمرين كن و بدون كه تنها نيستى حتى اگر احساس تنهايى كنی اگر حالت خوب نيست شايد مشكلى در تو نيست شايد فقط دارى به شكلى انسانى به شرايطى غيرانسانى واكنش نشان میدی

روش معروف ۵-۴-۳-۲-۱ (که تو بحران‌های واقعی خیلی استفاده شده): 5 چیز که می‌بینی رو با صدای بلند اسم ببر: مثلاً دیوار سفید، پنجره، لیوان آب روی میز، گوشی تو دستم، کفش‌هام. 4 چیز که می‌تونی لمس کنی رو لمس کن و توصیف کن: لباس نرم تنم، صندلی زیرم، موهام، سطح میز. 3 چیز که می‌شنوی رو بگو: صدای نفس کشیدن خودم، صدای ماشین از بیرون، تیک‌تاک ساعت. 2 چیز که بوش می‌کنی رو شناسایی کن: بوی چای، بوی خونه، بوی چوب. 1 چیز که مزه می‌کنی رو بگو (یا تصور کن): مزه آب دهنم، یا اگر چیزی خوردی مزه‌ش این کار فقط یک الی دو دقیقه طول می‌کشه، اما مغزت رو مجبور می‌کنه از حالت خطر خارج بشه و به حواس پنج‌گانه برگرده. اگر بیرون هستی و اضطراب گرفتت، پاهات رو محکم رو زمین فشار بده، وزن بدنت رو حس کن، و به خودت بگو: من الان اینجام، تو این لحظه، و حداقل الان امنم. نسخه ساده‌تر برای هر لحظه: فقط پاهات رو رو زمین فشار بده، دستات رو به هم بمال، یا یه شیء سرد مثل کلید رو تو دستت بگیر و حسش کن. دوم: تکنیک‌های تنفس عمیق تنفس عمیق مستقیماً سیستم عصبی پاراسمپاتیک رو فعال می‌کنه (همون که بدن رو آروم می‌کنه) و کورتیزول رو پایین می‌آره. حتی دو یا سه دقیقه تنفس درست، تپش قلب و فشار خون رو کم می‌کنه. 1_ تنفس 4_7_8 (خیلی قوی برای اضطراب شدید و بی‌خوابی): - دهنت رو ببند، از بینی 4 ثانیه هوا بکش تو (شکمت باد کن نه سینه‌ت). 7 ثانیه نفس رو نگه دار. 8 ثانیه از دهن با صدای فووو بیرون بده. حداقل 4 بار تکرار کن. این تکنیک دکتر اندرو ویل طراحی کرده و تو بحران‌های اجتماعی خیلی جواب داده. 2_ تنفس جعبه‌ای (Box Breathing) که نظامی‌ها و پلیس‌ها برای کنترل استرس استفاده می‌کنن: 4 ثانیه دم از بینی. 4 ثانیه نگه دار. 4 ثانیه بازدم از دهن. 4 ثانیه دوباره نگه دار (بدون هوا). 10 بار تکرار کن. این یکی تمرکز رو هم بالا می‌بره. نکته مهم: همیشه از بینی دم بگیر (هوا رو فیلتر و گرم می‌کنه)، از دهن یا بینی بازدم بده. اگر سرگیجه گرفتی، آهسته‌تر انجام بده. این‌ها رو هر روز تمرین کن، حتی وقتی آرومی تا تو لحظه بحران اتوماتیک بشه. اضافه برای تخلیه انرژی: اگر خشم داری، بعد تنفس، مشت‌هات رو محکم گره کن و بعد شل کن، یا تو خونه قدم بزن برای افکار شبانه ترسناک (فردا چی می‌شه؟): افکار رو رو کاغذ بنویس، بعد بگو این فقط یه فکره، نه واقعیت. الان تمرکزم رو خوابیدنمه مدیریت خبر و شبکه‌های اجتماعی: همه خسته‌ایم از چک کردن مداوم X یا تلگرام. قانون عملی: روزی فقط 2 بار (مثلاً صبح و عصر) خبر چک کن، هر بار حداکثر 15 دقیقه. نوتیفیکیشن‌ها رو خاموش کن. تو خونه توافق کنید سر میز غذا یا قبل خواب،در مورد خبر حرف نزنید در عوض، از چیزهای خوب روز بگید یا یه سریال سبک ببینید. برای خواب بهتر: اتاق رو تاریک و خنک نگه دار (دما زیر 22 درجه)، قبل خواب چای بابونه یا دمنوش گل‌گاوزبان بخور. اگر خوابت نمی‌بره، بلند شو و یه کتاب غیرمرتبط بخون یا لیست خرید بنویس. از الکل، کافئین بعد ظهر، یا قرص‌های خواب بدون نسخه دوری کن اگر مشکل ادامه داشت، به پزشک مراجعه کن. و اما بچه ها: بچه‌ها اول احساس می‌کنن، بعد می‌فهمن. روش ساده: احساسشون رو تایید کن، ساده توضیح بده بدون جزئیات تلخ، امنیت بده و به فعالیت مثبت برگردون. این کار کرامت کودک رو حفظ می‌کنه و آسیب رو کم می‌کنه. کودک خردسال: اگر صدای اعتراض یا انفجار شنید و ترسید، بغلش کن و بگو: می‌دونم صدا ترسناک بود، عزیزم. بیرون بعضی‌ها دارن حرف می‌زنن چون ناراحتن، اما تو با مامان و بابا تو خونه امنی. بیا حالا یه پازل بسازیم یا عروسک‌هات رو بیار بازی کنیم." (حواس‌پرتی با بازی، بدون جزئیات خشونت.) دبستانی: اگر سوال پرسید چرا مردم تو خیابون داد می‌زنن؟ بنشین کنارش و بگو: بعضی‌ها ناراحتن و می‌خوان چیزها بهتر بشه، برای همین اعتراض می‌کنن. پلیس هم گاهی میاد اما مراقب باش دید بچه نسبت به پلیس اصلا نباید منفی بشه. و بعد بهش بگو ما مراقبتیم و هیچ آسیبی به تو نمی‌رسه. حالا بگو ببینم، امروز تو مدرسه دوستات چی گفتن؟ بیا با هم یه نقاشی از تعطیلات رویایی‌مون بکشیم." (اطمینان بده و به روتین برگردون، به جزئیات نپرداز) این شرایط سخته، اما باید سعی کنیم از سلامت روانمون مراقبت کنیم. اگر نیاز به کمک بیشتر داشتی، حتماً به متخصص مراجعه کن مراقب خودتون باشید دوستان.

سلام دوستان عزیز. قراره در رابطه با سلامت روان در این شرایط خاص باهم صحبت کنیم؛ راجع به این که چطور با اضطراب و استرس تو این روزا کنار بیایم، چطور خانوادمونو امن نگهداریم و چطور با کودکانمون حرف بزنیم و به سوالاشون جواب بدیم. ممنون که وقت میذارید و این متن رو میخونید. می‌دونم این روزا حال و هوای کشور سنگینه: خبرهایی که تو فضای مجازی و از مردم و .. میبینیم و میشنویم ، فشار اقتصادی، تورم، قیمت دلار که رکوردهای جدید می‌زنه و جیب‌ها رو خالی می‌کنه، و گاهی خبرهای تلخ که همه‌جا پخش می‌شه. این فشارها نه تنها تو خیابون‌ها حس می‌شه، بلکه می‌آد تو خونه‌هامون، رابطه‌هامون، و حتی خواب‌ شبمون این متن رو نوشتم برای همین لحظات سخت: وقتی خشمگینیم از نابرابری‌ها، ترسیده‌ایم از اتفاقات پیش‌بینی‌نشده، یا حتی دیگه هیچ حسی نداریم و همه‌چی برامون بی‌معنی شده. اینجا نه می‌خوایم تحلیل سیاسی کنیم یا طرفداری از کسی، فقط حرف می‌زنیم از اینکه چطور خودمون، خانواده‌مون و به خصوص بچه‌هامون رو تو این شرایط سالم نگه داریم. اما بدون اینکه از پا بیفتیم چون کرامت انسان و سلامت روان ما ارزشمندتر از اینه که اجازه بدیم شرایط ما رو کاملاً نابود کنه. یه لحظه مکث کن. از خودت بپرس:چی تو دلمه الان؟ ترس از فردا؟ خشم از وضعیت؟ یا یه بی‌حسی که نمی‌ذاره هیچی حس کنم؟ شناسایی و نام‌بردن از اضطراب یا احساسات اولین قدمه. اگر ندونی چه حسی داری، نمی‌تونی باهاش کنار بیای. بیایم احساس‌ها رو یکی‌یکی باز کنیم 1_ترس مبهم: اون نگرانی دائمی که نمی‌دونی دقیق از چیه. مثلاً ترس از اینکه عزیزت تو خیابون باشه و خبری ازش نشه، یا نگرانی از اینکه شغلت رو از دست بدی چون اقتصاد داره می‌لنگه. این ترس کاملاً مشروعه، چون شرایط واقعی تهدیدکننده‌ست. 2_خشم انباشته: خشم از دیدن ناعدالتی‌ها، خشونت‌های پخش‌شده تو شبکه‌ها، یا تکرار این چرخه. این خشم هم مشروعه و طبیعیه نشونه اینه که هنوز به عدالت و کرامت انسانی اهمیت می‌دی. اگر کنترل نشه، ممکنه سر اطرافیان خالی بشه مثلاً سر بچه داد بزنی چون اعصابت از قیمت اجناس یا دلار یا وضعیت فعلی خرد شده. 3_بی‌حسی عاطفی یا فرسودگی: وقتی مغزت برای حفاظت، همه احساس‌ها رو خاموش می‌کنه، یا از خستگی مداوم دیگه انرژی نداری. دیگه خبرها تاثیری نداره، اما این می‌تونه به افسردگی منجر بشه، مثل وقتی که دیگه حتی نمی‌تونی از یه جوک ساده بخندی. مثال‌های دیگه: بحث با همسر سر اینکه "باید ماهم واکنشی نشون بدیم یا نه، اسکرول بی‌وقفه تو تلگرام بدون اینکه چیزی بفهمی، یا حتی صدای آژیر پلیس که ناگهان قلبت رو تند می‌زنه و یاد اتفاقات گذشته می‌افتی. دوباره مکث کن. کدوم حس الان غالبه؟ با صدای بلند بگو یا رو کاغذ بنویس این کار کمک می‌کنه حس رو واقعی کنی و کمتر ترسناک بشه تحقیقات نشون می‌ده که نام‌گذاری احساس‌ها، فعالیت بخش عاطفی مغز رو کاهش می‌ده و بخشی از آموزش تنظیم هیجان ماست. مغز ما برای خطرهای کوتاه‌مدت طراحی شده، مثل فرار از یه تهدید فوری. اما تو شرایط مزمن مثل این روزها با خبرهای روزانه تنش، تورم بالا، و ترس مداوم بدن همیشه تو حالت جنگ یا گریز می‌مونه. هورمون کورتیزول (استرس) دائما ترشح می‌شه، که باعث می‌شه شب‌ها ذهنت سناریوهای بد بسازه، تمرکزت کم بشه، و انرژی‌ت صرف اسکن خطر بشه. برای چک کردن وضعیت خودت، از این سه رنگ استفاده کن: 1_سبز: هنوز انرژی داری و زندگی رو می‌چرخونی. مثلاً یه مادر که صبح بچه‌ها رو می‌بره مدرسه، عصر با دوستان چت می‌کنه، و روتین روزانه‌ش رو حفظ کرده. از اخبار آگاهه، اما اجازه نمی‌ده همه روزش رو بگیره. 2_زرد: همه‌چی تحت کنترله اما با سختی. مثلاً یه جوان که کارش رو می‌ره، اما نمی‌تونه درس بخونه، خوابش نامنظمه، و همیشه خسته‌ست. این مرحله زنگ خطره – اگر ادامه پیدا کنه، به قرمز می‌رسه. 3قرمز: کنترل از دست رفته. مثلاً یه پدر که شب‌ها بیداره، همیشه عصبیه، و حتی صدای زنگ در می‌ترسوندش. علائم بدنی مثل سردرد، تپش قلب، یا درد معده داره. خودت رو چک کن: کدوم رنگی؟ اگر زرد یا قرمز، فوری از یه متخصص کمک بگیر یا با یه دوست قابل اعتماد حرف بزن. حالا می‌رسیم به راهکارهای فوری و عملی تمریناتی که قراره بدم خیلی ساده هستن به طوری که شاید باورت نشه بتونه استرس و اضطرابتو کم‌ کنه ولی کافیه که انجامش بدی و نتیجه فوق العادشو ببینی دقیق با من تمرین کن، چون واقعاً تو لحظه‌های سخت کارسازن و بخشی از تنظیم هیجان هستن: 1: تکنیک گراندینگ ( Grounding) این تکنیک یکی از قوی‌ترین روش‌هاییه که روانشناس‌ها برای برگردوندن ذهن از حالت اضطراب به "اینجا و حالا" توصیه می‌کنن. وقتی ترس یا خشم می‌آد، ذهنت می‌ره تو گذشته (خاطرات بد) یا آینده (سناریوهای ترسناک). گراندینگ کمک می‌کنه دوباره به بدنت و محیط اطرافت وصل شی.